ReadyPlanet.com


ขอเล่าบ้างชีวิตออแพร์
avatar
sweetpeanut


เห็นเพื่อนๆ เล่ากันมาหลายคน เลยอยากเล่าประสบการณ์ตัวเองบ้าง  มาเป็นออแพร์ที่เยอรมันให้กับครอบครัวฝรั่งเศสได้ 3 เดือนแล้วค่ะ น้องที่ต้องดูแลเป็นผู้หญิง 4 กับ 6 ขวบ  เพื่อนหาโฮสให้เองจากเว็บไซต์อินเตอร์

เนตไม่ได้ผ่านเอเจนท์ค่ะ เค้าลงไว้ว่าอยากได้ออแพร์คนเอเชีย เพราะลูกคนโตเป็นเด็กที่รับมาเลี้ยงจากจีน ใช้เวลา 2 เดือนในเรื่องวีซ่าถูกพิจารณาว่าผ่านหรือไม่ เพราะเรามาอยู่กับครอบครัวฝรั่งเศสในเยอรมัน ซึ่งไม่

ตรงกับจุดประสงค์ของออแพร์เท่าไหร่ เพราะว่าออแพร์มาเรียนภาษา และวัฒธรรมจากประเทศนั้นๆ (อันนี้ทางสถานฑูตตอนเราสัมภาษณ์เค้าบอกมาน่ะค่ะ) แต่ก็ผ่านมาจนได้วีซ่าออแพร์

เรามาถึงตอนเช้า โฮสไม่มารับ แต่ให้เพื่อนเค้ามารับแทน เอาเรามาส่งที่บ้าน แล้วเป็นวันอาทิตย์ครอบครัวก็ตื่นสาย เลยให้เรานั่นคอยนานเหมือนกัน (รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่วันแรกนี้ค่ะ เพราะว่าเหมือนไม่ให้ความสำคัญ

กันเท่าไหร่เลย) เหนื่อยด้วยเพราะบินมาตั้งไกล พอสายๆ หน่อย ครอบครัวก็ลงมากัน พ่อแม่ทักทายเรา แต่เด็กๆ ไม่ทักเราเลย พ่อแม่ก็ไม่สนใจค่ะว่าเด็กจะทักเราหรือป่าว ก็ปล่อยไป เราถือว่าเป็นวันแรก
อาทิตย์แรกโชคดีหน่อยที่เค้าให้พี่เลี้ยงเก่าติวงานให้เราว่าต้องทำอะไรบ้างในแต่ละวัน  อาทิตย์ที่สองเราต้องอยู่คนเดียว เราไม่ใช่คนฝรั่งเศสเหมือนพี่เลี้ยงเก่า ศัพท์แสลงบางทีก็ไม่รู้ วัฒนธรรมก็ไม่เหมือนเท่าไหร่ เพราะ

เด็กฝรั่งจะแข็งกว่าเด็กไทยมาก ครอบครัวนี้พ่อแม่ทำงาน 8 โมงเช้า เลิกงาน ทุ่มครึ่งทั้งคู่ค่ะ เลยไม่ค่อยมีเวลาให้ลูก ก็ตามใจอย่างเดียว ลูกทำอะไรก็ตามใจ ไม่ต้องทำอะไร แต่มันมาหนักตรงที่ว่าเราต้องเลี้ยงเด็กสองคนที่

ถูกตามใจมากตลอดให้ทำในสิ่งที่เด็กไม่อยากทำ อย่างเช่น นอนกลางวัน  อาบน้ำ เราต้องบังคับ จนเด็กเกลียดเรา ต่อต้านเรา   เราไปขอคำแนะนำจากพ่อแม่  เค้าก็ให้คำแนะนำว่า ต้องใช้เวลาของอย่างนี้  แล้วส่วนใหญ่

เค้าก็ไม่มีเวลาจะคุยกับเราเท่าไหร่ เพราะเค้ายุ่งมากในแต่ละวัน เราเหมือนมาถึงแล้ว ถูกลอยลำน่ะค่ะ ไม่มีใครช่วยหาทางออก จนมาถึงทุกวันนี้มันถึงที่สุดแล้ว ตอนนี้เรายังเป็นออแพร์อยู่ แต่เนื่องด้วยว่าเราเริ่มทนกับ

พฤติกรรมของเด็กๆ ไม่ไหวแล้ว  เด็กบ้านนี้พูดไม่เพราะค่ะ ใช้คำหยาบ ตะคอก ตะโกน เต่ะ ต่อย กันเอง และตัวพี่เลี้ยงด้วย ให้ทำอะไรที่ไม่อยากทำก็จะกรี๊ดร้อง  (อันนี้คนเล็ก) คนเล็กนี่ถูกตามใจมากที่สุด  เราเคยบอก

โฮสถึงพฤติกรรมของลูกเค้าแล้วแต่เค้าก็รับฟังแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรลูก แล้วก็ทำเหมือนลืมๆ ไม่ใส่ใจอีก แล้วอีกอย่างที่เราไม่ค่อยสบายใจกับโฮสคือ พอเรามาถึง เค้าไม่บอกอะไรเราเลย ว่าเราทำอันนี้ได้มั้ย หรือไม่ได้ เรา

ต้องคอยถามทีละอย่างเอาเอง บางทีเราไม่รู้นึกว่าทำได้ เราก็ทำ เค้าก็มาว่าเราทีหลัง หรือบางทีเราไม่รู้ว่าเค้ามีข้อห้ามไม่ให้ลูกเค้าทำอะไรบ้าง  ลูกเค้าก็ไม่บอกเรา เราก็เห็นว่าไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย ยกตัวอย่างเช่น สถาน

ที่ในการทำกิจกรรม ตัดกระดาษ เราทำบนโต๊ะ เค้ากลับมาเห็นก็ว่าเรายกใหญ่ ทั้งที่เราไม่รู้มาก่อนว่าทำไม่ได้ แต่อันนี้เค้าก็มาขอโทษเราทีหลังว่าเค้าไม่ได้บอกเรา แต่ก็เป็นอย่างนี้หลายทีเหมือนกัน
แต่ถ้าพูดถึงโฮสแล้ว เป็นโฮสที่แฟร์มากค่ะ  เค้าไม่เอาเปรียบเราเรื่องเวลางาน และไม่ต้องทำงานบ้าน มีห้องให้อยู่พร้อมห้องน้ำ และครัวในตัว แต่ห้องเป็นห้องที่อยู่ข้างบนของห้องโฮส แล้วบ้านเป็นไม้ เวลาเดินมันจะดัง

ไปทั่ว ทำให้โฮสนอนไม่หลับบ้าง (บางทีเราลุกไปเข้าห้องน้ำ หรือไปหาน้ำกิน หรือ เผลอทำของตก)  แต่ช่วงนี้เด็กปิดเทอม เราต้องดูเด็กตลอดทั้งวันติดกันเดือนนึง เราเหนื่อยทั้งกายใจ จนมาวันนี้เด็กร้องไห้ กรี๊ดร้อง แล้ว

บอกว่าไม่เอาเราแล้ว ให้บินกลับไปเมืองไทยเลย เราก็ถามน้องคนโตว่าคิดเหมือนคนเล็กรึเปล่า (ปกติเราไม่ค่อยมีปัญหากับคนโต) คนโตก็บอกว่าคิดเหมือนกัน เราก็เลยน้ำตาตกใน  อ่านหลายกระทู้แล้ว ยังไม่เคยเห็น

ออแพร์คนไหนมีปัญหากับเด็กเลยค่ะ เห็นมีปัญหาแต่กับโฮส    แต่ของเราปัญหาเด็กนี่เรื่องใหญ่เลย แต่เราไม่มีปัญหากับโฮสนะคะ มีก็เป็นส่วนน้อยแค่ 10% แต่เราก็ไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยเด็กได้เพราะว่าพ่อแม่เค้า

ยังไม่เห็นอยากจะเปลี่ยนนิสัยลูกตัวเองเลย ก็เลยเริ่มทนไม่ได้ คืนนี้จะพูดกับเค้าแล้วล่ะค่ะว่าทนไม่ได้จริงๆ กับพฤติกรรมของลูกเค้า เค้าคงต้องหาพี่เลี้ยงคนใหม่แล้วแหล่ะ

วันนี้พยายามจะคุยกับโฮสด้วย โฮสบอกว่า พวกเราไม่มีเวลาคุยหรอกเพราะเราต้องไปจัดกระเป๋าไปเที่ยวสุดสัปดาห์นี้  แต่พอเราเริ่มร้องไห้ พ่อก็มาคุยด้วยประมาณ 15 นาที แล้วเอาแต่บอกเราว่า เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองแหล่ะ เหมือนทุกครั้งร่ำไป เหนื่อยใจจริงๆ


ขอถามเพื่อนๆ ออแพร์นะคะ คนที่เคยเลิกสัญญาแล้ว   ถ้าเรายกเลิกสัญญา เราจำเป็นต้องจ่ายเงินค่าตั๋วเครื่องบินคืนให้เค้ามั้ยคะ แล้วเราต้องทนทำอีกนานแค่ไหนเค้าถึงจะหาพี่เลี้ยงมาแทน (กลัวเป็นสงครามเย็นตอน

รอพี่เลี้ยงคนใหม่)

ขอบคุณบอร์ดนี้นะคะที่ให้ระบาย และ ได้แชร์ประสบการณ์



ผู้ตั้งกระทู้ sweetpeanut โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2007-08-30 01:09:54 IP : 89.54.183.39


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (1137263)
avatar
อดีตออแพร์

หาครอบครัวอื่นในเยอรมันได้ไหมคะ แบบว่ายังไม่ต้องกลับเมืองไทยเป็นออแพร์ต่อไปแต่ไปยู่กับครอบครัวอื่นน่ะ 

ผู้แสดงความคิดเห็น อดีตออแพร์ วันที่ตอบ 2007-08-31 10:14:11 IP : 161.200.255.162


ความคิดเห็นที่ 2 (1210395)
avatar
บุ๋ม

เอาใจช่วยนะจ๊า

ผู้แสดงความคิดเห็น บุ๋ม วันที่ตอบ 2007-10-18 16:22:15 IP : 124.120.197.6


ความคิดเห็นที่ 3 (1210940)
avatar
เป็นออแพร์มาสองบ้านแระ

ใจเย็น ๆ ค่ะ อดทนอีก นิสสส สามเดือนเองค่ะ

พี่ไปเดือนแรกนะ เด็กบอก I don"t want youl. I don"t like you. I hate you.

เดือนที่สอง พี่ยังอาบน้ำให้มันเองไม่ได้เลย ไม่ยอมให้จับตัว โฮสเริ่มหน้าหงิกด้วยซ้ำ เอาเด็กไม่อยู่

เดือนที่สาม ค่อยดีมาหน่อย แต่พี่ไม่สนใจนะ เด็กจะติดพี่ไม่ติด หนูไม่ต้องสนใจ พ่อแม่จะตามใจลูกแค่ไหนก็เรื่องของเขา เรามีหน้าที่ พี่เลี้ยงเด็ก ก็คือ เลี้ยงเด็ก การอบรมสั่งสอนให้เป็นคนดี ไม่เอาแต่ใจ เป็นหน้าที่ของพ่อ แม่เขา

บางบ้าน อาจจะทำ สั่งสอนลูก แต่บางบ้าน ไม่ ขึ้นอยู่กับครอบครัว เราต้อง ขึ้นอยู่กับโฮส กฎแต่ละบ้านไม่เหมือนกันค่ะ เราแค่ทำตามก็พอ คิดซะว่า เราอยู่กับเขาปีเดียว เหลือแค่ เก้า เดือน ก็ครบปีแระ

ไม่ต้องคิดมากค่ะ ใจเย็น ๆ พยายามปล่อยวาง ไม่ต้องไปคาดหวังให้เด็กเป็นคนดี หรือ เป็นได้อย่างใจเรา เพราะยังไง เขาก็เป็นลูกของโฮส ชีวิตเขาต้องขึ้นอยู่กับโฮสอยู่แล้ว

เราเป็นแค่ผู้ช่วยโฮสค่ะ ตื่นมา ป้อนข้าว อาบน้ำ หากิจกรรมให้ทำ เขาไม่อยากทำ ก็ต้องไม่ทำ ให้นอนกลางวัน ไม่อยากนอน ก็ไม่ต้องนอน ดีซะอีก ตอนกลางคืนเขาจะได้นอนหลับ โฮสจะได้ไม่ต้องมาโทษเราว่า เอาลูกเขานอนเยอะ ตอนกลางคืนไม่ยอมนอน

เขาอยากจะกรี๊ดลงไปดิ้นพราด ๆ ก็ไม่ต้องสนใจค่ะ การที่เด็กกรี๊ดแล้วได้อย่างใจ เพราะว่า เขาคิดว่าวิธีนี้ได้ผล

เราก็ต้องไม่สนใจ ปล่อยกรี๊ดไป เหนื่อยก็หยุดเอง พอหยุด ค่อยไปถามว่า จะเอาอะไร ให้เขารู้ว่า วิธีกรี๊ด ๆ นั่น มันไม่ได้ผลสำหรับเรา อยากได้ ต้องพูดดี ๆ

บอกเลย say some word... I don"t know what you want ?

โฮสเขาไม่ตำหนิหนู แสดงว่า เขารู้จักนิสัยลูกดีค่ะ แต่หนูไม่ต้องไปตำหนิลูกเขาให้โฮสฟังนะคะ ลูกใคร ใครก็รัก ยังไงเขาก็เอาลูกเขาไว้ก่อน

ก็บอกเขาไปว่า สั่งแล้ว แต่เด็กไม่ทำ ยังไงโฮสก็ต้องรู้ว่าลูกเขาดื้อ พี่มั่นใจว่า แม้แต่ตัวโฮสเองก็เอาลูกไม่อยู่เหมือนกัน เพราะฉะนั้น เด็กดื้อ ไม่ใช่ปัญหาของหนู เราอยู่กับเขาแค่ปีเดียว ไม่สามารถนิสัยและพฤติกรรมได้ มันคือ พันธุกรรมและสภาพแวดล้อมค่ะ

อดทนอีกนิดนะคะ ไม่ต้องสนใจอะไรมาก ทำตามคำสั่งโฮสก็พอ ทำตามตารางชีวิตประจำวัน เด็กจะทำ ไม่ทำ ดื้อมากน้อยแค่ไหน ไม่ต้องคิดมาก เราพยายามเต็มที่แล้ว พ่อแม่ เขาก็ทำได้ไม่ดีเท่าเรา ถึงต้องจ้างเราไงคะ เอาใจช่วยค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น เป็นออแพร์มาสองบ้านแระ วันที่ตอบ 2007-10-18 22:48:02 IP : 24.80.194.119


ความคิดเห็นที่ 4 (1241589)
avatar
_ ›ำ^๖ฝขถ จ
ผู้แสดงความคิดเห็น _ ›ำ^๖ฝขถ จ วันที่ตอบ 2007-11-07 05:18:01 IP : 216.19.186.213


ความคิดเห็นที่ 5 (1241592)
avatar
ธัญญ่า

ประทับใจกะคำแนะนำของ คุณเป็นออแพร์มาสองบ้านแระ มันโดนใจใช่เลย เป็นคำแนะนำที่ธัญญ่าก็เห็นด้วย ถูกต้องนะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า วันที่ตอบ 2007-11-07 05:24:42 IP : 99.250.117.21


ความคิดเห็นที่ 6 (1241682)
avatar
Elle

อืมม ความรู้สึกคล้ายๆกันเรื่องเลี้ยงเด็กค่ะ

เราเลี้ยงคนเดียวผู้ชาย สองขวบครึ่ง(ตอนมาใหม่ๆ สองขวบ) ตอนแรกๆ นี่ เหมือนจะเป็นบ้าเลยค่ะ ทั้งตบ ตี ดึงทึ้งผม กัด  ตอนมาอาทิตย์แรก มีคุณยายคนฟิลิปปินส์ที่อยู่มาก่อนเป็นคนเลี้ยงค่ะ คุณยายยังบอกเลยว่า เนี่ยระวังตัวยูให้ดีนะ เจ็บตัวไม่ใช่น้อยๆ (ฟังแล้วอยากจะร้องไห้) คุณยายก็เลี้ยงมาได้เดือนนึงค่ะ พอเรามาได้สองอาทิตย์คุณยายก็ลาออกค่ะ (ตอนเราทำงาน คุณยายก็คล้ายๆ ช่วยเราไปด้วย)

พออยู่ๆมาได้ซักพัก ประมาณสองเดือน ก็ดีขึ้นมาหน่อยค่ะ ตบ ตี พี่เลี้ยงน้อยลง แต่ยังกัด ยังดึงทึ้งผม ถีบ เตะ บ้าง

เราเคยทำโทษเค้าค่ะ แต่แม่เด็กไม่ยอมค่ะ เค้าบอกว่า ยูไม่ต้องไปTime out เค้าหรอก บอกเค้าว่า อย่าทำ ทำแบบนี้เจ็บนะ (บอกไปก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ) คนที่ทำโทษเด็กได้มีแต่โฮสต์พ่อคนเดียวค่ะ (ก็ไม่เห็นจะจริงจังมากมายซักเท่าไหร่) บางทีเด็กตีเราต่อหน้าต่อตา พ่อกะแม่ก็ได้แต่บอกว่า Stop, Don"t do that แค่เนี้ยค่ะ แล้วเด็กก็รู้นะคะ ว่าพี่เลี้ยงทำอะไรเค้าไม่ได้ เค้าก็ได้ใจค่ะ ก็ไม่กลัวพี่เลี้ยง ทุกวันนี้ยิ่งเลวร้ายลงค่ะ เด็กเริ่มกรี๊ดแหกปาก เวลาไม่ได้ดั่งใจ(เหนื่อยใจๆ)

กับโฮสต์เราก็ไม่มีปัญหานะคะ มีแค่เรื่องตารางเวลาในบางอาทิตย์เท่านั้นเอง แต่ก็ไม่หนักหนาค่ะ พอดีบ้านนี้เป็นบ้านที่สองของเราด้วย (รีแมชท์มา) ก็เลยไม่อยากทำให้ยุ่งยากไปกว่านี้ เพราะโฮสต์เองก็คงรู้นิสัยของลูกเค้าเหมือนกัน เราก็ทำได้ดีที่สุดคือเลี่ยงไม่ให้เด็กมาทำร้ายเรา แล้วก็ทำทุกอย่างตามตารางงานที่เค้าให้มา

ตอนนี้เหลืออีกสามเดือน จะหมดสัญญาค่ะ ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองค่ะว่า อีกแค่สามเดือน ก็ทนเอาๆ

เจ้าของกระทู้ไม่ลองหาบ้านใหม่ดูในเยอรมันคะ?

ยังไงก็เอาใจช่วยนะคะ ขอให้ผ่านไปด้วยดีค่ะ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น Elle วันที่ตอบ 2007-11-07 08:17:13 IP : 12.210.48.112


ความคิดเห็นที่ 7 (1260938)
avatar
พี่ตั๊ก from Overland
ถึง Sweetpeanut และน้องๆ Aupair in Germany ทุกคน พี่เพิ่งได้อ่านกระทู้นะค่ะ ตอนนี้เราทำอะไรอยู่ ยังเป็น Aupair ที่ Host่ เดิมหรือเปล่า แล้วทุกอย่างดีขึ้นไหม หากไม่มีอะไรดีขึ้น ไม่ต้องกลัวจะถูกส่งกลับเมืองไทยน่ะ เขาไม่มีสิทธิอยู่แล้วพี่เคยเป็น Aupair ที่ Germany แล้วเปลี่ยน โฮส 3, 4 ครั้งแหนะ ไม่ต้องกลัวน่ะ เรามีสิทธิในการหาบ้านใหม่ 100% ค่ะ เราสามารถหา หรือติดต่อบ้านใหม่ได้ และให้โฮสใหม่พาเราไป เปลี่ยน Visa ให้มีชื่อครอบครัวใหม่เป็นคนการันตี และคงสภาพการเป็น Aupair ให้กับเราน่ะค่ะ พี่ชื่อพี่ตั๊ก เป็นผู้จัดการโครงการ Aupair-Overland ค่ะ www.aupair-overland.de พี่ยินดีช่วย โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น หากหา Host ใหม่ไม่ได้ด้วยตนเอง พี่สามารถให้ Agency ของพี่ช่วยจัดการหาบ้านใหม่ให้น้องได้ นะค่ะ หากน้องๆ Aupair in Germany คนไหนอยากรู้กฎหมาย Aupair ที่ไว้ปกป้องสิทธิ และเรียนรู้สิทธิของการเป็น Aupair ให้กับตนเอง (กฎหมายประเทศเยอรมัน ฉบับแปลเป็นภาษาไทย) ส่ง E-mail มาขอได้ที่ mayures@aupair-overland.de อยากปรึกษาเพิ่มเติมโทรหาพี่ได้น่ะที่ 089-9684471 ด้วยความห่วงใย พี่ตั๊ก from Overland
ผู้แสดงความคิดเห็น พี่ตั๊ก from Overland วันที่ตอบ 2007-11-15 20:59:17 IP : 58.8.154.243


ความคิดเห็นที่ 8 (2937005)
avatar
p

Me too I have a problem with host

I"m an aupair in France..

Host say that I don"t have an experience for thake care of the kids when the kids are  sick

How will i do. I"m so serieuse

ผู้แสดงความคิดเห็น p วันที่ตอบ 2008-11-15 17:29:27 IP : 86.199.63.150


ความคิดเห็นที่ 9 (2951119)
avatar
tai

เป็นกําลังใจให้นะค่ะ

เขียนเมล์มาคุยกันได้นะค่ะ

tai_jy@hotmail.com 

ชื่อ ต่าย ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น tai (tai_jy-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2008-12-17 19:45:49 IP : 124.121.112.112


ความคิดเห็นที่ 10 (2956771)
avatar
Ezra

 

ดีค่ะเพื่อนๆ ออแพร์

            เราชื่อส้มนะ ตอนนี้เป็นออแพร์ที่เดนมาร์ค อยู่เมือง humlebaek มาได้เกือบจะสองเดือนแล้ว ไม่รู้ว่าพอจะมีเพื่อนๆคนไหนที่เป็นออแพร์ในโคเปนกันอยู่บ้างรึป่าว พอดีว่ามีเรื่องอยากจะรบกวนหน่อย (อยากระบายด้วย T__T)
 
ตอนนี้ส้มกำลังมองหาครอบครัวเพื่อจะรีแมทอยู่ ถ้าเป็นครอบครัวที่อยู่ในโคเปนจะดีมาก เพราะส้มต้องไปโบสถ์ที่ frederiksberg ทุกๆวันอาทิตย์ ตอนนี้ก็มีแต่โบสถ์นี่แหละที่เป็นที่พึ่งทางใจ ไม่รู้จะไปปรึกษาใคร เพราะว่าลำบากใจกับการอยู่ร่วมกับครอบครัวที่อยู่ด้วยทุกวันนี้มากเลย ตอนแรกที่ตัดสินใจมาในรายละเอียดของการคุยกัน มันไม่ได้เป็นแบบนี้ เค้าบอกว่าเค้ารักคนไทย อยากได้คนไทยมาเป็นออแพร์แต่เค้าไม่เข้าใจไรเราเลยสักนิดเดียว อีกอย่างเค้าทำอะไรหลายๆอย่างที่ส้มเองรับไม่ได้ ทั้งๆที่พยายามคุยก็แล้ว ส้มเองก็พยายามอดทนก็แล้ว แต่มันลำบากใจมากๆเลย อยู่แล้วก็ไม่มีความสุขเลย ไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นแล้วมันจะเป็นปัญหารึเปล่านะคะ
 
สิ่งที่เค้าทำอยู่ตลอดเวลากับส้มก็คือ
- เค้าไม่เคารพสิทธิความเป็นส่วนตัวของส้มเลย เราไม่ใช่เด็กๆแล้ว ดูแลตัวเองได้ ถึงแม้ว่าจะต่างที่ต่างถิ่น แต่ปกติก็ไม่ได้ไปไหนคนเดียว ก็มีเพื่อนไปด้วย การเดินทางก็สะดวก ยังไงก็ไม่หายไปไหน แต่เค้าก็จะคอยโทร+ส่งเมสเสทตามตลอด ว่าอยู่ที่ไหน ทำอะไร อยู่กับใคร ชื่ออะไรบ้านเลขที่เท่าไหร่ และคอยย้ำตลอดว่าเพราะว่าเค้าเป็นโฮสต์แฟมิลี่นะ ให้เราเคารพด้วย (แต่พอส้มขอหยุด holidays กลับบอกว่าอย่าลืมว่าเค้าเป็น employer นะ) เป็นอย่างนี้แทบทุกครั้งที่เราออกไปข้างนอก (ทั้งๆที่บางทีไปโบสถ์เท่านั้นเอง) ทั้งๆที่บอกแล้วว่าเราจะไปไหน กับใคร กลับตอนไหน อย่างล่าสุดก็คือ ช่วงก่อนปีใหม่ ทั้งๆที่น่าจะเป็นเวลาที่เราได้หยุดอย่างสบายใจ แต่ไม่เลย เป็นเวลาที่แสนทรมานมาก ไม่สบายใจตลอดช่วงที่หยุด เพราะเค้าทำแบบนี้ แต่พอเราส่งเมสเสทตอบกลับไป กลับไม่มีอะไรตอบกลับมา เค้าบอกว่าจะส่งเมลตารางงานช่วงหลังปีให่ม่มาให้ พอเราส่งเมสเสทไปถามก็ทำเฉย เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
 
- ส้มมานี่ตั้งแต่ 22 พย.ก็เริ่มทำงาน เรียนรู้งานเลย ตกลงกันว่าให้ส้มเริ่มงานเก้าโมง จริงๆก็ตกลงแบบนี้ตั้งแต่ก่อนมาแล้ว งานบ้านนิดหน่อย (light house work แต่ไม่เห็นจะนิดหน่อยเลย) แล้วก็ดูแลน้องคนเล็ก ซึ่งกำลังจะขวบนึง แต่น้องติดแม่มาก งอแง แต่เราก็พยายามเท่าที่จะทำได้ แต่โฮสแม่ก็เร่งตลอดเลยว่า เค้าจะเริ่มทำงานหลังปีใหม่นะ ถ้าน้องยังงอแงไม่ติดเราแบบนี้ จะให้เค้าทำยังไง ซึ่งเราฟังแล้วก็รู้สึกแย่มากๆ เหมือนว่ามันเป็นความผิดของเราที่น้องงอแง ทั้งๆที่ส้มเองก็ได้พยายามแล้ว 
 
- ปกติเท่าที่ฟังจากเพื่อนๆคนอื่นก็จะทำงานจันทร์ถึงศุกร์ หยุดเสาร์อาทิตย์ ส้มก็คิดมาตลอดว่าเราก็ตกลงกับเค้าแบบนี้ก่อนจะมา แต่พอมานี่ บางเสาร์ถ้าส้มไม่ไปไหนเค้าขอให้ช่วยเราก็ไม่เคยปฎิเสธ ทั้งๆที่บางครั้งเรามีนัดกับเพื่อนแล้วก็ตาม แต่เพราะทุกครั้งที่เค้าต้องการให้ส้มช่วยทำอะไร เค้าจะส่งเมสเสทมาบอกตอนเช้า แทนที่จะบอกวันศุกร์ เค้าไม่เคยบอกล่วงหน้า แล้วเราก็คิดมาตลอดว่าเสาร์อาทิตย์คือวันหยุดของเรา ครั้งนึงไม่นานมานี้เค้าโกรธที่เราไม่ไปช่วยเค้าย้ายของคริสตมาสและทำความสะอาดด้วย  ซึ่งก็เหมือนเดิมเราไม่เคยรู้มาก่อนว่าเค้าจะทำอะไร ส่งเมสเสทเหมือนเดิม ส้มเคยคุยกับเค้าเรื่องนี้แล้ว แต่เค้าก็เฉยๆ แล้วยังมาว่าเราทำงานไม่เคยครบ 30 ชม.ตั้งแต่มา เค้าบอกว่าเค้าไม่นับเวลาที่เราอยู่เล่นกะลูกๆเค้าเวลาเค้าอยู่ด้วย ไม่นับเวลาที่เราไปช่วยเค้าทำอาหาร เค้าถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ไม่นับที่เราอยู่ช่วยงานปาร์ตี้สารพัดปาร์ตี้จนดึกๆ ไม่นับที่เราอยู่ช่วยเค้าในวันหยุดของเรา เค้าจะนับเฉพาะเวลาที่เราทำงานหนักๆเท่านั้น อย่างทุกๆวันจันทร์ เราเริ่มทำตั้งแต่แปดโมง ทำความสะอาดแบบไม่ได้พักเลย กว่าจะเสร็จก็เที่ยงแล้ว ทั้งๆที่เป็นแบบนี้เค้าก็ไม่เคยช่วย แถมยังชอบตำหนิว่าเราลืมเช็ดนั่นเช็ดนี่อยู่ตลอดเวลา ไม่น่าจาใจดีตั้งแต่แรกเลย ออแพร์นะไม่ใช่คนใช้
 
- เรื่องเงินเดือน ตกลงกันที่ 3000 dkk ทำงานไม่เกิน 25 ชม.(ใน application from เขียนไว้แค่ 25 ชม. แต่ก็รู้ว่าไม่เกิน 30 ชม.) ทีแรกก่อนมาเข้าใจว่าคงจะได้เรียนภาษาอังกฤษด้วย แต่ถ้าจะเรียนต้องจ่ายเองก็แพงเหมือนกัน ก็เลยคิดว่าเอาไว้ก่อน เพราะยังไม่มีตัง แต่ตัดสินใจว่าจะเรียนเดนิชแทน เพราะจะได้คุยกับเด็กๆรู้เรื่อง เราก็เข้าใจว่าเรียนฟรี แต่บางที่ต้องเสียค่าธรรมเนียม เค้าบอกว่าจะจ่ายให้ แต่มีข้อแม้ว่าถ้าบางเสาร์เค้าอยากให้ช่วยไรเราคงไม่ขัดข้อง เราก็บอกว่าได้แต่บอกล่วงหน้านะ อาทิตย์แรกที่มาถึง เค้าพาไปซื้อไปเสื้อโค๊ตกับรองเท้าบูทกันหนาวบอกว่าเป็นของขวัญต้อนรับ ทั้งๆที่เราไม่ได้ขอ เราก็เกรงใจเค้า ได้แต่เสื้อ 400 dkk เพราะรองเท้าแพงและไม่สวยเลย เสียดายตัง (แต่มานึกถึงตอนนี้น่าจะซื้อไปเลยแพงก็เหอะ ตังเค้านี่นา 555) ช่วงคริสตมาสพอดีว่าไม่ค่อยสบายเป็นปัสสาวะอักเสบ เค้าเลยโทรไปหาหมอของเรา และไปเอายาที่ร้านยา จ่ายค่ายาให้เราประมาณ 250 dkk ของทุกอย่างที่เค้าจ่าย เราไม่เคยขอเลย แต่เมื่อวันเสาร์ที่ 27ธค. เราก็ถามเรืองเงินเดือน เพราะมันเลยมาแล้ว เพื่อนๆคนอื่นเค้าก็ได้เงินเดือนตั้งแต่มาได้อาทิตย์เดียวเรามาเดือนกว่าแล้ว ยังไม่ได้เปิดบัญชีธนาคารเลยด้วยซ้ำ เค้าก็บอกว่าจะไปกดเอทีเอ็มให้ เราก็ถามถึงเงินเดือนของ พย. เค้ากลับบอกว่า เพราะเค้าจ่ายค่าธรรมเนียมเรียนให้เรา ก็เลยคิดว่าน่าจะชดเชยกันได้ โฮสแม่ยังย้ำอีกว่า เพราะเค้าจ่ายค่าเสื้อให้เรา จ่ายค่ายาให้เราอีก เรางี้พูดไม่ออกเลย (ก็เพราะเค้าบอกว่าจะจ่ายให้ แต่นี่มันหมายถึงเค้าเอาเงินเดือนที่เราน่าจะได้ไปจ่าย) ก็เลยบอกว่า ค่ายาของเราถ้าเค้าไม่จ่ายให้ เราก็ต้องจ่ายเองอยู่แล้ว เค้าก็เงียบ เค้าไปพูดกับสามีให้คืนเงินหนึ่งพันให้เรา เหมือนต้องการประชดว่าแค่อาทิตย์เดียวมันเป็นเงินเท่าไหร่กันเชียว
 
ยังมีไรอีกเยอะแยะที่เราได้เจอ ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่เดือนกว่าๆที่อยู่ที่นี่ แต่มันทำให้เราลำบากใจในการอยู่ร่วมกับครอบครัวนี้มากเลย
- โฮสต์มัม เค้าจะพูดอีกอย่างแต่ทำอีกอย่างเสมอ และเค้าก็เป็นผู้หญิงที่อารมณ์แปรปรวนง่ายมาก มีปากเสียงกับสามีต่อหน้าลูกๆได้ตลอดเวลา สบถคำไม่สุภาพ เวลาไม่พอใจ บางทีเวลากินข้าวเย็นบนโต๊ะอาหาร มีปากเสียงกับสามี ทั้งคู่ก็มักหันมาหาเรา มาถามเราว่าเราคิดยังไง เราไม่ชอบเลยที่จะต้องอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ และที่สำคัญเค้าจะขี้หึงง่ายมาก แค่สามีเค้าคุยกับเราเรื่องอาหาร เค้าก็มักจะแสดงอาการไม่พอใจ บางทีสามีเค้าพูดอะไรขึ้นมา ก็จะถามว่าพูดกับเรา หรือว่าพูดกับเค้า มีครั้งนึงเราทำอาหารแล้วแก๊สไม่แรง เราก็เลยถามเค้าว่าทำยังไงแก๊สถึงจะแรงขึ้น สามีเค้าก็มาดูให้ แล้วก็บอกเรานิดหน่อยเกี่ยวกับแก๊สไม่มีไรเลย ตัวเค้าก็อยู่ตรงนั้นแท้ๆ แต่กลับแสดงอาการไม่พอใจ และพูดขึ้นมาดังๆ ว่า ว้าวววว เราก็หันไปมอง มันมีไรพิเศษหรอ? เค้าก็บอกว่าเปล่า ไม่มีไร แล้วก็พูดกับสามีเค้าว่า "เค้าไม่คิดว่าเราจะเข้าใจหรอกนะ ที่โฮสแดดบอกเรื่องแก๊สกับเรา" เราก็อยู่ตรงนั้น แต่เค้าทำเหมือนว่าเราไม่มีตัวตน ไม่มีความรู้สึก  เค้าแสดงอาการแบบนี้ทุกครั้ง ที่โฮสแดดคุยกับเรา ไม่เท่านี้อายุเค้าก็ไม่มากเท่าไหร่แค่ 38 ไม่ห่างจากเรามาก แต่ชอบทำตัวยิ่งกว่าแม่ เค้าชอบบงการ จู้จี้จุกจิกเกินไป เหมือนที่เราเล่าในตอนต้น แล้วก็หัวโบราณมากๆ เค้าไม่ชอบที่เรามีเพื่อนผู้ชาย (ขนาดกับเพื่อนผู้หญิงไทยด้วยกันก็ยังว่าให้เราระวังเลย) เค้าบอกว่ามันอันตราย วันดีคืนดีอาจจะมีใครมาปีนหน้าต่างห้องเรา (คิดได้ยังไง) ฟังแล้วกลุ้มใจ เค้าคิดว่าทุกคนนอกจากเค้าคงไม่ดีมั้ง  มองโลกในแง่ลบเกินไป
 
- โฮสต์แดด เราว่าเค้าเป็นคนที่เข้าใจอะไรง่ายกว่าโฮสต์มัมเยอะ ถ้าไม่ติดว่ายังไงเค้าก็คือครอบครัวเดียวกัน เค้าก็ต้องเข้าข้างคนในครอบครัวอยู่แล้ว แต่ไม่ค่อยจุกจิก เห็นเวลาเราทำงานเยอะก็จะบอกว่า ให้หยุด ให้พัก แต่ติดอยู่ที่ชอบทำเจ้าชู้ใส่เรา เราก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่สนใจ บางทีโฮสต์แม่ไปซื้อของที่มินิมาร์ท แป๊บเดียว ก็มีแวะลงมาหาเราที่ห้อง ถามนู่นถามนี่ มีอยู่ครั้งนึง เอาจม.มาให้เราที่ห้อง แล้วยังรอให้เราเปิดซองจม.ด้วยไม่ยอมออกไป แล้วยังเคยพูดกับเราแปลกๆประมาณว่า เรานี่โชคดีจังที่ได้อยู่ห้องที่สงบเงียบแบบนี้ เพราะข้างบนมีเด็กๆเสียงดัง เค้าว่าวสักวันอยากจะมาดูทีวีเงียบๆในห้องเราบ้าง งงเลย พูดไรไม่ออก
 
บรรยากาศที่บ้านไม่น่าอยู่แล้ว เราไม่มีความสุขเลย เค้าก็ทำตัวแปลก ๆ เหมือนเด็กๆ ไม่ชอบก็ไม่คุย ไม่บอกให้รู้เรื่อง เราอึดอัดมาก กลับจาก holidays อันแสนเศร้า เมื่อคืน (4มค.) วันจันทร์ 5 มค. ก็เริ่มทำงานตามปกติ  ง่วงมากๆเลย เพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับ วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน โฮสต์มัมเดินไปส่งลูกสาวที่รร. โฮสต์แดดไปทำงาน เราทำงานแปดโมงเช้า เพราะทุกวันจันทร์โฮสต์มัมมีลูกค้ามาที่บ้าน เค้าก็บอกเองว่าเค้าจะเริ่มงานวันนี้อย่างจริงจัง แต่นี่ไม่มีวี่แวว ไม่มีคนอยู่บ้าน ทำงานไปเรื่อยๆ สักพักได้ยินเสียงรถขับออกไป โฮสต์มัมออกไปข้างนอกไม่มีแม้แต่จะบอกว่าไปไหน เค้าทำไมทำตัวเป็นเด็กๆแบบนี้ เหมือนเด็กโกรธกันแล้วไม่พูดกัน ทำงานกว่าจะเสร็จก็เที่ยงกว่าแล้ว เหนื่อยมากๆ ทำความสะอาดทั้งบ้านเลย ทำไมเวลาเค้าจะให้เราทำอะไร ทำไมไม่ดูรายละเอียดในเอกสารบ้างว่าเป็นยังไง ทุกอย่างตอนจะขอให้ทำอะไรมักจะพูดว่า เพราะเราเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ต้องช่วยกัน แต่เวลาเราขอวันหยุดกลับเอาเอกสารมาอ้าง เอาชม.ทำงานมาอ้างตลอดเลย ..............
 
ตอนนี้เย็นมากแล้ว เราอึดอัดมากเลย อยากคุยกับเค้าให้รู้เรื่อง โฮสต์มัมเพิ่งจะกลับ แต่วันนี้โฮสต์แดดไม่กลับ เพราะงั้นเลยมีแต่โฮสต์มัม กับลูกๆ น้องคนโตเข้ามาทักเราที่ห้อง เหมือนคิดถึงเรามาก แล้วก็อวดว่าอีกไม่กี่วันจะวันเกิดเค้าแล้วนะ กีแต่เด็กๆแหละที่ทำให้เรายิ้มได้ แต่พอนึกถึงพ่อแม่เค้าแล้ว เราลำบากใจจริงๆ น้องคะยั้นคะยอให้เราขึ้นไปข้างบน เราก็ขึ้นไป กลั้นใจทำตัวปกติ ทักเค้าปกติ แต่โฮสต์มัดูเหมอืนไม่ค่อยสนใจ มันคงเป็นสัญญาณเตือนไรสักอย่าง haha คงได้รู้พรุ่งนี้ จริงๆอยากคุยซะวันนี้เลย
 
เฮ้ออออ แย่จังที่นี่ไม่ใช่บ้านเรา……………….
 
ขอโทษนะที่สาธยายไรไม่รู้ตั้งเยอะ เราไม่รู้จาไปปรึกษาใคร เราอยากได้ครอบครัวใหม่ เพราะเรายังไม่อยากกลับไทยตอนนี้ ยังอยากได้ประสบการณ์ดีๆจากการเป็นออแพร์อยู่ อย่างน้อยก็สักครึ่งปีก็ยังดี แต่เรามีเวลาไม่นานในการหาครอบครัวใหม่  จะมัวหาจากในเนตอย่างเดียวก็คงไม่ทันการ ก็เลยหาโอกาสให้ตัวเอง  เท่าที่จะทำได้มันอาจจะเป็นการรบกวนเกินไป แต่เราไม่รู้จาไปพึ่งใคร แค่หวังว่าถ้าเพื่อนพอจะรู้จักครอบครัวที่อยู่ในโคเปน แล้วเค้าอยากได้ออแพร์ ช่วยแนะนำ และติดต่อเราหน่อยนะ
ส้ม - เอสรา (Ezra) (+45) 2131 9738
 
Happy new year to you all and wish u all the best ^____________________^
ผู้แสดงความคิดเห็น Ezra (orangejaja-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-01-06 02:07:56 IP : 87.60.77.126


ความคิดเห็นที่ 11 (2957047)
avatar
ฟาง

ขอให้ได้ครอบครัวใหม่เร็วๆนะ  เป็นกำลังใจให้

ผู้แสดงความคิดเห็น ฟาง วันที่ตอบ 2009-01-06 17:46:04 IP : 202.41.167.246


ความคิดเห็นที่ 12 (3009945)
avatar
raindeer

ขอให้เจอโฮสดีๆ นะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น raindeer (kwang_g13-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-05-19 23:58:31 IP : 117.47.183.157


ความคิดเห็นที่ 13 (3011956)
avatar
น้อยใจ

ชีวิตของเราตอนนี้ ก็คงไม่แตกต่างอะไรจากส้มมากมาย อาจจะแย่กว่าด้วยซ้ำ เราเป็นออแพร์ที่อเมริกา จะจบโครงการหนึ่งปี วันที่ 21 กค นี้ แต่ตอนนี้เราต้องสิ้นสุดการเป้นออแพร์ไปแล้วเมื่อวันศุกร์ 22 พค ที่ผ่านมา พร้อมกับเสียเงินต่อปีสองไปฟรี ๆ เรื่องมีอยู่ว่า  วันอาทิตย์ที่ 3 พค ตอนเย็นที่ผ่านมา โฮสพ่อและแม่ของเรา เข้ามาพูดกะเราที่ห้อง หลังจากที่เรากลับมาจากนอกบ้าน  โดยปกติทุกสัปดาห์เราจะออกจากบ้านทุกเสาร์ -อาทิตย์ เพราะไม่อยากจะอยู่บ้าน อยู่แล้วอึดอัดใจ เรามีความรู้สึกว่า โฮสแม่ ไม่ค่อยชอบเรา ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าทีควร เราอาจจะทำงานไม่ถูกใจเค้า หรือว่าลักษณะนิสัยของเราและเค้าแตกต่างกัน แต่อย่างไรก็ตาม เราก็บอกตัวเองให้อดทน กะพยายาม และพยายามปรับตัวให้เข้ากะโฮสแม่ และพ่อ ให้ได้แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเท่าไหร่ สำหรับตัวเราไม่มีอคติอะไรกะครอบครัวเค้านะ  แต่เราไม่รุ้ว่าโฮสแม่และ โฮสพ่อ คิดอย่างไรกะเรา  แต่เราก็พยายามทำให้เค้าถูกใจที่สุดเท่าที่จะทำได้อ่ะ แต่เราชอบเด็ก ๆ บ้านนี้ ถ้าบ้านนี้ไม่มีเด็ก ๆ เราคงไม่อยากจะอยู่อยางแน่นอน  วันนั้นเค้ามาพูดกะเราว่า เราต้องการที่จะรีแมทเธอ เพราะพวกเราต้องการพาเด็ก ๆ ไปไว้เดย์แคร์ เธอจะมีเวลาหาโฮสใหม่ได้ 6 สัปดาห์ คือ เธอจะทำงานกะเราได้ 3 สัปดาห์หลังจากนี้ พร้มกับเราจะให้เงินสำหรับวาเคชั่นของเธอที่เหลืออีก 1 สัปดาห์ และอัก 2 สัปดาห์ที่คือ ระยะเวลา 14 วัน ตามกฏของออแพร์ รวมกันเป็น 6 สัปดาห์ อันนี้ตามที่เราเข้าใจนะ  เค้า บอกว่าคุยกะแอเรียมาในระดับหนึ่งแล้ว ซึ่งแอเรียของเรา โอ เค อยู่ คือจะให้เรามีสิทธิ์ออนไลท์โปรไฟล์ได้เท่านี้  แต่เราก็ไม่รุ้ว่า เค้าได้คุยกะแอเรียของเราก่อนที่จะมาคุยกะเราจริง ๆ หรือเปล่า  ซึ่งตามที่เค้าบอกมาแบบนี้เราก็ ตกลงได้ เพราะเรามั่นใจว่าเค้าต้องรักษาคำพูด  รักษาคำมั่นสัญญา ที่เค้าพูดไว้กะเรา เพราะเราคิดว่าถึงแม่้ว่าเค้าจะไม่ค่อยชอบเราเท่าไหร่ แต่เราก็ไม่ค่อยสร้างปัญหาให้เค้า และคิดว่าแตกคนต่างทำหน้าที่ของกันให้ดีที่สุดละกัน และคิดว่าอย่างน้อยก็ 6 สัปดาห์น่าจะมีเวลาหาโฮสใหม่ได้อยู่ วันจันทร์ตอนเช้าเราลงมาทำงาน เราเห็นเค้าเขียนลงบนบอร์ด ว่าเราจะทำงานให้เค้าจนถึงวันที่ 22 พค. เป็นวันสุดท้าย (ทำงาน 3 วีค ตามที่เค้าพูด)  และอีก 1 สัปดาห์ สำหรับวาเคชั่น ผ่านไปสองวันเช้าวันพุธ เราเห้นเค้ามาลบทิ้งแล้วเขียนใหม่ ว่าเค้าจะให้เราทำงานได้ 2 วีค อีก  1 วีคเป็นวาเคชั่น ตอนเย็นวันนั้นเราก็ถามสามีเค้า ว่าตามที่ตกลงกันไม่ใช่แบบนี้ไม่ใช่หรอ ทำไมถึงเปลี่ยนล่ะ และไม่เห็นบอก หรือถามฉันสักคำเลยว่าเธอตกลงไหม แล้วตอนนี้ไฟล์ฉันยังไม่ได้ออนไลท์ ตามที่เธอพูดเลย เธอนับเวลาลงแล้ว แล้วเธอมาเปลี่ยนตารางอีก เวลาของฉันจะเป็น 6 วีค ตามที่เธอบอกได้อย่างไร   6 วีคที่เธอพูดหมายความว่าอย่างไร แต่โฮสพ่อ บอกว่า พวกเราเปลี่ยนตารางการทำงานใหม่ แล้วเราจะพยาามจะพูดอีก ทำไมถึงพวกเธอถึงเปลี่ยนล่ะ เพราะอะไรถึงเปลี่ยน แต่จากนั้นโฮสพ่อได้แต่พูดว่า  เธอพูดอะไร เธอต้องการจะรุ้อะไร ฉันพังเธอไม่รุ้เรื่อง เธอลองพูดกะโฮสแม่ดูนะ  เค้าเป็นคนคุยกะแอเรียของเรา ตัวเค้าเองไม่รุ้อะไรทั้งสิ้น   เราเสียใจมาก ณ ตอนนี้นเราเดินร้องไห้ขึ้นมากเลย เพราะเราถามโฮสพ่อ เพราะเราต้องการให้เค้าช่วยพูดกะเมียเค้าให้  เพราะเรารุ้อยู่แล้วว่าต้องเป็นความคิดโฮสแม่  โฮสแม่เราเป็นคนไทยอ่ะ  โฮสพ่อเราเป็นอเมริกัน  วันนั้นเราต้องไป รร ด้วย โอสแม่ไปส่งเราก็ไม่ได้พูดอะไรกะเค้า เพราะคิดว่าพูดไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว จนวันศุกร์ โปรไฟล์เราออนไลท์  หลังจากรอมาเกือบหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่ทางครอบครัวบอกรีแมทเรา  เวลาเราหายไปแระ หนึ่งสัปดาห์  เรารีบเช็คกับเอเจนซี่ที่ไทยว่า โปรไฟล์ เราโดนคอมเมนท์ว่าอย่างไรบ้าง  เค้าตอบเราว่า โดนเรื่องขับรถกะเรื่องภาษา เราเลยถามเอเจนซี่ว่า โฮสฉันออกจากโครงการเพราะจะเอาลูกไปไว้เดย์แคร์นะ ทำไมเค้ามาคอมเมนท์ เกี่ยวกับด้านภาษาของฉันล่ะ ส่วนเรื่องขับรถฉันไม่เถียง  เพราะเราโดนคอมเมนท์ เรื่องนี้มาจากครอบครัวแรก หลังจากที่เรามาอยู่กะครอบครัวนี้  จากนั้นเอเจนซ๊่เลยบอกให้อีเมลืไปหาแอเรีย ให้ลองถามดู  และให้เค้าลองแก้ไข้ให้ดูอ่ะ  เราอีเมล์ไปหาแอเรียว่ เราเช็คโปรไฟล์กะเอเจนซี่ที่ไทยนะ  เค้าบอกว่าเราโดนคอมเมนท์ เรื่องภาษา เราเลยบอกเค้าว่า โฮสเราเค้าบอกว่เราว่าจะออกจากโครงการก่อนกำหนดเพราะจะเอาลูกไปไว้เดย์แคร์นะ  ไม่ได้เพราะเรือ่งภาษา เค้าก็ไม่ตอบมาเสียที  หลังจากนั้นวันเสาร์ตอนเช้าเราไปถามโฮสแม่ว่า  พี่ค่ะ หนูต้องการทราบเหตุผลที่แท้จริง ที่พี่ออกจากโครงการเพราะอะไรกันแน่ค่ะ  พี่ได้คอมเมนท์เกี่ยวกับเรื่องภาษาของหนูหรือเปล่า  เค้าบอกว่า เค้าไม่ได้ทำ เค้าไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับภาษาเลย เค้าบอกแอเรียว่า เค้าเป็นคนไทย  เค้าเข้าใจที่เราพูดเพราะส่วนใหญ่เราพูดภาษาไทยกะเค้า แต่สามีของเค้าไม่เข้าใจ และแอเรียได้บอกเค้าว่า  เค้าก็ฟังเราไม่รุ้เรื่องจากที่เค้าได้พูดกะเราสองสามครั้ง ตอนเราไปมิตติ้งออแพร์สองครั้ง และอีเมล์ของเรา (ในใจเราคิดตัดสินจากตรงนี้เลยหรอ ) และเราก็ออกจากบ้านเสาร์-ทิตย์นี้อีกตามเคย เพราะเราอึดอัดใจมาก เราไมได้พูดกะโฮสพ่อตั้งแต่วันนั้น ตั้งแต่เราไปถามแต่เค้าบอกว่า เค้าพังเราไม่รุ้เรื่อง กะโฮสแม่เราก็เงียบ ๆ เพราะใจเราตอนนั้น คงเข้าใจใช่ไหม ว่าเสียใจ น้อยใจขนาดไหนอ่ะ  ก่อนเราจะออกจากบ้านเราก็บอกว่าจะขนของออกไปไว้บ้านเพือนเป็นบางส่วนก่อนนะ ซึ่งเค้าก็ โอ เค เพราะของเราเยอะมากกลัวว่าสัปดาห์หน้าที่จะต้องออกจากบ้านโฮสจริง ๆ จะฉุกละหุก   จากนั้นเราได้รับอีเมล์จากแอเรีย หลังจากที่อีเมล์ไปถามเรืองโปรไฟล์  เค้าตอบมาว่า โฮสแม่ และเค้าไม่ได้พูดว่าภาษาเราแย่ แต่ตัวแอเรียคิดว่า ภาษาเราอ่อนแอ จากการที่โต้ตอบทางอีเมล์  เค้าคือคนตัดสินใจและเป้นที่หนึ่ง แล้วเขียนมาอีกว่า ตามกฏของออแพร์ ออแพร์ต้องไปมิตติ้งทุกครั้ง แต่เท่าที่เค้าจำได้  เค้าจำได้ว่าเราไปแค่สองครั้งเอง เค้าสมควรจะช่วยเราไหม เพราะเค้าไม่รุ้อะไรเกี่ยวกับตัวเราเลย  เราเลยคิดว่า แอเรียคงจะไม่ช่วยเราแล้ว และไม่คิดว่าจะช่วยด้วย  เพราะตอนจะเราต่อปีสองก่อนหน้านี้  เค้าก็อีเมล์มาบอกเราหลายรอบมากว่า ให้เราคิดดี ๆ นะ จะต่อปีสองอ่ะ ตอนนี้เศรษฐกิจไม่ดี และเราขับรถ ก็ไม่ได้ ภาษาอังกฤษก็ไม่ดี  ( เหอ ๆ ในใจเราคิดว่า ตัดกำลังใจกันสุดฤทธิ์  แต่เราคิดว่ามันต้องมีคนเข้าใจเราบ้างแหละว้า เราฉันไมได้เป็นคนที่พูดภาษาอังกฤษมาตั้งแต่เกิด  และอยู่มาจนจะครบปีแล้ว มันต้องพูดได้บ้างแหละ ไม่ง้านมันจะอยู่มาได้อย่างไร) มันทำให้เราปลงอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดประมาณนี้  เหนื่อยเหลือเกิน ต้องมาต่อสู้กะคนพวกนี้ แล้วใครจะเป็นคนช่วยเหลือเราได้ มองไปรอบตัว ๆ หาแทบไมได้เลย  เสียใจ น้อยใจ เหนื่อยใจ ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ไม่เคยคิดจะอยากได้อะไรของใคร ทำไมต้องมาเจอแบบนี้ด้วย ร้องไห้ ๆ ๆ ๆ และทำใจ ปลง ยอมรับมัน ก่อนจะกลับจากบ้านเพือนมาทำงานสัปดาห์สุดท้าย  บอกเพือนว่าไม่อยากจะกลับมาเลย  เพือนบอกว่าให้ทน ๆทำไป อย่างน้อยกลับเมืองไทยจะได้เอาเงินนี้เป็นค่าใช้จ่ายค่าตั๋วเครื่องบินไป และถ้าเธอไม่กลับมาทำ เธอก็จะเป็นเหมือนพวกเค้าที่ไม่รักาาคำพุดเหมือนกัน ถ้าเธอไม่กลับมาเธอก็ไม่แตกต่างอะไรจากพวกเค้าหรอก   เราเลยกลับมา  กลับมาถึงบ้านโฮสพ่อทนไม่ไหว ขึ้นมาถามว่า เธอจะเอาอย่างไรกะชีวิตต่อไป  เราตอบยังไม่รุ้เลย แล้วเงินที่ต่อปีสองไป  เค้าไม่ให้คืนหรอ  เราบอกว่าเค้าจะให้คืนทำไมล่ะ เอกสารเราจะไปจนอนุมัติแล้ว เค้าจะให้คืนได้อย่างไร   เค้าไม่ให้ตั๋วกลับบ้านหรอ  เราบอกว่าเค้าไม่ให้หรอก  เพราะตามกฏต้องครบปี ของฉันยังไม่ครบปีเลย อีกสองเดือนจะครบปี  จากนั้นเค้าบอกว่า  เค้ารุ้นะที่เราโกรธ หงุดหงิด แต่เราไมได้คอมเมนท์เธอเกี่ยวกับภาษาของเธอจริง ๆ นะ  เธอช่วยไปขอโทษเมียฉันได้ไหม ? ฉันรุ้ว่ามันคงยากที่จะทำ แต่เราจะอยู่แบบนี้ไมได้  เธออยู่ในบ้านฉันแต่เหตุการณ์เป็นแบบนี้ คือ อึดอัดไม่พูดจาไรกัน เราตอบตกลงว่า เราจะไปขอโทษเมียเค้า เพราะจริง ๆ เราอยากจะขอโทษ ขออโหสิกรรมให้เรื่องมันจบ ๆ  กันไปเสียที  อย่าได้จองเวรจองกรรมกันอีกเลย และอยากจะจากกันให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้อ่ะ เราลงไปขอโทษเมียเค้า เราบอกว่า เราขอโทษจริง ๆ นะ ที่ถามว่าไปแบบนั้นเมื่อตอนเช้าวันเสาร์  เราแค่อยากจะรุ้ความจริง ตอนนี้เราสับสนไปหมด เราไม่รุ้ใครโกหกกันแน่ แต่ตอนนี้เราเข้าใจแล้ว ถ้าอย่างไรเราขอโทษพี่ด้วยนะค่ะ     สัปดาห์สุดท้ายที่ทำงานที่นี่  เรามีเรียนหนังสือ จัน กะ พุธ  เราต้องไปเรียนหนังสือ โฮสแม่ขึ้นมาบอกเราว่า ตอนเรากำลังอาบน้ำ  ว่าเค้าไปส่งไม่ได้นะวันนี้ ปวดท้อง เราตอบ โอ เค  แต่จริง ๆ เราอยากจะไปนะ เพราะครูต้องบอกแนวทางข้อสอบให้อ่ะ เพราะวันพุธที่จะถึงนี้  เป็นวันสอบไฟนอล เราต้องไปให้ได้อ่ะ  เพือนเราแนะนำให้รีบไปบอกโฮสพ่อก่อนล่วงหน้าเลย วันอังคารเราบอกโฮสพ่อว่า วันพรุ่งนี้ เธอช่วยไปส่งฉันตอนสี่โมงเย็นได้ไหม เพราะฉันมีสอบไฟนอลปิดภาคเรียน ซึ่งเค้าตอบได้ โอ เค  พอวันพุธ โฮสพ่อไปส่งตอน สี่โมงสิบห้้า และไปรับกลับตอน สองทุ่ม จริง ๆ เราสอบเสร็จตั้งแต่ หกโมงครึ่งแล้ว แต่เราก็นั่งรอจนสองทุ่ม เพราะเราไม่กล้าโทรกลับบ้านให้เค้าไปรับกลัวว่า จะรบกวนเวลาครอบครัวของเค้า   อย่างไรก็ตามเราต้องขอบคุณเพือนเราจริง ๆที่บอกเราให้ไปบอกโฮสพ่อไว้ก่อน  เพราะถ้าไม่ได้ไปบอกไว้ก่อนเราคงจะไม่ได้ไปสอบ  เพราะวันที่เรามีสอบโฮสแม่กลับบ้านช้า  คือกลับมาเกือบจะหกโมงเย็นแล้ว ซึ่งเป็นเวลาเข้าเรียนของเราแล้ว (ปกติโฮสแม่จะเป็นคนรับ ส่ง รร ตลอด)  ไม่เคยกลับบ้านเย็นขนาดนี้มาก่อน ปกติกลับมาถึงก่อนห้าโมงเย็นทุกวัน  เพิ่งมีวันนี้แหละผิดปกติ  และวันศุกร์วันสุดท้ายของการะทำงานกับครอบครัวนี้  เราตื่นเช้ามา คิดตั้งก่อนหน้านี้แล้วว่าก่อนจากฉันจะขอโทษเธอ  ในใจคิดเตรียนมตัวกล่าวคำขอโทษก่อนโฮสแม่จะออกไปจากบ้านทำงาน  และรู้ว่าวันนี้จะมีคนมาทำความสะอาดบ้าน  เราเห็นเช็คของคนทำควาาสะอาด และสงสัยเช็คของเราล่ะ  ซึ่งปกติเค้าจะวางไว้ให้เลย แต่ไม่เห็น เราเลยลองหา ๆ ดูแถวนั้น เราเห็นเค้าฉีกเช็คของเก่าที่เค้าเขียนให้เราไว้ก่อนหน้านี้ในกล่องเช็ค (เช็ดใบนี้รวมค่าแรงกะ ค่าวาเคชัน) อ้าวแล้วอันใหม่ล่ะ เราลองค้น ๆ ดู และเห็นอยู่ในสมุดเช็คว่าเค้าเขียนใหม่คือ มีแต่ค่าแรง ไม่มีค่าวาเคชั่น  เราก็รุ้สึกใจหายขึ้นมาทันทีเลยว่า จะทำอะไรอีกนี่  ทำกะเราจนวินาทีสุดท้ายเราเลยหรอนี่  แต่เรานิ่ง ๆไว้ ได้เวลาโฮสแม่จะออกไปทำงานแล้ว  เราเลยกล่าวขอโทษเค้าว่า เราคงจะออกจากบ้านตอนเย็นนี้หลังจากที่เลิกงานแล้วล่ะ  เพราะเพือนเราจะมารับไปหลังจากเค้าเลิกงานเลย  เราขอโทษด้วยที่เราทำอะไรให้พี่รุ้สึกไม่ดี อะไรที่ทำให้พี่รุ้สึกโกรธ รุ้สึกเคือง  เราต้องขอโทษด้วยจริง ๆ  เราไมได้ต้องการให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้น  แล้วตอบเราว่า Its Ok.  พอเค้าเข้ามากอด เราบอกเค้าว่าขอบคุณด้วยนะค่ะ สำหรับเงินวาเคชั่นที่มอบให้  จากนั้นก่อนออกไปทำงานเค้าไปเขียนเช็คใบใหม่ให้เราคือ ค่าแรง บวก วาเคชั่น ตามที่สัญญาไว้เหมือนเดิม วางไว้ในสมุดเช็คคู่กับเช็คใบเก่าที่มีแต่ค่าแรงเฉย ๆ ตอนที่เราขอโทษ เราขอโทษเค้ามาจากใจเลย  คิดว่าถ้าไมได้เงินวาเคชั่นก็คงต้องทำใจแล้วล่ะ ถือว่าฟาดเคราะห์ไป ขาติที่แล้วคงไปเอาของเค้ามาจริง ๆ อ่ะ  พอตอนเย็นเราเลิกงาน เราบอกเค้าว่าเดี๋ยวเลิกงานแล้ว เราคงไปเลยนะ  จากนั้นเค้าโทรไปหาโฮสแม่ คุยไรกันไม่รุ้  สักพักเค้าเอาเช็คมาให้เรา  เป็นเช็คที่มีค่าแรง บวก วาเคชั่น เราดีใจมาก ที่เค้าหยิบเช็คใบนี้ให้เรา และคิดว่าเค้าต้องคุยกันแล้ว  โอสแม่ให้หยิบเช็คใบนี้ให้เรา   เพราะเราก็อยากจะได้เงินในส่วนนี้  เพราะเราไม่ได้มีเงินมากมายไรเลย  ก่อนจะออกจากบ้าน เราเข้าไปบอกโฮสพ่อว่า ฉันจะไปแล้วนะ ฉันขอโทษด้วยสำหรับทุกอย่าง ทุกสิ่งที่ทำให้เธอไม่พอใจ โกรธเคือง ทำให้ขุ่นหมองใจเพราะฉัน  เค้าบอกว่าตัวเค้าเองอ่ะไม่ได้คิดไรเลย มีแต่โฮสแม่เท่านั้นที่โกรธเธอ ซึ่งฉันก้ไม่รุ้ว่าเค้าเป็นอะไรเหมือนกัน  ไม่เข้าใจเหมือนกันอ่ะ  จากนั้นเพือนเราก็มารับไป  เรารีบเอาเช็คไปขึ้นหลังจากนั้นเลย  หลังจากเอาเงินเข้า โอ เค เงินเข้าแล้ว เช็คออนไลท์  จากนั้นวันศุกร์คือเมือวานนี้ เราเข้าไปเช็คอีกที ปรากฏว่าเช็คที่โฮสจ่ายมาให้นั่นถูกยกเลิก  แถมยังโดนค่าธรรมเนียมที่เช็คถูกรีเทิร์นไปอีก 12  เหรียญ  แถมก่อนหน้านี้โฮสไม่เคยส่งอีเมล์มาบอกก่อน  ไม่เคยแจ้งไรให้ทราบล่วงหน้าเลย  อยู่ดี ๆ ก็ยกเลิก แถมยกเลิกตั้งแต่วันพุธแล้ว เรารุ้ช้า  เมื่อเรารุ้เรารีบโทรไปหาโฮสแม่ที่ ที่ทำงานเลยอ่ะ เค้ารับสาย เราถามเค้าว่า พี่ยกเลิกเช็คหนูหรอค่ะ มีอะไรผิดพลาดหรอคะ  เค้าบอกว่าสามีเค้าหยิบเช็คใบผิดให้อ่ะ เราเลยถามเค้าต่อว่า หนูไปเอาเช็คที่บ้านพี่ได้ไหมค่ะ เค้ารีบตอบเลยว่า ไม่  พี่ไม่อยู่บ้าน ให้ส่งที่อยู่มาจะส่งจดหมายไปให้ คิดดุสิ  ตอนนี้เรากำลังรอเช็คของเค้าอยู่ ไม่รุ้ว่าจะต้องรอนานขนาดไหน แล้วจะได้เงินนี้ไหม  เพือน ๆ คิดว่าเราควรจะทำอย่างไรดีอ่ะ  ไม่คิดว่าเหตุการณ์แย่ ๆ จะมาเกิดกะเราเลย  โฮสเราเค้าว่า เค้าแฟร์กะเรามาก ๆ ไม่เคยเอาเปรียบเราเลย แต่ดูคำพูดกะการกระทำ ที่เค้าทำสิ  แตกต่างกันสิ้นเชิงอ่ะ  ชีวิตสับสนมากมายตอนนี้  เรากลัวไม่ได้เงินในส่วนนี้  

ผู้แสดงความคิดเห็น น้อยใจ วันที่ตอบ 2009-05-24 07:43:16 IP : 71.197.88.186


ความคิดเห็นที่ 14 (3056196)
avatar
ออแพร์ใหม่

http://japanesecartoons.gigchat.com/index.php?user=japanesecartoons

 

เล่าบ้าง

ผู้แสดงความคิดเห็น ออแพร์ใหม่ วันที่ตอบ 2009-09-27 09:16:10 IP : 24.187.14.30


ความคิดเห็นที่ 15 (3170842)
avatar
Jenny

Hello Au pair friends

I am Jenny.I have come American for five months.I have to take care four boys.

The first time I feel It"s quite hard for me.Everybody is hard to control.

Everyday I have different experience and I have to try solve about problem how to take care them

or how to control when they cry or when they yell.The first kid hit me too and I have to think how to controll him softly.

But my host family they are nice and host mum"s parent love me too.

Everyday I try to be patient. I accept it were very difficult if I couldn"t be patient with the kids.I have a lot problem

here.Example I don"t have personal car for using on vacation no TV and Internet in my room but I can watch TV in

living room and use internet in the kitchen room.Several times I can"t use TV or internet when I wanna use.It doesn"t

convenience for me.My schudule change frequenly.I do every thing the

best that I can do and I dont" hate the kids when he said bad words to me. I open my mind I love everybody I don"t

care. Do they love me or not? I show up good thing to americans so they love me.My  nieghbor saw me watch the

kids everyday by love and care.They like me and undersatnd me coz I watch 4 kids 555+.sometimes they come in

hf""s house and help me.Now I am happy.IIfyou have problem you should tell them. My style when I told about

problem I didn"t speak seriuos I spoke softly it help to be easy  a lot. I want to tell my story today because I want you

think when you here .It"s not easy .If you have problem you should try to be patient.Every problem can be

solved.Good luck ^_^

 

ผู้แสดงความคิดเห็น Jenny (jang_lovelyjung-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-04-15 20:58:02 IP : 216.164.19.86


ความคิดเห็นที่ 16 (3176509)
avatar
ธัญญ่า

Good story Jenny. Nothing is perefect. Nothing will be exactly from what you want because this is not our house and we are here to help them. We try to be helper and in return , you are happy of being the best of yourself ka.

Thanks for sharing ka.

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-05-05 02:27:54 IP : 99.231.196.109



[1]


Copyright © 2010 All Rights Reserved.