ReadyPlanet.com


ประสบการณ์เล็กๆน้อย จากการเป็นออแพร์ ระยะสั้นๆ
avatar
Enteppe


user image

 สวัสดีค่ะ ทุกๆคนที่เข้ามาอ่าน เรื่องนี้

 

     วันนี้เราอยากมาแบ่งปันประสบการณ์เล็กๆน้อย  จากการไปใช้ชีวิตออแพร์ ในระยะสั้นๆ  ซึ่งหลายๆคนคงอาจจะสงสัย ว่าทำไมถึงสั้น   เรื่องนี้มันต้องมีที่มาที่ไปอย่างแน่นอนจ้า

       เราก็มีความฝันเหมือนหลายๆคน    อยากไปต่างประเทศ  อยากเที่ยว  อยากหาความแปลกใหม่ให้ชีวิต   แต่ต้องบอกก่อนว่า เราเป็นคนที่ภาษาอังกฤษจัดได้ว่า แย่ มาก  คือ อ่านออก เขียนพอได้  แต่ทักษะการฟังกับการพูดนี่แย่มาก  ทีแรกเราไม่เคยรู้จักโครงการนี้มาก่อนเลย จนกระทั่งอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย  ท่านเล่าว่า ลูกสาวไปเป็นออแพร์ที่อเมริกา  อาจารย์ก็อธิบายให้ฟังว่า เป็นโครงการยัง ไง  เราลองฟังดูแล้วน่าสนใจดี    เลยลองกลับมาเปิด internet ดู  แต่ในขณะนั้นเรายังเป็นนักศึกษาอยู่    ค่าใช้จ่ายต่างๆก็ค่อนข้างแพง   เราจึงได้พับโครงการนั้นไป แล้วก็ลืมไปเลย   จนผ่านมาได้สามสี่ปี่ 

       เราจึงจุดประกายมันขึ้นมาอีกครั้ง   เราเริ่มทำงาน  เริ่มพอมีตังค่าใบสมัครละ 555 แต่อย่ากระนั้นเลย  กว่าจะคิดได้อายุก็ปาไป 26 แล้ว   อยากไปอเมริกา  แต่ติดปัญหา หลายๆ อย่าง  ก็เลยล้มเลิก อีกแล้ว ….    จนกระทั่งเรามาค้นพบในเวป Thaiaupairclub นี่แหละว่า  มีออแพร์ในประเทศอื่นๆในยุโรปอีกด้วย  ที่เรายังสามารถไปได้ เช่น นอร์เวย์  สวีเดน  และ เดนมาร์ค   ด้วยความที่เราทำงานเกี่ยวกับเด็กอยู่แล้วดังนั้น เราก็ไม่ต้องไปเก็บชั่วโมงอีก  เราจึงเดินหน้าต่อไป  ครั้งแรกเราไปสอบถาม และ คุยที่ เอเจนซี่ แห่งหนึ่ง  แต่เรามองๆดูแล้วเหมือนว่าเอเจ้นนี้จะเน้นคนไปเมกา มากกว่า    และเรามารู้อีกว่า  หาโฮสเองตามเวปไซต์ก็ได้   เราจึงสมัคร และทิ้งประวัติไว้ในเวปไซต์  หมั่นเข้าไปอัพเดทเรื่อยๆ  แต่เงียบกริบ  ไม่มีอะไรทั้งสิ้น   

      เราออนไลน์ประวัติอยู่ประมาณ 5 เดือน  เรารู้สึกว่าทำไมมันช่างนานอะไรแบบนี้  เห็นที่ต้องไปหาเอเจนซี่ แล้วมั้ง    เราจึงตัดสินใจสัมภาษณ์ และ ซื้อใบสมัคร กับเอเจนซี่ ตอนนั้นใบสมัครราคา 4000 บาท เราสัมภาษณ์ภาษาได้ระดับ 5    เราตัดสินใจซื้อใบสมัคร   ทางเอเจ้นก็ส่งเอกสาร ใบสมัคร และข้อมูลต่างๆมาให้ทางเวปไซต์   เพื่อให้เราเตรียมตัว  ( ยังไม่ได้ส่งเอกสาร และ ใบสมัครให้เอเจ้นนะ )     ซึ่งช่วงนั้นเราก็หาโฮส จากกลุ่มในเฟสบุ้คด้วย  และมีส่งเมล์คุยอยู่ 1 ครอบครัว   แต่เค้าก็ยังไม่ตอบกลับมาซักที  จนกระทั่งไม่กี่วันต่อมาก็มีโฮส  ฝากข้อความไว้ ว่า  สนใจมาเป็นออแพร์ที่มั้ย  เราเลยตอบไปว่าสนใจ      ซึ่งคุยอยู่ไม่กี่วัน เราก็ตัดสินใจแมทเลย   หลังจากเราตัดสินใจแมทแล้ว   ครอบครัวก่อนหน้านี้ก็ส่งเมล์กลับมา ว่า เพิ่งกลับจากไปพักผ่อน  จึงตอบช้า    เรารู้สึกเสียใจนิดๆ  เราจึงไม่ได้ตอบเค้ากลับ

        ก่อนแมทเราก็ได้อ่านรายละเอียดต่างๆที่ทางโฮสส่งมาให้   โฮสออกค่าใช่จ่ายให้ ทั้งค่าวีซ่า และ ค่าตั๋ว    งานก็คือดูน้อง  ซักผ้า  ทำอาหารให้น้อง   งานบ้านอาทิตย์ละครั้ง และ ช่วยดูแลคนแก่ด้วย  ( ลืมบอกไปโฮสเราเป็นคนเอเชียนะ  พูดภาษาเดียวกับเรานี่แหละ 55 )  หลายคนพูดว่าถ้าเป็นไปได้  อย่าเลือกโฮสที่ชาติเดียวกับเรา หรือ คน เอเชีย  ในที่นี้เราไม่ได้หมายความว่าจะแย่ไปทุกคน      แต่เราก็คิดนะ  ว่าเราคงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง   กลัวนะ แต่อยากไป

 

 

 



ผู้ตั้งกระทู้ Enteppe (Enteppe-at-g-dot-com) กระทู้ตั้งโดยสมาชิก โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2015-03-11 15:10:37 IP : 1.10.207.160


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (3782720)
avatar
Enteppe

          เราก็ถามว่า เราจะได้เรียนภาษามั้ย  เค้าบอกได้เรียน แต่ถ้าให้เค้าออกหมดคงไม่ไหว  เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร  อย่างน้อยคอร์สเดียวก็ยังดี      จากนั้นเราก็สัญญามาจากโฮส  ก็เป็นดูแลเด็ก และ งานบ้าน   ส่วนเรื่องดูแลคนแก่ หลายคน รู้อยู่แล้วมันไม่ใช่หน้าที่ของออแพร์   แต่ที่เราตัดสินใจไปมันไม่ใช่ งานยาก  มันเป็นงานง่าย   เราพอทำได้  และ ตอนนั้น  เราอยากไปมาก เพราะนับจากวันที่ออนไลน์ จนกระทั่งมาเจอโฮส นั่นก็เจ็ดเดือนพอดี  ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี จนกระทั่ง เราได้วีซ่า และ พร้อมเดินทาง

เมื่อเราเดินทางไปถึง  โฮสไปรับเราที่สนามบิน  และวันรุ่งขึ้น เราก็ได้ตารางการทำงานจากโฮส คือ 

-          ทำอาหารเช้าและกลางวันให้น้อง

-          ปลุกน้อง เปลี่ยนเสื้อผ้า  อาบน้ำ ไปโรงเรียน

-          ดูดฝุ่นทุกวัน   ล้างห้องน้ำอาทิตย์ละสองครั้ง

-          ทำงานบ้าน  ถูบ้าน  เช็ดกระจก  และ อื่นๆ ทุกวันศุกร์

-          ซักผ้า  เก็บผ้า  โฮสบอกบ้านนี้ไม่เน้น รีด

-          วันเสาร์ อาทิตย์ ไม่ต้องทำงานบ้าน แค่ช่วยเก็บครัวเฉยๆ

 

      เราก็บอกตรงๆนะ แรกๆเรายอมรับเลยว่าทำงานไม่ดี  ทุกอย่างมันต่างจากบ้านเราหมด การตากผ้า พับผ้า  แม้กระทั่งล้างจาน  แต่เราก็พยายาม    โฮสก็คงรำคาญเราแหละ  เค้าเลยพูดว่า  นี่พูดได้มั้ย ว่าเธอยังทำงานไม่เรียบร้อย   เราก็บอกได้    เราก็พยายาม  จนมันก็เริ่มดีขึ้น   เราอยู่ไปจากที่เข้ากับน้องยังไม่ได้  ก็ปรับตัวเข้ากันได้มากขึ้น      ทุกอย่างเริ่มลงตัวขึ้น   ผ่านไปประมาณ 1 เดือน เราก็ได้รู้จักออแพร์คนอื่นๆ จากกรุ๊ปในเฟสบุ้ค  คุยๆกันไป   ก็แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันไป

       จนมาถึงเรื่อง ตรวจ  TB TEST  เพื่อนมาได้ประมาณสองอาทิตย์ โฮสเพื่อนก็จัดการติดต่อ เรื่องการไปตรวจ ไป xray  ซึ่งในกฎเค้าก็บอกอยู่ว่า ออแพร์ มาถึงแล้วให้ไปตรวจ      เราจึงถามโฮสเราว่าต้องไปมั้ย  คือยังไง   เพราะถ้าจะให้เราออกไปเอง คงลำบาก เพราะไม่มีรถ  โฮสบอกไม่จำเป็น แต่ ถ้าจะไป ก็จะพาไป    แหม  พูดมาว่าไม่จำเป็น  ซะขนาดนั้น  เออ เราไม่ไปก็ได้    ผ่านไปหนึ่งเรื่อง    มาเรื่องที่สอง   คือพูดจริงๆนะเราอยากเรียนมาก เราอยากมาเพื่อจะได้เรียนภาษาที่สาม      เราบอกโฮส  ว่าเหงา ไม่มีใครคุยด้วยเลย  เพื่อนๆก็ไปเรียนภาษากันหมด    โฮสเค้าก็ถามเราว่าอยากเรียนหรอ  เราก็บอกอยากเรียน  เค้าบอกว่าถ้าอยากเรียนต้องรอให้หมดหน้าหนาวก่อนนะ  เพราะเดินทางลำบาก  ( คุยกันตอนเดือนมิถุนายน  แล้ว กว่าจะหมดหน้าหนาวนี่มันเดือนไหน  ?? )  อีกอย่างเค้าบอกต้องรอคิว เพราะคนเรียนเยอะมาก    ถ้าอยากเรียนเค้าจะสอนให้ แบบเบสิค  ตอนเราเลิกงาน    พอเราหัดลองพูดบางประโยค  เค้าก็บอกว่า ไปหัด A-Z  มาให้ได้ก่อนเถอะ    เอาเป็นว่าเรื่องเรียนเราก็ต้องรอต่อไป   และมีวันนึงไปรับน้องที่ ร.. แล้วเราคือชอบเล่นกับเด็ก  เจอกันบ่อยเข้า  เด็กจำเราได้  เลยมาถามเราว่า เราชื่ออะไร  คือเราพอจำได้ ว่าประโยคนี้แปลว่าแบบนี้นะ   เราเลยเล่าให้โฮสฟังว่า วันนี้น้องที่ ร.. มาถามชื่อเราด้วย    โฮสก็ตอบกลับมาว่า  บอกแล้วให้เรียนภาษา ไม่เชื่อ  ( เหรอ ? )  และ ครั้งสุดท้ายที่พูดเรื่องเรียนกันคือเดือนสิงหา  ตอนนั้นเราเริ่มคิดละ  ว่า ให้รอยันหมดหน้าหนาว  พอหมดหน้าหนาว มันก็วนมาเดือนมิถุนาอีกแหละ  เราก็คงต้องรออีกปี  สรุปคือไม่ได้เรียนอะ นะ    โลกสวยคิดไปต่างๆนานา  เราเลยโพสลงเฟส เรื่องกฎเกี่ยวกับการเรียน   ซึ่งเราก็ไม่ได้พาดพิงอะไรถึงเค้าเลยนะ   พอดีเค้าเห็น  แล้วมาถามเราแบบ โมโหๆอะ  อ่ะว่า  โพสแบบนี้หมายความว่าไง  อยากเรียนทำไมไม่บอก    เราเลยบอกไปว่าก็โพสให้เพื่อนดู ไม่ได้อะไร  เพราะเพื่อนจบจากเมกา อยากมาต่อที่นี่ ก็โพสกฏให้ดู     แล้วคือถามจริงๆ ว่าทำไมเราต้องบอก  ในเมื่อเค้าก็เคยมีออแพร์ มาแล้ว    เค้าก็รู้กฎดีว่าออแพร์ต้องได้เรียน   ดูบ้านอื่น ออแพร์มาได้ไม่กี่วัน โฮสก็หา ที่เรียนให้  ต่างกับเราโดยสิ้นเชิง    ช่วงหลังนี่อะไรๆ หลายอย่างเปลี่ยนไป  มันดูเหมือนเราจะมาแฉเค้านะ  แต่จริงๆเราแค่อยากเล่าให้ฟัง เพราะหลายๆเรื่องมันเกี่ยวโยงอันอะ   สรุปเรื่องเรียนผ่านไป  เป็นอันว่า ชาตินี้แกก็ไม่ได้เรียนจ้า   เราเลยไปคุยกะเพื่อน  เพื่อนแนะนำให้รีแมช  แต่ด้วยความที่ภาษาเราอ่อนด้อยมาก   เราจึงต้องทนไป

ผู้แสดงความคิดเห็น Enteppe (Enteppe-at-g-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-03-11 15:14:14 IP : 1.10.207.160


ความคิดเห็นที่ 2 (3817358)
avatar
praitong

 มาเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ มีประสบการณ์แบบนี้เหมือนกัน กว่าจะปรับตัวเข้ากับครอบครัวโฮสต์ได้ก็ลำบากเหมือนกัน แต่มันก็คนละสไตล์อะคะ โฮสต์คนไทยกับฝรั่ง กรณีนี้ก็ติดความขี้เกรงใจอะไรช่วยได้ก็ช่วยไป แต่ทางโฮสต์เองก็ไม่น่าที่จะเอาเปรียบน้อง ที่ไม่อยากจะจ่ายค่าเรียนให้ เห็นใจจริงๆค่ะ ถ้าเจอแบบนี้พี่ก็ขอบาย

ผู้แสดงความคิดเห็น praitong (praitong77-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-05-27 10:08:45 IP : 103.6.165.2


ความคิดเห็นที่ 3 (3868052)
avatar
tangmoez

โฮสทำไมใจร้ายจัง

ทำไมคนเราชอบเอาเปรียบคนพูดภาษาเดียวกัน

ผู้แสดงความคิดเห็น tangmoez (tangmoez-at-gmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2015-09-08 11:49:52 IP : 182.53.236.153



[1]


Copyright © 2010 All Rights Reserved.