ReadyPlanet.com


สาวไส้โฮสให้กากิน ไม่ได้ว่าแต่เป็นคุณจะทำงัย
avatar
ธัญญ่า


Author Message
ohyoyo


ระดับสมาชิก :
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์ : 41
Rank :
ขาเริ่มประจำ

Postเมื่อ: 22 ก.ย. 2549 เวลา 04:11 น. คลิ้กเพื่อแบน IP 68.238.165.231  [ 68.238.165.231 ]

[ ปักกระทู้นี้ ] [ ปิดการตอบกระทู้นี้ ] [ ปรับเป็นกระทู้ข่าว ]
แก้ไขกระทู้ที่ 556ลบกระทู้ที่ 556

เราก็เป็นออแพร์คนนึงนะที่เจอประสบการณ์ที่ไม่ดีเท่าไหร่ ก็อยากจะแชร์ประสบการณ์ที่เราเจอให้เพื่อนๆ ที่เป็นออแพร์หรือคนที่กำลังจะมาเป็นออแพร์ได้ฟังกันเพราะสิ่งที่เราคาดหวังกับความจริงที่เจอมันต่างกัน พวกเราต่างรู้หน้าที่และความรับผิดชอบของเราดี รู้ว่าเราอยู่ในฐานะอะไร แต่โฮสซิเข้าใจเหมือนเราไหมหรือว่าเข้าใจแต่ยัดเยียดฐานะอื่นให้ที่เราไม่ควรจะเป็น มาลองฟังกันดูนะ

ส่งกระทู้นี้ให้เพื่อน || พิมพ์กระทู้นี้ || แจ้งลบกระทู้นี้


ผู้ตั้งกระทู้ ธัญญ่า โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2006-09-26 07:34:58 IP : 74.12.41.116


[1] 2 ถัดไป >>

ความคิดเห็นที่ 1 (635516)
avatar
ธัญญ่า

 

เรื่องที่เล่าต่อไปนี้ ไม่ได้เป็นเรื่องของธัญญ่านะ แต่เป็นเรื่องของเพื่อนที่โพสชื่อว่า ohyoyo ธัญญ่าเอามาแบ่งให้เพ่อน ๆที่นี้อ่านด้วยค่ะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า วันที่ตอบ 2006-09-26 07:42:00 IP : 74.12.41.116


ความคิดเห็นที่ 2 (635519)
avatar
admin
ohyoyo


ระดับสมาชิก :
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์ : 41
Rank :
ขาเริ่มประจำ

Postความคิดเห็นที่ 3 || โพสต์เมื่อ : 22 ก.ย. 2549 เวลา 10:12 น. คลิ้กเพื่อแบน IP 68.238.165.231  [ 68.238.165.231 ] อ้างถึงความเห็นที่ 3 แก้ไขความคิดเห็นที่ 3 กระทู้ที่ 556 ลบความเห็นที่ 3

ตอนที่ 1 แรกพบ

ตอนแรกก่อนที่จะบินก็รู้สึกแปลกๆ กะตั๋วเครื่องบินอยู่นะว่าทำไมมันแปลกๆ เพราะโอ้ไปปฐมนิเทศที่นิวยอร์กไงแล้วต้องบินเข้าบ้านที่เวอจิเนียแต่ต้องไปลงสนามบินที่วอชิงตันดีซี แต่ตั๋วโอ้ดิมันแปลกอ่ะแทนที่จะบินตรงไปดีซีมันกลับให้บินไปแอตแลนต้าก่อนแล้ววกกลับมาดีซี โอ้ยแค่ก่อนจะเข้าบ้านก็ปวดหัวมากเลยเพราะเกือบไม่ทันเครื่อง โอเคเข้าเรื่องพอเท้าแตะสนามบินปุ๊ป ทำไงล่ะเนี่ยฉันจะเจอโฮสไหมพอเจอตู้โทรศัำพท์ก็โทรเลยแต่ขอบอกเลยนะว่าตู้โทรศัำพท์สนามบินน่ะไม่เคยใช้ได้เลย หรือเราใช้ไม่เป็นวะ    ก็ไปขอความช่วยเหลือจากคนแถวๆนั้นให้ช่วยโทรให้เธอว่าใช้มือถือดีกว่าเพราะเธอก็ไม่เคยใช้โทรศัพท์ที่สนามบินได้เหมือนกัน เธอก็โทรเลยปรากฎว่าโฮสดิฉันยังอยู่บ้านค่ะ ???   งงไหมล่ะ ก็นั่งรอกันไปสักเกือบสองชั่วโมงได้สักพักคนที่ช่วยโทรให้เมื่อกี้มาบอกว่าโฮสโทรกลับเข้าเครื่องเธอบอกว่าเธอถึงสนามบินแล้วให้เรามองหารถสีน้ำเงินแล้วก็ให้เราไปรอตรงทางออก

โอ้ มาย ก๊อดด ฉันจะรู้ไหมเนี่ยว่ารถคันไหนรู้แต่ว่าสีน้ำเงิน รอสัก 5 นาทีได้ก็มีแลนด์โรเวอร์สีำน้ำเงินมาจอดฝั่งตรงข้าม แล้วก็มีผู้หญิงคนนึงลงมาแล้วโบกมือให้เราก็โอ้ใช่เลยคนในรูป แปลกไหมล่ะมาคนเดียวไม่มีครอบครัวมาด้วย เออเด็กคงไปโรงเรียนมั้งแล้วสามีเธอก็คงทำงาน ไม่เป็นไรมัวคิดอยู่นั่นแหละ เธอโบกมือทำสัญญลักษณ์ให้เราข้ามถนนไปหาเธอที่รถ โอ้ มาช้าให้เรารอแล้วยังไม่ช่วยเราขนกระเป๋าอีก อะไรวะเนี่ย!

พอขึ้นรถได้เธอก็พ่นภาษาอังกฤษเป็นไฟเลย กรูงงซิก็พยักหน้าเออออไปยังงั้นแหละ เธอว่าญาติเธอมาเธอยุ่งมาก แล้วก็เล่าว่าที่บ้านมีออแพร์ชาวเยอรมันคนนึงจ้างมาทำงานช่วงที่รอเรามาแต่ยังเหลือสัญญากับเธออีก 2 อาทิตย์สรุปเราก็ต้องทำงานร่วมกับออแพร์คนเก่าอีก 2 อาทิตย์ พอถึงบ้านนะก็เห็นสาวเยอรมันร่างยักษ์นั่งอยู่ โฮสก็ให้เราไปนั่งในครัว เค้าก็อยู่ในครัวกันแล้วก็คุยกันอย่างออกรสสนุกสนานไม่สนใจเลยว่าฉันก็นั่งอยู่ตรงนั้นนะ สักพักคงนึกได้มั้งก็พาไปดูห้องนอน  ก่อนมานะบอกในจดหมายว่าไม่ต้องเอาอะไรมาเลยนะฉันมีให้เธอทุกอย่างเลยไม่ต้องแพคมานะพวกโลชั่น สบู่ ยาสระผม เรามีให้คุณแม้กระทั่งไดร์เป่าผมล่ะ  แต่ดีนะที่เราพกมาแต่ไม่ได้เอายาสระผมมาล่ะ พอมาถึงก็เซอร์ไำพส์ มีสบู่ให้กรูก้อนเดียวเอง กรรม

พอเย็นเค้าก็ไปซื้อของที่ห้างเราก็ตามไปด้วยจะไปซื้อของใช้ส่วนตัวว่างั้นเหอะ เค้าก็เห็นนะว่าเราซื้อเครื่องใช้ในห้องน้ำ เค้าก็ไม่พูดไรสักคำนึงก็มองไม่ถามเราด้วย เฮ้อไม่เป็นไรของใช้ส่วนตัวเราแต่ก็น่าจะมีน้ำใจถามสักนิดนะเพราะที่ไม่เอามาก็เพราะยูบอกไม่ให้เอามานั่นแหละ พอถึงบ้านเจอสามีเค้า เค้าก็แค่มาแนะนำตัวว่าชื่ออะไรแค่เนี้ยเองแล้วก็เดินไปเลยงงว่ะ เค้าก็ว่าสามีเค้าเป็นคนเงี้ยเองไม่ค่อยพูด พอเด็กๆ มาเค้าก็บอกให้เด็กเซย์เฮลโหลเด็กมันวิ่งหนีอ่ะแบบจะไปเล่นเค้าก็ไม่เห็นว่าไรเลย อ้าวกรูไม่ทักกันซะงั้นแหละ

พอตอนกินข้าวเย็นนะเค้าก็เปิดทีวีดูกันแล้วเด็กมันไม่ยอมกินไงมัวแต่นั่งอ้าปากค้างดูทีวีพ่อมันก็ปิดทีวีพอลูกเอาข้าวเข้าปากคำก็เปิดต่อพอเด็กไม่กินอีกก็ปิดอีกอยู่อย่างเงี้ยโคตะระทรมานเลยง่ะ ทำตัวไม่ถูกแล้วเค้าก็ตวาดลูกเสียงดังมาก เราเลยรีบอิ่มแล้วขอตัวเลยบอกนั่งเครื่องมาเหนื่อย เห็นสภาพแล้วกรูจะรอดไหมเนี่ย

ขึ้นมานอนคิดนะไหนบอกว่าห้องมีให้เราครบทุกอย่างทีวี คอมพิวเตอร์ พอจริงๆ ห้องเปล่าแหละก็นอนมองหลอดไฟไปแล้วกันนะ ก็มานึกดูว่า มาถึงก็ให้เรารอที่สนามบินแถมแบกกระเป๋าไปหารถเอง มาถึงบ้านป้ายต้อนรับก็ไม่มี พูดต้อนรับสักคำยังไม่มีเลย เฮ้อ เราไม่ได้คิดมากนะแต่สถานการณ์หรือบางสิ่งมันชวนให้คิดอ่ะ เนี่ยแหละนะวันแรกของการมาถึงแล้วมาฟังกันต่อถึงวันถัดไปนะว่าเป็นไงอีโอ้มันจะรอดไหม เรื่องมันยาวอ่ะ

ปล.ไปสืบทราบมาว่า***ตั๋วที่เที่ยวบินแปลกๆอ่ะนะมันราคาถูกอ่ะ มิน่าล่ะถึงให้เราบินไปที่อื่นก่อนแล้วค่อยวกกลับมา ระวังมันอ้างนะว่าอยากให้ชมบ้านเมือง ฮ่าฮ่า ไปละแล้วเดี๋ยวมาเล่าต่อนะ อ้อ! tanya ฉันขอยืมเวบแกเป็นใบเบิกทางแจ้งเกิดมั่งนะเผื่อจะดังแบบเพื่อนบ้าง

Back to top
ส่งข้อความส่วนตัวถึง ohyoyo
ผู้แสดงความคิดเห็น admin วันที่ตอบ 2006-09-26 07:44:15 IP : 74.12.41.116


ความคิดเห็นที่ 3 (635523)
avatar
admin
ohyoyo


ระดับสมาชิก :
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์ : 41
Rank :
ขาเริ่มประจำ

Postความคิดเห็นที่ 13 || โพสต์เมื่อ : 23 ก.ย. 2549 เวลา 04:17 น. คลิ้กเพื่อแบน IP 68.238.165.231  [ 68.238.165.231 ] อ้างถึงความเห็นที่ 13 แก้ไขความคิดเห็นที่ 13 กระทู้ที่ 556 ลบความเห็นที่ 13

ก็นี่ไงถึงบอกว่าตอนที่คุยทางโืทรศัำพท์กะเมล์นะชีไนซ์มากเลยก็บอกแล้วว่าสิ่งที่คาดหวังกะสิ่งที่เจอมันต่างกัน แล้วเรามีครอบครัวติดต่อมาเยอะนะเป็น 10 ครอบครัวแน่ะ hot ว่างั้นเหอะ และที่เราเลือกมาเป็นครอบครัวเดียวที่เป็นคนดำ นึกว่าคนดำจะใจดีไง ไหง๋ได้ใจดำยิ่งกว่าตัวอีก คงดำไปถึงลำไส้เลยล่ะ  เอางี้มาฟังต่อ

ตอนที่ 2 สาวแฮ็ค

วันนี้เป็นวันแรกของการทำงานของเราก็ตื่นมาแต่เช้าว่างั้น อ้อลืมบอกไปบ้านนี้พ่อเป็นแอฟริกัน (นึกดูเอาว่าดำขนาดไหน) แม่เป็นฟิลิปปินส์แต่เกิดที่เมกาแม่เค้าก็ดำนะแต่ว่าหน้าตาดี พ่อนี่ไม่เอาถ่านดำเหมือนเงาะป่าหัวหยิกด้วย บ้านนี้มีเด็กสามคน คนโต 6 ขวบ ชื่อควีนเท็น คนที่กลาง 4 ขวบชื่อโดนาวอน และลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคนเล็ก 19 เดือน ชื่อเอวา

เด็กผู้ชายไปโรงเรียนกันหมดจะเรียกว่าไปเรียนก็ไม่เชิงเพราะว่าปิดเทอมเค้าเรียกว่าไปแคมป์กันไปตั้งแต่เก้าโมงเช้ากลับประมาณห้าโมงเย็น พ่อเค้าเป็นคนไปส่ง โฮสพ่อไม่ทำงานนะ โฮสแม่ทำงานอยู่กะบ้าน เหลือเอวาคนเดียวหน้าที่หลักของเราคือดูแลเธอ ลงมาจากห้องเค้าก็ยังไม่ตื่นกัน ก็มานั่งรอที่ห้องรับแขก สักครึ่งชั่วโมงก็ทยอยกันลงมาเค้าก็เตรียมอาหารให้ลูกเค้าก่อนไปเรียนแล้วก็เรียกเรามาดูเพื่อคราวหน้าจะได้ทำให้เด็ก ๆ ได้

อาหารของเด็กผู้ชายก็จะมี 3 อย่างให้เค้าเลือก คือ ซีเรียล, โอ็คมีล และก็ครีมออฟวีำำท ก็สอนวิธีทำ เครื่องดื่มก็จะมีน้ำผลไม้หรือไม่ก็นมจานใส่อาหารก็ต้องแยกสีว่าของคนนี้สีอะไร หลอดดูดน้ำก็ต้องแยกสีด้วยแล้วอยู่ๆ เราจะทำให้เค้าเลยไม่ได้นะมีวีนบ้านแตกแถมไม่ยอมกินอีก เราต้องถามเค้าว่าจะกินอะไรจะดื่มเครื่องดื่มอะไร ส่วนเอวากินอะไรก็ได้ระหว่างโอ็คมีลกับครีมออฟวีทไม่ต้องถามเพราะเธอยังพูดไม่ได้ทำเสร็จก็จัดการป้อน หลอกล่อท่าโน้นท่านี้ แม่เจ้าประคุณก็กรี๊ดๆๆๆอยู่ไม่ยอมหยุดเลยอะไรไม่ได้ดังใจก็กรี๊ด กรี๊ดนะไม่ได้ร้องไม่พอใจก็ปาของกระทืบเท้า พ่อแม่แทนที่จะสอนกลับโอ๋แล้วก็ประมาณว่าเราทำอะไรเหรอลูกเค้าถึงร้อง น่ารำคาญมากเลยเวลามันร้องทีไรอยากกลับบ้านขึ้นมาจับใจเลยคิดอยู่ว่ากรูมาทำไรที่นี่ว้า แล้วสายตาเอวาที่มองเรานะเหมือนกับว่าฉันไม่ชอบเํธอนะแตะตัวหน่อยก็กรี๊ดเหมือนจะเอามีดมาเชือดคอ เราต้องพาเธอเล่นจนประมาณเที่ยงหรือบ่ายกว่าๆ แล้วพาไปนอน

วิธีพานอนนะก็จะต้องพาขึ้นชั้นบน เหมือนเด็กมันเริ่มรู้อ่ะว่าจะำพาไปนอนมันก็ร้องไม่ยอมไปแม่เค้าก็ว่าจะทำงานคือเค้ามีออฟฟิคที่บ้านไงให้อุ้มไปเลยร้องนิดหน่อยไม่เป็นไร เสร็จตอนให้นม (ไม่ใช่นมเราน้า)  ก็ต้องนั่งเก้าอี้โยกอ่ะให้เด็กมันหลับมาถึงขั้นตอนสำคัญตอนวางเธอลงน่ะซิ พอวางปุ๊ป ร้องปั๊บ ก็ต้องเอาออกมาจากเตียงอีกแล้วตัวน่ะเบาที่ไหน พอหลับจะวางก็ตื่นอีก เป็นอยู่เงี้ยสามสี่รอบ ปาไปสองโมงกว่าเห็นจะได้กว่าจะได้นอนกัน   หิวตาจะลายข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน ลงมาข้างล่างก็มาหาอะไรกินมีแต่ขนมปังอ่ะก็ทนกินไป ดีกว่าไม่ได้กิน แม่เค้าก็ออกมาแล้วบอกว่าทำไมเราพาเด็กขึ้นไปนานจัง เค้าก็ว่าออแพร์คนเก่าสาวเยอรมันน่ะทำแปปเดียวเองแล้วเด็กก็ไม่งอแงด้วย แล้วก็พูดว่าฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเค้าทำไงเค้าทำทุกอย่างได้เพอเฟ็คมากแล้วก็มีเวลาว่างทำอะไรของตัวเองไ้ด้ตั้งเยอะแน่ะ เราก็ว่าเราเพิ่งมานะยังใหม่แล้วเด็กมันก็ยังไม่คุ้นหน้าแตะตัวหน่อยก็กรี๊ดแล้ว เค้าก็ว่าอืมคงจะใช่เป็นเพราะหน้าใหม่ (ฉันว่าลูกแกคงแปลกฉันอ่ะดิเพราะฉันตัวขาว ฮิฮิ)

นอนไปสักพักตื่นอีกแล้ว  ก็จะไรล่ะแม่เค้าทำงานกะบ้านแล้วใช้โทรศัพท์บ้านเป็นเบอร์ออฟฟิคด้วยสายเข้าตลอดแล้วโทรศัพท์มันก็ดังไปทุกห้องอ่ะเด็กมันก็ตื่นอ่ะดิ โธ่ พอจะมีเวลาเอาสำลีอุดหูซะหน่อยนึง ก็พาอีน้องนางไปเปลี่ยนผ้าอ้อมแล้วก็พามากินข้าว โอย ลำบากอีกแล้ว แม่เค้าบอกว่าไม่ต้องป้อนหรอกลูกเค้ากินเองได้ลองให้หัดกินเองดู ทีนี้สงสัยอาหารไม่ถูกใจเธอมั้งก็แหกปากร้องผลักจานข้าว โอเคไม่กินใช่ไหมพอเราเอาจานไปมันก็กรี๊ดจะเอาจานขึ้นมาอีก ทีนี้พอเราให้มันก็กิน สักพักไม่รู้ไม่พอใจอะไรก็กรี๊ดอีก แถมคว่ำจานข้าวอีก โอยกรูเกิดมาก็ไม่เคยเจอเด็กแบบนี้ให้ตายเถอะ้เป็นลูกหลานหน่อยไม่ได้ทำงี้มีสวย

ก็ทนต่อจนหมดเวลางานเล่นเอาเหนื่อยเป็นบ้าเลย เดินกลับมานอนแผ่ที่ห้องพลางคิดในใจว่าคงไม่มีทางรักเด็กคนนี้ได้แน่ๆ นิสัยแย่มากๆ เลย แถมลูกสาวคนเดียวพ่อแม่ตามใจน่าดูเลยหน้าตาก็ไม่ได้น่ารักหัวหยิกตัวดำเชียว

แล้วเพื่อนๆ ล่ะใครเจอสาวแฮ็คแบบเราบ้าง คนที่กำลังจะมาก็เตรียมสำลีมาอุดหูหรือเตรียมใจมาด้วยนะเผื่อว่าจะเจอแบบเราอ่ะ แุถมมาโดนโฮสเปรียบเทียบเรากะออแพร์คนเก่าอีก  แหมก็เค้าทำงานมานานแล้วนี่เรามันพวกมือใหม่หัดเลี้ยงนี่นา เฮ้อ แล้วมาฟังกันต่อนะว่าตอนต่อไปจะเป็นยังไงตอนนี้อีโอ้มันรอดจากสาวแฮ็คมาได้(ชั่วคราว)แล้วตอนต่อไปล่ะมันจะรอดไหมหนอ

Back to top
ส่งข้อความส่วนตัวถึง ohyoyo
ผู้แสดงความคิดเห็น admin วันที่ตอบ 2006-09-26 07:47:04 IP : 74.12.41.116


ความคิดเห็นที่ 4 (635525)
avatar
admin
ohyoyo


ระดับสมาชิก :
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์ : 41
Rank :
ขาเริ่มประจำ

Postความคิดเห็นที่ 13 || โพสต์เมื่อ : 23 ก.ย. 2549 เวลา 04:17 น. คลิ้กเพื่อแบน IP 68.238.165.231  [ 68.238.165.231 ] อ้างถึงความเห็นที่ 13 แก้ไขความคิดเห็นที่ 13 กระทู้ที่ 556 ลบความเห็นที่ 13

ก็นี่ไงถึงบอกว่าตอนที่คุยทางโืทรศัำพท์กะเมล์นะชีไนซ์มากเลยก็บอกแล้วว่าสิ่งที่คาดหวังกะสิ่งที่เจอมันต่างกัน แล้วเรามีครอบครัวติดต่อมาเยอะนะเป็น 10 ครอบครัวแน่ะ hot ว่างั้นเหอะ และที่เราเลือกมาเป็นครอบครัวเดียวที่เป็นคนดำ นึกว่าคนดำจะใจดีไง ไหง๋ได้ใจดำยิ่งกว่าตัวอีก คงดำไปถึงลำไส้เลยล่ะ  เอางี้มาฟังต่อ

ตอนที่ 2 สาวแฮ็ค

วันนี้เป็นวันแรกของการทำงานของเราก็ตื่นมาแต่เช้าว่างั้น อ้อลืมบอกไปบ้านนี้พ่อเป็นแอฟริกัน (นึกดูเอาว่าดำขนาดไหน) แม่เป็นฟิลิปปินส์แต่เกิดที่เมกาแม่เค้าก็ดำนะแต่ว่าหน้าตาดี พ่อนี่ไม่เอาถ่านดำเหมือนเงาะป่าหัวหยิกด้วย บ้านนี้มีเด็กสามคน คนโต 6 ขวบ ชื่อควีนเท็น คนที่กลาง 4 ขวบชื่อโดนาวอน และลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคนเล็ก 19 เดือน ชื่อเอวา

เด็กผู้ชายไปโรงเรียนกันหมดจะเรียกว่าไปเรียนก็ไม่เชิงเพราะว่าปิดเทอมเค้าเรียกว่าไปแคมป์กันไปตั้งแต่เก้าโมงเช้ากลับประมาณห้าโมงเย็น พ่อเค้าเป็นคนไปส่ง โฮสพ่อไม่ทำงานนะ โฮสแม่ทำงานอยู่กะบ้าน เหลือเอวาคนเดียวหน้าที่หลักของเราคือดูแลเธอ ลงมาจากห้องเค้าก็ยังไม่ตื่นกัน ก็มานั่งรอที่ห้องรับแขก สักครึ่งชั่วโมงก็ทยอยกันลงมาเค้าก็เตรียมอาหารให้ลูกเค้าก่อนไปเรียนแล้วก็เรียกเรามาดูเพื่อคราวหน้าจะได้ทำให้เด็ก ๆ ได้

อาหารของเด็กผู้ชายก็จะมี 3 อย่างให้เค้าเลือก คือ ซีเรียล, โอ็คมีล และก็ครีมออฟวีำำท ก็สอนวิธีทำ เครื่องดื่มก็จะมีน้ำผลไม้หรือไม่ก็นมจานใส่อาหารก็ต้องแยกสีว่าของคนนี้สีอะไร หลอดดูดน้ำก็ต้องแยกสีด้วยแล้วอยู่ๆ เราจะทำให้เค้าเลยไม่ได้นะมีวีนบ้านแตกแถมไม่ยอมกินอีก เราต้องถามเค้าว่าจะกินอะไรจะดื่มเครื่องดื่มอะไร ส่วนเอวากินอะไรก็ได้ระหว่างโอ็คมีลกับครีมออฟวีทไม่ต้องถามเพราะเธอยังพูดไม่ได้ทำเสร็จก็จัดการป้อน หลอกล่อท่าโน้นท่านี้ แม่เจ้าประคุณก็กรี๊ดๆๆๆอยู่ไม่ยอมหยุดเลยอะไรไม่ได้ดังใจก็กรี๊ด กรี๊ดนะไม่ได้ร้องไม่พอใจก็ปาของกระทืบเท้า พ่อแม่แทนที่จะสอนกลับโอ๋แล้วก็ประมาณว่าเราทำอะไรเหรอลูกเค้าถึงร้อง น่ารำคาญมากเลยเวลามันร้องทีไรอยากกลับบ้านขึ้นมาจับใจเลยคิดอยู่ว่ากรูมาทำไรที่นี่ว้า แล้วสายตาเอวาที่มองเรานะเหมือนกับว่าฉันไม่ชอบเํธอนะแตะตัวหน่อยก็กรี๊ดเหมือนจะเอามีดมาเชือดคอ เราต้องพาเธอเล่นจนประมาณเที่ยงหรือบ่ายกว่าๆ แล้วพาไปนอน

วิธีพานอนนะก็จะต้องพาขึ้นชั้นบน เหมือนเด็กมันเริ่มรู้อ่ะว่าจะำพาไปนอนมันก็ร้องไม่ยอมไปแม่เค้าก็ว่าจะทำงานคือเค้ามีออฟฟิคที่บ้านไงให้อุ้มไปเลยร้องนิดหน่อยไม่เป็นไร เสร็จตอนให้นม (ไม่ใช่นมเราน้า)  ก็ต้องนั่งเก้าอี้โยกอ่ะให้เด็กมันหลับมาถึงขั้นตอนสำคัญตอนวางเธอลงน่ะซิ พอวางปุ๊ป ร้องปั๊บ ก็ต้องเอาออกมาจากเตียงอีกแล้วตัวน่ะเบาที่ไหน พอหลับจะวางก็ตื่นอีก เป็นอยู่เงี้ยสามสี่รอบ ปาไปสองโมงกว่าเห็นจะได้กว่าจะได้นอนกัน   หิวตาจะลายข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน ลงมาข้างล่างก็มาหาอะไรกินมีแต่ขนมปังอ่ะก็ทนกินไป ดีกว่าไม่ได้กิน แม่เค้าก็ออกมาแล้วบอกว่าทำไมเราพาเด็กขึ้นไปนานจัง เค้าก็ว่าออแพร์คนเก่าสาวเยอรมันน่ะทำแปปเดียวเองแล้วเด็กก็ไม่งอแงด้วย แล้วก็พูดว่าฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเค้าทำไงเค้าทำทุกอย่างได้เพอเฟ็คมากแล้วก็มีเวลาว่างทำอะไรของตัวเองไ้ด้ตั้งเยอะแน่ะ เราก็ว่าเราเพิ่งมานะยังใหม่แล้วเด็กมันก็ยังไม่คุ้นหน้าแตะตัวหน่อยก็กรี๊ดแล้ว เค้าก็ว่าอืมคงจะใช่เป็นเพราะหน้าใหม่ (ฉันว่าลูกแกคงแปลกฉันอ่ะดิเพราะฉันตัวขาว ฮิฮิ)

นอนไปสักพักตื่นอีกแล้ว  ก็จะไรล่ะแม่เค้าทำงานกะบ้านแล้วใช้โทรศัพท์บ้านเป็นเบอร์ออฟฟิคด้วยสายเข้าตลอดแล้วโทรศัพท์มันก็ดังไปทุกห้องอ่ะเด็กมันก็ตื่นอ่ะดิ โธ่ พอจะมีเวลาเอาสำลีอุดหูซะหน่อยนึง ก็พาอีน้องนางไปเปลี่ยนผ้าอ้อมแล้วก็พามากินข้าว โอย ลำบากอีกแล้ว แม่เค้าบอกว่าไม่ต้องป้อนหรอกลูกเค้ากินเองได้ลองให้หัดกินเองดู ทีนี้สงสัยอาหารไม่ถูกใจเธอมั้งก็แหกปากร้องผลักจานข้าว โอเคไม่กินใช่ไหมพอเราเอาจานไปมันก็กรี๊ดจะเอาจานขึ้นมาอีก ทีนี้พอเราให้มันก็กิน สักพักไม่รู้ไม่พอใจอะไรก็กรี๊ดอีก แถมคว่ำจานข้าวอีก โอยกรูเกิดมาก็ไม่เคยเจอเด็กแบบนี้ให้ตายเถอะ้เป็นลูกหลานหน่อยไม่ได้ทำงี้มีสวย

ก็ทนต่อจนหมดเวลางานเล่นเอาเหนื่อยเป็นบ้าเลย เดินกลับมานอนแผ่ที่ห้องพลางคิดในใจว่าคงไม่มีทางรักเด็กคนนี้ได้แน่ๆ นิสัยแย่มากๆ เลย แถมลูกสาวคนเดียวพ่อแม่ตามใจน่าดูเลยหน้าตาก็ไม่ได้น่ารักหัวหยิกตัวดำเชียว

แล้วเพื่อนๆ ล่ะใครเจอสาวแฮ็คแบบเราบ้าง คนที่กำลังจะมาก็เตรียมสำลีมาอุดหูหรือเตรียมใจมาด้วยนะเผื่อว่าจะเจอแบบเราอ่ะ แุถมมาโดนโฮสเปรียบเทียบเรากะออแพร์คนเก่าอีก  แหมก็เค้าทำงานมานานแล้วนี่เรามันพวกมือใหม่หัดเลี้ยงนี่นา เฮ้อ แล้วมาฟังกันต่อนะว่าตอนต่อไปจะเป็นยังไงตอนนี้อีโอ้มันรอดจากสาวแฮ็คมาได้(ชั่วคราว)แล้วตอนต่อไปล่ะมันจะรอดไหมหนอ

Back to top
ส่งข้อความส่วนตัวถึง ohyoyo
ผู้แสดงความคิดเห็น admin วันที่ตอบ 2006-09-26 07:48:50 IP : 74.12.41.116


ความคิดเห็นที่ 5 (635526)
avatar
admin
ohyoyo


ระดับสมาชิก :
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์ : 41
Rank :
ขาเริ่มประจำ

Postความคิดเห็นที่ 22 || โพสต์เมื่อ : 25 ก.ย. 2549 เวลา 01:37 น. คลิ้กเพื่อแบน IP 68.238.165.231  [ 68.238.165.231 ] อ้างถึงความเห็นที่ 22 แก้ไขความคิดเห็นที่ 22 กระทู้ที่ 556 ลบความเห็นที่ 22

กลับมาแล้วหายไปหลายวัน พอดีว่าช่วงนี้เริ่มไปเรียนแล้ว การบ้านมันเยอะอ่ะก็ขอบใจธันย่านะจ๊ะที่ให้การสนับสนุนโอเคมาฟังกันต่อละกันนะ

ตอนที่ 3 ออแพร์เดอเรลล่า

วันนี้เป็นวันที่ต้องจำใจตื่นแต่เช้าอ่ะ ก็จะไรอ่ะสาวแฮ็คเป็นไรไม่รู้กรี๊ดลั่นบ้านแต่เช้าเลย เราก็เลยต้องตื่นอ่ะ พอลงมาข้างล่างก็มานั่งรอปรากฏว่าวันนี้โฮสมาแปลกแฮะ ชีเิอากระดาษมาให้แผ่นนึงเราก็ว่าอะไรนะที่แท้ก็เป็นตารางการทำงานนั่นเองมี 3 หัวข้อ

อันแรกเป็นตารางเกี่ยวกับเด็ก ๆ อย่างแีรกเลยก็
1 เปลี่ยนผ้าอ้อมตอนตื่นนอน แล้วก็ต้องเช็คแล้วเปลี่ยนทุกๆ ชั่วโมง
2 ล้างหน้า แปรงฟันให้เด็ก ทั้งหมด 3 คน
3 แต่งตัวให้เด็กผู้ชายและก็แต่งตัวให้เอวาพร้อมกับดีไซน์ทรงผมด้วย(เธอเน้นมามากแต่หัวหยิกอย่างนี้จะทำืทรงไรดีวะตู)อาบน้ำทุกวันจันทร์ พุธและก็ศุกร์
4 เล่น อ่านหนังสือ ห้ามดูทีวี พาออกไปเดินเล่นข้างนอก
5 เวลาอาหารว่าง
6 กินนมแล้วก็นอน
7 อาหารกลางวัน จัดการหาเองว่าจะให้เด็กกินอะไร
8 เล่น อ่านหนังสือ หรือกิจกรรมอื่นๆ

อันที่ 2 เป็นตารางงานบ้าน (ต้องทำทุกวัน)
1 เก็บห้องและเก็บเตียงเด็กให้เรียบร้อย เก็บของเล่นในห้องแยกตามประเภทของเล่นให้เข้าที่
2 เอาจานออกจากเครื่องล้างจานแล้วก็เอาจานที่ยังไม่ได้ล้างใส่เครื่อง
3 กวาดพื้นห้องครัว ถูพื้น เช็ดเคาน์เตอร์ทั้งหมดในครัว
4 พับเสื้อผ้าเด็กแล้วใส่ตู้ให้เรียบร้อย
5 เปลี่ยนถังใส่ผ้าอ้อม
6 เก็บรอบๆบ้านให้เีรียบร้อย

อันที่ 3 ตารางงานบ้าน (ประจำสัปดาห์)
1 ปัดฝุ่นและดูดฝุ่นบ้านทุกวันจันทร์และวันศุกร์
2 นำผ้าอ้อมที่ใช้แล้วส่งซักทุกวันอังคารก้อน 10 โมง และนำผ้าอ้อมที่ซักแล้วมาพับเตรียมใช้ในครั้งต่อไป

โอ้แม่เจ้าตารางทำงานบ้านนี่เยอะกว่าดูแลเด็กอีกนะ แล้วเราก็ต้องดูดฝุ่นทุกห้องเพราะเค้าว่าลูกเค้าเป็นภูมิแพ้ห้องนอนเค้าด้วยนะเพราะเอวานอนในห้องเค้า  ตกลงเราเป็นเมดหรือเปล่าวะเนี่ย เฮ้ย แล้วบ้านก็ตั้ง 3 ชั้นแน่ะ ของเล่นเด็กก็โคตรเยอะ ต้องเก็บกันทุก 10 นาทีที่เด็กย้ายห้องไปเล่น เคยปล่อยไว้จะเก็บทีเดียว พ่อเค้าก็ว่าเราว่าทำไมปล่อยให้ของเล่นเกลื่อนกลาด พอเด็กโตเล่นเกม เช่น โดมิโน***ตัวเล็กก็อยากเล่นด้วย***ตัวโตก็ไม่ให้เล่นก็ทะเลาะกันดิ ร้องกันอีกทั้งคู่ไม่ยอมกัน เฮ้อ ตูจะเป็นลมงานบ้านก็ยังไม่เสร็จดูเด็กก็ต้องดู ไม่มีเวลาให้พัก พอเด็กหลับก็ต้องลงมาล้างจานทำโน่นทำนี่พอเสร็จจะกินข้าวเด็กก็ตื่นกันพอดี เค้าก็อยู่บ้านนะเค้าก็เห็น ก็ไม่เห็นพูดไรแถมถามเราอีกว่าคุณถูพื้นยัง ดูดฝุ่นยัง กรรมตู

สุดท้ายเราเลยกลายเป็นออแพร์เดอเรลล่าทำงานบ้านอยู่มีโฮสใจร้ายคอยแกล้งแล้วก็จับตามองอยู่ เฮ้อเพราะฉะนั้นพวกเราต้องถามโฮสให้เคลียร์เลยนะก่อนจะแมทช์ว่า***งานบ้านเล็กๆน้อยๆที่เค้าบอกเราอ่ะมันอะไรบ้างแล้วแค่ไหน อย่างเช่นบอกดูดฝุ่นแค่ไหนอ่ะ ที่ไหนอ่ะพอมาจริงทั้งบ้านเนี่ยมันก็ไม่ไหวนะ เค้าจ้างคนมาทำความสะอาดประมาณ 2 ชั่วโมง 150 เหรียญนี่ให้เรา 140 เหรียญและทำทั้งอาทิตย์เค้าก็สบายไปนะ เพราะถ้าไม่เคลียร์ก็ต้องเป็นออแพร์เดอเรลล่าอย่างเราแหละ ไม่มีรถฟักทอง ไม่มีนางฟัามาช่วย แล้วก็ไม่มีเจ้าชายหลงมาจูบด้วย ฮ่าฮ่า

Back to top
ส่งข้อความส่วนตัวถึง ohyoyo
ผู้แสดงความคิดเห็น admin วันที่ตอบ 2006-09-26 07:49:35 IP : 74.12.41.116


ความคิดเห็นที่ 6 (635533)
avatar
admin



ระดับสมาชิก :
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์ : 41
Rank :
ขาเริ่มประจำ

Postความคิดเห็นที่ 32 || โพสต์เมื่อ : 26 ก.ย. 2549 เวลา 03:53 น. คลิ้กเพื่อแบน IP 68.238.165.231  [ 68.238.165.231 ] อ้างถึงความเห็นที่ 32 แก้ไขความคิดเห็นที่ 32 กระทู้ที่ 556 ลบความเห็นที่ 32

วันนี้มาฟังตอนใหม่กันบ้าง

ตอนที่ 4 เพื่อนใหม่

วันนี้วันอาทิตย์หยุดแหละ ทำโน่นทำนี่อยู่ในห้องพอลงมาข้างล่างก็ไม่มีใครอยู่เลยอ่ะ งงมากไปไหนกันรถก็ไม่อยู่แสดงว่าออกไปข้างนอกกัน แปลกแฮะไม่เห็นบอกเราสักคำว่าไปข้างนอกนะหอบกันไปไหนหมดก็ไม่รู้แต่มาคิดอีกทีก็ดีแฮะ ลงมาเปิดตู้เย็นหาไรกิน ไม่มีไรเลยอ่ะเลยได้แต่กินหนมปังใครบอกฟะว่าอยู่เมกาจะอ้วนเพราะอาหารไม่จริ๊งไม่จริงมาอยู่เนี่ยผอมหัวโตเลยยังไม่ได้ลิ้มรสอะไรอร่อยๆ เลย

พอบ่ายๆ ลงมาเล่นเน็ทเจอเพื่อนพอดีว่าเค้ามีปัญหาเค้าถามว่าจะมาค้างด้วยได้ไหมเราก็ว่าดีๆ เพราะกะลังเหงาอ่ะไม่มีเพื่อนแล้วเพื่อนก็เดือดร้อนอยู่ก็บอกเดี๋ยวถามโฺฮสก่อน พวกเค้ากลับมากันพอดีก็ขึ้นไปถามด้วยความมั่นใจแบบไม่เต็มที่แต่ก็อยากช่วยเพื่อนอ่ะ เค้าบอกเราว่าเธอเพิ่งมาอยู่เองจะมีแขกมาเยี่ยมแล้วเหรอ รอให้อยู่สัก 5-6 เดือนก่อนไม่ดีเหรอ แต่ถ้าเพื่อนเธอจะมาก็มาหาทางมาเองแล้วกันนั่งแท็กซี่หรือรถเมล์มาเองนะ  โห้ไรวะไหนตอนคุยกะที่ปรึกษาตอนเข้าบ้านบอกที่ปรึกษาเป็นอย่างดีเลยว่าเพื่อนมาอยู่ได้แล้วก็ไปอยู่ข้างนอกกะเพื่อนได้เราจำได้แม่นนะแต่เค้าดิสงสัยเป็นปลาทองอ่ะความจำสั้นชะมัดเลยแถมทำอารมณ์เสียใส่เราอีก  อ้าวซวยอีกกรู ลงไปบอกเืพื่อนเลยว่าอย่ามาเลยสถานการณ์ไม่ค่อยดีแล้วล่ะ

พอตอนเย็นได้ยินเสียงออด ใครมานะใช่แล้วออแพร์คนเก่าสาวเยอรมันนั่นเองเธอว่าเธอติดต่อกับโฮสเราไม่ได้เลยจะมาคอนเฟริมตารางงานที่เหลืออีก 2 อาทิตย์ด้วยตนเอง เสร็จสรุปเราต้องทำงานร่วมกับเธออีก 2 อาทิตย์ถัดไป เธอก็ชวนเราคุยว่าไปไหนมามั่งยัง เราก็ว่าไม่ได้ไปไหนเพราะไม่รู้จักใครแล้วก็ยังไม่มีเพื่อนด้วย เธอก็ว่าจะไปไหนบอกฉันได้เลยนะฉันก็ไม่ค่อยมีเพื่อนหรอกว่าแล้วเธอก็ชวนเราออกไปกินข้าวเย็นข้างนอกโฮสก็ตกลงเพราะเห็นว่าเราไปกะออแพร์คนเก่า ขับรถกันออกไปเธอว่าเธอเป็นออแำพร์และก็อยู่ที่นี่มา 4 ปีแล้ว 2 ปีแรกอยู่กับโครงการและได้แฟนที่นี่ก็เลยไม่อยากกลับบ้านเลยใช้วีซ่านักท่องเที่ยวอยู่แล้วทำงานแบบออแำพร์พอวีซ่าหมดก็กลับไปต่อแล้วเราก็มาถึงร้านอาหารกึ่งผับไม่ไกลจากบ้านเท่าไหร่เธอว่าแฟนเธอเป็นเด็กเสริฟที่นี่พอเจอตัวโอ้แม่เจ้าตัวดำปี๋เลยแถมถักผมด้วยปรากฎว่าแฟนเธอเป็นแอฟริกันแต่อยู่ที่นี่ตั้งแต่เด็กก็เลยมีกรีนการ์ดเธอก็ถามว่าเป็นไงบ้างทำงานอาทิตย์แรก เราก็ว่าก็เหนื่อยดีเธอถามต่อว่ามีปัญหาอะไรไหมเพราะเธอก็เจอปัญหาเหมือนกันประมาณว่าโฮสขี้งกแล้วก็ชอบใช้งานเกินหน้าที่แล้วก็เกินเวลาเรื่องกินอยู่ก็ไม่สะดวกปาก  เธอเล่าว่าบ้านนี้ไม่ได้อยากได้เราอยากได้พวกแอฟริกาใต้เพราะพูดภาษาสเปนได้เพราะโฮสแม่อยากเรียนภาษาสเปนแต่วีซ่าพวกนั้นไม่ผ่าน แล้วที่เค้าเลือกเราก็เพราะเห็นเราเป็นครูแล้วก็เป็นคนเอเชียเค้าว่าคนเอเชียกินน้อยไม่เปลือง  เธอว่าออแพร์ก่อนหน้าเรามาอยู่ได้แค่อาทิตย์เดียวก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน แต่เธอทนทำงานกะบ้านนี้ได้เพราะเธอมาทำงานเช้าเย็นกลับเพราะพักอยู่กับแฟนแล้วบ้านนี้ก็อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานแฟนเธอเวลาแฟนเธอเลิกงานดึกเธอก็รออยู่ที่บ้านนี้ก่อนเพราะจะได้ไม่ต้องขับรถไปมาเปลืองน้ำมัน พอเค้าพูดมาเท่านั้นแหละ***ที่เราอัดอั้นตันใจก็พรั่งพรูก็เล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรกับเราบ้าง  เธอก็บอกให้เรารีแมทช์เลยเพราะเราเพิ่งมาต้องเนื้อหอมแน่ๆ เธอว่าจะทนอยู่กะบ้านนี้ได้เหรอปีนึงนะมันทรมานนะ เราก็เริ่มคิด อืมมม เอาไงดีเนี่ย

เสร็จเธอมาส่งเราที่บ้านแล้วก็ให้เบอร์โทรบอกว่ามีไรโทรหาได้ตลอดเลยนะไม่ต้องเกรงใจ เพราะเธอก็ไม่ค่อยมีเพื่อน  พอเข้ามาบ้านโฮสถามว่าเป็นไงบ้างไปไหนกันมาสนุกไหมแล้วก็บอกเราว่าสาวเยอรมันคนนี้เป็นเด็กใจแตกนะติดผู้ชายไม่ยอมกลับบ้านแฟนก็เป็นแค่เด็กเสริฟจะมาทุ่มเทอะไรให้ผู้ชายคนนี้นักหนาจบแค่ไฮสคูลแล้วไม่ยอมกลับไปเรียนต่อไปไหนมาไหนก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน

เราก็งงดิไรวะเด็กคุณนะเนี่ยหรือเค้าจะกลัวว่าคนเก่าจะมาเล่าอะไรให้เราฟังก็เลยใส่ไฟกันไว้ก่อน อันนี้ก็ไม่รู้จะเชื่อใครนะแต่ที่รู้ๆ ก็เชื่อใจเพื่อนใหม่ไปแล้วล่ะเพราะเค้าพูดเข้าข้างเรานิ ฮ่าฮ่า จริงไหมใครจะไม่ชอบคนเข้าข้างเรา  แล้วมาฟังกันต่อนะว่าตอนหน้าจะเป็นไงเพื่อนใหม่จะดีจะร้ายแล้วโฮสจะเปลี่ยนเป็นดีขึ้นไหมต้องติดตาม

Back to top
ส่งข้อความส่วนตัวถึง ohyoyo
ผู้แสดงความคิดเห็น admin วันที่ตอบ 2006-09-26 07:54:18 IP : 74.12.41.116


ความคิดเห็นที่ 7 (636094)
avatar
jasmin

ติดตามอยู่ค่ะ เร็ว ๆ นะ

ผู้แสดงความคิดเห็น jasmin วันที่ตอบ 2006-09-26 14:01:53 IP : 203.113.81.140


ความคิดเห็นที่ 8 (637042)
avatar
admin



ระดับสมาชิก :
[ สมาชิกบอร์ด ]
จำนวนโพสต์ : 42
Rank :
ขาเริ่มประจำ

Postความคิดเห็นที่ 43 || โพสต์เมื่อ : 27 ก.ย. 2549 เวลา 04:03 น. คลิ้กเพื่อแบน IP 68.238.165.231  [ 68.238.165.231 ] อ้างถึงความเห็นที่ 43 แก้ไขความคิดเห็นที่ 43 กระทู้ที่ 556 ลบความเห็นที่ 43

มาแว้วๆๆแอ๊วๆๆๆ จะบอกว่า99.99% ของคนที่แมทช์กับบ้านเอเชีย รีแมทช์กันทุกคนยิ่งช่วงนี้ออแพร์รีแมทช์เยอะมากซึ่งล้วนแล้วแต่อยู่บ้านเอเชียทั้งน้านฮ่าๆ ทีนี้มาฟังกันต่อดีกว่านะ

ตอนที่ 5 เพื่อนสาวคนไทย...แนนนี่ข้างบ้าน กะ  ลางร้ายๆ

วันนี้ได้รับคอลจากเพื่อนที่มาจากเอเจนซี่เดียวกัน เค้าบอกคิดถึงบ้านมากอยากเจอคนไทยเพื่อนคนนี้ชื่อ "เจน" ไม่ใช่ใครที่ไหนถ้าเพื่อนๆจำกันได้และเคยอ่านในกระทู้เพื่อนไทยในเมกาในหัวข้อสาวเวอจิ้นที่ทันย่าเขียนไว้ เจนคนที่เล่าว่าไปกินบุฟเฟ่กะโฺฮสมาแล้วกินปูไป 10 ตัวนั่นแหละ เพื่อนสาวคนไทยของเรา้เิอง (เกิดแน่***งานนี้เจน)  เราก็เช็คดูแล้วบ้านก็อยู่ไม่ไกลกันนี่หว่า ก็เลยคิดว่าถ้ามีโอกาสก็จะไปหา

วันนี้เป็นวันแรกที่ต้องทำงานร่วมกับสาวเยอรมันด้วยลืมบอกไปว่าเธอชื่อ "แมนดี้" วันนี้มีแพลนว่าจะไปปาร์คกันเพราะว่าโฮสแม่เป็นคนวางแพลนให้แล้ววันนี้เด็กผู้ชายก็ปิดเทอมแล้วไม่ไปโรงเรียนสรุปว่าอยู่ครบกันหมด 3 คน แล้วข้างๆบ้าน ข้างหรือเปล่าวะ   ถัดไปประมาณ 4-5 หลังเป็นบ้านเพื่อนของเจ้าเด็กผู้ชายบ้านนี้มีเด็ก 2 คนรุ่นราวคราวเดียวกับเด็กผู้ชายบ้านเราแล้วเค้ามีแนนนี่ชื่อว่า "ฟลอเร้นท์" เป็นคนดำ เราก็ไปปาร์คกันพอไปถึงเด็ก ๆ ก็เล่นกันไปตามประสาพวกผู้ใหญ่ก็นั่งคุยกันเราไม่ค่อยได้คุยหรอกได้แต่นั่งฟังซะมากกว่า คิดถึงบ้านอ่ะสักพักฟลอเร้นท์ก็ถามเราไปเรื่อยซักไซ้ไล่เรียงว่าโฮสเป็นไง ส่วนตัวเค้าบอกว่าโฮสเค้าดีมากเลยเค้าทำงานอาทิตย์นึง 3 วัน ได้ 450$ โอ้มายก๊อดด  ก็อย่างว่าเค้ามันมืออาชีพแล้วเค้าก็ดุเด็กได้ด้วยคือพ่อแม่ไม่อยู่บ้านไงเค้าจะทำอะไรก็ได้เค้าบอกว่าเราทำงานได้ไงทั้งที่พ่อแม่อยู่บ้านเพราะเด็กบ้านเราซนกว่าบ้านเค้าเยอะแถมดุเด็กก็ไม่ได้อีก แล้วเงินก็ได้น้อยอีก แมนดี้ก็เลยพูดว่าก็โอ้เค้าอยู่กินกะัครอบครัวแล้วโฮสต้องจ่ายค่าเรียนให้ด้วย ฟลอเร้นท์ก็ว่านั่นแหละมันก็ยังไม่คุ้มอยู่ดีแมนดี้ก็เถียงประมาณว่าปกป้องโฮสว่างั้นเถอะส่วนเราก็ได้แต่ยิ้มๆไม่ออกความคิดเห็นใด ๆ

พอเที่ยงเราก็กลับเข้าบ้านกัน ระหว่างทางในรถแมนดี้ก็ถามว่าเธอคิดยังไงกับแนนนี้ข้างบ้านเหรอ เราก็ว่าไม่รู้ซิ แมนดี้ว่าฟลอเร้นท์พูดมาก ควีนเท็นนั่งอยู่ได้ยินก็เลยพูดกะแมนดี้ว่าเดี๋ยวจะฟ้องฟลอเร้นท์ว่าแมนดี้ว่าฟลอเร้นท์ แมนดี้ว่าฟ้องไปเลยเธอไม่สนใจแมนดี้บอกว่าที่เธอพูดปกป้องโฺฮสก็เพราะว่าเห็นว่ายังไงก็เป็นนายจ้างเรา ส่วนเราก็ไม่ออกความคิดเห็นใดๆ ทั้งสิ้น พอถึงบ้านเด็ก ๆขึ้นไปนอนเราก็ลงมาทำงานต่อก็เก็บกวาดครัวนั่นแหละ ส่วนแมนดี้นั่งดูทีวีเธอบอกว่าเรามาแบ่งหน้าที่กันดีกว่าเธอดูเด็กผู้ชายเองให้เราดูเอวาคนเดียว หนักกว่าเด็กผู้ชายนะเพราะก็อย่างที่บอกตารางของเอวามีล็อคเวลาไว้ไหนจะงานบ้านอีก สรุปแมนดี้ได้เงินเยอะกว่าเราแต่มีหน้าที่พาเด็กๆออกไปข้างนอกเท่านั้นเอง สักพักโทรศัำพท์มือถือเราก็ดังใจก็ว่าใครโทรมาวะเพิ่งมาอยู่ยังไม่ได้ให้เบอร์ใครเลย สรุปเป็นของแมนดี้ เธอเคยใช้เครื่องนี้มาก่อนหน้าเราไงพอเรามาโฮสก็เอามาให้เราใช้ พอคุยเสร็จเธอส่งโทรศัพท์คืนให้เราแล้วเธอก็พูดว่า you took my phone, you took my bed and you took my job too. I"m broken now.  พูดแบบหัวเราะๆ ประมาณว่าฟังแล้วเค้าอาจพูดเล่นหรือพูดจริงก็ไม่รู้ แต่***อันหลังที่ว่าถังแตกเนี่ยสงสัยจะจริงเพราะตอนที่ไปกินข้าวกันเธอไม่สั่งอะไรสั่งน้ำมาแก้วเดียวเราก็เลยบอกสั่งเถอะเดี๋ยวจ่ายให้ เธอถึงได้กล้าสั่ง

พอเด็กๆตื่น เราก็ไปเล่นกันที่บ้านของเพื่อนเด็กฟลอเร้นท์ก็เอาโน่นเอานี่มาให้กินเยอะแยะเลยบอกจะทำอะไรได้ตามสบายเลยนะเจ้านายเธอไม่ว่าอะไรเราเลยนั่งอ่านหนังสือส่วนแมนดี้นั่งคุยกะฟลอเร้นท์เม้าส์กันกระจายก็เรื่องเจ้านายทั้งนั้น เราก็ไม่ได้สนใจได้แต่นั่งฟังไปเรื่อยๆ ฟลอเร้นท์ว่ามีเพื่อนบ้างหรือยังเราว่ามีคนนึงเพิ่งโทรมาว่าจะไปหาเดี๋ยวรอว่างๆ ก่อนแมนดี้ว่าทำไมไม่ไปวันนี้เลยล่ะฉันพาไปเอง เพราะเวลาเลิกงานแล้วไม่อยากอยู่ใกล้ๆโฮสเพราะว่าวันนี้ต้องรอรับแฟนเลยอยู่ที่นี่ดึก ถ้าออกไปวันนี้ก็ดีจะได้มีเวลาส่วนตัว เราก็ว่าดูก่อนต้องถามโฮสก่อน

พอกลับถึงบ้านก็เลิกงานพอดีเราก็ขึ้นไปเข้าห้องน้ำข้างบนห้องนอนลงมาโฮสแม่บอกว่าพรุ่งนี้จะบินไปมิชิแกนเพราะว่าญาติเค้าป่วยหนักเราก็มาคิดดูว่าบางทีค่อยขอไปหาเพื่อนวันหลัง แมนดี้ก็ทำท่าคะยั้นคะยอให้เราขอออกไปข้างนอก เราก็เอาก็เอาวะ พอเอ่ยปากเท่านั้นแหละยังไม่ทันจบประโยคเลยแค่พูดว่าตอนนี้ฉันมีเพื่อนคนไทยแล้วนะเพิ่งมาอยู่ใหม่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่หรอกเค้าก็ขึ้นเลยเป็นฟืนเป็นไฟว่า เธออยากจะออกไปหาเพื่อนข้างนอกใช่ไหมล่ะ เอาเลยไปเลย ฉันยุ่งอยู่ ญาติฉันป่วยหนัก ถ้าไม่อยากช่วยฉันดูเด็กๆก็ไปเลย! ไปเลย! have a great time!  เราก็ไรวะรู้ได้ไงว่าจะขอไปข้างนอกยังพูดไม่จบประโยคเลยเราก็ได้แต่ยืนอึ้งเพราะเค้าตะคอกใส่หน้าเราไง น้ำตาไหลพรั่งพรูสิทีนี้  วิ่งขึ้นห้องไปเลย สักพักแมนดี้ก็ขึ้นมาบอกว่าเธอบอกโฮสเองแหละว่าเราอยากออกไปข้างนอก แล้วเธอก็บอกว่าเงียบเถอะไม่ต้องร้อง ร้องไปก็เท่านั้นเพราะโฮสบอกกะเธอว่าเธอไม่สนหรอกว่าเราจะร้องไห้หรือว่าเราจะรู้สึกยังไง เราก็บอกว่าเราอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว(แบบเพลงพี่เบริด์อ่ะ) นั่งร้องไห้ข้าวปลาไม่ได้กินได้ยินเสียงโฮสมัมกะแมนดี้คุยกันหัวเราะสนุกสนานอยู่ข้างล่างส่วนเราก็ร้องกันเข้าไป  พอทำใจได้บ้างก็คว้าโทรศัำพท์เดินลงมาจากห้อง แมนดี้ถามไปไหนบอกเธอไปว่าจะไปเดินเล่น เธอว่าให้เธอไปเป็นเพื่อนไหม เราก็ว่าไม่เป็นไรเราไปคนเดียวได้่ ความจริงแล้วเราไปโทรหาที่ปรึกษานั่นเอง เดินไปไกลๆ บ้านมืดแล้วด้วยแต่ก็นะไม่กลัวมันแล้วความมืดตอนนั้น ก็โทรไปบอกเรื่องที่เกิดขึ้น ที่ปรึกษาว่าให้ใจเย็นๆ เราก็ว่าเราจะกลับไปคุยกะโฮสก่อนว่าืำทำไมต้องตะคอกเราด้วยที่ปรึกษาก็ว่าได้ความยังไงก็โทรมาเล่าให้ฟังนะ เราก็รับปาก กลับเข้าบ้านมาร้องไห้อีกทำไรไม่ได้เลยตอนโทรหาที่ปรึกษาก็ร้องไห้ พอนึกถึงตอนนั้นสีหน้าเค้าตอนนั้นมันก็ก็จะร้องทุกทีเลย  ปวดหัวมาก ๆ นอนก็นอนไม่หลับต้องหายากินแล้วก็ร้องไห้จนหลับไป ตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเช้าตาปวดมาก

แล้วอยากรู้ไหมว่าต่อจากนั้นเป็นยังไง เราว่านิยายน้ำเน่าแล้ว ชีวิตออแพร์อย่างเราน้ำเน่ากว่าซะอีก มาฟังกันต่อนะว่าเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้างหลังจากนั้น

ปล.เราว่าจบแบบนี้โดนผู้ชมด่าแน่ว่ามาเล่าให้อยาก(รู้)  แล้วก็จากไป ฮ่า ๆ ชอบทรมานใจคนอ่ะ ความจริงอยากเล่าต่อนะแต่ต้องไปแล้วอ่ะเช่าช่องสัญญาณมาแค่นี้ไว้ฟังต่อพรุ่งนี้แล้วกัน

•••แก้ไขล่าสุด : เมื่อ 27 ก.ย. 2549 เวลา 04:04 น. โดย ohyoyo

Back to top
ส่งข้อความส่วนตัวถึง ohyoyo
ผู้แสดงความคิดเห็น admin วันที่ตอบ 2006-09-27 07:43:08 IP : 74.12.55.24


ความคิดเห็นที่ 9 (637707)
avatar
Takkie

รอฟังอยู่นะ สู้ๆๆๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น Takkie วันที่ตอบ 2006-09-27 15:34:36 IP : 124.121.140.198


ความคิดเห็นที่ 10 (638243)
avatar
chopang

เข้มแข็งนะคะเพื่อน  สู้ๆ ค่ะ จะเป็นกำลังใจให้นะคะ  รอฟังอยู่ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น chopang วันที่ตอบ 2006-09-27 21:10:37 IP : 124.120.82.169


ความคิดเห็นที่ 11 (638535)
avatar
Ohyoyo

ตอนที่ 6 สงครามเย็น 

หลังจากนั้นพอเช้าเราก็ตื่นขึ้นมาด้วยอาการซึมเศร้า เดินวนไปมาในห้องไม่รู้จะต้องทำหน้ายังไงเวลาลงไปข้างล่างแต่เมื่อมันถึงเวลายังไงก็ต้องไปทำงานนะ พอลงมาเจอโฮสแม่เค้าก็ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำเมินเฉยไม่พูดไม่จา สักพักนึงแมนดี้ก็มา ทีนี้มาแปลกเหมือนกันพอทักก็เหมือนไม่ค่อยจะอยากพูดกะเรา เรารู้ในใจอยู่แล้วว่าเราไม่น่าไว้ใจเธอตั้งแต่แรก เธอเป็นตัวแปรทำให้อะไรๆมันเกิดขึ้นและโฮสก็เป็นงี้อยู่ด้วยทำให้แย่ลงไปใหญ่

สักพักโฮสก็เรียกเราและบอกว่า ฉันจะไม่อยู่บ้านหลายวันนะจะกลับประมาณวันเสาร์เราค่อยคุยกันตอนฉันกลับมานะแล้วก็ฉันขอร้องให้คุณช่วยดูแลลูกฉันหน่อย ช่วยงานแมนดี้บ้าง แมนดี้ว่าคุณนั่งอ่านแมกกาซีนไม่ยอมช่วยดูเด็ก ฉันขอร้องล่ะถ้าลูกฉันเป็นอะไรไปฉันต้องตายแน่ๆ ฉันขอร้องนะ pleasessss pleasessss เอาสิไรวะใครกันแน่ที่ต้องขอร้องให้ช่วยดูเด็ก เราก็ได้แต่ยืนอึ้งไม่พูดอะไร พูดไม่ออกไงมันจุกอ่ะ ส่วนแมนดี้ก็อยู่ตรงนั้นนะก็ทำหน้าตาแบบกวน...ีนมาก โห้...เล่นงี้ใช่มะ อยากทำงานกับบ้านนี้นักใช่มะ ร้ายมากเลยไม่คิดเลยนะว่าจะเป็นคนแบบนี้

วันนี้ต้องพาเด็กไปดู pup pet show ที่แมรี่แลนด์ ก็ไปกะแนนนี้ข้างบ้านอีกแหละ แมนดี้ก็เจ้ากี้เจ้าการกะเราเลยนะให้เราทำโน่นทำนี่แล้วบอกว่าโฺฮสสั่งเราว่าทำไมเค้าไม่บอกเราเิองล่ะเธอว่า้เค้าไม่อยากพูดกะเรา  แล้วแมนดี้ก็ทำเหมือนไม่อยากพูดกะเราด้วยอะไรเนี่ยชั่วข้ามคืนเดียวคนเราเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลัง....ีนเลยนะ โห้ยยย  เราก็ทำมึนพูดกะแมนดี้ต่อทำเป็นดีไม่รู้เรื่องเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แมนดี้มันคงนึกว่าอีนี่บ้าเนอะกรูทำขนาดนี้แล้วยังมึนมาพูดดีด้วยอีก พอไปถึงที่นั่นเราก็ดูเด็กตลอดเลยตามทุกฝีก้าวจนฟลอเร้นท์ว่าไม่ต้องตามหรอกเธอมานั่งพักบ้างเธอคงเห็นว่าเราดูตลอดแล้วแมนดี้ไม่ทำไรแต่ได้ยินแมนดี้คุยกะฟลอเร้นท์แว่วๆเรื่องที่เรากะโฮสทะเลาะกัน ฟลอเร้นท์ก็เรียกให้มานั่งเธอคงอยากรู้เรื่องเหมือนว่าประมาณจะถามว่าเรื่องเป็นไงเราก็ยิ้มอย่างเดียว

พอกลับบ้านเด็กขึ้นนอนเราก็ทำงานต่อของเราตามปกติแมนดี้ก็นอนหลับที่โซฟาพ่อเด็กออกไปข้างนอกแม่เด็กบินไปแล้ว เรานึกอยากจะถามแมนดี้เหมือนกันว่าเธอคิดอะไรอยู่ทำไมพูดใส่ร้ายเรากะโฮสล่ะ แต่คิดไปมาก็เสียเวลาเปล่า เลยได้แต่ปลงและคิดอะไรเงียบๆคนเดียว  พอพ่อเด็กมาเค้าถามแมนดี้ว่าเย็นนี้ว่างไหมจะให้ดูเด็กต่อเพราะเค้ามีธุระ แมนดี้ว่าไม่ว่างเพราะวันนี้แฟนหยุดงานเลยอยากอยู่กะแฟน ทีนี้ไม่มีใครนิหันมาถามเรา เชอะพอต้องการความช่วยเหลือถึงพูดกะเราคนอย่างนี้ก็มีด้วยแฮะ  เรียกเรามาสั่งงานพอเค้าไปกันหมดเราก็อยู่บ้านกะเด็ก 3 คนอยู่จนพาเด็กเข้านอน พ่อเด็กกลับมา 3 ทุ่มครึ่ง กลับมาถึงก็ถามลูกเค้าใครกินอะไรบ้างกินเยอะแค่ไหน แทบจะต้องเอาถ้วยตวงวัดให้ดูเลยอ่ะซักมากเลย เสร็จแล้วก้ไม่พูดไรเว้ย เดินไปเลย ขอบคุณสักคำก็ไม่มีฉันจะได้รู้ว่านี่ฉันออฟแล้วนะหรือว่ายังไง อ้าวทำตัวไม่ถูกดิ เอ้อออ

วันรุ่งขึ้นก็ไม่มีไรมากทำงานกะแมนดี้เหมือนเดิมมันบอกให้เราทิ้งขยะด้วยบอกว่าโฮสสั่งมา อะไรจะมากเกินไปแล้วนะแต่ก็ทำนะแล้วถามกลับไปอีกว่าโฮสสั่งให้เราทำอะไรอีกไหม จานกินแล้ววางไว้ก็ได้เดี๋ยวเราเก็บล้างเอง ประชดมันไงแต่พูดแบบเรียบๆ แมนดี้ก็เลยพูดขึ้นมาว่าเธอไม่โกรธฉันเหรอ ไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ เราก็ว่าให้รู้สึกยังไงอ่ะ เธอทำอะไรล่ะฉันถึงต้องโกรธอ่ะ แมนดี้ก็อึ้งๆไป หารู้ไม่ฉันนับ 1 ถึง 100 แล้ว (ต้องอดทนแล้วก็ทนอดด้วย) วันนี้ก็อยู่กะเด็กเหมือนเดิมอีกเพราะพ่อเค้าไม่อยู่บ้านอีกแล้ว เหมือนเดิมพอกลับมาก็ไม่พูดไรตกลงกรูออฟแล้วใช่ไหมเนี่ยต้องเดาเอาเองตลอดเลยอ่ะ

วันถัดมาเราก็ทำดีกะแมนดี้อีกเธอก็ว่าถ้าเลิกงานแล้วตอนเย็นเธออยากไปหาเพื่อนไหมฉันจะำพาไป เห็นไหมการที่เราอดทนกะคนที่ทำร้ายเราบางทีก็มีประโยชน์นะ เราก็ว่าไปดิ วันนี้แหละเป็นวันแรกที่เราได้เจอ"เจน" ไปหาเจนที่บ้านแล้วก็พากันไปนั่งที่ร้านที่แฟนแมนดี้ทำงานอีกเหมือนเดิมเพราะว่าใกล้บ้านเจนด้วย เราก็นั่งคุยกันโม้กันไป นินทาแมนดี้แหละแมนดี้มันกินอาหารจานหลักส่วนเรากะเจนกินน้ำอัดลมคนละแก้วพอถึงตอนจ่ายเงินนะมันต้องทิปไงที่นี่มันเป็นธรรมเนียมว่าประมาณ 15% ของอาหาร เราน้ำคนละ 2$ ได้ทิปกันไปคนละ 2$ สรุปเรากะเจนทิปรวมกัน 4$ แต่แมนดี้มันกินจานหลักไงมันต้องจ่ายเยอะนะมันเก็บค่าทิปของเราใส่กระเป๋ามันแล้วมันทิปไปทั้งหมด 3$ โหเลวมาก เราก็ได้แต่มองหน้ากะเจน จากนั้นเราก็กลับบ้าน

วันเสาร์วันที่เรารอคอยก็มาถึงแล้วรอทั้งวันเลยโฮสแม่ก็ไม่มาซักที พอดีมีเพื่อนมาใหม่ชื่อ "เป้" โทรมาหาเค้าว่าจะมาหาเรา เราก็เลยตัดสินใจออกจากบ้าน พอเป้มาเราก็เดินไปลาเด็กๆว่าไปนะ พ่อเค้าก็อยู่ตรงครัวเค้าก็ไม่พูดไรแต่เค้ารู้แล้วว่าเราจะออกไปข้างนอก พอเราเปิดประตู ประตูมันก็จะดังไงทีนี้เค้าก็โผล่หน้ามาถามว่า "นี่ขอโทษเถอะ จะออกไปข้างนอกไม่เห็นเซย์บายเลย" เราก็เอ้าเมื่อกี้กรูก็พูดอยู่หรือต้องให้เรียกชื่อด้วยวะปกติแกไม่เห็นอยากจะพูดกะฉันเลยวันนี้กระแดะอะไรขึ้นมาอีกล่ะ เราก็ทำหน้าเอ๋อๆ แล้วก็บอกบาย

ได้ออกจากบ้านแล้วโอ้ยยโล่งทีนี้เป้ก็ถามว่าไปไหนดีเราก็ว่าลองไปหาเพื่อนเราไหมชื่อน้องกีกี้ เราก็สุ่มทางกันไปหลงทางอีกตังหากหลงนานเลยล่ะไปถึงบ้านกี้สัก 4 ทุ่มได้ก็เจอโฮสกีกี้ชื่อว่า "ลิซ่า" เธอสวยมากเลยอ่ะแล้วก็ใจดีมากเธอบอกพอได้ยินเรื่องเรามาบ้างจากกีกี้เธอก็เลยถามว่ารายละเอียดเป็นไง เธอว่าขอรีแมทชืแล้วมาอยู่กับเธอก็ได้นะ ใจดีจริงๆ เลยอ่ะคุยกันไป 2 ชั่วโมงได้ เรากะเป้ก็กลับเสร็จพอเรามาถึงบ้านโฮสแม่เราก็เพิ่งมาเหมือนกันเราว่าจะคุยแต่เห็นเค้าทำท่าเหนื่อยๆ ก็เลยเอาไว้คุยพรุ่งนี้ดีกว่า แล้วก็ขึ้นห้องนอน

พอเช้าวันอาทิตย์เราตื่นแต่เช้าเลยลงมาจะมาคุยกะโฮสแม่เค้าก็บ่ายเบี่ยงเราไม่ยอมคุยเราคิดในใจว่าต้องรีแมทช์แล้วล่ะเราก็โทรหาที่ปรึกษาเค้าก็ไม่รับสายเราฝากข้อความไว้เป็นหลายครั้งเลย เราลงมาเพื่อขอคุยกะเค้าสัก 3-4 รอบได้ตั้งแต่เช้า เค้าคงรำคาญสักประมาณบ่ายสองเค้าถึงยอมคุยกะเรา เค้าเดินไปเอากระดาษกะปากกามานั่งจดเลยนะ พอนั่งโต๊ะเค้าก็เริ่มเลยว่า "คุณมาที่นี่คุณไม่ได้อยากมาดูแลเด็กหรอกคุณมารันบิสิเนสของตัวเองแล้วฉันก็รู้สึกไม่ปลอดภัยถ้าจะปล่อยลูกฉันไว้กะคุณ คุณขับรถได้แย่มาก (ลืมเล่าไปว่าเราเคยขับรถไปรับเด็กกะเค้า เค้าบอกว่าเราขับรถดีมากๆ ปลอดภัย) แต่มาตอนนี้ไหง๋พูดงี้ล่ะเคยขับตั้งหลายครั้งนะไม่ใช่ขับแค่ครั้งเดียว ถ้าฉันไว้ใจคุณฉันจะจ้างแมนดี้มาทำไมล่ะทำไมฉันต้องจ้างคนมาดูลูกถึง 2 คนล่ะเพราะฉันไม่ไว้ใจคุณไง" อ้าวไมพูดงี้ล่ะก่อนหน้านี้ที่บอกว่าจะให้แมนดี้ทำงานด้วยเพราะว่าลูกเค้าซนแล้วงานมันเยอะไงคนเดียวก็ไม่ไหวหรอก เราก็ไม่พูดอะไรแล้วเค้าถามเราว่าจะเอาไง เราว่าจะรีแมทช์ล่ะ เค้าว่าลองบอกเหตุผลมาซิ เราว่างานหนักเกินไปโดยเฉพาะงานบ้านความจริงมันไม่ใช่หน้าที่เรานะที่จะทำเรามีแค่หน้าที่ดูแลเด็ก เค้าก็เขียนลงกระดาษแล้วก็พูดให้เราได้ยินด้วยว่า "สรุปว่าขี้เกียจ" เราก็เฮ้ย ฉันไม่ได้ขี้เกียจนะ เค้าว่าพรุ่งนี้จะโทรหาที่ปรึกษาเรา เราก็เลยบอกไปว่าทำไมคุณไม่โทรตอนนี้เลยล่ะฉันก็ทนรอถึงพรุ่งนี้ไม่ไหวเหมือนกัน เค้าโมโหหน้าแดงหน้าดำเลยเดินเข้าไปในห้องทำงานเค้าแล้วปิดประตูโครมใหญ่แล้วได้ยินเสียงเค้าพิมพ์อะไรใหญ่เลยนะ เราคิดว่าไม่ได้การล่ะ เค้าคงเมล์หาเอเจนซี่ใหญ่แน่เราก็รีบวิ่งลงไปห้องใต้ดินเมล์หาเอเจนซี่ใหญ่ เมล์หาที่ปรึกษา ทำทุกทางแหละ เสร็จขึ้นไปบนห้องรีบโทรหาที่ปรึกษา โทรไปที่เอเจนซี่ใหญ่ ก็ไม่มีใครรับอ่ะ เราก็พยายามโทรนะ โมโหที่ปรึกษาก็โมโหว่าไม่ยอมรับโทรศัพท์ตั้งแต่บ่ายเราติดต่อที่ปรึกษาได้ตอนค่ำ ๆ อ่ะ เราบอกขอรีแมทช์ที่ปรึกษาก็ให้คุยกันก่อนเราว่าคุยแล้วแต่ไม่ดีขึ้นเราก็ทนอยู่ที่นี่ไม่ได้ด้วย เธอว่าต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้ก่อนให้เราโทรแจ้งเอเจนซี่ใหญ่ ตอนนี้ห้ามออกไปไหนไปได้แต่ตัวห้ามแพคกระเป๋าแล้วออกจากบ้านไม่งั้นจะถือว่าหนีโครงการ

เราแทบจะชักอยู่ในห้องอ่ะทำอะไรไม่ได้ต้องรอให้เช้าอย่างเดียวเลย แล้วเมื่อไหร่อ่ะ เมื่อไหร่มันจะเช้าสักที

ผู้แสดงความคิดเห็น Ohyoyo วันที่ตอบ 2006-09-28 04:26:16 IP : 68.238.165.231


ความคิดเห็นที่ 12 (638537)
avatar
Takkie

จัยเย็นๆๆนะคะ เด๋วพรุ่งนี้ทุกอย่างก็จะดีเอง เราก็เคยโดนเพื่อนที่เคยสนิทใส่ร้ายกะเพื่อนๆๆคนอื่นเนี่ยแหละ แต่เค้าก็อยู่เฉยๆไม่ได้ คนมันร้อนตัวอ่ะ พฤติกรรมแท้จิงก็จะแสดงเองแหละค่ะ    เป็นกำลังใจให้นะคะ

NOBUTA POWER เติมพลัง

 

ผู้แสดงความคิดเห็น Takkie วันที่ตอบ 2006-09-28 04:57:46 IP : 124.121.137.68


ความคิดเห็นที่ 13 (639383)
avatar
nok

เขาเอาใจช่วยนะคะให้ผ่านอุปสรรคคไปได้ด้วยดีค่ะ เป็นกำลังใจให้จริงๆๆๆๆ  สู้ๆๆ สู้ตายนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น nok วันที่ตอบ 2006-09-28 17:17:06 IP : 210.246.80.45


ความคิดเห็นที่ 14 (639687)
avatar
chopang

ไม่ชอบยายแมนดี้ มั่วเลยอ่ะ ทำได้ไงเนี่ย  สู้ๆนะคะ จะเป็นกะลังใจให้ถึงที่สู้ดดดเลยค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น chopang วันที่ตอบ 2006-09-28 19:50:25 IP : 124.120.85.54


ความคิดเห็นที่ 15 (639982)
avatar
Ohyoyo

ตอนที่ 7 ประกาศศึก

และแล้วก็เช้าจนได้ วันนี้ลงมาข้างล่างเราก็ทำมึนทำงานไปตามปกติอ่ะ โฮสแม่สั่งแมนดี้ว่าให้พาเด็กไปปาร์คซึ่งอยู่ไกลจากบ้านหน่อยรู้สึกจะอยู่ริมทะเลสาบนะ โทรศัพท์มือถือดังอ่ะ ดูเบอร์เป็นของแมนดี้เราก็เลยส่งให้แมนดี้แล้วเราก็พานังตัวเล็กไปเปลี่ยนเสื้อผ้าข้างบนเตรียมออกจากบ้าน คิดในใจว่าดีเลยเพราะเดี๋ยวต้องโทรหาเอเจนซี่ใหญ่ ได้ออกไปข้างนอกเป็นโอกาสเหมาะดีแท้  พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยลงมามองหาโทรศัพท์ถามจากแมนดี้เธอบอกว่าอยู่ในกระเป๋าเธอแล้วก็โอเคไม่เป็นไร ก็ออกไปกัน

ขับรถออกมาจากบ้านได้ประมาณ 10 นาที รู้ไหมเกิดไรขึ้นมีรถข้างหน้าจอดติดไฟแดงอยู่ เราก็เห็นแล้วแต่เอทำไมแมนดี้มันไม่เบรคซะทีวะถ้าคนขับรถเป็นจะรู้ระยะว่าควรจะต้องเบรคแล้วเราก็หันไปมองแมนดี้เธอก็มองตรงไปข้างหน้าอยู่นะ อ้อแสดงว่าเห็นไฟแดงเหมือนกัน แต่เฮ้ยทำไมไม่เบรคสักทีวะต้องชนแน่ๆและแล้วก็โครมเบ้อเร้อ  เรางี้ช็อคอึ้งไปพัก หันไปสำรวจเด็กๆว่าเป็นไรไหมเด็กไม่เป็นไรแต่คงงงๆ คิดดูดิว่าคนที่รู้ตัวว่ารถจะชนอ่ะมันเสียวขนาดไหน แล้วชนแบบไม่ได้เบรค ดีนะไม่มีใครเป็นอะไร พักเดียวเท่านั้นแหละ รถดับเพลิง ตำรวจมาจากไหนก็ไม่รู้เต็มไปหมดปิดถนนเร็วมาก  ที่นี่เวลารถชนห้ามลงจากรถนะต้องนั่งอยู่อย่างนั้นแหละ จนกว่าตำรวจจะมาบอกให้ขยับรถไปข้างทางถ้าขยับไม่ได้เค้าก็จะมาเข็นแต่เราต้องนั่งอยู่อย่างนั้นห้ามออกไปไหน แมนดี้ก็ตกตะลึงแล้วก็พูดว่าปัญหาใหญ่แน่ทีนี้ ก็แน่ดิเธอไม่มีใบขับขี่นี่นาเธอมีแต่ใบขับขี่สากลคิดดูเถอะเป็นต่างชาติด้วย รู้ไหมคันหน้าเป็นไง คอเคล็ดเค้าต้องดามคอแล้วหามออกจากรถเพราะโดนชนข้างหลังอย่างแรง เราก็โดนเข็มขัดกระชากเจ็บคอเจ็บหน้าอกไปเหมือนกัน เกือบเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ซะแล้วเรา เกิดมานี่ครั้งแรกอ่ะที่ประสบอุบัติเหตุ เธอรีบเอาโทรศัพท์โทรหาโฮสมัมใหญ่เลยพอโฮสมัมรับเธอก็ร้องไห้โฮ พอวางสายเราก็ถามว่า Are you ok? คือถามว่าเป็นไงมั่งนั่นแหละรู้ไหมมันหันมาตอบเราว่าไง Never! never! That"s a big problem, I"m never ok! มันว่าไม่มีทางที่จะโอเคได้หรอก แล้วมาตะคอกใส่ฉันทำไมเนี่ยก็เลยนึกในใจว่ากรูถามเป็นมารยาทยังงั้นแหละตามประสาคนไทยมารยาทดี พอโฮสมัมมาถึงก็เข้ามากอดแมนดี้ใหญ่เลยแล้วก็บอกไม่เป็นไรนะ ไม่เห็นถามกรูสักคำว่ากรูโอเคไหม ไม่มีน้ำใจเล้ยยย แต่แอบนึกสมน้ำหน้าในใจนะนี่ว่าเราขับรถแย่กรรมตามทันจริงๆ พอตำรวจมาถามข้อมูลนะ เค้าก็ตอเต่าเป็นฉอดๆ เลยว่าแมนดี้เป็นหลานเค้ามาเที่ยวที่นี่เพิ่งมาได้เดือนนึงแล้วจะขับรถไปปาร์คกันพอดีรถข้างหน้าเบรคกระทันหันก็เลยชน เรางี้คันปากยิบๆ  เลยอยากบอกเหลือเกินว่าแมนดี้มันเป็นออแพร์เถื่อนมันจะได้โดนข้อหาอีกกระทงนึงแต่ก็เฉยๆ อ่ะไม่พูดไร แต่ตลกดีอ่ะถ้าตำรวจเห็น บอกเป็นหลานโฮสแม่เป็นฟิลิปปินส์ตัวเล็กๆ ดำๆ ลูกๆ ก็หัวหยิกเชียว หลานเป็นเยอรมันร่างยักษ์ตัวขาวเชียว แล้วมันน่าเป็นญาติกันตรงไหนวะ??

จากนั้นเค้าก็ยกรถไป ส่วนพวกเราก็ไปปาร์คข้างบ้านแทน โฮสแม่ว่าแมนดี้จะได้นั่งสงบจิตใจทำสติ เด็กๆ ก็จะได้เล่นด้วยจะได้หายตกใจ แล้วกรูล่ะ??? ไม่เห็นพูดถึงเลยถามว่าเป็นไงมั่งก็ยังดี พอเด็ก ๆ เล่นกันได้สักพักเราก็คิดขึ้นได้ว่าต้องโทรหาเอเจนซี่เลยขอโทรศัพท์จากแมนดี้มาโทรแล้วก้เดินไปคุยไกลๆ ปรากฏว่าเค้าติดสายอยู่ให้ฝากข้อความไว้กะเลขาเราก็ฝาก เสร็จก็เอาโทรศัพท์ใส่กระเป๋าตัวเองแล้วก็เดินมานั่ง แมนดี้ถามหาโทรศัพท์ล่ะแล้วก็บอกว่า ตอนนี้โทรศัพท์เป็นของฉันแล้วนะนี่เธอใช้ก็เท่ากับใช้นาทีของฉันไปด้วย อะไรเนี่ยอีนี่....โห...น่าโดนตบนะเนี่ยถ้าเพื่อนๆ เห็นหน้าตาตอนมันพูดนะต้องอดใจไม่อยู่แน่  เราก็เม้มปากแน่นเลยนะแล้วก็ตอบไปว่า  เหรอ? ฉันไม่เห็นรู้เลยว่าเป็นของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แมนดี้ว่าเมื่อเช้าโฮสมัมบอกว่าให้เธอแล้ว อ้าวไรเนี่ยไม่เห็นบอกฉันสักคำนึง แล้วทีตอนแกยืมฉันโทรฉันยังไม่ว่าไรสักคำนึงแล้วตั้งหลายครั้งด้วย เอาแล้วสิยังไม่ได้คุยกะเอเจนซี่ใหญ่ด้วยจะทำไงล่ะ โทรศัพท์ก็ไม่มีแล้ว โกรธนะควันออกหูเลยอ่ะ

สักพักได้ยินเสียงคนคุยกันแว่วๆ เฮ้ยภาษาไทยนี่หว่า หันไปเห็นคุณป้ากะคุณพี่คนนึงนั่งอยู่เราก็ถามเลย คนไทยเหรอคะ เค้าตอบใช่ เท่านั้นแหละน้ำตาไหลพรากเลยอ่ะกำลังรู้สึกไม่ดีอยู่ด้วยพอเจอคนไทยก็ร้องไห้ซะงั้น  จากนั้นพอกลับบ้านเราก็ต้องทำงานต่อตลอดเลยก็งานบ้านแหละแล้วเราพอว่างเราก็ยืมโทรศัพท์มือถือจากแมนดี้อีกเพราะโทรศัพท์บ้านโฮสมัมใช้ตลอดอ่ะเพราะเค้าทำงานอยู่กะบ้านแล้วทำงานทางโทรศัพท์อ่ะ แมนดี้มันบอกไม่ได้ต้องถาม โฮสก่อนเราก็อะไรวะอีนี่ จะมากไปแล้วนะ   พอได้โอกาสก็เอาโทรศัพท์บ้านโทรปรากฏว่าเค้าก็ยังไม่ว่างอีกให้ฝากข้อความเราพยายามโทรอยู่หลายรอบ แล้วเราก็ต้องทำงานด้วยอีกอ่ะ มองดูนาฬิกาใกล้จะห้าโมงเย็นแล้วอ่ะ เดี๋ยวออฟฟิตปิดกันพอดี เราก็ทนไม่ไหวอ่ะ เดินไปเคาะประตูห้องทำงานโฮสบอก คุณผิดกฏนะถึงแม้ว่าฉันจะร้องขอรีแมทช์แล้วแต่ในสัญญาฉันก็ยังใช้ทุกอย่างได้เหมือนเดิมนะ เค้าก็ว่าเรื่องโทรศัพท์ใช่ไหม คุณก็ใช้โทรศัพท์บ้านไปดิ เราก็เลยว่าในเมื่อคุณใช้อยู่ตลอดเวลาแล้วฉันจะใช้ได้ไง เค้าก็อึ้งๆ แล้วตอบกลับมาว่า เธอมีหน้าที่ดูลูกฉันนะไม่ได้มีหน้าที่มาดูว่าฉันใช้หรือไม่ใช้โทรศัพท์ เราก็โกรธมากเลยบอกไปว่าแต่เอเจนซี่ต้องการให้ฉันโทรหาเค้าตอนนี้แล้วก็เดี๋ยวนี้ด้วยเราพูดเสียงดังแบบไม่กลัวใครเลยอ่ะ อยู่กันครบด้วยสามีเค้าลูกเค้าแมนดี้แล้วเีราก็พูดด้วยน้ำเสียงโกรธๆ ซึ่งเราไม่เคยทำให้เค้าเห็นเราหงอตลอดเวลาเลยนะเค้าคงคิดว่าเราเอาจริงอ่ะ เค้าก็เงียบกันหมดเลยนะ แล้วก็ว่าเชิญ ตอนนี้โทรศัพท์ว่างแล้ว เราก็ขึ้นห้องนอนเลยคว้าโทรศัพท์ได้โทรไปปราฏว่าเค้าเพิ่งพักกินข้าวอ่ะ เราก็บอกกะเลขาเค้าว่าพลีสสสส ฉันไม่ได้คุยกะเค้าวันนี้ตอนนี้ฉันก็ไม่มีโอกาสแล้วนะแล้วฉันก็โทรมาหลายรอบแล้วด้วย ที่ปรึกษาฉันก็ไม่ทำงานเลยไม่สนใจฉันเลยเกิดเรื่องแล้วแทนที่จะเข้ามาดูก็เงียบหายไปเลย เรา่ทำเสียงเหมือนจะร้องไห้เค้าก็รีบต่อสายให้จากนั้นเีราก็บอกความจำนงกับเค้าไปว่าเราจะขอรีแมทช์กับครอบครัวนี้ เราอยู่ไม่ได้แล้วขืนอยู่ต่อเราต้องป่วยแน่ๆ แล้วก็บอกเหตุผลเค้าไป เค้าก็ว่าตกลงจะจัดการให้ขอคุยกะโฮสก่อน เราก็บอกให้เค้าถามโฮสให้ด้วยว่าต้องการให้เราออกจากบ้านวันนี้เลยไหมเค้าว่าจะถามให้

จากนั้นเค้าก็โทรหาโฮสคุยกันอยู่นานพอโฺฮสออกจากห้องมาก็ทำหน้าโกรธๆแล้วก็ไม่พูดอะไรเราก็โทรหาเอเจนซี่ว่าเป็นไงบ้าง เค้าก็ถามว่าโฮสไม่ได้บอกอะไรเลยเหรอเราก็ว่าไม่ เค้าบอกว่าเราต้องอยู่ต่ออีก 2 อาทิตย์ตามกฏแล้วก็ต้องจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินคืนให้เค้าเพราะเราอยู่ไม่ถึง 60 วัน เราก็ไม่เป็นไรจ่ายคืนก็จ่าย แล้วเค้าจะส่งรายละเอียดให้เราทางเมล์ พอเลิกงานเรามาคิดดูว่าถ้าไม่มีโทรศัพท์เราแย่แน่จะติดต่อกะโฮสใหม่ยังไงเพราะเราต้องพาเด็กออกไปข้างนอกทุกวันแล้วโฮสก็ทำงานใช้โทรศัพท์ทั้งวันถึงมีใครโทรมามันก็ไม่บอกเราแน่ คิดได้ดังนั้นโทรหาเป้เลยให้เป้พาไปซื้อโทรศัพท์มือถือเราไปกัน 3 คน เรา เป้ แล้วก็เจน ถ้าเราไม่ได้เพื่อน 2 สองคนนี้นะเราแย่แน่โดยเฉพาะเป้ที่ขับรถไปมาหาสู่เราตลอด พอได้โทรศัพท์สมใจก็พากันไปกินข้าวอย่างสบายอารมณ์ ต้องบอกว่าอย่างสบายอารมณ์นะเพราะได้ออกจากบ้านมันเหมือนบินได้อ่ะ

สรุปคือสบายใจไปเปราะนึงแล้วทีนี้ก็เหลือแต่ต้องทนทำงานที่นั่นต่อกับลุ้นโฮสใหม่ล่ะ เพื่อนๆ รู้ไหมกลับมาบ้านเช็คเมล์ที่เอเจนซี่ส่งมาให้นะสรุปเราต้องจ่ายค่าตั๋วคืน 775$ อ่ะ คูณกันเอาเองนะ ลมแทบใส่เลยยยยโห้ยยยย

ผู้แสดงความคิดเห็น Ohyoyo วันที่ตอบ 2006-09-28 23:50:49 IP : 72.66.118.143


ความคิดเห็นที่ 16 (640440)
avatar
jasmin

โหเรื่องราวดำเนินต่อไปอย่างดุเด็ดเผ็ดมันมากค่ะ

เราขอชื่นชมเพื่อนด้วยนะที่อดทนอยู่มาได้ เป็นกำลังใจให้นะพยายามเข้า สู้ ๆ

ต่อเร็วๆ น

ผู้แสดงความคิดเห็น jasmin วันที่ตอบ 2006-09-29 11:22:26 IP : 203.113.81.139


ความคิดเห็นที่ 17 (640511)
avatar
fang

เอาใจช่วยนะจ๊ะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น fang วันที่ตอบ 2006-09-29 12:14:18 IP : 124.157.128.193


ความคิดเห็นที่ 18 (640742)
avatar
FON

รีบเล่าต่อนะคะ อยากรู้ว่าสุดท้ายแล้วเป็นไง สู้ๆๆนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น FON วันที่ตอบ 2006-09-29 14:23:57 IP : 61.90.194.165


ความคิดเห็นที่ 19 (641893)
avatar
Ohyoyo

ตอนที่ 7 ออแพร์กับคนใจร้ายทั้งเจ็ด

มาต่อกันนะ แต่เดี๋ยวต้องบอกก่อนว่าคนใจร้ายทั้งเจ็ดมีใครบ้าง 1.โฮสแด๊ด 2.โฮสมัม 3.แมนดี้ 4.ควีนเท็น 5.โดนาวอน 6.เอวา และ 7.ที่ปรึกษาท้องถิ่น งงอ่ะดิทำไมมีที่ปรึกษาด้วยมาฟังกัน

สรุปเราต้องอยู่กับบ้านนี้อีก 2 อาทิตย์เพราะเอเจนซี่บอกว่าโฮสต้องการให้เราทำงานต่อ เราก็นั่งนับวันเวลารอให้สองอาทิตย์นี้ผ่านไปโดยเร็ว บางครั้งก็ร้องไห้คนเดียวในห้องบ้าง แต่ยังโชคดีที่เรามีเพื่อน เริ่มทำงานอาทิตย์แรกของการอยู่ในช่วงรีแมทช์ก็โดนแกล้งสารพัดโดยเฉพาะเหมือนแมนดี้กับโฮสแม่จะรู้กันอ่ะ ทำให้เราลำบากใจมากเลย เรางงมากเลยว่าทำไมเค้าต้องการให้เราทำงานต่อทั้งๆ ที่ก็มีแมนดี้ทำงานอยู่ทั้งคนแล้ว เราก็ถามโฺฮสแม่เลยว่าทำไมยังให้เราทำงานอยู่อีกเค้าบอกว่าแมนดี้บอกกับเค้าว่าเด็กสามคนเอาไม่อยู่ไม่ไหวเลยต้องให้เราทำงานต่อช่วงนี้ พอเราเจอแมนดี้เราก็แกล้งทำซื่อๆ ถามว่าแมนดี้เธอดูเด็กไม่ไหวเหรอเค้าเลยให้ฉันทำงานต่อ แมนดี้บอกว่าเธอไม่ได้พูดอะไรเลยเธอว่าสบายมากแล้วเธอก็บอกอีกว่าอันนี้เป็นความคิดของโฮสแด๊ดที่ให้เราทำงานอยู่ต่อเพราะโฮสมัมเค้าก็ไม่อยากเห็นหน้าเราเท่าไหร่นักหรอก เราก็อืมมมถึงบางอ้อ ***ดำนี่เอง

มีอยู่วันหนึ่งเราเอาเอวานอนกลางวันแมนดี้พาเด็กผู้ชายไปเล่นห้องใต้ดิน แล้วที่บ้านมันมีเครื่องเล่นเหมือนในห้างอ่ะที่เป็นแบบมีบ้าน รถ แป้นบาส แล้วก็อ่างที่มีลูกบอลเต็มไปหมด ลูกบอลเยอะมากๆ บ้านนี้แล้วก็ของเล่นอีกสารพัดอ่ะ ทั้งตัวต่อทั้งแผ่นเฟรมที่ต่อเป็นตัวอักษรที่สามารถเป็นพื้นได้ พอเลิกงานตอนนั้นประมาณ 3 ทุ่มได้เราลงมาใช้คอมที่ห้องใต้ดิน โฮสแด๊ดก็ลงมาเลยบอกว่าทำไมของเล่นมันเกลื่อนอย่างนี้ล่ะ เราก็ว่าแมนดี้พาเด็กผู้ชายมาเล่นวันนี้ เค้าก็ทำหน้าไม่พอใจ แล้วก็พูดว่าแล้วทำไมคุณไม่เก็บล่ะ มีในรายการให้ทำไม่ใช่เหรอเก็บของเล่นเด็กอ่ะ เราก็อ้าวก็กรูไม่ได้มีหน้าที่ดูแลเด็กผู้ชายแล้วนิ อะไรเนี่ยเค้าก็บอกให้เราเก็บเดี๋ยวนั้น เราก็เลยจำใจเก็บ แล้วกระจัดกระจายเลยอ่ะเยอะมากใช้เวลาอยู่นานโขกว่าจะเก็บเสร็จ

วันถัดมาเราก็ใช้คอมตอนที่เด็กหลับคือปกติโฮสแม่มันก็ไม่ได้สนใจหรอกนะว่าเราจะทำอะไรตอนเด็กหลับแล้วคนที่อยู่ในช่วงรีแมทช์ก็เป็นธรรมดาที่จะต้องกระวนกระวายเช็คเมล์บ่อยๆ ทีนี้***ดำอีกแล้วมันเดินลงมาหาเราบอกว่า ทำไมคุณใช้คอมบ่อยจัง ทำธุรกิจอะไรอยู่นักหนา หรือว่ากำลังหาครอบครัวใหม่อยู่ เราก็ว่าใช่ เพราะคุณก็รู้นี่ว่าฉันอยู่ในช่วงรีแมทช์เป็นธรรมดาที่ฉันต้องเช็คเมล์บ่อย รู้ไหมมันว่าไง มานว่า เราไม่มีทางได้ครอบครัวที่ดีหรอก อาไรว้า ***ดำนี่

ช่วงนี้เราก็ได้ออกจากบ้านบ้างเพราะต้องอาศัยให้เพื่อนมารับที่ออกไปก็ไม่ได้ทำไรหรอกไปนั่งกินข้าวปรับทุกข์กันมากกว่าเพราะถ้าวันไหนที่เพื่อนไม่มารับไปข้างนอกเราก็ไม่ได้กินข้าวเย็นเพราะเค้าไม่เรียกเราอยู่แล้วตั้งแต่อยู่บ้านนี้มาก็ประมาณเดือนนึงพอดีกินข้าวเย็นกับเค้า 3 ครั้ง มาพูดถึงโฮสที่ติดต่อมาอาทิตย์แรกเราไม่มีคอลไม่มีเมล์ติดต่อมาเลยนะ เราก็เลยเอาไฟล์เราไปลงที่เกรทอ่ะ มีครอบครัวติดต่อมาเยอะเชียว ทีนี้เราอยากได้ครอบครัวแถวๆนี้เพราะเราไปสมัครเรียนไว้แล้วเสียเงินค่าสอบไปแล้วด้วย เราเสียเองนะก็เลยขี้เกียจไปหาที่เรียนใหม่แล้วอีกอย่างก็พอมีเพืื่อนบ้างแล้วด้วย

มีอยู่ครอบครัวนึงจากทางเกรทติดต่อเรามาเราเช็คเส้นทางแล้วก็ห่างจากบ้านนี้ประมาณชั่วโมงนึง เค้านัดเราสัมภาษณ์ที่บ้านเค้าเราหลงทางไปสายอีกต่างหากแล้ววันนั้นก็เป็นวันที่ฝนตกด้วยน่าสงสารจริงๆ เลยเรา เราไม่ได้เล่าให้ใครฟังเลยเรื่องนี้ แม้ว่าแนนนี่ข้างบ้านแล้วก็แมนดี้ถามเราทุกวันเรากลัวแมนดี้ไปบอกโฮสอ่ะ แต่ก็ได้แต่คุยไปว่ามีโฮสติดต่อเรามาเพียบแต่เราไม่ได้บอกว่าที่ไหน ตกลงเราได้โฮสจากที่เกรทเพราะเราชอบเค้าแล้วเค้าก็ชอบเรา เราก็โทรหาที่ปรึกษา ที่ปรึกษาเราก็จริงๆ เชียวไม่สนใจอะไรเลยไม่เคยโทรมาถามว่าเป็นไงบ้าง พอวันสุดท้ายของการทำงานเพิ่งบอกว่าเราต้องรออีก 2 อาทิตย์ถึงจะเข้าบ้านใหม่ได้ แล้วเราจะไปอยู่ไหนล่ะเนี่ย

วันนั้นเราไปปาร์คกันกับแนนนี่ข้างบ้านเค้าก็ถามเราว่าเราได้โฮสไหมเราก็ว่าได้แล้วแต่ต้องรออีก 2 อาทิตย์เธอว่าถ้าไม่มีที่อยู่ไปอยู่กับเธอก่อนก็ได้เราก็ว่าไม่เป็นไรหรอกคงไปอยู่กะที่ปรึกษาหรือบ้านเพื่อนนี่แหละแล้วเราก็เล่าเรื่องให้แนนนี่ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง เธอบอกเธอว่าแล้วเพราะเธอรู้สึกว่าแมนดี้เป็นคนกลับกลอก เชื่อใจไม่ได้ คิดดูดิวันนั้นตอนเย็นทำงานเสร็จเค้าก็ให้เราออกจากบ้านเลยแล้วที่ปรึกษาก็ไม่โทรหาเราเลยเราโทรไปก็ไม่รับคิดดูเอาดิว่าเราจะไปนอนไหน

อยากรู้ว่าเราไปนอนไหนเป็นยังไงมาฟังกันต่อนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Ohyoyo วันที่ตอบ 2006-09-30 10:13:28 IP : 71.163.19.108


ความคิดเห็นที่ 20 (642132)
avatar
FON
โธ่เอ้ย!! ตัวเองยังอ่านไม่เท่าไหร่เลย จบอีกแล้วอ่ะ  ตอนหน้าขอยาวๆนะนะ....
ผู้แสดงความคิดเห็น FON วันที่ตอบ 2006-09-30 13:18:11 IP : 61.90.194.165


ความคิดเห็นที่ 21 (642643)
avatar
chopang
ดีใจจังได้ฟังอุทธาหรณ์สอนออร์แพร์อย่างนี้  ถ้าเป็นเราจะทำไงกะชีวิตเนี่ยตู เข้มแข็งต่อไปนะเพื่อน สู้ๆ
ผู้แสดงความคิดเห็น chopang วันที่ตอบ 2006-09-30 19:56:54 IP : 124.120.72.124


ความคิดเห็นที่ 22 (642812)
avatar
jasmin

ขอพลังจงอยู่กับเพื่อน ๆ ออแพร์ทุกคนค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น jasmin วันที่ตอบ 2006-09-30 21:22:47 IP : 203.113.81.139


ความคิดเห็นที่ 23 (643053)
avatar
ธัญญ่า

 

ร้ายการเว้ยเพื่อนเรา แต่ละตอน สรรหาตั้งชื่อ ได้ใจมาก

เดี๋ยวมาตามลุ้นต่อไปกันนะจ๊ะ ว่าเรื่องราว โอ๋จะเป็นอย่างไร เราให้โอ๋ เจ็ดวันเลย ละครหลังข่าว ไม่ต้องเบรคนะ ฮ่าๆๆๆ

มาคอนเฟิมแทนว่า โอ๋อะขับรถเป็น ขับมาแต่ที่ไทยหลายปีแล้ว  อยู่ไทยก็มีรถขับ เอิกๆ โอสต์มาบอกได้ว่าขับรถไม่คล่อง นี้ละ นึกแล้วก็ไม่อยากว่านะ คนเราเวลาเราไปว่าใคร คิดร้ายกะใคร สุดท้ายเรื่องร้ายๆ จะเข้าตัวเอง

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2006-10-01 01:19:48 IP : 74.12.53.180


ความคิดเห็นที่ 24 (644696)
avatar
meae

โห ขอชมว่าเจ้าของประสบการณ์หรือโอ๋นี่เป็นคนมองโลกในแง่ดีมากเลยนะนี่ เจอดำทมิฬอย่างนี้เข้าไปยังมีอารมณ์มาเล่าแบบขำทั้งน้ำตากันอีก

ถ้าเป็นเราคงได้กรี๊ดให้ดำทมิฬกับแมดไม่มีดีได้วงแตกตั้งแต่มีการขึ้นเสียงตะคอกใส่หน้ากันแล้ว

เรื่องจะเป็นยังไงต่อไป ขอให้สู้ต่อไปนะจ๊ะ คิดไว้ๆฟ้าหลังฝนจะปลอดโปร่งโล่งสบายเสมอ ยังไงนอกจากเพื่อนข้างบ้าน เจนกับเป้แล้วยังมีเพื่อนแถวนี้คอยเป็นกำลังใจอยู่

ถ้าอยากให้ช่วยอะไรโพสบอกไว้ได้เลย จะยินดีถ้าช่วยได้

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น meae วันที่ตอบ 2006-10-02 10:00:54 IP : 76.19.33.147


ความคิดเห็นที่ 25 (644976)
avatar
เพียร

โห ขอบอกว่าทรหดมากเลย  ถ้าเป็นเรานะ คงไม่รู้จะทำยังไงเลยล่ะ ดีมากเลยที่อุตส่าห์ช่วยเอามาเล่าให้ฟัง เพราะไปถึงที่นู่นแล้ว แม้แต่ที่ปรึกษายังไม่ยอมช่วยเลยเนี่ย ถือว่าร้ายกาจมากๆเลย แล้วโอ้ไปกับเอเจนซี่ไหนคะเนี่ย ทำไมเค้าลอยแพคุณอย่างงี้ล่ะ น่ากลัวจริงๆ ที่ปล่อยให้ผู้หญิงไทยตัวเล็กๆต้องเผชิญชะตากรรมอันโหดร้ายเพียงลำพัง

ใครมีเรื่องราวประสบการณ์ก็มาเล่าให้เรารู้อีกนะคะ เราชอบมากเลย เพราะว่าเราคิดว่ามันจะเป็นประโยชน์มากกับออแพร์ทุกคนอ่ะนะ

ขอบคุณค่า ^o^ แล้วก็สู้ต่อไปนะคะ จะคอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น เพียร วันที่ตอบ 2006-10-02 13:50:52 IP : 210.86.146.95


ความคิดเห็นที่ 26 (645476)
avatar
นก

โห  อะเนี่ย จบแล้ว เสียดายจัง มันส์...มากเลย ขอเป็นกำลังใจไห้สู้ต่อไปนะคะ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น นก วันที่ตอบ 2006-10-02 20:11:43 IP : 210.246.80.5


ความคิดเห็นที่ 27 (645710)
avatar
aye
รออ่านตอนต่อไปมะไหวแล้ว ลุ้นค่ะ...เจ้าของกระทู้จ๋ารีบมาโพสเร็วไว เราขอลุ้นติดขอบจอเลย...ว้าวว
ผู้แสดงความคิดเห็น aye วันที่ตอบ 2006-10-02 23:06:03 IP : 124.157.176.197


ความคิดเห็นที่ 28 (645733)
avatar
aye

รู้สึกว่ากระทู้ด้านบนมันร่าเริง ทำตัวเป็นคุณซาร่า ณ.ทีวีไดเรกไปหน่อยค่ะ

แต่ไม่ได้ตั้งใจขำหรือซ้ำเติมแต่อย่างใด แค่คิดว่าถ้าเกิดกะตัวเองซักเสี้ยวหนึ่งของ จขกท. รับรองว่าป่านนี้กลับมาชมสนามบินสุวรรณภูมิตั้งกะเดือนแรกแว้วว

ผู้แสดงความคิดเห็น aye วันที่ตอบ 2006-10-02 23:16:01 IP : 124.157.176.197


ความคิดเห็นที่ 29 (646078)
avatar
Ohyoyo

หายไปหลายวันเพราะว่าการบ้านเยอะไม่มีเวลามาอัพเลยไหนจะไปชอปปิ้งอีก ฮ่าๆๆๆๆ แต่ในที่สุดก็กลับมาเล่าต่อจนได้นะ มามาฟังกัน

ตอนที่ 8 โอ้ละหนอ....ออแำพร์

วันนั้นเป็นวันสุดท้ายที่ต้องทำงานปกติเราเลิก 5 โมงครึ่ง จำได้ว่าฝนตกทั้งวันเลยเราเลยพาเด็กไปเล่นห้องใต้ดินวันนี้แมนดี้ทำงานครึ่งวันกลับไปแล้วทางที่ดีที่สุดก็คือต้องพาเด็กไปเล่นห้องใต้ดินนี่แหละ เรานั่งมองดูเด็กๆ เล่นใจเราก็คิดนะว่าจะคิดถึงพวกมันไหมเนี่ย แต่ก็คงมีบ้างแหละแต่เด็กๆ ซิเราว่าคงยังไม่รู้หรอกว่าเราจะออกจากบ้านวันนี้แล้ว สักพักโฮสแม่ก็เดินลงมาแล้วก็มานั่งดูเด็กๆเล่นด้วย แล้วเค้าเหมือนอยากจะคุยอะไรกับเรา เราก็อยากจะพูดถึงความรู้สึกเราเหมือนกันนะว่าเรารู้สึกยังไงบ้างแต่ช่างมันเถอะเดี๋ยวก็ไปแล้ว เค้าก็บอกเราว่าถ้าเธอจะไปเตรียมตัวก็ไปเถอะฉันดูเด็กๆได้ เราก็ว่าไม่เป็นไร ชั่งใจไงว่าจะเล่าความเลวของแมนดี้ดีไหมแต่พอคิดถึงสิ่งที่เค้าทำกับเรา สุดท้ายก็ไม่เล่าดีกว่าให้เค้าเจอเองเค้าทั้งสองสมควรได้รับกรรมแล้วคิดได้ดังนั้นก็ไปเตรียมตัวดีกว่า โทรหาเพื่อนให้เพื่อนมารับแต่ฝนซิไม่มีทีท่าเลยว่าจะหยุดตก ตกอย่างแรงมากๆ

สักพักเพื่อนก็มาเราก็ลากกระเป๋าลงมาจากชั้นบนคนเดียวนะ เด็ก ๆ ก็วิ่งมาประมาณว่างงอ่ะว่าเราจะไปไหนแม่เค้าก็เดินมาแล้วก้บอกว่าโอ้เค้าไม่อยู่กับเราแล้วจะมีคนใหม่มาอยู่แทน เค้าก็บอกบาย ส่วน***ดำนั่งอยู่ในครัวมันก็บอกบายแค่นี้อ่ะ โหต้อนรับและส่งกลับอย่างประทับใจ เราก็แบกกระเป๋าตากฝนมาขึ้นรถเพื่อนหน้าบ้านเปียกไปหมด หนาวก็หนาว ที่นี่เวลาฝนตกลมมันแรงมากเลยอ่ะ แล้วก็มาแวะกินข้าวกัน ดีใจนะที่ได้ออกจากบ้านแต่ไม่รู้จะไปนอนไหนเนี่ยดิหนักกว่าเพราะบ้านเพื่อนเราที่มารับก็ไปนอนไม่ได้เพราะบ้านเค้าเล็กนิดเดียวแค่คนในบ้านก็จะเหยียบกันตาย เราเลยไปนอนบ้านน้องกีกี้ก็เกรงใจน้องเค้าอ่ะนะ เพราะน้องทำงานเราก็ช่วยเท่าที่เราช่วยได้เช่นเก็บจานเวลากินข้าวไรงี้ เกรงใจโฮสเค้าด้วยแต่ทำไงได้ก็เราไม่มีที่ไปนี่นาพยายามโทรหาที่ปรึกษาก็ติดต่อไม่ได้ เรามานั่งนึกนะว่านี่ถ้าเราหนีไปไหนก็ไม่มีใครรู้เพราะออแพร์ออกจากบ้านแล้วที่ปรึกษายังไม่โทรหาเลยดีนะเรามีโทรศัพท์ส่วนตัวถ้าเราไม่มีแล้วเราออกจากบ้านยิ่งแย่กว่านี้ติดต่อกันไม่ได้เลย

ปกติน้องเค้ามีประชุมกับครอบครัวทุกวันอังคาร แต่วันนี้ประชุมนานผิดปกตินะเราว่าสักพักก็ได้เรื่องน้องลงมาบอกโฮสอยากคุยด้วยเอาแล้วไงเราพอจะเดาเรื่องออกอ่ะ โฮสน้องเค้าบอกว่าเค้าโทรไปหาที่ปรึกษาของเค้าซึ่งมันก็เอเจนซี่เดียวกันแล้วปรึกษาเรื่องเราที่ปรึกษาบอกว่าตอนนี้เราแมทช์กับครอบครัวในเขตของเค้า เค้าก็เลยกำลังจะมาเป็นที่ปรึกษาคนใหม่เราโฮสของน้องบอกให้เราไปอยู่บ้านที่ปรึกษาคนนี้ก่อนก็ได้ คือเราก็รู้อ่ะนะว่าเค้าก็คงลำบากใจที่เราต้องอาศัยเค้าอยู่นาน 2 อาทิตย์คิดดูดีๆ มันก็ครึ่งเดือนนะ มันก็นานอ่ะ เราว่าแล้วทำไมน้องทำหน้าตาไม่ค่อยดีตอนมาบอกเหมือนกับร้องไห้มาด้วย สงสารน้องก็สงสารเห็นบอกทะเลาะกับโฮสด้วยแต่ไม่ใช่เรื่องเรา สงสารตัวเองก็สงสารมาอยู่เดือนนึงย้ายบ้านเป็นว่าเล่นถ้าไปอยู่บ้านที่ปรึกษาแล้วมาเข้าบ้านใหม่ก็ปาเข้าไป 4 บ้าน กรรมตู

วันรุ่งขึ้นที่ปรึกษาก็โทรมาบอกว่าเราเข้าบ้านใหม่ได้เลยเพราะโทรไปเคลียร์กับที่ศูนย์ใหญ่แล้วก็ครอบครัวมาแล้ว ทางครอบครัวเค้าก็ยินดี เราก็โล่งใจไปเปราะนึง และแล้ววันที่เราต้องออกจากบ้านน้องก็มาถึง โฺฮสของน้องออกไปนอกบ้านแต่วันเลย ปกติเค้าก็คุยกะเราดีนะแต่เค้าคงไม่ชอบให้มีใครหลายๆ คนมาเดินในบ้านเค้ามั้ง แล้ววันนี้เค้าก็รู้ว่าเราจะไปเค้าก็ออกไปข้างนอกคงไม่อยากเจอที่ปรึกษาอ่ะ พอประมาณทุ่มนึงที่ปรึกษาก็มา แล้วมันก็เป็นอะไรไม่รู้สิวันที่เราออกจากบ้านไหนเป็นต้องฝนตกทุกทีแรก ๆ ก็ดีๆอยู่สุดท้ายก็ตกจนได้ กรรมตู เข้าบ้านใหม่ด้วยสภาพเปียกอีกตามเคย

นี่ก็เป็นประสบการณ์ร้ายๆ ของเรานะเราก็ไม่อยากให้เพื่อนมาเจออย่างเราหรอก แต่บางคนที่นี่อาจจะเจอมากกว่าเราก็ได้ เราก็อยากบอกให้เพื่อนๆ เข้มแข็งนะ เหมือนเราไงที่ไม่เคยคิดว่าจะมาเจอแบบนี้เคยอ่อนแอมาตลอด แต่มาอยู่ที่นี่แล้วไม่มีใครช่วยเราได้ดีไปกว่าตัวเราเองหรอก เพราะฉะนั้น be strong na ไปละ

ผู้แสดงความคิดเห็น Ohyoyo วันที่ตอบ 2006-10-03 10:27:07 IP : 72.66.118.210


ความคิดเห็นที่ 30 (646774)
avatar
chopang
เจ๋งค่ะ  ชอบๆๆๆ ดีใจด้วยนะคะโอ้ในที่สุดก็ได้โฮสใหม่ซะกะที 
ผู้แสดงความคิดเห็น chopang วันที่ตอบ 2006-10-03 19:20:45 IP : 124.120.70.171


ความคิดเห็นที่ 31 (649176)
avatar
jasmin

ตามอ่านอยู่ค่ะ เป็นกำลังใจ

ถูกต้องค่ะ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

แต่ยังไงถ้ามันดูไม่ปลอดภัยก็กลับบ้านเราเถอะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น jasmin วันที่ตอบ 2006-10-05 16:28:27 IP : 203.113.81.140


ความคิดเห็นที่ 32 (651699)
avatar
นก

จะขอติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น นก วันที่ตอบ 2006-10-07 17:58:52 IP : 203.149.29.124


ความคิดเห็นที่ 33 (653422)
avatar
jk

จบแว้ว เหรอ  เอาอีกง้า......อยากฟังต่อ

ผู้แสดงความคิดเห็น jk วันที่ตอบ 2006-10-09 14:21:11 IP : 210.213.1.66


ความคิดเห็นที่ 34 (654263)
avatar
ลูกดอกกระเจี๊ยบ
u got it, dude!
ผู้แสดงความคิดเห็น ลูกดอกกระเจี๊ยบ วันที่ตอบ 2006-10-09 23:52:31 IP : 61.90.168.167


ความคิดเห็นที่ 35 (655659)
avatar
annie

โอ้วววววววววววว....กว่าจะทางเข้าบอร์ดเจอ .....เล่นเอางงเลยอ่ะ ในที่สุดเรื่องโอ้ก้อจบลงด้วยดี รึป่าวแหะๆ

ตามหาอ่านตั้งนานกว่าจะเจอ ขอบอกว่า สุดยอดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เป็นกำลังใจให้โอ้ และเพื่อนๆ คนอื่นๆ ด้วยนะจ๊ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น annie วันที่ตอบ 2006-10-11 00:22:27 IP : 58.8.102.239


ความคิดเห็นที่ 36 (656780)
avatar
zushi

หวัดดี ohyoyo เราชอบเรื่องของเธอมากๆๆๆเจ๋งมากสู้อดทนเพื่อรอสิ่งที่ดีกว่าที่จะมาถึง ไม่ท้อแท้เลยนะเก่งมากๆๆๆ ยอมรับเธอมากที่ทำแบบนี่ได้ ไม่รู้จะชื่นชมยังไงดี แต่เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจให้นะ หวังว่าครอบครัวใหม่คงจะดีกับเธอนะ แล้วถ้าว่างก็มาเล่าต่อหลังจากที่ไปอยู่กับครอบครัวใหม่ให้อ่านด้วยนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น zushi วันที่ตอบ 2006-10-11 18:22:13 IP : 124.157.146.48


ความคิดเห็นที่ 37 (661313)
avatar
เพียร

แล้วก็จบลงไปในที่สุด หลังจากที่ตามลุ้นเอาใจช่วยอยู่นาน

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วทำให้ทั้งหวาดกลัวและฮึดสู้ในเวลาเดียวกันเลยนะคะ ขอให้โฮสต์ใหม่ใจดี ดีทุกอย่างเลยนะ

 เราเพิ่งแมทช์ และจะบินหลังปีใหม่ กลัวๆอยู่เหมือนกัน รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเจ้าสาวที่กลัวฝนยังไงหยั่งงั้นเลย แบบว่าพอเอาเข้าจริงก็กล้าๆกลัวๆ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราก็จะสู้ให้ถึงที่สุดเลยนะ  อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดนะ อาจจะไม่เลวร้ายอย่างที่กลัวก็ได้

สู้เค้านะทุกคน^o^

ผู้แสดงความคิดเห็น เพียร วันที่ตอบ 2006-10-15 20:57:43 IP : 124.157.150.178


ความคิดเห็นที่ 38 (661415)
avatar
Ohyoyo

ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจนะจ๊ะ เรามีเรื่องของเพื่อนเราที่เน่ากว่าเราอีกอ่ะเดี๋ยวว่างจะเอามาเล่าให้ฟังนะเนี่ยกะว่าจะเขียนหนังสือกะเค้าเหมือนกันนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ แต่ไม่รู้จะมีคนซื้ออ่านหรือเปล่าว่าจะเขียนประมาณว่าต้องเตรียมตัวเตรียมใจอย่างไรบ้างก่อนมาเป็นออแพร์อ่ะเพราะว่าเจอมาเยอะอ่ะทั้งเราเองและเพื่อนเราเลยอยากเตือนคนที่กำลังจะมาหรือคนที่ยังไม่เจออ่ะว่าถ้าเจอต้องรับมือกับมันยังไง

ขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆหน่อยดิว่าดีไหมอ่ะ กลัวแป๊กอ่ะ โอ้ แม๊นนนนนน

ผู้แสดงความคิดเห็น Ohyoyo วันที่ตอบ 2006-10-15 22:44:02 IP : 72.66.118.210


ความคิดเห็นที่ 39 (663121)
avatar
k

แล้วครอบครัวใหม่เป็นไงบ้างคะ  เขียนมาเล่าอีกสิคะ สนุกดี  หวังว่า  ฟ้าหลังฝนคงจะสวยงามนะคะ  เป็นกำลังใจให้นะคะ โอ้

ผู้แสดงความคิดเห็น k วันที่ตอบ 2006-10-17 09:49:36 IP : 71.229.243.153


ความคิดเห็นที่ 40 (703387)
avatar
คิก

เอาดิๆ ทำหนังสือเลย เราจะไปซื้อมาอ่านคนแรกเลย 55 .... เพราะคงไม่มีอะไรจะแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว (อ่านแล้วเครียดแทนสุดๆ)

แต่ไงก็ดีใจที่ผ่านพ้นมันมาได้นะคะ...อย่าลืมเล่าให้ฟังด้วยนะว่าโฮสต์ใหม่เป็นไงบ้าง....สู้ๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น คิก วันที่ตอบ 2006-11-21 03:36:42 IP : 58.8.124.51


ความคิดเห็นที่ 41 (703777)
avatar
ติ๊ก

เก่ง จริง ๆ นะค่ะที่ผ่านมาได้ นับถือ นับถือ

ผู้แสดงความคิดเห็น ติ๊ก วันที่ตอบ 2006-11-21 11:29:08 IP : 203.147.21.51


ความคิดเห็นที่ 42 (720536)
avatar
แพร

ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบอกจากใจจริงว่าโอ้เก่งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนนี้เราเป็นอีกคนหนึ่งที่อยากเป็นออแพร์และกำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับออแพร์อยู่ ดูเหมือนว่าเพื่อนๆหลายคนที่มีปัญหาส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับ host ทั้งนั้นเลย เราก็เลยยังชั่งใจอยู่ว่าจะไปดีหรือไม่ไปดี เพราะมันเหมือนกับซื้อลอตเตอรี่เลย เจอ host ดีก็ดีไป ถ้าเจอไม่ดีก็แย่มากๆเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น แพร วันที่ตอบ 2006-12-04 16:47:05 IP : 192.150.249.114


ความคิดเห็นที่ 43 (720692)
avatar
trip

ไม่ต้องคิดมากเรื่องคนดีไม่ดี......ทุกสังคมก้มีปนกันไป...

แค่เราทำตัวเองให้ดีที่สุดตามฝันตัวเองไปก้พอ.....อีกอย่างมันเป็นกำไรชีวิตด้วยน้า

ผู้แสดงความคิดเห็น trip วันที่ตอบ 2006-12-04 18:43:23 IP : 125.24.151.167


ความคิดเห็นที่ 44 (783137)
avatar
Baitoei

ได้อ่านเรื่องราวของเทอแล้ว น่าสงสารมากๆ และเราก้อชื่นชมเทอด้วย เทอเก่งมากๆสามารถดูแลตัวเองได้ดี ถ้าเราเป็นเทอเราคงจะอ่อนแอมากๆเลย อาจจะกลับไทยเลยไม่ทนแล้ว :_: ขอให้เทอใช้ชีชีวิตกับโฮสใหม่ให้มีความสุขมากๆนะคะ เราก้อจะไปออแพร์เหมือนกาน แต่คงต้องรอรับปริญญาก่อน เลยเก็บชั่วโมงไปด้วย โชคดีนะคะ สู้ๆเป็นกำลังใจให้

ผู้แสดงความคิดเห็น Baitoei วันที่ตอบ 2007-01-16 19:03:00 IP : 58.9.56.235


ความคิดเห็นที่ 45 (842964)
avatar
ริบบิ้น

เก่งมากเลยค่ะ ขอปรบมือให้  ฟ้าหลังฝนต้องสดใสกว่าเดิมชัวร์ ๆ  เนี่ยเก็บมาคิดเลยนะว่าถ้าเป็นเราจะทำยังไง โชคดีที่โฮสเราน่ารักมาก   เนกำลังใจให้หญิงใจ ใจ คาราบาวค่ะ 555

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ริบบิ้น วันที่ตอบ 2007-03-03 02:06:55 IP : 68.104.225.110


ความคิดเห็นที่ 46 (843682)
avatar
g_nait

เพิ่งจะได้เข้ามาอ่านเรื่องราว มันส์เชียวค่ะ

บ้านใหม่เป็นไงบ้าง มาเล่าให้ฟังอีกนะคะ ติดตามอยู่

เรา add เมล์เธอแล้วนะ แล้วคุยกันใน msn จ้า

ผู้แสดงความคิดเห็น g_nait วันที่ตอบ 2007-03-03 16:34:15 IP : 210.1.11.13


ความคิดเห็นที่ 47 (907489)
avatar
ฟาง
เล่าให้ฟังหน่อยสิค่ะ ว่าเป็นอย่างไงต่อ  และอยากถามว่าเขารับโฮสที่อ้วนไหมค่ะ
ผู้แสดงความคิดเห็น ฟาง วันที่ตอบ 2007-04-12 10:20:03 IP : 203.149.47.182


ความคิดเห็นที่ 48 (907493)
avatar
ฟาง

พิมพ์ผิดค่ะ  หมายถึงออแพร์คนอ้วนเขาไหมค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ฟาง วันที่ตอบ 2007-04-12 10:23:04 IP : 203.149.47.182


ความคิดเห็นที่ 49 (907507)
avatar
ฟาง
เขารับไหมค่ะ ออแพร์อ้วนค่ะ อยากทราบจริงๆ  และไม่ทราบว่าคุณไปกับเอเจนซี่ไหนค่ะ  และเอเจนซี่ไหนน่าเชื่อถือบ้างค่ะ
ผู้แสดงความคิดเห็น ฟาง วันที่ตอบ 2007-04-12 10:35:49 IP : 203.149.47.182


ความคิดเห็นที่ 50 (930694)
avatar
gift_ka

เก่งจังค่ะที่ผ่านมาได้ สู้ต่อไปนคะ เป็นกำลังใจให้

ผู้แสดงความคิดเห็น gift_ka วันที่ตอบ 2007-04-28 20:29:21 IP : 203.144.139.225



[1] 2 ถัดไป >>


Copyright © 2010 All Rights Reserved.