ReadyPlanet.com


4 ปีในแคนาดากับ PR 1 ใบ
avatar
ธัญญ่า


ชีวิตของพี่เลี้ยงเด็ก นามว่าธัญญ่า อยู่แคนาดามาได้เกือบสี่ปีแล้ว วันคืนผ่านไปอย่างรวดเร็วมาก นั่งอ่านกระทู้ตัวเองตอนมาใหมม่ๆ และอ่านบันทึกก่อนมาแคนาดา ก็ยังทั้งขำและซึม

ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา ธัญญ่ามีความสุขที่ได้เห็น เพื่อน พี่ น้อง ให้โอกาสกับชีวิตของตัวเอง ด้วยการมาทำงานต่างแดนเป็นพี่เลี้ยงเด็กเพิ่มขึ้น

ย้อนกลับไปกับเส้นทางชีวิตพี่เลี้ยงเด็กของธัญญ่า เริ่มขึ้นเมื่อเจ็ดปีก่อน(ตอนนั้นยังวัยละอ่อนละค่ะ ฮ่าๆ) เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ณ ลพบุรี ทีฝันอยากเห็นหิมะ ฝันอยากขึ้นเครื่องบิน ฝันอยากพูดและอยากฟังฝรั่งให้เข้าใจ ฝันอยากมีเงินเก็บ ฝันอยากเรียนต่อเมืองนอก วันนี้ ความฝันเป็นจริง (เจ็ดปี)

ภูมิใจค่ะ กับชีวิตพี่เลี้ยงเด็ก ไม่ได้เป็นพี่เลี้ยงเด็ก ธัญญ่าก็คงไม่ได้มาถึงความฝันในวันนี้  อยากให้เพื่อนๆ ที่เป็นออแพร์ แนนนี่ พี่เลี้ยงเด็กทุกคนภูมิใจในอาชีพของพวกเราค่ะ เพราะเราได้โอกาสมากมายกับมันจริงๆ

 



ผู้ตั้งกระทู้ ธัญญ่า กระทู้ตั้งโดยสมาชิก โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2010-02-20 04:03:48 IP : 99.231.196.109


<< ก่อนหน้า 1 [2]

ความคิดเห็นที่ 51 (3220695)
avatar
kally

อ่านแล้วซึ้งมากค่ะพี่ธัญญ่า  คิดถึงวันเก่าๆที่ผ่านมาว่าต้องฝ่าฝันมาแค่ไหน กว่าจะถึงวันนี้ได้  ^-^

แอบอิจฉา อิอิ...... ในที่สุดก็แต่งงานแล้วนะคะ

ขอให้รักกันตราบชั่วฟ้าดินสลายเลย

ถือไม้เท้ายอดทอง ตะบองยอดเพชรเลยนะคร้า

ผู้แสดงความคิดเห็น kally (tuckticka-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-10-30 19:06:48 IP : 182.232.135.230


ความคิดเห็นที่ 52 (3222737)
avatar
ธัญญ่า

 ขอบคุณหลายๆ Kelly

แต่เดี๋ยวคนอ่านแล้วตกใจ แฮ่ๆ ฝ่าฝนมานานเรื่องความรักหรือเปล่า ฮ่าๆ

เปล่าเลย สามีนี้ของแถม แป่ว

วันนี้ได้รับหนังสือ ออล แม้กกาซีน แม่ส่งมาให้ต้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม หนังสือวางแผงใหม่ๆ มีธญญ่าสัมภาาณ์ในเล่ม ก็ให้แม่ไปซื้อทีเซเว่นรีบส่งมาให้ ปรากฏผ่านไปเดือน ถึงได้ 1 พฤศจิกายนได้ ตอนแรกคิดว่าหายไปแหละ

ได้มาก็เอาไปอวดให้สามี และ พ่อแม่เพื่อนเขาดู ช่างซ่อมมอไซต์ทีร้านธญญ่าก็เอามาอวดให้ดู ปรากฏอ่านไทยไม่ออกสักคน ดีนะมีรูปภาพ ไม่ง้น ไม่รูว่าพูดถึงธญญ่า ฮ่าๆ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2010-11-06 00:09:07 IP : 173.33.222.54


ความคิดเห็นที่ 53 (3222742)
avatar
ธัญญ่า

อาจจะเห็นว่าธญญ่าหายๆไป ไม่มาเล่าเรื่องชีวิตอะไรตวเองเท่าไหร่ เพราะตอนนี้มาประกอบอาชีพ ขายรถมอเตอร์ไซต์ เก่า ใหม่ ใช้น้ำมันและไม่ใช้น้ำม้ันอยู่กับสามี ที่โทรอนโท เปิดร้านมาปีทีสองแล้วค่ะ ชีวิตก็เจอกับลูกค้า ขายของ เป็นแม่ค้า มนก็อีกแบบ ไม่ได้เจอเด็ก เวลาเห็นเด็กเข้ามาในร้านกับพ่อแม่เขา หนูๆ เอาลูกอมไหม อะนะ มีล่อให้ของแจก พิเศษ ธัญญ่าเล่นกับลูกเขา พ่อแม่เด็กจะได้ดูมอไซต์ หรือสั่งซื้อของตกแต่งมอไซต์เขา  น้าน พี่เลี้ยงเด็กประยุกต์ได้ตลอด ฮ่าๆ หน้าร้อนปีนี้ ร้านแน่นมากๆ ทำงานกันหกวันต่อสัปดาห์ ตอนแรกทำเจ็ดวันแล้วร่างกายคุณสามีเครียส ต้องมาขายของทุกวน ก็เลยให้ลูกน้องขายวันอาทิตย์ ร้านเปิดเจ็ดวัน ไม่มีวันปิด ฟาด้าสะอย่าง ปิดไม่ได้ ปิดทีก็ตอนเจ้งเลย อ้าว ปากฉ้าน

ตอนนี้เข้าฤดูใบไม้ร่วง ลมหนาวมาแหละ บริการซ่อม ขายของก็น้อยลง ส่วนใหญ่จะเป็นเอารถมาเก็บหนีหิมะที่ร้าน

ตอนนี้ก็ตื่นเต้นจะไปเมืองไทยสองเดือน ฮู้ๆ อีกเดือนก็ได้ถึงไทยแล้ว แต่ตอนนี้ข่าวเมืองไทยน้ำท่วม เสียใจ สมาคมไทยทีออนตาริโอเขาจะจัดงานรวมกับสถานทูตไทยทีออตตาวา ระดมทุนช่วยน้ำท่วมเมืองไทยด้วยละ วันที่ 21 พฤศจิกายนนี้ ก็ว่าจะไป ได้ร้านอาหาร Thai Satay ที่เมือง Oakville คุณประเสริฐ เขาจะให้มากินอาหารทีร้านเขาฟรีในวันน้น และเงินให้บริจาคเป็นเงินระดมทุนช่วยน้ำท่วมไทย ต่างเมืองก้จะไปนี้ จะไปช่วย ส่งใจและช่วยบริจาคเงินน้อยนิดกันไป หลายๆ น้อย หลายๆ นิด ม้นก็จะเป็นก้อนใหญ่ขึ้นมาเนอะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2010-11-06 00:21:17 IP : 173.33.222.54


ความคิดเห็นที่ 54 (3222745)
avatar
ธัญญ่า


 

ฮาโลวีน ปี 2010

ปีนี้สมาคมไทยออตาริโอ เขาจัดงานฮาโลวีนเหมือนปีทีแล้ว ธัญญ่าก็ช่วยงานและรวมงานด้วย สนุกสนานกันเต็มที่ ปีทีแล้ว ถ้าใครจำได้ ธัญญ่าเป็นอะไรเอ่ย อิๆ เพื่อนๆคงตอบว่า ไม่รู้สิ ตัวหน้าดำๆ อะ ฮ่าๆ แม่ชี แล้วทาหน้าขาว และตาดำ ก็เลยถูกแซวว่าเป็น "แม่ชีหมีแพนด้า" แฮ่ๆ

ปีทีแล้วเลอะเทอะค่ะ ทาปากสีแดงทำเป็นว่า แม่ชีกินเลือดด้วย ฮ่าๆ มือไม้ก็ทาสีดำๆ ให้เหมื้อนว่า หลุดมาจากหลุมไหน หน้าขาววอกตาดำ ดำกับขาวผสมกันเป้นบางจุดกลายเป็นเท่า คือจะออกแนวเลอะมากกว่าน่ากลัว เฮ่อ

พอปีนี้ ธัญญ่าก็เลยขอสวยค่ะ  ส่วนคุณสามีปีทีแล้วเป็นบาทหลวง มาปราบแม่ชีผีแพนด้า แต่ปีนี้ เราไม่ได้คู่กัน เพราะคุณผู้ชายหนีไปเป็นโจรค่ะ โจรหลุดมาจากคุกค่ะ จะให้ธญญ่าเป้นตำรวจ ไม่เอาอะ เขายังไม่อยากเป็นตำราวจ ง้นก็มาเป็นโจรสะด้วยกัน โฮ้  คนดีอย่างนี้ไม่เป็นโจรค่ะ เลยไปเป็นอาชีพเก่าค่ะ แนนนี่ พี่เลี้ยงเด็กค่ะ งัด ชุดพี่เลี้ยงเด็กเก่าๆ กางเกงหูรุดขึ้นมาใส่ อะ ไม่แหละ ขำ

ก็สรุปไปเป็นคนใช้ค่ะ (ใกล้กับพี่เลี้ยงเด็ก)ฮ่าๆ แต่เน้นแนวสวยค่ะ ภาพงานฮาโลวีนปี 2010 มีให้ชมในอัลบ้มรูปภาพนะค่ะ งานนนี้ก็มีแนนนี่มาแปลงร่างกันหลายคนทีเดียว อิๆ เพื่อนใครจำกันได้เปล่าหนอ :P

สุดท้ายต้องขอแสดงความดีใจกับโนนนี่ ที่ชุดแมรี่ ในเรื่อง Peter Pan ที่โฮสต์ประทานให้มาทั้งชุด วิคผม ได้รับรางวัลชุดดีเด่นปีนี้ค่ะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2010-11-06 00:27:36 IP : 173.33.222.54


ความคิดเห็นที่ 55 (3223543)
avatar
Ajjima

ผ่านมาเเวะเข้าเวบ เพราะความคิดถึงนะค่ะ ธัญญ่า ยินดีด้วยนะค่ะ  เเวะเข้าไปดูภาพแต่งงานสวยจังเลย  เวบธัญญ่า 5 ปีแล้วเหรอนี่ เหมือนผ่านไปอย่างรวดเร็วจังเลย เราเคยไปเป็นออเเพร์กลับมาจะได้ปีแล้วคิดถึงวันเวลาที่ได้อ่านกระทู้ต่างๆของธัญญ่าจัง ตอนนี้ถึงเเม้จะไม่ได้เป็นออเเพร์แล้วก็ยังคิดถึงบ้านเเห่งนี้เสมอนะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Ajjima (atchara-ple-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-10 20:56:35 IP : 111.84.174.6


ความคิดเห็นที่ 56 (3223595)
avatar
Tanya

หวัดดีจ้า อัจจิมา

ธัญญ่าก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน เจอเพื่อนๆสมัยรู้จักกันตอนเป็นออแพร์ ตอนนี้มีลูก แต่งงาน เรียนต่อ แบบว่าชีวิตเราโตๆ มีอะไรเปลียนแปลงกันมากมายเลยอะ เวลาผ่านไปแป๊ปเดียวจริงๆ

อัจจิมามางานไทยออแพร์คลับคร้งที่ 6 เปล่า เดี๋ยวเราเอา Bath and Body Work ไปฝาก อะนะมีของล่อกลัวคนไม่มา ตอนนี้มีคนมาลงชื่อว่าจะมาร้อยสิบกว่าคนแล้ว ว่ากันว่าถ้ามาจริงคงมียืนกัน เก้าอี้ไม่พอ แฮ่ๆ แต่จริงๆมากันห้าสิบถึงหกสิบคนทุกคร้งเวลาจัด สนุกดี ถ้าว่างมานะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-11 01:48:04 IP : 99.231.196.109


ความคิดเห็นที่ 57 (3224339)
avatar
Ajjima

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจริงๆ พอกลับมาแล้วก็คิดถึงโฮสต์และเด็กที่เราเคยเลี้ยงจังเลย อยากไปเลี้ยงอีกเเต่อายุเกินแล้ว เเฮ่ๆ เราต้องขอโทษด้วยนะที่ไปร่วมงานไม่ได้ พอดีติดเรียนน่ะ ตอนนี้เราทำโทอยู่ อยากไปเเคนาดาหลังเรียนจบจังเลย อยากไปเก็บตังค์สานฝันสร้างเดย์เเคร์   

ผู้แสดงความคิดเห็น Ajjima (atchara-ple-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-15 20:26:31 IP : 1.47.243.212


ความคิดเห็นที่ 58 (3224768)
avatar
Nan

 เพิ่งทราบว่าคุณธัญญาเพิ่งแต่งงาน เอาจริงๆนะคะ ความจริงเคยเข้ามาอ่านเวบนี้ตั้งนานมากๆ แล้วก็ได้ขอคิดเห็น คำแนะนำจากคุณธัญญาเยอะมากๆ เลยเหมือนคุ้นเคยกับคุณธัญญ่าไปเลย (ขอโมเมว่าคุ้นเคยเองเลยนะคะ ) แต่เพิ่งมาสมัครเพราะเป็นช่วงว่างๆแล้ว ยังไงก็ดีใจและยินดีด้วยค่ะ ที่เค้าว่ากันว่าการแต่งงานเหมือนซื้อลอตเตอรี่ก็ขอให้คุณธัญญาถูกรางวัลที่หนึ่งเลยนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Nan (happywoopy-at-gmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-18 14:25:26 IP : 202.28.27.4


ความคิดเห็นที่ 59 (3225208)
avatar
ธัญญ่า

หวัดดีจ้า อัจจิมา

ตัวเองเรียนต่อโทอยู่เหรอนี้ การศึกษาเป็นสิงสำคัญ นี้ปีหน้าเราก็ว่าจะเรียนต่ออีก อันนี้หลักสูตรนานเลย สองปี แต่เราให้เวลาตัวเราเอง สามปี ฮ่าๆ  อย่างเป็นทนายด้านการอพยพ ประสบการณ์ออแพร์มันมีหมดอายุนะ ถ้างัยสองปีนับจากทีจบการเป็นออแพร์ต้องเข้าไปขอวีซ่ามาแีคนาดานะ ไม่งั้นก็หมดคุณสมบัติต้องไปทำงานอยางน้อยสะปี ฐานะพี่เลี้ยงเด็ก ครุอนุบาล ก็ได้ในไทยอะ เพื่อมา คนเคยเป็นออแพร์มาก่อนได้รับความสนใจอยู่แล้วยิ่งสองปีออแพร์นะ จะได้รับความสนใจ คือ ยิ่งมีประสบการณ์เลี้ยงเด็กทำมาเยอะๆ อะจะดีมากๆเลย

 

หวัดดีค่ะ Nan
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ

 

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-21 12:52:53 IP : 99.231.196.109


ความคิดเห็นที่ 60 (3225209)
avatar
ธัญญ่า

อีเมลล์ถูกแฮ็ค

เวลาไทย วันที่ 20 พฤศจิกายน  มีข้อความชื่อว่า Chirstmas gift ส่งไปหาคนเยอะมาก เรียกว่าคงส่งหมดใน list ทีมีในอีเมลล์ละมั้ง

เช้าตื่นมา มาเช้คอีเมลล์ พบว่ามีจดหมายตีกลับเยอะมาก ก็ งง เอ๊ะ ฉันส่งจดหมายหาใครมาตีกลับอะไรเป็นสิบกว่าฉบับนี้ อะไรนี้

แล้วที่นี้ มีคนส่งอีเมลล์กลับมา บอกว่าขอบใจที่แนะนำนะธัญญ่า แต่มีเแนะนำตั๋วเครื่องบินเปล่า และก็อีกคนอีเมลล์มาว่า คิดถึงพอดีเลยเป็นงัยบ้างอีเมลล์มาถามสารทุกข์สุขดิบกัน สองคน เพราะไม่ได้คุยกันมานาน เอ้อ กลายเป็นว่าทำให้เพื่อนเก่ามาอีเมลล์หาเรา ก็ยังถือเป็นผลพลอยได้ข้อดี

แต่ปัญหาคือ มันเข้ามาส่งอีเมลลือันนี้ได้งัยนี้ ใครทำ โดนแฮ็ค

ดังนัน ถ้าใครได้รับอีเมลล์จาก tanya_aupair@yahoo.com เขียนว่าไปซื้อของเว็บนั้นสิ ฉันซื้อมาได้ถูก เว็บดี อะไรแบบนี้ คือไม่ใช่ธัญญ่านะค่ะ แล้วข้อความทีมันส่ง มันจะไม่ลงชื่อหลังจากเขียนข้อความด้วย คิดว่ามันแฮ็คกับหลายๆ อีเมลล์ มันก็ก๊อปๆ ว่างไปทั่วคือไม่มีการลงชื่อ เดี๋ยวไปก๊อปใส่อีเมลล์คนอื่น แล้วชื่อผิดคนก็รู้ได้ ก็ยัง งง อยู่ว่ามันมาใ้ช้อีเมลลืเราได้อยา่งไร แล้วก็ กลัวมันกลับมาคืนนี้ คนเขาลอยกระทงกัน ไอ้บ้านี้มาแฮ็คอีเมลล์ฉ้าน

ธัญญ่าได้ทำการเปลี่ยนรหัสผ่านแล้วก็ไม่แน่ใจว่าแก้ไขถูกจุดเปล่า งัยก็บอกเพื่อนๆ ไว้ก่อนแล้วกัน สำหรับ อีเมลล์ tanya_aupair@yahoo.com ธัญญ่าก็ใช้ของธัญญ่าตามปรกติค่ะ ใครส่งอะไรมาก็ส่งตอบกลับตลอดค่ะ และถึงธัญญ่าหมดค่ะ และเวลาธัญญ่าตอบกลับจะลงชือว่าธัญญ่าทุกคร้งจ้า

แต่ถ้าจะให้ไม่ผ่านก็ tanya@thaiaupairclub.com นี้รับรองถึงตลอดเช่นกันจ้า

ปล ใครโดนแบบนี้ ก็แชร์กันได้นะค่ะ ว่าแก้ไขอยา่งไร ไม่อยากจะปิดอีเมลล์นี้เลย เพราะเป็นอีเมลลืเปิดมานานแล้วห้าปี และใช้กับเว็บไทยออแพร์คลับมานานแสนานแล้ววววว

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-21 13:01:37 IP : 99.231.196.109


ความคิดเห็นที่ 61 (3225210)
avatar
ธัญญ่า

ไปแทงค์กิฟวิ่งที่ชิคาโก 2010

บอกโฮสต์เล่นๆ ว่างไปชิคาโกนะ เพราะตอนนี้ที่ร้านเงียบๆแล้ว โฮสตืบอกจริงเหรอ เท่านั้นแหละ ซื้อตั๋วเลยธัญญ่า บินมาแทงค์กิฟวิ่งกัน

ก้เลยจะบินไปชิคาโกไปเยี่ยมโฮสต์และเด็กหนึ่งอาทิตย์  เด็กๆ ดีใจกันใหญ่ โดนตั๋วไปเกือบห้าร้อยเหรียญเพราะซื้อแบบกระชั้นชิด ปรกติจะบินราวๆ สามร้อยเหรียญ ไปกลับ แล้วที่ได้มาเกือบห้าร้อยเหรียญนี้ ต้องบินไปเปลียนเครื่องด้วยนะที่มิชิแกน ก็ขำๆ บินตรงจากโทรอนโทไปชิคาโกก็ชั่วโมงครึ่ง แล้วนี้ให้เราบินไปต่เครื่อง ไม่เป็นไร ตั่วถูก เดี๋ยวก็ถึง บินบ่ายโมงถึงบ่ายสี่อะ เอิกๆ ปรกติบินบ่ายถึงบ่ายโมงครึ่ง เพระว่าเวลาทีชิคาโกช้ากว่าหนึ่งชั่วโมง ก็จะเท่ากับว่าร้สึกว่าเวลาไม่ได้ตา่งกันเลย  ถ้าบินตรงๆ เลย ก็เจ้ดร้อยเหรียญอะ เอิกๆ สงสารโฮสต์

ไปครั้งนี้มีภารกิจด้วยนะ เพราะเจ้าลูกสาวคนโต เอาไปโม้กับครูและเพื่อนในห้องว่า เดี๋ยวธัญญ่าจะมาเป็นแขกรับเชิญให้กับชั้นเรียนของเรา แบบ รร นี้มันจะมีแบบสัปดาห์นี้ให้คนนั้นคนนี้มาพูด เช่น ตำรวจ ทหาร สัตวืแพทยื พนักงานดับไฟ และอื่นๆ อันนี้จะให้คนไทยไปพูด ฮ่าๆ ได้รับเกรียติมาอย่างนี้ ก็เลยจันทร์นี้จะไปเป็นแขกรับเชิญ แบบไม่ได้อาสา แต่ลูกสาวจัดให้ ก็เลยไป โฮสตืแม่ก็ฟอรืเวิดอีเมลล์ที่ครูเขาคอนเฟิมเรื่องเวลา บ่ายโมงถึงบ่ายโมงครึ่งของวันจันทร์ 22 พฤศจิกายน

อะที่นี้ตัวเล้กหัวแดง ก็เสียใจ ธัญญ่าของฉันไปพูดแต่ห้องพี่สาว แล้วห้องฉันละ ฉันก็คุยเรื่องธัญญ่ากับครูฉันนะ ไปบอกครูว่าให้ธัญญา่มาพูดได้ไหม อะหางานให้ธัญญ่าอีกแหละ โฮสตืแม่ก้เลยติดต่อครู แล้วครูก้เลยตกลงเอาได้วันเดียวกับห้องของเด้กคนโต เป็นตอนเที่ยงครึ่งถึงบ่ายโมง  ตอนนี้คนโตอยู่ปอสี่และคนเล้กอยู่ปอหนึ่งค่ะ

เด้กสองคนมีความสุข ธัญญ่าของฉันคนไทยมาจากแคนาดาจะมาพูดในห้อง แต่ธัญญ่างานเข้าแล้วจะเอาเรืองอะไรไปพูด ก็เลยทำสื่อการสอนเล้กๆ ไป สำหรับสามสิบนาที รวมเรื่องลอยกระทงด้วยนะ อิๆ เดี๋ยวรู้ว่าเด้กจะแฮป***กันแค่ไหน กับไทยแลนด์ของธัญญ่า

ปล ตอนเป็นออแพร์ไม่เคยได้รับเกรียติเป็นแขกไปพูดเรื่องประเทศไทยอย่างนี้เลยนะนี้ ถ้าไม่ได้หัวทองหัวแดงนี้ ธัญญ่าไม่เกิดนะนี้

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-21 13:15:43 IP : 99.231.196.109


ความคิดเห็นที่ 62 (3225445)
avatar
Tanya

 

กว่าจะถึงชิคาโก
 
ไม่ได้มาชิคาโกปีครึ่ง รอบนี้ ซื้อตั๋วสิบวันก่อนบิน ราคาแพงเลยเหลี่ยงมาบินแบบเปลียนเครื่อง ปรกติจะบินตรงจากโทรอนโทถึงชิคาโกโดยตลอด บินแค่ เก้าสิบนาทีก็ถึงแหละ หลับมาตื่นก็ถึง บางทีจะเคลิมหลับก็ถึงสะแล้ว แต่มารอบนี้ มาเปลียนเครื่อง กว่าจะถึงนี้ไม่อยากบอกว่า ถ้าขับรถมาจากโทรอนโทก็เก้าชั่วโมงอะนะค่ะ ก็พอๆ กับรอบนี้ที่มาเปลียนเครื่องเลยค่ะ
ออกจากบ้านห้าโมงเช้า มาถึงหนามบินเพียร์สัน (ชื่อหนามบินอินเตอร์ของโทรอนโท) ก็ห้าโมงยีสิบ แล้วก็เข้าไปเช็คอินกับเดลต้า เสียเงิน $25 เหรียญสำหรับกระเป๋าหนึ่งใบที่เช็คอิน คือสายการบินนี้ บินภายในประเทศให้ได้แค่กระเป๋าติดตัว กับกระเป๋าคอม ขึ้นเครื่องแค่นั้นค่ ถ้าจะเช็คอินกระเป๋าใบละ 25 เหรียญต่อขา ดังนั้นขากลับก็จะโดนอีก $25 โอ้ ยูไนเต็ดกับแอร์แคนาดา ถ้าบินในประเทศเขาให้บินฟรีเช็คอินใบหนึ่งนะ อะนะ ราคาต่างกันคนละเท่าตัว ไม่เป็นไร เลือกของถูกก็ต้องมาตามจ่ายเพิ่มนั้นนู้นนี้เอา แต่ไม่เป็นไร รวมๆ ก็ยังถูกอยู่
ทีหนามบินโทรอนโทนี้ จะมีเจ้าหน้าทีตรวจคนเข้าเมืองของเมกามารอตรวจทีนี้เลย ดังนั้น เวลาบินออกจากโทรอนโทไป ก็จะไปถึงเมกาแบบคนบินภายในประเทศ ก็ดีอย่าง ไม่งั้นให้เราไปปนกับพวกบินต่างประเทศ โฮ้ บินมากันทีเป็นสี่ห้าร้อยคน รอตายเลย
ก็ผ่านตรวจคนเข้าเมือง เขาก็ถามตามปรกติ ไปไหน ไปทำไม ไปนานแค่ไหน แล้วทำอะไรในแคนาดา พอบอกว่าขายมอไซต์ ซ่อมด้วย พร้อมอะไหล่ มอไซต์แบบเก่าๆ เวสปา ลัมเบตต้า มีหมด และก็มอไซต์ใช้แบตเตอร์รี่ก็ขาย โฮ้ เรียกว่าเปิดโอกาสให้ธัญญ่าขายของ ฮ่าๆ เฮ้อ เจ้าหน้าที่สนใจ ร้านคุณเองเหรอ ใช่ค่ มีใครเป็นพาทเนอร์หรือเปล่า อะคิดว่าเราโม้ สามีอิฉันกับฉันค่ะ แล้วตอนนี้ร้านยุ่งไหม ก็ไม่ค่อยยุ่งค่ะเลยบินไปเยี่ยมโฮสต์แทงค์กิฟวิ่งได้ แล้วในร้านมีมอไซต์เยอะไหม ไม่เคยนับนะ ก็มากกว่าห้าสิบคันแหละ เต็มไปหมด ไปดูได้ เจ้าหน้าที่ถามต่อ ราคาเท่าไหร่กันบ้าง โฮ้ เอาเก่าหรือเอาใหม่อะค่ะ เพราะว่ามือสองอย่างยามาฮ่า ห้าสิบซี่ซี พันห้าร้อยเหรียญก็มีนะ สภาพดีเลย ถ้ามือใหม่ก็สามสี่พันเหรียญ ขณะทีพูดไปก็ทำภารกิจเข้าเมืองไปด้วย เอานิ้วสี่นิ้วแสกน มือซ้ายและขวา และก็ห้วแม่มือ ก็แสกนข้างซ้ายและขวา เจ้าหน้าที่ถามต่อ ร้านชื่ออะไรไหน ฟาด้าสกูตเตอร์ค่ะ อยู่ตรงไหนนะ อะถามแหละ เอางี้เลยค่ะ อันนี้นามบัตรร้านค่ะ เอาไปเลย เจ้าหน้าที่บอกขอบใจ ธัญญ่าตบท้าย ถ้ามานะ จะลดราคาให้พิเศษจริงๆ ถ้ามาจริงนะๆ อะถ่ายรูปเสร็จ ก็แจกนามบัตร เที่ยวแทงค์กิฟวิ่งให้สนุกนะคุณ ค่ะขอบคุณค่ะ
เที่ยงตรงก็มานั่งรอเครื่อง เครื่องออกบ่ายโมง แต่พอมาถึงหน้าเกท มันเปลียนเวลาเป็น บ่ายโมงสีสิบ ก็เลยไม่ได้การละค่ะ เพราะตกเทียวบินทีดีทรอย(รัฐมิชิแกน)ทีจะไปชิคาโกนะจ๊ะ ก็เลยไปถามเจ้าหน้าที่ว่า เอ้อ คุณค่ะ ถ้าเครื่องสายอย่างนี้ฉันจะไม่ทนเครื่องที่ดีทรอยไปชิคาโกเอานะ เพราะบินไม่สายฉันก็มี 40 นาทีเปลียนเครื่องนี้ แล้วมาสายสีสิบนาทีอย่างนี้เลย แล้วฉันจะอย่างไรอะ เจ้าหน้าทีบอกไม่ต้องห่วงกำลังจะเปลียนไฟท์ให้ใหม่ ลองสักครู่นะค่ะ
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เอาหนมปังที่ซื้อมาจากไชน่าทาวมะวาน มากินดีกว่า หิว กันไปได้ขำ ก้ได้ยินเขาเรียก ตองคุง มาที่นี้ด้วย คงเป็นฉันแหละ ทองกูล Thongkun ก็เลยกลืนหนมปังลงไปเลย (นึกเคืองอยู่ในใจ อยู่ต้งนานไม่เรียก พอกันเข้าปากได้เท่านั้นละ ยังไม่ทันได้กลืนเลยจริงๆ นะ ดันเรียก) แล้วก็ไปหน้าเคาเตอร์ เจ้าหน้าทีบอกว่า เปลียนไฟท์ให้นะ คุณบินไป ซินซินาติ (รัฐแคนตั๊กกี้) จะถึงบ่ายสามโมงที่นั้นแล้วก็ บินจากซินซินาติ สี่โมงยีสิบ ก็จะถึงชิคาโก ราวๆ สามโมงครึ่ง ตามกำหนดการเดิมนะครับ โอเคค่ะ ดีมาก แล้วฉนต้องไปเกทไหนค่ะนี้ เกทข้างๆ นี้ละค่ะ เบอร์สิบสาม (ขณะทีพูดอยู่เกทสิบสี่ ) เกทสิบสามเครื่องออกกี่โมงค่ะ แบบอย่างเข้าห้องน้ำ เวลาเหลือเฟือคุณ เครื่องก็ยังไม่มาเลย อ้าววววววว สรุปได้ออกจากโทรอนโทมาซินซิเนติ บ่ายสองค่ะ บนเครื่องไม่แน่นเลยค่ะ ธัญญ่าย้ายไปนั่งแถวที่ไม่มีคนนั่งได้สบาย อะแน๊บนิดหนึ่ง ก่อนเครื่องออก บอกโฮสต์ มารับฉนราวๆ สาโมงเย็นแล้วกัน มาถึงซินซิเนติ เกือบสามโมงครึ่ง   ก็ตรงไปยังเกทจะไปชิคาโก ปรากฏเครื่องดีเลย จากทีบอกจะบิน 4.20pm ก็เปลียนเป็น 4.55pm สายการบินม้นชอบทำหน้าเกลียดงี้ เปลียนเวลาแล้วทำเป็น .55 มันจะว่า 5.00 pm มันก็ไม่นะ ก็สรุปก็เลยส่งข้อความบอกโฮสต์ว่า เครื่องออกห้าโมงเย็นะ ถึงคงสี่โมงเย็นทีชิคาโก (เพราะเวลาชิคาโกช้ากว่าที่นี้หนึ่งชั่วโมง)  กว่าจะเอาเป๋า ก็มารับราวๆ สี่โมงครึ่งแล้วกัน จะมาห้าโมงเย็นเลยก็ได้ ไม่มีปัญหา โอสต์บอกโอค เดี๋ยวเจอกัน
อะก็ตอนนี้ก็สี่โมง ก็ไม่มีไรทำ อีกชั่วโมงก็เลยเอาซูชิที่ซื้อมามะวานขึ้นมากิน แบบว่าธญญ่าเตรียมตัวนี้ เอาทาโร่ซ้อมาจากไชน่าทาวมากินด้วย พอกินเสร็จสี่โมงครึ่ง ข่าวร้ายอีกแหละ เจ้าหน้าที่หน้าเกทบอกว่า เครื่องมีปัญหาขัดข้อง จะอัพเดทให้ทราบข้อมุลต่อไป เอาดิตรูวันนี้จะถึงชิคาโกไหมนี้ จะห้าโมงเย็นแล้ว เฮ่อ
พอผ่านไปได้สิบนาที เขาก็บอกว่า เปลียนเป็นบิน 5.30pm ก็อะนะ แล้วพอห้าโมงเย็น เจ้าหน้าทีหน้าเกทก็ประกาศว่า เทียวบินนี้ยกเลิก !
อ้าวแล้วยกเลิกแล้วฉันจะไปอย่างไรต่อ แล้วเจ้าหน้าทีก็ไม่บอกด้วยนะว่า เทียวบินใหม่รอคุณอยู่อ่ย่างไร บอกแค่ว่าเทียวบินนี้ยกเลิก ขอโทษในความไม่สะดวก เชิญติดต่อเกท สิบสอง เพื่อข้อมูลเพิ่มเติม โฮ้ ปัดเห็นๆ ทำไมไม่บอกเลยอะว่าจะต้องทำอย่างไร อะทนี้คนราวๆ ห้าสิบคนทีรอเครื่องอยู่ก็แห่กันไปที่ เกทบีสิบสอง เจ้าหน้าทีเห็นคนมาจากไฟท์ทียกเลิกทั้งนั้นก็เลย ตะโกนดังๆว่า ฟังทางนี้ครับ คนทีบินไปชิคาโกมันมีไฟท์ว่างกับยูไนเต็ดตอนสีโมงเย็น มีประกาศเรียกแต่ไม่ได้ไปกันหรือเปล่า อ้าว พูดงี้ ลุงก็สวยสิ ธัญญ่าตะโกนออกมาเลย บูลชิท ขี้สีฟ้า ฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ แล้วก้ตามด้วย ขอโทษค่ะ แต่ไม่จริงนะค่ะ ฉันนะ ถูกย้ายไฟท์จากดีทรอยมาทีนี้ แล้วก็ไม่ได้มีในตั๋วเลยว่าให้ไปยูไนเต็ทค่ะ แล้วมาถึงที่นี้ก็ดูจองประกาศก็ไม่มีให้ไปยูไนเต็ทเลย พูดอย่างนี้ไม่ได้นะค่ะ พูดเสร็จก็เงียบกันไป แล้วเจ้าหน้าทีก็บอกว่า คุณผุ้หญิงขอเชิญมาโทรหาเจ้าหน้าทีด้วย บริเวณนั้นมีโทรศัพท์เยอะแยะเลย เป็นแบบให้ไว้ติดต่อเจ้าหน้าทีของเขา ยกหูแล้วกดหนึ่งนะครับ ธัญญ่าก็เลยเดินไปโทรศัพท์ เอ้อ ดีคนตรงนี้ช่วยเราไม่ได้ว่าทำงัย โทรก็ได้ ตูจะได้บินไหมนี้วันนี้
พอมี่คนรับสาย ธัญญ่าก็เลย ฟ้องเลย มันงี้ๆ จะเอางัย เจ้าหน้าทีตอบมาสุภาพมากๆ เอ้อ อย่างนี้ค่อยรื่นหู ขอทราบหมายเลขบอดดิ่งพาสหน่อยครับ อะได้ค่ะ ก็แจ้งไป ทางเราได้จองไฟท์ใหม่ให้คุณแล้วนะค่ะ เที่ยวบินนี้ จะบินตอน หนึ่งทุ่ม ไปที่เกทสามสิบห้านะครับ แล้วฉนจะเอาบอดดิ่งพาสอันใหม่ได้ที้ไหนค่ะ คุณเอาไปแสกนกับเครื่องแล้วตั๋วใหม่จะออกมาครับ โอเค ขอบคุณค่ะ
ก็เลยเอาตั่วไปแสกนกับเครื่อง ปรากฏได้คูปองอาหารมาสองใบ ใบละหกเหรียญ เป็นอาหารเย็น แล้วก็เลยเดินไปดูเกทสามสิบห้า นี้ธัญญ่าเดินรอบแล้วนี้ บีหนึ่งยันบีสามสิบเก้านี้ ปีกนี้ข้าเดินหมดแล้ว หน้าเกทก็ขึ้นว่า บินตอนหนึ่งทุ่ม ก็เลยส่งข้อความไปหาโฮสต์ ข่าวร้ายโอสต์ ไฟท์ยกเลิก ได้บินหนึ่งทุ่มแทน คงไปถึงทุ่มครึ่งนะ แล้วก็เลยเดินไปหาไรกินสิบสองเหรียญให้สมแค้นทีได้คูปองฟรี ก็ไปกินแม็คโดนัลล์ ไม่ได้กินมาจะปีแล้วม้งนี้ ฮ่าๆ ฮ่าๆ ได้กินเบอร์เกอร์ไปอัน อิ่มแหละ แล้วยังมีนักเก็ตไก่อีกสิบชิ้น พายอีกอัน และก็แอ้ปเปิ้ลอีก คือสิบสองเหรียญ ธัญญ่าบอกคนขายว่า ได้อะไรเอามาให้หมด เพราะเขาไม่ถอน ธัญญ่าก็เลยได้มาเยอะเลย ใช้สิทธิ์เต็มที่แต่กินไม่หมดหรอก พอกินเสร็จเดินกลับมาเกท อะ ปรากฏเกทฉัน เปลียจากบินไปชิคาโก เป็นบินไปแท็กซัส เอาแหละเปลียนเกทอีกแหละ ก็เลยไปดูที่จองตารางบิน ก็ย้ายไปอยู่บีสามสิบเอ็ด เฮ่อๆ ย้ายเกทไม่พอ ย้ายเวลาด้วย!
ตอนนี้มารอบินจากทุ่มเป็นสองทุ่มครึ่งค่ะ โฮ๊ะๆ นี้มันต้องได้ถึงตั้งแต่บ่ายสามโมงครึ่งแล้วนะ ตามกำหนดการแรกที่ซ้อตั๋วมาเลยอะ เฮ่อ ก็เลยโทรไปบอกโฮสต์ว่าเอางัยอย่างนี้เป็นเวลาเด็กนอนนะ โฮสต์ก็เลยบอกว่า เอ้อ เอางี้ได้ไหมธัญญ่า นั่งแท็กซี่เข้าบ้านมาแล้วกัน ได้จ๊ะ ไม่มีปัญหา เฮ้อ กว่าจะถึงชิคาโก
นี้ก็ไม่รู้จะเปลี่ยนแปลงอะไรหรือเปล่า วนนี้ฉนจะถึงชิคาโกไหมนี้
แล้วสองทุ่มครึ่งก็มาถึง ก็ได้ขึ้นเครื่อง เย้ๆ เครื่องบินออกแล้วดีใจจะได้ถึงชิคาโกสะที เครื่องก็วิ่งวิ่งๆ ไปทีรันเวย์เตรียมจะบิน วิ่ง วิ่ง วิ่ง ธญญ่าก็มองไปรอบๆ มืดหมดแล้วอะ เฮ่อ จะถึงแล้วอีกนิดนะ เพลียก็เพลียนี้ ตื่นตั้งแต่เช้า มาถึงหนามบินที่โทรอนโทก่อนเทียง นี้เจ็ดแปดชั่วโมงตูยังไม่ถึงเลย เครื่องบินก็วิ่ง วิ่ง วิ่ง แล้วก็หยุด!
อะหยุดไหมนี้ วิ่งต่อแล้วเหินดิ ประกาศจากกับตันนะ ล้อไม่ดี เดี๋ยวแก้ไขก่อน ประมาณสิบห้าถึงยีสิบนาทีได้ แล้วเราบินต่อกัน ขออภัยในความไม่สะดวก โฮ้ นี้ขนาดจะบินยังหยุดเครื่องอิฉันอีกนะ ก็เลยส่งข้อความหาโฮสต์ พาเด็กเข้านอนเฮอะ ไหนจะไปหนามบินและจากหนามบินไปบ้านอีก คงสี่ทุ่มอะคืนนี้
ผ่านไปสิบห้านาทีได้ และสุดท้ายทุกอย่างก็เรียบร้อย  เครื่องก็เหินฟ้า บินตอนกลางคืนจะเห็นวิวไฟก็สวยไปอีกแบบ เฮ่อเพลียฟระ แน๊บไปตื่นมาถึงแหละ บินแค่สี่สิบห้านาทีเองอะ แต่ตูรอบินนี้ ห้าชั่วโมง ป้าดดดดดดดดดดดดดดดดดด 
ต่อไปคงไม่เอาแล้วบินไดเร็คไฟท์อย่างเดียว เข็ด  หวังว่าขากลับไม่มีดีเลย์ และ เครื่องพังนะ แต่ช่างมันเฮอะอะไรจะเกิดก็เกิด การเดินทางก็เป็นอย่างนี้ บ้างที่ไม่ได้ดั่งใจ  ถ้าได้ดั่งใจ ชีวิตจะไม่มีรสชาติ
ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-22 23:31:30 IP : 99.141.134.229


ความคิดเห็นที่ 63 (3226565)
avatar
Tanya

 Guest speaker-Thailand

วันจันทร์ที่  22 พฤศจิกายน ลูกสาวสองคนเขานัดหมายให้ธัญญ่าไปเป็นแขกรับเชิญพูดในห้องเขา เกี่ยวกับประเทศไทยสักสามสิบนาที
ตอนเข้าไปส่งเด็กที่ รร แล้วก็บอกว่าเดี๋ยวเจอกันนะ มีเซอร์ไพรส์ด้วย ไม่บอกว่าอะไร อิๆ
ต้องไปห้องเจ้าคนเล็กก่อน 12.30 – 1.00 pm และคนโต 10.15 - 2.00 pm เซอร์ไพรศ์ก็คือ ธัญญ่าเอาชุดไทยมาด้วย ก็ใส่ชุดเขียวเต็มยศเข้าไปเลย ตื่นเต้นกันใหญ่ ลูกเราสองคนนี้หน้าบาน เมื่อประเทศ ธัญญ่าของฉัน 
 ห้องนี้ปอหนึ่ง ถามว่ารู้ไหมฉันมาจากไหน เด็กตอบแคนาดา (สงสัยลูกสาวเราคงบอกเพื่อนว่าเราบินมามะคืนจากแคนาดา ฮ่าๆ ) เราก็เลยบอก อืม บินมาจากแคนาดา แต่ว่าฉันไม่ได้เกิดที่แคนาดา ทายได้ไหม จากชุดว่าฉันมาจากไหน ลูกสาวคนเล็กก็ช่วยตอบนะ ธัญญ่าเขาไม่ได้เกิดที่แคนาดา เขาเกิดที่ไหนเดากันสิ เด็กก็ตอบไปนั้นโน้นนี้ ไม่มีประเทศไทยเลย แง้ๆ บอกว่าดูชุดก็ไม่ได้เลย บอกจีน มองโกเลีย เราก็ว่าใกล้แหละ แต่ก็ตอบกันไม่ถูก เลยก็เฉลย  ก็โชว์ธงชาติไทย แล้วถามว่าสี่แต่ละอันสื่อถึงอะไร แล้วก็ถามว่ารู้จักสัตว์ประจำชาติไทยไหม คือช้าง รู้ไหมว่าเพราะอะไร แล้วก็ สอนให้สวัสดีกัน ก็ทำกันน่ารัก พร้อมกล่าวสวัสดี แล้วก็ ถามทว่าเมืองหลวงของไทยคืออะไร เด็กตอบ โตเกียว อืม ใกล้แต่ไม่ใช่นะ สรุปไม่มีคนรู้ ก็เลยบอกว่า แบงค์ค๊อก เด็กร้อง อ๋อ แล้วก็เลยบอกว่า แบงค์ค๊อกเป็นชื่อเล่น ชื่อสั้นๆ ชื่อจริงๆ ยาวๆ มีนะ และยาวทีสุดในโลก อยากฟังไหม เขาก็อยากฟัง พร้อมยัง ก็เลยร้องเพลงกรุงเทพมหาณคร อมรรัตนโกสินท์ ไป ทำเอาอึ้งและขำ
แล้วก็ที่นี้เขาเรื่องคือ เสนอเรื่องลอยกระทง มะคืนพระจันทร์เต็มดวง ใครรู้บ้าเปล่า ถ้ารู้รู้ไหม เดือนพฤศจิกายน แล้วพระจันทร์เต็มดวง ประเทศไทยมีเทศกาลด้วยนะ เทศกาลมีพาเหรด ดอกไม้ไฟ และ ก็ดนตรี การแสดง สนุกสนานรื่นเริงมากเลย ธัญญาเอาภาพมาด้วยปริ๊นซ์สีอยากใหญ่มากเลย ภาพกระทง คนลอยกระทงวันพระจันทร์เต็มด้วยเดือนพฤศจิกายน เราทำกระทงไปลอยในแม่น้ำ เพื่อขอบคุณและขอโทษ นี้ใกล้เคียงกับงานขอบคุณของเมกาทีจะมีวันพฤหสนี้นะ แต่อันนี้ขอบคุณแค่แม่น้ำ ลำคลอง ทะเลสาบ รู้ไหมทำไมต้องขอบคุณน้ำ เด็กก็เงียบ ก็เลยใบ้ คิดว่าน้ำสำคัญไหม เด็กก็ตอบสำคัญ อะแน่นอนอยู่แล้วต้องสำคัญ ก็เลยให้เขาไล่ตอบมาว่า คิดว่าสำคัญงัยกบคนไทย ก้ตอบมา เด็กๆ ตอบกันดีนะ คือ มันร้อนงัยประเทศไทยอะ ไม่มีน้ำไม่ได้ อืม เอาไว้ปลูกต้นไม้ด้วย อนนี้เราก็เลยเสริมว่า ใช่ เพราะว่าประเทศไทยมีการทำเกษตรกรรมเป็นหลัก จำเป็นต้องใช้น้ำอย่างยิ่ง คนไทยกินข้าว ปลูกข้าว ข้าวต้องใช้น้ำ อะไรอีกค่ะ น้ำสำคัญกับคนไทยอย่างไร ข้อนี้ไม่มีใครตอบใกล้เคียงเลยต้องเสริมตอนท้าย เอาไว้เป็นเส้นทางติดต่อกน ในอดีตเราพายเรือ และใช้เรือเหมือนใช้รถในปัจจุบัน ดังนัน ถ้าไม่มีแม่น้ำ เราก็คงไม่ด้ไปที่ไหน  เด็กมันคง งง อะ แล้วไหมไม่ขับรถ ไปพายเรือทำไม ฮ่า ๆคนละยุคกันอะเนอะ แต่เด็กฟังตลอดด้วยดี พยายามเข้าใจตาม ถึงแม้ยุคมันจะไอพอด ไอแพด แบ็คเบอร์รี่ วายฟายกันติดตัวแล้ว
กิจกรรมสุดท้าย ใครอยากรู้ว่าชื่อของตัวคุณเองเขียนอยางไรในภาษาไทยบ้าง เด็กยกมือกันพรึบทันที มีภาพสองอัน เด็กสวัสดดี กับ เด็กขี่ช้าง ให้ระบายนะค่ะ (ภาพนี้ธัญญ่าเจอจากเน็ท มันเป็นสี่แล้วธัญญ่ามีโปรแกรมทำให้สีหาย แล้วก็เอาไว้ระบายสีได้ ใครอยากได้ก็อีเมลล์มาได้นะ มีหลายภาพเกียวกบับเด็กไทย )แล้วก็เขียนชื่อของตัวเองภาษาอังกฤษ แล้วฉันจะเขียนชื่อภาษาไทยของคุณให้ มีอยู่คนเขาระบายภาพเด็กหัวโก๊ะขี่ช้าง แล้วก็วาดภาพธงไทยเป็นแบ็คกลาว สวยเลยอะ ลืมถ่ายรูป ทุกคนตื่นเต้นกับชื่อตัวเองภาษาไทยมาก บ้างคนได้ไปแล้วไปเขียนก๊อป***แล้วก็เอามาให้ดู ฉันเขียนถูกไหมค่ะ ถูกค่ะ เก่งค่ะ หมดเวลาแล้วนะค่ะ ธัญญ่าต้องไปแล้วค่ะ ขอบคุณทุกคนนะค่ะ ดีใจทีได้เจอ ขอให้มีความสุขวันของคุณทีจะถึงนะค่ะ สวัสดีค่ะ (ไหว้ลาด้วย)
จบห้องปอหนึงมีอยู่สิบห้าคนได้ แล้วก็รีบไปห้องปอสี่ต่อ ปอสี่นี้เขาเชิญมาทั้งสมห้องเลย รวมเป็นเกือบสีสิบคน อะหย๊า แจ๊กกี้ ไหนตัวว่าแค่ห้องตัวงัย ลูกสาวคนโตตอบ บอกเปล่านะ ทั้งหมดเลย 
ก็ทำเหมือนเดิมทีทำกับห้องเด็กเล็ก แต่เด็กห้องนี้ตอบได้ว่าเรามาจากเมืองไทย แหม ปอสี่ เห็นชุด เห็นธงไทยตอบไม่ได้ก็แย่แล้ว  แต่อย่างไรก็ตาม น่าเสียดาย ตอบไม่ได้ว่าเมืองหลวงประเทศไทยคืออะไร โตเกียวไม่ต้องตอบนะ ไม่ใช่ แฮ่ แล้วทีตลกคือ พอธัญญ่าเฉลยใช่ปั๊ป ว่าแบงค์คอก เด็กคนทีนั่งแถวหน้าสุด ตรงกลาง ก็โพล่งมาว่า อ๋อฉันไปมาแล้ว ฮ่าๆ (เคยไปมาแล้ว ดันตอบไม่ได้ นี้แล้วสรุปตอนไปคิดว่าไปไหนนี้ แฮ่ๆ) เด็กๆให้ความสนใจกับเรื่องราวทั้งหมดนี้ วาดภาพระบายสีเขียนชื่อไทย แต่มากันเป็นชื่อทั้งนามสกลุ พร้อมชื่อกลางกันด้วยเด็กปอสี่นี้ เลยเขียนกันยาวเลย  อย่าลืมคืนนี้เอาไปให้ผู้ปกครอง พี่ น้อง หรือ เพื่อน ดูได้นะ
จบแล้วก็หลับสองสาวกลับบ้านด้วยเลย แล้ว รร ก็ปิดยาวไปเปิดอีกทีก็ Nov 29 เลย เด็กขึ้นรถกลับบ้านได้ ดีใจ ไม่ต้องมาเรียน มีธัญญ่าอยู่ด้วยเป็นอาทิตย์ สุขจริงๆ ธัญญ่าเปิดเพลงดังๆ เลย ปาร์ตี้ทาม ร้องเพลงตามเพลงในวิทยุกัน ร้องลั่นอยู่ในรถไปตลอดทางกลับบ้าน
ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-29 11:25:39 IP : 99.141.130.9


ความคิดเห็นที่ 64 (3226566)
avatar
Tanya

 

หนึ่งวันก่อนวันขอบคุณ
พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันแทงค์แหละ วันนี้ก็เลยช็อปกัน  เช้าจรดเย็น ห้าเปิดสิบโมงเช้าก็ไปตัง้แต่ห้างเปิด เริ่มจากซื้อชุด รองเท้า ของแต่งตัว ซื้อของขวัญคริสมาส เพราะตอนนี้อะไรๆ มันก็ลดราคากันมากมาย 40-70% และไป และไปทำ ทำเล็บมือและเท้ากัน คนเยอะรอนานตั้วยีสิบนาทีแต่ พอได้ทำก็สบาย ลูกฉันมันโชคดี ได้ทำเล็บมีคนทำให้ต้งแต่ห้าหกขวบ ตูนี้เข้าร้านทำเล็บคร้งแรกในชีวิตตอนสิบแปดสิบเก้ามั้ง ฮ่าๆ 
เล็บสวยสีสัดสะดุดตากันทุกคน ทำลายดอกไม้กันด้วยเด็กเรา โฮสต์ก็ให้เราทำด้วยนะ เอาดอกไม้ใส่เล็บ ตกเย็นโฮต์พาไปกินอาหารญุป่นแบบทีมีคนมาปรุงให้สดๆ ต่อหน้า แกจะพามาหลายเทียวแต่ว่าโต๊ะมันเต็ม ต้องจองล่วงหน้า หากไม่เจองแต่มาเลยต้องมาห้าหกโมงเย็นตอนร้านเพิ่งเปิด เอ้อก็แปลกดี ไม่เคย ก็ได้เคย ตัวโตชอบซูชิ ตัวเล็กไม่  กลับจากินข้าวกันนก็เกือบสองทุ่ม เรียกว่า ช๊อปกันต้งแต่เช้ายันค่ำ หมดแรงกันไปตามๆ กัน ตอนนั่งในรถก็เลยบอกโอสต์ว่า ขอบคุณมากเลยทุกอย่างเลยจริงๆ ฉันโชคดีมากเลยนะ ได้มาเจอคุณนี้ เด็กก็บอกว่าฉันก็โชคดีได้เจอธัญญ่า
ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-29 11:25:40 IP : 99.141.130.9


ความคิดเห็นที่ 65 (3226568)
avatar
Tanya

 

Thanksgiving - Tangled
 
วันขอบคุณพระเจ้า ธัญญ่า โฮสต์และเด็ก วันนี้ไปดูหนัง 3D สามมิติเรื่อง Tangled สนุกดีอะการ์ตูนเรื่องนี้  ได้ใส่แว่นตาดูหนัง เอ้อ ก็แปลกดี (ปรกติดูหนังซูม ขายทีไชน่าทาวอะ เมืองไทยมี ที่โทรอนโทก็มี จึงดูอยู่แต่ที่บ้าน หนังใหม่ๆ ตลอดไม่เคยเข้าโรงหนัง แฮ่ๆ) มาได้เข้าทีก็ได้ดูสามมิติ เอ้อ ดี
จากการดูหนัง ไม่ใช่ว่าดีที่ตรงสามมิติ จิรงๆ ดูหนังจบ ปวดหัวปวดตางัยไม่รู้ มันไม่ธรรมชาติอะ แต่การดูหนัง ดูเพื่อหาว่าเขาอยากสื่ออะไร อิๆ อันนี้แหละ ที่ได้รับไปเต็มๆ
คิดว่าสิ่งหนึ่งที่ดูแล้วเปรียบเทียบได้กับตัวเอง (ไม่ใช่ธัญญ่าเป็นเจ้าหญิงแล้วมีคนลักพาตัวไปแต่เด็กๆนะ ) คือในเรื่องคนที่ลักพาตัวเจ้าหญิงมาแต่เด็ก เขาให้เจ้าหญิงอยู่บนหอคอยอย่างเดียว ห้ามไปไหน เพราะบอกว่าโลกภายนอก มันอันตรายเธอเป็นคนมีความสามารถพิเศษ ความสามารถพิเศษคืออะไรไม่บอกไปดูหนังเอา ไปอยู่โลกภายนอกมันอันตราย เป็นภัยแก่ตัว อยู่บนหอคอยมาสิบแปดปี และฝันอยากไปเห็นโคมลอยฟ้า (ซึ่งโคมลอยฟ้าจะลอยปีละคร้ง ตอนวันเกิดเธอ เพราะราชาและพระราชินี รำลึกถึงเจ้าหญิงที่ถูกลักพาตัว) เจ้าหญิงก็ไมรุ้หรอกว่าเพื่ออะไร เพราะไม่รู้ว่าตัวเองคือเจ้าหญิงที่ถูกลักพาตัวมา โลกภายนอกก็ไม่มี มีแต่เพื่อนเป็นสัตว์ เธอ ก็อยากไปดูโคมไฟลอยกับตา ดูจากหอคอยมาสิบเจ็ดปี ปีนี้ปีสิบแปดแหละ ตัดใจจะของแม่ (คนทีลักพาตวและดูแลเจ้าหญิงมาตลอด)  แบบว่าเคยขอแม่ลงไปเทียวข้างล่าง แต่ว่าแม่ขู่ทุกคร้งและแม่ไม่ให้ไป ก็ตั้งใจปีนี้จะขออีก สรุปแม่ก็ไม่ให้ไปอีกแหละ  แต่สุดท้าย…………ก็ไปดูไฟจนได้ ตอนทีลงจากหอคอยมาก็ท้งดีใจ ได้เหยียบพื้นดินโว๊ย สนุกไม่กลัยหอคอยแล้ว  แต่สักพัก เศร้า คิดถึงแม่ แม่กลับมาไม่เจอ แม่ก็หัวใจสลาย เรามันลูกอกตัญญู นั่งร้องไห้ เราทำผิดหรือเปล่านะ พอเห็นนู้นนี้ อะสักพัก กระโดดโลนเต้นอีกแล้ว เพราะไม่เคยเห็นอยู่แต่ในหอคอย  เป็นอยู่อย่างนี้ จิตตก แล้วก็สนุก สลับไป สลับมา แต่ในทีสุดก็คิดว่าไปดู เพราะมันเป็นความฝัน คนเราทุกคนมีฝันและต้องทำฝันให้เป็นจริง !
คิดว่าจุดคอนเซ็ปต์ของเรื่อง ตรงนี้แหละทีเหมือนธัญญ่า ฮ่าๆ คือ การเดินทางมาเป็นออแพร์ต่างแดนนี้พ่อแม่ไม่ได้อยากให้มาเท่าไหร่ เมืองนอกมันอันตราย (พอๆ กับ เจ้าหญิงที่แม่เขาขู่ว่าโลภายนอกมันอันตราย ก็เก็บเราไว้แต่ลพบุรี และคนอื่ๆน ก็คงเหมือนกันทีได้ไม่ค่อยได้รับเสียงสนับสนุนเท่าไหร่ ) แต่คนเรามีฝันใช่ไหม ก็ต้องทำฝันให้เป็นจริง จะว่าน่ากลัว อันตราย แต่ก็อะนะ ก็ฝันไปแล้วนี้  ธัญญ่าก็ฝัน อยากเห็นว่าคนฝรั่งเขาอยู่ เขากิน เขาพูดอย่างไรกันแน่นี้ พูดเหมือนอย่างทีเราเรียนมาเปล่า เราอยากเก่งๆ  และอืนๆ อีก โอ้ ต้องทำให้เป็นจริงให้ได้
ที่นี้ มีอยู่สองประโยคทีโดนใจมาก!
ตอนหนึ่ง  เจ้าหญิงจะได้เห็นไฟแล้ว และตื่นเต้นมากเลยนะ แล้วก็กลัว กังวลแล้วก้บอกพระเอกว่า ฉันหวังจะเห็นมันมากเลยมาโดยตลอด แต่ถ้ามันไม่เป็นอย่างที่ฉันฝันว่ามันจะต้องเป็นละ ฉันกลัว (คือคาดหวังงัย ว่ามันจะต้องสวย สวยมาก มากว่าทีมองไกลลิบๆ จากหอคอย)  พระเอกก็บอกว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว อย่างน้อยเราก็ได้ทำฝันของเราให้เป็นจริงแล้ว อันนี้โดนมาก เพราะการเป็นออแพร์เมกา ฝันไว้ว่าจะได้มีประสบการณ์ทีดี แต่ถ้ามันได้ประสบการณ์ทีเศร้า ลำบาก ละ จะทำงัย หลายๆ คนก็กลัว แต่อย่างไรเสีย ก็ถือว่าเราได้ทำความฝันของเราให้เป็นจริงแล้วคือได้มาเป็น
และอีกอัน  เจ้าหญิงบอกว่าแล้วถ้าฉันได้เห็นโคมไฟลอยฟ้าแล้ว ความฝันของฉันก็เสร็จสิ้นแล้วสิ ชีวิตคงไร้ความหมาย (คือต้องเข้าใจเจ้าหญิง ไม่เคยลงจากหอคอยในชีวิตก็ไม่เคยเจอใคร และฝันของเธอในชีวิตมาตั้งแต่เด็ก ก็มีอย่างเดียวคือโคมลอยฟ้านี้แหละ) พระเอกก็ตอบว่า ก็ฝันใหม่สิ คนเราฝันใหม่ได้เสมอ ประโยคนี้แหละ โดนใจสุดๆ  ตรงทีสุด เมื่อคนเราสำเร็จอย่างหนึ่ง แน่นอนก็ต้องมีฝันอันใหม่ต่อไป เป็นธรรมดา ฝันทีมีจะเกิดขึ้นมาสมดั่งใจทีปรารถนาหรือเปล่า นั้นก็ให้มันเป็นไปตามข้อแรก แต่เมื่อเราได้ทำฝันนัน้แล้ว เราก็สร้างฝันขึ้นมาใหม่ได้  ธัญญ่ามีฝันใหม่ และฝันของธัญญ่าเมื่อเจ็ดปีกับตอนนี้ก็อาจจะไม่เหมือนเดิม เพราะฝันบ้างอย่างได้สำเร็จ และบ้างอยางจากการาเรียนรู้ก็ได้หล่อหลอมเรา และสร้างฝันใหม่
สุดท้าย เจ้าหญิงก็กลับคืนสู่ พ่อแม่ที่แท้จริง และ แต่งงานกับพระเอกและอยู่อย่างมีความสุข (ตามสไตล์การ์ตูนดิสนีย ไม่ใช่ ทมยันตี ฮ่าๆ) นั้นสิ หนังจบ ชีวิตเราไม่จบ ชีวิตเราต่อ แต่เราก็ได้เรียนรู้จากหนังที่ดู และรู้ว่า คนเราอยู่ด้วยฝัน อยากกลัวที่จะฝัน และอย่ากลัวที่จะพบว่าฝันไม่เป็นดังที่คาดหวัง
ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya (tanya_aupair-at-yahoo-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-29 11:30:20 IP : 99.141.130.9


ความคิดเห็นที่ 66 (3226570)
avatar
Tanya
Thanksgiving dinner
พอดูหนังจบ ก็กลับมาบ้านกัน เปลียนชุดไปทานมื้อค่ำทีบ้านพ่อแม่ของโฮสต์ ได้กินไก่งวง พาย อีกรอบ อร่อยจังเลย ของคาว ของหวาน ซัดให้ตรึม (แต่ก็คิดถึงนะ น่าจะมี น้ำตก ไก่ย่าง ข้าวเหนียว ต้มยำ เอิกๆ รอไปกินที่ไทยอย่างเดียวแล้วกัน) งานนี้เลยได้เจอ ญาติๆ ของโฮสต์ทังหมดอีกคร้ง พร้อมเหล่าบรรดาลูก ๆของพวกเขา ตอนเป็นออแพร์ เคยเจอพวกเขาอยู่เนื่องๆ เพราะบ้านนี้เขาจะซัมเมอร์รวมกันหนึ่งอาทิตย์  คนทีเคยเจอกันตอนห้าขวบ ตอนนี้ก็ปาไปสิบเอ็ด โตแหละ คนทีตอนนั้นขวบเดียยว ร้องสะลบัดตอนนี้โตมากแหละ หล่อ และก็รู้เรื่อง วานให้หยิบนั้นนนี้ก็ทำได้ 
บทเศร้ามาถึง ได้เวลา หัวแดง หัวทอง ลาญาติๆ ได้แล้ว กลับบ้าน เจ้าตัวโตก็ร้อง ไม่อยากจากญาติพีน้อง เพราะเล่นกันสนุก ที่นี้จริงๆ โฮสต์แม่นะเขาเดาไว้แล้ว (หมอดูแม่นมากๆ อิๆ) คอยดูนะ พอจะกลับก็จะต้องร้องไห้ แต่อย่าลืมเรามีธัญญ่าอยู่ ไม่ต้องเสียใจ เด็กก็อืม ไม่หรอก ก็เล่นกับธัญญ่า แต่กาลไม่เป็นงั้น
พอบอกว่า สิบนาทีกลับนะ คนโตร้องไห้ พร๊ากๆ เราก็เลยเดินเข้าไปกอด แล้วก็บอกไม่เป็น เดี๋ยวซัมเมอร์ก็ได้เจอกันอีก เป็นอาทิตย์เลย วันนี้เรามีความสุขมาก แล้วเราจะได้เจอกันใหม่  เราส่งข้อความหากันได้นี้  (เด็กพวกนี้ ม้านมีแบ็คเบอร์รรี่กันแล้ว แปดเก้าขวบ ไอพอดไม่ต้องพูดถึงมีมาต้งนานแล้ว และก็ ไอแพดก็มีเล่นเกมบนไอแพดหนุกดี อะนอกเรื่อง)
ที่นี้ เด็กก็ร้องไม่หยุด แล้วพูดว่า แต่อีกสองวันธัญญ่าก็จะกลับแล้วไม่อยากให้กลับเลย ร้องไห้โฮกๆ ดังลั่น เกาะติดเป็นลูกลิงเลย เอากรรม เวรเลย  ทำเด็กเศร้า อ้ายเราจะร้องตาม แม่เขาก็พยายามพูดว่า อีกตั้งสองวันกว่าธัญญ่าจะกลับ ตอนนี้ไม่ได้กลับสักหน่อย เศร้าทำไม เล่นกันสิ เด็กก็ร้อง ไม่อยากให้กลับ ก็ร้องอยู่ห้านาทีก็ดีขึ้น ก็เลยพาไปใส่รองเท้า เสื้อกันหนาวและขึ้นรถกลับบ้าน
อันนี้ขำๆ แต่มันต้องเล่าต่อเนื่อง ตอนมาถึงวันแรก เขาบอกว่าธัญญ่ามีบ้าน ประกาศขายอยู่นี้ตรงหัวมุมเลี้ยวนี้ ธัญญ่าย้ายมาสิ (จะได้อยู่ใกล้ๆ กัน) กร๊ากๆ จริงปะนี้ จริงสิ ธัญญ่าย้ายมาได้เลย ธัญญ่าก็เลยว่า ไม่ได้หรอก ธัญญ่าต้องเอาทรอยมาด้วย แล้วเราเปิดร้านขายสกูตเตอร์อยู่หนูก็รู้ แล้วจะทำงัยกับร้านนั้น เธอก็เงียบไป ไม่ได้พูดอะไรกันต่อ แล้วมันมาต่อเนื่อง กับคืนนี้ คืนนี้ก่อนนอน เธอก็บอกว่า ธัญญ่ามันมีร้านว่างๆ นะ ฉันเห็นตอนเราขับรถผ่านนะ ธัญญ่ามาเปิดสกูตเตอร์ทีนี้ได้ (โฮ้ ลูกสาวอิฉัน เตรียมแผนให้พร้อม) ก็เลยบอกว่าไม่ได้หรอก เราทำสัญญาร้านนั้นไว้แล้ว ไม่งั้นยกเลิกสัญญ่าถูกปรับ ลูกสาวไม่ย้อท้อ ทำให้ครบสัญญาแล้วก็ไม่ต้องต่อมาต่อที่นี้ ก็เลยบอกว่า ไม่ได้ ธัญญ่าไม่ใช่เมกัน ทรอยก็ไม่ใช่ จะมาอยู่ได้งัย นี้ไม่ใช่ประเทศของเรา แต่ธัญญ่ามาพักกับเราได้ ไม่มีกฏหมายของใดห้ามนะ ลูกสาวคนโตบอกเสียงจริงจังมาก  (นึกในใจ คืนนี้คงจะต้องอธิบายกันยาว)
ธัญญ่าก็ว่า คือมันมีกฏหมายของประเทศ กำหนดว่ามาเทียวได้ อยู่ได้ตามที่ขอ และมาเพื่อจุดประสงค์เทียวและต้องกลับ แต่ไม่ให้มาอยู่ ถ้าเขารู้ว่่ามาอยู่ เขาจะไม่อนุญาตให้บินเข้ามาเลยนะ กฏหมายนี้ก็เช่นกัน หนูไปเมืองไทยไปเทียวได้  แต่ถ้าจะอยู่ ถ้าเขารุ้นะเขาไม่ให้เข้าประเทศหรอกนะ แล้วถ้าเขาไม่ให้หนูอยู่ แล้วหนูอยู่ประเทศไทย ไม่กลับ ผิดกฏหมายนะ เมกาก็เหมือนกัน ธัญญ่าและทรอยไม่ใช่คนที่นี้ หนูคงไม่อยากให้ธัญญ่ามาอยู่ในเมกาแบบผิดกฏหมายใช้ไหม เดี๋ยวตำรวจจับ ติดคุกนะ ไม่ได้เจอกันอีกเลย  เด็กเงียบไป 
ตัวเล็กฟังอยู่โดนตลอด ไอเดียเธอบรรเจิดมาก "งั้นเราไปบอกโอบาม่าให้เปลียนกฏหมาย" ในใจอะขำมากๆ แต่ก็คือดูหน้าเด็กแล้วเขาคุยซีเรียสกันมาก เลยไม่อยากขำ ก็บอกว่าไม่หรอก เขาไม่เปลียนหรอก เลยตัดบท เอางี้แล้วกัน พอหนูโตบินตามลำพังได้ หนูสองคนก็บินมาพักกับธัญญ่าที่โทรอนโท มีอะไรก็บินไปหาธัญญ่าที่โทรอนโทได้ แล้วพอ Spring break ซัมเมอร์ แทงค์กิฟวิ่ง คริสมาส หรือวันเกิดของหนู ธัญญ่าก็มาหาอย่างนี้ ก็จะได้เป็นว่า หนูมาหาธัญญ่าด้วย และ ธัญญ่าก็มาหาหนูด้วย เจอกันบ่อยขึ้นเลย เราอยู่ไม่ไกลกันหรอก จริงๆ นะ บินแค่เก้าสิบนาทีเอง พวกเขาก็ร้องเย้ๆ ดีๆ อ้าวนอนได้แล้ว สองทุ่มกว่าแล้ว เลยเวลาปิดไฟแล้วนี้ พรุ่งนี้ตืนจะได้มาเล่นกัน กู้ดไนท์
ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-29 11:36:00 IP : 99.141.130.9


ความคิดเห็นที่ 67 (3226571)
avatar
Tanya
เซอร์ไพรส์เลื่อนตั๋วกลับ
 
หลังจากที่โอสต์เห็นเด็กอาลัยอาวรณ์ เด็กถามให้ธัญญ่าอยู่ต่อ แต่ว่าธัญญ่าบอกว่าไม่ได้หรอก ซื้อตั๋วมาแล้วนะ ทำไม่ได้หรอก เดี๋ยวมาใหม่ กลบจากไทยกุมภา เดี๋ยวมีนามา ตอน Spring break นะ
พอเด็กหลับ โฮสต์ก็เลยมาปรึกษาว่า อยู่ต่อได้ไหม ถ้าได้อะ ก็อยู่นะ เปลียนตั๋วก็จะจ่ายให้ ธัญญ่าก็เลยบอกว่าอยู่ได้ กลับสั่งสิ้นเดือนไปเลยแล้วกัน จะกลับเสาร์หน้าก็ไม่ได้ เพราะว่าจะต้องแพ๊คกระเป๋าไปไทย และวันเกิดพ่อทรอยเขาด้วย ฉันต้องไป เพราะพ่อจะดูแลที่ร้านตอนไปไทยสองเดือนอะ (ต้องดีกับพ่อเยอะๆ) โฮสต์บอก เอาตามสะดวกนะธัญญ่า
คืนนั้นก็เลยโทรเลื่อนวันกลับ โฮสต์ไม่ต้องบอกเด็ก จนกว่าวันจะบิน เซอร์ไพรส์ดี
เช้ามาวันศุกร์ ก็เล่นกันปรกติ เด็กก็แบบอาลัยอาวรณ์ พอวันเสาร์ เช้ามาไปกินอาหารเช้ากัน  คนโตถามแม่ในรถว่า ถึงบ้านแล้ว เรามีเวลาล่นกับธัญญ่าก่อนไปส่งที่หนามบินไหม แม่ก็เลยบอกว่า "จะดีไหม ถ้าธัญญ่าอยู่ต่อ" เด็กก็ว่า ดีมาก "ใครอยากให้ธัญญ่าอยู่ต่อ ยกมือ" เด็กสองคนยกมือพรวด คนโตยกอย่างเร็วและสูงไปหน่อย ชนหลังคารถอย่างแรง เจ็บเลยร้องโอ๊ยๆ  แต่ก็ยกมืออีกข้างไม่ลดละ แม่ก็เลยบอกว่า ธัญญ่ายังไม่กลับนะ จะอยู่กับเราต่ออีกสองสามวัน เด็กก็ร้องกรี๊ดๆ ในรถ แล้วธัญญ่าก็เลยพูดต่อ เราจะเล่นกันวันนี้ทั้งวัน พรุ่งนี้ด้วย แล้ววันจันทร์ฉันก็จะขับรถไปส่งไปรับที่ รร ด้วย เด็กร้องโฮ้ หน้าบาน แต่ฉันจะกลับวันอังคารนะ ไปส่งที่ รร แล้วแม่เขาต้องไปส่งฉันหนามบินต่อ เด็กก็บอก ดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกก ดีใจกันใหญ่
พอถึงบ้าน เด็กสองคนก็ไปกอดแม่กันใหญ่ที่ขอบคุณให้ธัญญ่าอยู่ต่อ เปลียนตั๋วให้ คนโตมาถาม แล้วทรอยว่างัยอะ ทรอยเหรอ บอกถุงเท้า กางเกงใน และเสื้อผ้ายังมีอยู่ ไม่เป็นไร เด็กก็เลยขำ (คือยังไม่ต้องการเธอมาซักผ้า ธัญญ่าเธออยู่ต่อได้ ฮ่าๆ) คนโตขำเสร็จ ถามว่า ทรอยซักผ้าไม่เป็นเหรอ เราก็เลยขำ บอกเขาพูดตลกๆ นะ เขาไม่ว่าอะไรหรอก เขารู้ว่าฉันรักพวกเธอมากแค่ไหน ที่เธอคิดว่าฉันแต่งงานแล้วมีทรอยแล้วฉันจะมาหา หรือมาอยู่นานๆ ไม่ได้นั้น ไม่จริงหรอก ใช่ไหม เด็กสองคนก็พยักหน้า (ว่าถึงธัญญ่าแต่งงาน ก็ไม่เห็นมีอะไรเปลียนแปลง ก็มาเยี่ยมและพักกับเขาได้ เพราะตอนแต่งงาน เด็กคนโตร้องไห้ หลังงานแต่ง ว่าธัญญ่าคงไม่มาหาแล้ว เด็กคนเล็กได้ฟังก็เศร้าตามว่าจริงเหรอ เอาพากันร้อง)ทรอยเขาซักได้  มีแต่คนสองคนในโลกนี้เท่านั้นแหละ ที่ซักผ้าไม่เป็น ธัญญ่าพูดแล้วก็อมยิ้ม มองไปที่เขาสองคน ธัญญ่าถามยิ้มๆ รู้ไหมใคร คนโตบอกชื่อน้องคนเล็ก ส่วนคนเล็กได้ยินก็บอกชื่อพี่คนโต ก็เลยขำ แล้วธัญญ่าก็บอกว่าท้งสองคนแหละ แถมยังลืมให้ข้าวหมาด้วย เวรใครนี้  ไปให้ได้แล้ว ตัวเล็กตัวโตก็เลยนึกได้ วิ่งพรวดไปให้ข้าวให้น้ำหมา
ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-29 11:36:31 IP : 99.141.130.9


ความคิดเห็นที่ 68 (3226574)
avatar
Tanya

 

ของขวัญคริสมาส
ธัญญ่าก็ซื้อของขวัญคริสมาให้พวกเขาเต็มเลยที่คนโตชอบมากทีสุดคือ เกม Just dance 2 ของ Wii เต้นมันทุกวันต้งแต่มานี้ และ นาฬิกาข้อมือสีขาว มีคริสตัล บิ๊งค์ ประกาย (คนโตเก้าขวบแล้วชอบบริ๊งค์ๆ ) ใส่ทุกวัน ตอนนอนธัญญ่าบอกถอนก็ได้นะ
ส่วนคนเล็ก ถามชอบไรมากทีสุดนี้ เกม Will ก็ซื้อให้ นาฬิกาก็ซื้อให้ แต่บอกชอบครีมทาผิวที่ให้ มันเป็น intensive body cream กลิ่น sweet pea ของ  Bath and Body Works  เป็นขนาดพกพา ตลับเล็กๆมือกำมิด คือแบบว่าธัญญ่าชอบยี่ห้อนี้ และ เจ้าตัวเล็กเขาก้จะชอบกลิ่น ชอบศิลปะ (ส่วนคนโตชอบ ร้อง เต้น คือชอบต่างกัน ชอบกินก็ต่างกัน ตัวโตกินซูชิได้ แต่คนเล็กมิโซซุปก็ว่าเค็ม กินได้แต่ ข้าวขาวกับ ไก่เทอริยากิไปนั้นแหละ)  
ตอนนั้นบาธแอนด์บอดี้เวอร์มันยังไม่ไปเปิดที่แคนาดาอะนะธัญญ่าก็ใช้มาตั้งแต่เป็นออแพร์เนอะ พอมาเยี่ยมโฮสต์ทีชิคาโกก็จะแวะไปช้อปถุงโตกลับโทรอนโททุกคร้ง ก็จะเอาตัวเล็กไปด้วย เขาก็จะชอบดม ทา เล่นๆในร้าน ไปด้วยกัน ก็จะให้เขาเลือก ไม่ว่าจะเป็นเจลอาบน้ำ หรือ ทีทาผิวคร้งนี้เขาเอาอันนี้ แล้วมัน on sale ด้วยอะ 3 อัน $10 ก็เลยซื้อมาให้ ปรากฏบอกชอบอันนี้ทีสุด โธ่ ของขวัญอันละเป็นหลายสิบเหรียญไม่ชอบ ชอบอันละสามเหรียญถูกดี แล้วเธอชอบมากเลยนะ เอาติดตัวไปทาในห้องนอน ในห้องน้ำด้วยหลายวันแล้วยังไม่ทำหายเลย  ฮ่าๆ
 
ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-29 12:07:19 IP : 99.141.130.9


ความคิดเห็นที่ 69 (3226676)
avatar
Nooney

พี่ธัญญ่าค่ะ โชคดีจังค่ะ ที่ได้เจอเรื่องดีๆแบบนี้ ฝากพี่ธัญญ่าเข้าไปดูกระทู้ ประสบการณ์โฮสเกาหลีหน่อยนะคะ

ในเรื่องเล่าสาวออแพร์อ่ะค่ะ เพราะหนูไม่รู้จะสู้ไหวมั๊ยอยากได้กำลังใจและ คำแนะนำจากรุ่นพี่บ้างค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Nooney (ppornra-at-gmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-11-30 02:28:17 IP : 24.197.159.74


ความคิดเห็นที่ 70 (3227973)
avatar
Tanya

 

ประทับใจ
คืนสุดท้ายแหละ เด็กก็พร่ำบอก ไม่อยากให้ธัญญ่ากลับเลย หน้าจะอยู่สักสามเดือน
บนโต๊ะอาหาร โฮสต์แม่ก็เลยพูดว่า พรุ่งนี้ธัญญ่าก็กลับแล้ว เจ้าคนโตบอกว่า ไม่อยากให้พูดถึงเลยอะ ไม่พูดถึงได้ไหมแม่ แม่ก็เลยยิ้มแล้วตอบว่า เรามาบอกธัญญ่าดีกว่า ว่าอะไรที่เราประทับใจระหว่างการมาพักคร้งนี้ของธัญญ่า
ตัวเล็กก็เริ่มก่อน ฉันชอบธัญญ่าเล่นกับฉัน คนโตก็บอกใช่ ฉันก็ชอบที่ธัญญ่าเล่นกับฉัน ซ่อนหา ไล่จับ ธัญญ่าทำให้หนูตกใจมากเลยแม่โผล่ออกมาจากที่ซ่อน คนเล็กก็พูดแทรก เล่นเกมยามกลางคืน ธัญญ่าทำท่าตลกมากๆเลย (ให้เปลียนท่าทางเวลายามมองไปทางอื่น แล้วพอยามมองมาที่เรา เราก็ต้องหยุดแข็งทื่อค้างท่าไว้) คนโตตัดบท ตาแม่แหละโฮสต์ก็บอกฉันชอบส้มโอ คนเล็กก็พยักหน้ายิ้ม ฉันก็ชอบส้มโอ
คือเรื่องมีอยู่ว่า ไปซื้อของเข้าบ้านกัน แล้วไปเจอส้มโอ ธัญญ่าก็บอกว่านี้ผลไม้ไทยเลยนะนี้  อร่อย โฮสต์ก็ถามอยากรู้ รสชาติอย่างไรเหรอ เราก็ตอบว่า มันก็เป็นตระกูลของส้ม เปรี้ยวๆ หวานๆ  โฮสต์ก็อยากรู้ว่าข้างในเป็นอย่างไร กินกันอย่างไรไงเหรอ ธัญญ่าก็บอกว่าไม่รู้จะอธิบายงัยอะ  โฮสต์ก็อยากรู้ อยากลอง ก็เลยซื้อไป ธัญญ่าก็เลยบอกว่าถ้าซื้อไปจะปอกให้ดู เด็กสองคนก็แบบ แม่ไม่เอาอะ ผลไม้อะไรก็ไม่รู้ เราก็บอกลูกส้มโอ โฮสต์ก็ให้เราสะกด เราก็สะกด Som O โฮสต์ก็พูด ส้มโอ ตาม  
พอมาถึงบ้านโฮสต์ก็บอกธัญญ่าปอกส้มโอเลยนะ ธัญญ่าก็ปอกเลยค่ะ ปอกได้ก็ฉีกให้ คนโตอัน คนเล็กอัน โฮสต์อัน ปรากคนโต ไม่ชอบผลไม้ตระกูลส้ม ก็เลย ไม่กิน แต่แม่บอกให้ลองหน่อย ก็เลยกัดไปคำ กู้ด แต่ไม่เอาอีก ส่วนโฮต์แม่ชอบ อร่อยดีนี้  ฉ่ำ รสชาติเหมือนส้มเลย ลูกโตแต่ข้างในนิดเดียวเองเหนอะ (โฮสต์จะเน้นไปทางสนใจใคร่รู้มากกว่า) แต่คนเล็กนั้นชอบทีสุด ชอบมากๆ เรียกว่าหมดลูก กินคนเดียวไม่เหลือเลยอะ  ปอกให้แถมไม่ทัน พอหมดแล้ว ไปบอกให้แม่ซื้อมาอีกนะ หนูชอบส้มโอ แล้วแม่เขาก็เลยแซวว่า โอ๊ยอะไรก็ไม่รู้แม่ ไม่เอาอะ ไม่กินอะ คนเล็กก็ทำหน้ายิ้มๆ เขิน ๆ รู้ว่าแม่แซวเขา แม่บอกว่ามันมี่อีกสามลูกเหลืออยู่ พรุ่งนี้จะออกไปซื้อให้ คนเล็กบอก ไม่ได้แม่เดี๋ยวคนอื่นมาเอาส้มโอไป เราต้องไปเอามาก่อน(ลูกสาวคิดว่าจะมีศึกชิงส้มโอเกิดขึ้นหรืออย่างงัยนี้) แม่กับเรามองหน้ากัน ยิ้ม แม่บอกว่าพรุ่งนี้ แม่จะไปซื้อให้ ไม่หมดหรอก เขาไม่รู้ว่ากินกันอย่างไร ขนาดหนูยังไม่อยากจะซื้อเลย นี้ถ้าเราไม่มีธัญญ่าเราก็ไม่ซื้อหรอก คนอื่นเขาไม่รู้หรอกว่ามันอร่อย เด็กก็เลย เอ้อจริง พอวันรุ่งขึ้น โฮสต์ซื้อมาที่สองลูกเลย ปอกวางจานพูนๆ เป็นช่อๆ อย่างสวย เจ้าคนเล็กนี้กินทั้งวัน 
นอกจากส้มโอแล้วโฮสต์แม่บอกว่ายังประทับใจที่เด็กๆ มีความสุขรื่นเริ่ง แล้วเขาได้นอนตื่นสาย (เพราะเด็กมาเล่นกับเราแทน ไม่ไปปลุกแม่ ฮ่าๆ คิดดูตื่นกันหกโมงเช้า แล้วมาปลุกเลยที่ห้อง นี้ขนาดทำงานยังตื่นเจ็ดโมงสิบห้าเลยอะ อะนะแต่เพื่อพวกเขา)
ที่นี้ธัญญ่าก็เลยบอกว่า ตาธัญญ่าบ้างว่าธัญญ่ามีเรื่องประทับใจอะไรในแต่ละคน ขอเริ่มจากตัวเล็ก ประทับใจไม่ลืม ตอนเล่นเกมซอรรี่ แล้วต้องส่งเธอกลับยังจุดเริ่มต้น แล้วเธอก็บอกไม่ส่งกลับได้ไหม ธญญ่าก็บอกไม่ได้มันเป็นกฏของเกม แต่ธัญญ่าก็เลือกได้ใช่ไหมว่าไม่ส่งกลับ อืม ไม่ได้มันเป็นกฏของเกมว่าต้องส่งกลับ ทีนี้เด็กก็แบบเฮ้ย ธัญญ่าส่งกลับจริง ก็หน้าเริ่มเบ้จะร้อง ธัญญ่าก็ว่าตัวเดินตัวนี้ก็มีอีกอัน ฉันไม่ได้ส่งกลับทั้งหมดนะ ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันไม่ชนะ เด็กก็แบบร้องไห้ออกมา ไม่เอาอะ ไม่อยากให้ส่งกลับ ธัญญ่ากับคนโตก็ ขำมากๆ เลย พอเล่าจบคนโตกับแม่ก็ขำ เด็กคนเล็กก็บอกว่าไม่ใช่เรื่องขำนะ ทำหน้างอนๆ เราก็บอกว่า ก็เล่นเกมก็ต้องทำตามกฏ จะมาเปลียนกฏได้งัย แต่ก้น่ารักอะ พยายามขอร้องธัญญ่า
ส่วนคนโตประทับใจที่ตรงพยายามยกมืออย่างสูงและเร็วตอนแม่ถามว่าอยากให้ธัญญ่าอยู่ต่อไป ก็เลยเจ็บมือเพราะชูสมือชนหลังคารถดังโป้ง ส่วนโฮสต์ฉันประทับใจที่ให้ฉันได้มาหาเด็กๆ อีก

คืนนั้น ก็ส่งเด็กเข้านอนตอนสามทุ่ม ปรกติต้องส่งนอนตอนสองทุ่ม แต่ว่าคืนสุดท้ายก็เลยดูหนังกันจนจบไปเลย พอไปส่งเด็กเข้านอน ธัญญ่าก็เตรียมจัดกระเป๋า เพราะพรุ่งนี้พอไปส่งเด็กไป รร แล้วก็จะต้องไปหนามบินต่อ ปรากฏ ตัวโตมันร้องไห้เดินมาหา แล้วก็กอด บอกไม่อยากให้กลับเลย ไม่อยากให้ไป ร้องโห่ ๆ ก็เลยบอกเดี๋ยวมาอีกไม่ต้องห่วง ทำตัวน่ารักอย่างนี้จะมาอีกแน่ๆ ธัญญ่าก็เลยถามเด็กว่าให้ฉันไปนอนด้วยไหม แต่เดี๋ยวพอเธอรู้สึกดีฉันจะต้องกลับมาจัดกระเป๋าต่อนะ เขาก็บอกได้ ก็เลยไปนอนกอดกัน เจ้าตัวเล็กนะเหรอ ไม่ต้องพูดถึง กรนเสียงดังหลับไหลสนิทแล้ว ก็มันสามทุ่มแล้วอะเลยเวลานอนมาเป็นชั่วโมง ธัญญ่าก็ปลอบคนโต ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวมาอีก คิรสมาสก็จะโทรมา ฉันรักเธอ ไม่ลืมเธอหรอก เธอก็ไม่ลืมฉันใช่ไหม คนโตก็บอกไม่ลืม จะคิดถึง ก็นอนนิ่งไปได้สักสิบนาทีเธอก็หลับ ธัญญ่าก็เลยได้ลุกมาจัดกระเป๋ากลับบ้านต่อ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-12-08 13:37:28 IP : 99.231.196.109


ความคิดเห็นที่ 71 (3230208)
avatar
kikonohana

ซึ้งๆๆมากกกกกเลยคะธัญญาดูภาพแต่งงานดีใจด้วยจนน้ำตาไหลเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น kikonohana (kikonohana_lop-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2010-12-24 08:57:21 IP : 111.84.163.50


ความคิดเห็นที่ 72 (3231990)
avatar
kikonohana

พี่ธัญญาจร้ารออ่านโอแคนนาดาคะออกยังคะ 

ผู้แสดงความคิดเห็น kikonohana (kikonohana_lop-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-01-05 20:25:08 IP : 1.47.23.170


ความคิดเห็นที่ 73 (3235704)
avatar
Tanya

โอ้แคนาดามันโอ้เอ้ เพราะรอเงินสมทบทุนพิมพ์หนังสือเอง นี้บอกตรงๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ

 แบบสำนักพิมพ์เขาไม่รับเขียน ก็เลยต้องทำเอง มันก็เลยต้องพิมพ์เอง หนักหน่อย ต้องลงทุนเยอะก่อน นักเขียนปกรติค่าลิขสิทข์ก็ไม่เยอะนะ พอจะพิมพ์เองเลยต้องรอปัจจัยอีก เลยโอ้เอ้โอ้แคนาดานี้ แต่ก็ยังมีใจจะพิมพ์นะ แบบกลัวหวั่นๆ พิมพ์แล้วไม่มีคนซื้อ จะไม่คุ้มลงทุน เฮ้อ

สงสัยรอให้ธัญญ่าได้ซิตี้เซ่นเลยมั้ง เพราะปี 2011 นี้ก็จะสอบซิตี้เซ่นได้แล้ว คงพอได้เป็นแคนาเดี้ยนก็ตีพิมพ์เลย ฮ่าๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2011-02-01 23:57:51 IP : 223.207.24.195


ความคิดเห็นที่ 74 (3235705)
avatar
Tanya

เที่ยวเมืองไทย มีความสุข ตัวดำ น้ำหนักขึ้น

อีกประมาณสิบวันก็จะบินกลับโทรอนโท ไม่พร้อม ยังไม่อยากกลับเลย

มาอยู่เมืองไทยต้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกายนแล้ว เกือบสองเดือนแล้วนี้ มีความสุขกับการพักร้อนเมืองไทยมากๆ

ดูได้จาก น้ำหนักขึ้นนะค่ะ ก่อนมาไม่ถึง 48 กิโลกรัม ปัจจุบัน 51 กิโลกรัมค่ะ เพียงแค่ไม่ถึงสองเดือน น้ำหนักของท่านก็จะเพิ่มขึ้นได้ ติดต่อธัญญ่าสิค่ะ อะขำ ไม่ใช่แหละ ก็ด้วยความตะกละนั้นแหละค่ะ เห็นอะไรก็อยากกินไปโม้ดๆๆ ของคาว ของหวาน ไม่เคยเห็นกินดีกว่า อันนี้ก็คิดถึง ไม่ได้กินกันนานแหละ ก็กิน วันๆ ก็เป็นหลายมื้อ แล้วแต่ละมื้อก็กินหลายๆ จาน ของหวานนี้ตัวดี มะม่วงข้าวเหนียวหน้านี้ กับ ทุเรียน ตะโก้ หนมถ้วย กินเหมือนมันจะวิเศษมาจากไหน ได้กินตื่นเต้น ต่อแถวซื้อข้าวเหนียวมะม่วงนี้ แถมจะรอไปกินที่บ้านไม่ไหว จะเว่อร์มากไปแล้ว แต่นั้แหละ มันไม่ได้กินมาสองปี พอได้กินก็ อร่อยๆ หน้าตาเคลิม เอาอีก แฮ่ๆ ถ้วยเดียวไม่เคยพอ จานเดียวไม่เคยอิ่ม เดี๋ยวพักเรื่องกินดีกว่า เพราะพิมพ์เรื่องกินมากๆ แล้วก็จะอยากกินอีก แล้วเมืองไทยของกินมีทั่ทุกหัวละแหง เดินออกไปก็เจอแล้ว เปลียนเรื่องมาเรื่องความสุขอันอื่น

ความสุขอีกอัน คือ ตัวดำขึ้น บ้างคนอาจจะหาว่าประหลาด คนไทยต้องทำตัวขาวๆ แต่ธัญญ่าเป็นคนไทยไปอาศัยในต่างประเทศ คนตัวดำๆ ในยามหน้าหนาว หิมะตก นี้ มันดูหรูค่ะ คนอื่นนุ่งหนากันตัวซีด ผิวขาวจ๊วก แดดมันไม่แรง แถม ส่องไม่ถึงผิวหนังแรงๆ เพราะชุดกั้นหนาวมันหนา และ หลายชั้น แต่ธัญญ่ามาอยู่ไทย นอนอาบแดดริมทะเลสบายใจ ลมร้อน สะใจค่ะ เดี๋ยวกลับไปเจอ -17 นะค่ะ ต้องตุนความดำไว้เยอะ สู้หนาวค่ะ ตอนนี้ก็ดำในลักษณะที่คนข้างๆ (สามี) คิดว่าพักการอาบแดดของธัญญ่าไว้ก่อนดีกว่า มันมากเกินไปแล้ว นี้กลับบ้านทีลพบุรี แม่ต้องตกใจแน่เลย ตอนมาถึงไทยก็นวลๆ แต่ตอนนี้มันปื้นๆๆๆ  นอกจากสีผิวดำเข้มสวยสมใจ ก็ได้ เล่นน้ำทะเล สะใจ 

ได้กิน ได้เทียว ได้ใช้เงินแบบคุ้มค่ากับการ นวดไทยแบบถูกๆ สองสามร้อยบาท ถ้าอยู่แคนาดาเลย ได้แต่มองร้านนวด ชัวโมฃละลหกสิบ เจ็ดสิบเหรียญ (เหรียญไม่ใช่บาท) อยู่เมืองนอกก็ได้แต่มอง กับการใช้จายในอาหาร กินข้าวจานละ สามสิบ สี่สิบ เหรียญเดียว มีความสุขขขขขทีสุดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กับการทำเล็บอย่างสวยๆ air brush , paint เล็บ ก็แค่สิบเหรียญ ทำปรกติที่โทรอนโท มือเท้าก็สามสิบเหรียญ โฮ้ เดี๋ยวก่อนกลับจะทำเล็บ 3D ไปด้วยทำอย่างนี้ในแคนาดาเป็นร้อยเหรียญอะ แต่ที่นี้ พันบาท โฮ้ ขอสักครั้งในชีวิต เพราะได้แต่มองคนอื่นทำเวลาอยู่แคนาดา นี้ถ้ไม่ได้มาไทยก้คงไม่มีโอกาสได้ใช้เงินอย่างคุ้มค่า สุขค่ะ สุข

สุดท้ายได้ท่องเทียวเมืองไทย ไปเกาะล้านมาสามคืน(ประทับใจน้ำทะเลใส ชายหาดขาว แต่ขยะเยอะนะ ถุงพลาสติก) ค้างพัทยาอยู่เจ็ดคืนเดิน walking street กันทุกวั นแล้วพอดีคริสมาส เขามีงานขายของริมถนน ของถูก ก็ชอบเลย 

 แล้วก็ไปภูเก็ตต่ออีกสิบวันปีใหม่ที่ป่าตองตามธรรมเนียมปฏิบัติ  แล้วก็ไปเขาหลักที่พังงา อยู่ทีน้นเจ็ดวัน สงบ สวย ประทับใจไม่พลุกพล่าน แต่ก็ไม่แบบว่าอยู่โดดเดี่ยว เอาข้ามาปล่อยป่า ฮ่าๆ  แล้วก็ไปหัวหิน อยู่สามคืน มันไม่ประทับใจทะเล และ ชายหาด เฮ้อ ก็เลยลงไปอยู่บางสะพานเห็นในเน็ทเขาว่าส่วย บางสะพานเงียบสงบมากๆ ทะเลงั้นๆ แต่อาศัยว่าเงียบ ห้องพักสามร้อยริมทะเล แต่ไม่่มีอะไรเลย ชาวบ้านอยู่กันจริงๆ มีขำมาก คือ น้ำดื่มหมดตอนห้าทุ่ม ไปไหนๆ เขาก้ปิดร้านหมดแล้ว ฮ่าๆ ต้องขับรถไปราวๆ ยีสิบนาทีจะเจอเซเว่น ซื้อน้ำได้ โชว์นี้เช่ารถมอไซต์ไว้ ไม่งั้นคืนนั้นก็คงอดน้ำ ที่ขำเพราะว่าอยู่มาทุกที เซเว่นมีทุกห้านาที แฮ่าๆ  นี้ถ้าไม่ได้ลงไปดูทีคงไม่ได้อยู่นาน  ได้กินข้าวกระเพราะไก่จานละ 25 บาทก็ทีบางสะพานนี้แหละ

แล้วก็นั่งรถไฟลงมาสุราษฏร์ ต่อเรือมาสมุย ก็มาพักสมุยสองอาทิตย์แหละ รักสมุย เพราะถ้าเหตุการณ์การเมืองสงบตอนน้น คงได้แต่งงานทีสมุยไปแล้ว  มาสมุยฝนก็ตกมั้ง แดดมั้ง แล้วก็ไปดูที อยู่สบายอะสมุย ชอบ ที่พักก็ไม่ค่อยแพงรีสอร์ทริมทะเลที่เฉวง เฉวง การ์เด้น บีช รีสอร์ทเขาก็ดี แนะนำให้พักนะ ถ้าใครจะมา น้นแหละ สุขหมดกับการไปเทียว

แล้วก็จะกลับไป กทม ไปช้อที่ MBK พวกแผ่นเกม WII แฮ่ๆ แล้วก็เสื้อผ้าของฝากที่ประตูน้ำ

เดี๋ยวดูว่าเบ็ดเสร็จจบทริป กลับถึงแคนาดาธัญญ่าจะหนักเพิ่มกี่กิโล

 

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2011-02-02 00:18:39 IP : 223.207.24.195


ความคิดเห็นที่ 75 (3240241)
avatar
Tanya

มาถึงครึ่งทางเกษียณ์ 30 แล้วค่ะ
 

วันนี้อายุธัญญ่าก็ครบ 30 ปี ครึ่งทางเกษียณพอดี ตอนนี้เริ่มผันตัวมาอยู่กลุ่ม สามสิบยังแจ๋ว คาดว่าบนเว็บน่าจะมีกลุ่ม สามสิบยังแจ๋วบ้างนะ แฮ่ๆ

อะไรกันนะ ตอนนั้นฉันเป็นออแพร์ก็อายุละอ่อน 22 ปี ฮ่าๆ  นี้ชีวิตเราวนเวียนอยู่กับออแพร์มาแปดปีแล้วเหรอนี้ โฮ๊ะๆ นี้ขาดแต่ว่ามีลูกเป็นของตัวเองแล้วก็หาออแพร์มาเลี้ยงแหละ ฮ่าๆๆ

กลับมาโทรอนโท แต่ความหนาวก็ยังหนาวอยู่ ฝนตกแหละ เข้าหน้าฝน Spring รอสาดน้ำสงกรานต์นะนี้ หวังว่าเอาสะ 28 องศาตอนเดือนเมษายนนะ (จะได้ไหมนี้ ท่าจะฝัน)

ปล เกม WII ที่ซื้อมาจากพันทิพย์เล่นไม่ได้ แผ่นไม่อ่านนะ ซ์้อทั้งแผ่นแปลงด้วยนะ ก็เล่นไมได้ เฮ้อ จะบินเอาไปคืนสามแผ่น 280 บาทก็ไม่ได้ ก็ได้แต่นึกดีใจว่า เอ้อดีตูไม่ได้ซื้อมาหลายแผ่น ฮ่าๆ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2011-03-16 23:23:10 IP : 99.255.93.38


ความคิดเห็นที่ 76 (3246836)
avatar
lucky
image

 

ดูแล้วมีความสุขจังเลยค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น lucky (h-a-p-p-y-l-u-c-k-y-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-06-02 09:09:03 IP : 125.26.52.197


ความคิดเห็นที่ 77 (3247848)
avatar
ก้อนหิน

น้องธัญญ่าค่ะ   เมื่อไหร่หนังสือโอ้แคนาดาจะออกหล่ะค่ะ   รอมานานมากๆๆ  อยากอ่านมากๆเลย  พี่เชื่อว่าถ้าพิมพ์ออกมาต้องมีคนซื้ออ่านแน่นอนค่ะ   เพราะตองมีอีกหลายๆคนที่รอหนังสือโอ้แคนาดาอย่างพี่   คอนเฟริม ^^

ผู้แสดงความคิดเห็น ก้อนหิน (nice_pi-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-06-11 01:45:27 IP : 119.31.90.123


ความคิดเห็นที่ 78 (3250281)
avatar
♫ G I B_G I B ♫

ยิ่งอ่านยิ่งสนุกค่ะพี่ธัญญ่า ,,,, มีเวลาก็อัพเดทข่าวคราวบ่อยๆนะคะ น้องๆรอติดตามอยู่ค๊าาาาา 

ผู้แสดงความคิดเห็น ♫ G I B_G I B ♫ (finally_gib-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-07-07 22:38:30 IP : 24.17.196.65


ความคิดเห็นที่ 79 (3250919)
avatar
my_ziew

 นั่งรอต่อคิว 

ผู้แสดงความคิดเห็น my_ziew (i-dot-am-dot-swensens-at-gmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-07-15 23:22:41 IP : 223.24.226.52


ความคิดเห็นที่ 80 (3252913)
avatar
:Pim

 อ่านเรื่องราวของธัญญ่าแล้วรู้สึกประทับใจจริงๆ ค่ะ ยินดีด้วยนะคะที่ได้แต่งงานแล้ว ขอให้ชีวิตราบรื่นและมีความสุขไปตลอดนะคะ 

 

เราอยากไปแคนาดาต่อเหมือนกัน ยังหาโฮสต์อยู่และยังกังวลในหลายๆ เรื่อง ก็ต้องดูกันต่อไปว่าในที่สุดแล้วจะได้ไปไหม หรือว่าจะไปที่ไหน 55++

ผู้แสดงความคิดเห็น :Pim ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-08-11 13:07:05 IP : 27.130.70.159


ความคิดเห็นที่ 81 (3253630)
avatar
Roui
image

 

พี่ธัญญ่าคะ การเป็นออร์แพร์ที่ใช้ระยะเวลายาวนานอย่างพี่ธัญญ่าทุกคนสามารถทำได้ไหมคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Roui (keeratee_00-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-08-20 12:04:46 IP : 180.180.35.212


ความคิดเห็นที่ 82 (3253634)
avatar
Roui

WOW !!! ยินดีด้วยนะคะ พี่ธัญญ่า เป็นภาพที่ดูแล้วน้ำตาแทบไหล ปลื้มสุดเลยต่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Roui (keeratee_00-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2011-08-20 12:15:12 IP : 180.180.35.212


ความคิดเห็นที่ 83 (3276237)
avatar
Felly

น่ารั ก >__< นั่งอ่านแล้วน้ำตาซึม ๆ ซึ้งไปด้วยเลย ^__^ ขอให้มีความสุขมาก ๆ และตลอดไปเลยนะคะ 

ผู้แสดงความคิดเห็น Felly ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2012-02-09 14:54:40 IP : 10.1.0.170


ความคิดเห็นที่ 84 (3278742)
avatar
ธัญญ่า

ขอบคุณทุกคนจ้า พี่ธัญญ่านะ ไม่ค่อยมีเรืองเลี้ยงเด้กมาเล่าแล้ว เพราะต้งแต่แต่งงาน ก็ไม่ได้ทำเลี้ยงเด็กเลยไม่ค่อยเรื่องเลี้ยงเด็กมาเม้าท์ จะออกเม้าท์สามีตัวเองเป็นแนวๆ นั้นแทนจะได้เยอะ แต่จะเป็นกระทู้แนวผัวเมียละเหี่ยใจ  (คอมลัมน์ดังในคู่สร้างคู่สม ฮ่าๆ)

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-03-02 03:42:09 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 85 (3280843)
avatar
ธัญญ่า

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา จัดงานวันเกิดให้ตัวเอง

เป็นอันเรียบร้อยว่าผ่านสามสิบ แจ๋วไม่แจ๋วก็ดูมีดตัดเค้กธัญญ่า รับประกันความแจ๋ว

ธัญญ่าก็จัดงานวันเกิดให้ตัวเอง ด้วยความที่อยากกินสุกี้ยากี้ ก็เลยจัดงานวันเกิดชวนเพื่อนๆ มากิน (ไม่ได้สนใจว่าเพื่อนๆ จะอยากกินเปล่า แต่ฉันอยากกิน ก็จัด) เพื่อนๆ ก็แสนดี รับอาสาทำขนมหวาน ซื้อเค้กมาให้ ดูแลเรื่องเครื่องดื่ม

 

แถมไม่พอ น้องสาวธัญญ่าเขาซื้อเครื่องเพ็นท์เล็บมา (มันเหมือนเครื่องปรินซ์กระดาษนี้แหละแต่ว่าเอาน้ิวแหย่ลงไปแล้วก็มันจะปรินซ์ลงบนนิ้ว มีลายให้เลือกเยอะแยะ) น้องสาวก็เลยดูแลรื่องการทำเล็บของเพื่อนๆ ให้สวยงามเป็นของขวัญของธัญญ่าให้ทุกคนกลับบ้านไป ปรากฏทำไปร้อยเล็บเกือบร้อยลาย แต่ละคนสิบนิ้วก็สิบลายกันเลยทีเดียว เล่นกันเพลิน คิดว่าเครื่องเพ็นท์จะพังก็วันนี้สะแล้ว แฮ่ๆ

 

น้องสาวของธัญญ่าเขาเกิดแรงบันดาลใจไรไม่ทราบ ไปเรียนเปียโนทางยูทูปนั้น (ท่าม้านจะว่างจัด) แล้วก็อย่างทีรู้กัน ไอแพดก็เป็นเปียโนได้ อีฟเขาก็มาเล่นเปียโนเพลง แฮป***เดย์ให้ฟังก่อนตัดเค้ก บอกว่ารอบหน้าของเลดี้กาก้านะ ฮ่าๆ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-03-20 10:21:58 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 86 (3280845)
avatar
ธัญญ่า

ตอนนี้อากาศที่โทรอนโทดีมากๆ  เขาว่าหน้าร้อนนี้จะเป็นหน้าร้อนที่ร้อนสุดๆ ของโทรอนโท คาดว่าน่าจะจริง

 

วันนี้ก็ 21 องศา และวันพุธเขาว่าจะสูงถึง 26 องศา จำได้ว่าปีทีแล้วเดือนเมษายน ยังหนาวอยู่แล้วตอนไปทำบุญทีวัดวันสงกรานต์ ต้องสาดน้ำกันในอาคาร เพราะออกมาสาดข้างนอกหนาว แต่สาดในอาคารก็เอาแค่เปียกๆ พอหอมปากหอมคอกันไป แต่ปีนี้ ถ้ามันร้อนอย่างนี้ตั้งแต่เดือนมีนาคม สงกรานต์ที่โทรอนโทคงปาไปสามสิบกว่าองศาแน่ๆ คงได้เล่นน้ำสาดกันนอกอาคารวัดปีนี้ เย้ๆ ตัง้ใจมากเลยเพราะว่าไม่เคออยู่สงกรานต์ไทยมาเจ็ดแปดปีแล้วนี้ รวมที่อยู่เมกาก็พลาดไปสองปีแคนาดาอีกหกปีก็ไม่ได้อยู่สงกรานต์ที่ไทย ปีนี้มีเพื่อนๆ น้องๆ หลายคนไปสงกรานต์ที่ไทยก็ได้แต่อิจฉา และรอชมภาพถ่ายตามระเบียบ

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-03-20 10:40:48 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 87 (3281629)
avatar
ธัญญ่า

เรื่องปลื้มใจ

ความปลื้มใจ บวกภูมิใจก็เลยอยากมาเล่าให้ฟังจ้า

มีคนให้ธัญญ่าช่วยตั้งชื่อให้ลูกเขาหน่อย จะเกิดเร็วๆ นี้ ไทยสวีเดน อยากได้ชื่อฝรั่งจริงๆ ธัญญ่าก็ตื่นเต้น ปรกติตตั้งชื่อให้เพื่อนๆ บนเว็บบอร์ดมาตลอด ผ่านกระทู้ ต้งชื่อ ก็ภูมิใจมาตลอดนะ แต่ว่ามันก็คือชื่อเล่น อันนี้เราจะได้ต้งเป็นชื่อจริงเขาละ  ก็แบบโฮ้ เปิดตำรา เสิจเว็บหาความหมาย หาความนิยมของคนในการใช้ชื่อนี้  ถามสามี เรื่องการสะกดออกเสียง ไม่พอยังคิดให้อีกนะ ว่าลูกคนต่อไปถ้าเพศหญิงเอาชื่อนี้ได้ เพศชายชื่อนี้ได้ คิดเผื่อไปยันลูกคนทีสองแถมเลย

ดีใจนะค่ะเวลาเพื่อนๆ อีเมลล์หลังไมค์มาถามนั้นนู้นนี้ ปลื้มเหมือนตัวเราเองมีประโยชน์ในโลกนี้ ขอบคุณที่เข้ามาถามกันเยอะๆนะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-03-27 08:58:00 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 88 (3286555)
avatar
ธัญญ่า

ไม่ได้เจอมาสี่เดือน ตัวโตเบ้อเริ้มเลย

ลูกสาวสองคนที่ชิคาโก ไปเจอมาตอนสิ้นเดือนเมษายนทีผ่านมา ไม่ได้เจอกันสี่เดือน ตัวโตเบ้อเริ้มเลย คนโตใส่รองเท้าเบอร์จะเท่าธัญญ่าแล้ว ไม่เกินปีหน้า รับรองไซส์เท้าเท่ากัน ตอนนี้พวกเขาเอาธัญญ่าขี่คอได้แล้วอะ

 

ไปถึงบ้านวันพฤหัสตอนต่ำ เด็กรอไม่นอน เพราะวันศุกร์พวกเขาหยุดเรียน เป็นวันหยุดทางโรงเรียนเขาหยุดให้ ธัญญ่าเลยอยู่กับเด็กวันศุกร์ทั้งวัน วันศุกร์พากันไปซื้อเต่า เต่าตัวละร้อยกว่าเหรียญ ไหนจะต้องซื้อตู้ให้ม้นอยู่ ปาไปก็เกือบห้าร้อย เลยไม่ได้ซื้อ มาทำการค้นหาข้อมูลเกียวกับเต่า ก็พบว่า เต่านี้นะมันจะอยู่แดดสิบสองขั่วโมง และอยู่มืดสิบสองชั่วโมง ถ้ามันอยู่ในบ้านแบบคนเลี้ยง คนเลี้ยงจะต้องมีโคมไฟให้มัน เป็นโคมไฟแสงยูวีมาตราฐานเดียวกับแสงพระอาทิตย์ เปิดให้มันสิบสองชั่วโมง เป็นประจำ ที่ธัญญ่าธัญญ่าก็บอกเด็กว่าฉันว่าเธอเปิดให้มันทั้งวันทั้งคืนลืมปิด เต่าเธอเดิน ตื่นตลอด ไม่ได้พักผ่อน เต่าตาย หรือไม่ก็เธอลืมไปเปิดไฟ เต่าก็รอ รอ แสงยูวี ไม่ได้รบแสงเลยก็เริ่มป่วย ไม่แข็งแรง ซึมเชา เต่าตาย

 

ไม่แปลกใจที่มันจะตาย เพราะบ้านนี้เขาเคยมีแฮมสเตอร์ ก็ตายเพราะไม่ได้ให้อาหาร :( มีปูเฉฉวน ปูทีอยู่ในเปลือกหอย เด็กอิฉันเอาสีไปทาเปลือกหอย ปูเฉฉวนเลยตาย เพราะสีมีสารท๊อกซิก เด็กเสียใจแล้วแก้ตัวว่า ฉันอ่านแล้วว่าเป็นสีปลอดท๊อกซิก นั้นดิ ปลอดมากเลย ตายหงายคาท้อง ไปครั้งนี้ ธัญญ่าเลยได้โอกาสโชว์ภาพปูเฉฉวนใหญ่กว่าหัวเด็กให้พวกเเขาดู มาจากเกาะสุรินทร์ เด็กกรีดกร๊าด อยากหาซื้อ แล้วได้มาจะทาสีเปลือกหอยมันอีกมะนี้

 

มีแมว มีหมา อันนี้ยังอยู่รอด มีจิ้งจก ยังอยู่รอด ประหลาดเด็กเอาจิ้งจกมาเลี้ยง สีส้มๆ อะ ถ้าตัวมันเขียวๆ นะ บอกเลยธัญญ่าไม่เข้าห้องเธอ กลัวอีกัวน่า และกิ้งก่ามากค่ะ ล่าสุด เอาลูกอ๊อด ลูกกบทียังเป็นไข่นะค่ะ มาเลี้ยงอยู่ในกล่องทัฟเปอร์แวร์ ซ้อมาเห็นว่าเจ็ดเหรียญ ไปเยี่ยมคราหน้า กบวิ่งในบ้านเปล่านี้

 

ที่ประทับใจมากทีสุด ก็คือพวกเราดูหนังผีกันทั้งวันเด็กๆชอบเรื่องผี ย้อนไปปีทีแล้วที่ไปยอรมันด้วยกัน เด็กเริ่มถามว่าธัญญ่ามีเรื่องผีเปล่า นี้เขาดูหนังเรื่องนี้นะ โอ้น่ากลัว ธัญญ่าก็ต้องโม้สิค่ะ เพราะว่าเรื่องๆฝีนี้ แนวธัญญ่าเลย ชอบมากค่ะ เลยเล่าเรื่องผีรถเมลล์ บนถนนอันเงียบสงัด หญิงสาวนั่งรถรถเมลล์อยู่คนเดียว แล้วรถเมลล์ก็มา ขับมาอย่างช้าๆ แต่เอ๊ะขึ้นไปทำไมแปลกจัง บนรถไม่มีผู้โดยสารสะคน มองไปคนขับรถก็ไม่อยู่ อ้าวแล้วรถมันเคลื่อที่ได้อย่างไร ด้วยความตกใจเธอรีบวิ่งลงจากรถ พอลงจากรถมา ก็ยืนตั้งสติริมฟุบาทธ ก็เห็นรถเมลล์วิ่งผ่านไปต่อหน้าต่อตาช้าๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่แล้วหญิงสาวก็ได้เห็น ธัญญ่าหยุดเสียนิด แล้วเด็กก็มองหน้าตื่นเต้น คิดว่าผีออกมากินแน่ๆ ปรากฏ เธอเห็นชายสองคน คนขับรถและกระเป๋ารถเมลล์เข็นท้ายรถเมลล์อยู่ รถเมลล์เสีย เล่าจบ เด็กขำ ฮ่าๆ อย่างนี้ไม่เอาธัญญ่า เอาน่ากลัวจริงๆ จังๆ สิ ธัญญ่า (ดีนะนี้เคยอ่านเรื่องตลกของโน๊ตอุดมมา)

เอาผีตู้เย้นปะ ของกินหาย สุดท้ายเจ้าของบ้านเลยตั้งกล้องวงจรปิด ปรากฏว่าเขาก็ได้เจอกับบางสิ่ง หยุดเงียบไป ออแพร์ออกมาหากินตอนกลางคืน เด็กขำ ฮ่ากันไป สรุปแล้วเรื่องฝีของธัญญ่าแต่ละอย่าง ก็ทำเอาเด็กขำแทน

แต่ไม่วายสัญญาว่าจะเล่าเรื่องผีจากหนังให้ฟัง ธัญญ่าก็เล่าเรื่องย่อ เดอะอาย กับ ชัตเตอร์ ให้พวกเขาฟัง ตูไม่ได้นอนเล่ายันตีสอง

 

พอมาเยี่ยมคร้งล่าสุด เด็กบอกดูหนังผีกัน แต่ว่าธัญญ่าบอกว่า สองเรื่องนั้นไม่ต้องดูหรอก เอาแบบหลอนๆ ก็ the grudge ไปเลยสามภาคด้วย สรุปว่าวันเสาร์ พวกเราสี่คนรวมโฮสต์แม่ด้วย ไม่ต้องเป็นอันทำอะไร ดูหนังผี สามภาค แล้ว ก็ดูเรื่อง The ring ต่ออีก สี่เรื่องหนังผีติด โฮส์แม่นี้ตกใจร้องลั่นกว่าใคร ดูกันตอนเช้าๆ นี้แหละค่ะ ถ้าดูกลางคืนสงสัยคงต้องมานอนเตียงธัญญ่ากันหมด

จะดูต่อเรื่อง dark water and shutter แต่ว่าคนโตบอกพอแล้วขวัญหนีดีฟ่ออะ ส่วนตัวเล็ก ดูเฮอะธัญญ่า โฮต์แม่บอกว่าถ้าไม่ดูจะขึ้นไปทำงาน ถ้าดูบอกด้วยจะลงมาดูด้วย แกก็ชอบอยู่เหมือนกันดิ สุดท้ายเลยติดคั้างหนังสองเรื่องเอาไว้ดูคราวหน้าที่ธัญญ่ามาเยี่ยมลูกสองคนเลยไม่ต้องตีกัน ถูกใจกันไป

 

โอส์พาไประบายสีปูนปาสเตอร์ทีร้าน ซื้อมาแล้วทางร้านเขามีสี่ให้ แล้วก็ระบายตามปรารถนา คนโตระบายหมาเหลือง คนเล้กระบายเต่าเขียว โฮสต์แม่ระบายกบลายจุด แรงบันดาลใจจากกบที่เห็นที่คอสต้าริก้าที่ไปตอน March break มา ส่วนธัญญ่าไม่ได้เข้าคอนเซ็ปต์หรอก เขาระบายสัตว์ ธัญญ่าระบาย cup cake :P ทาเสร็จก็ไปเคลือบเงา ออกมาสวยแจ่มทุกชิ้นงาน

 

คนโตเขาเป็นเชียร์ลีดเดอร์ด้วย ก็ไปฝึกเพิ่มเติมวันอาทิตย์ ธัญญ่าก็เลยพาเขาไป โฮสต์แม่บอกดีเลย ฉันจะได้พักผ่อน ธัญญ่าก็ดีใจได้เห็นเจ้าหัวทองซ้อม อาทิตย์นี้เขาได้ยืนด้วย stun นะที่เขาเรียก ยืนบนบ่าเพื่อนแล้วเขาจับขากันไว้ให้ เขาตกด้วยละ ครั้งที่สามรับไม่ได้ เด็กใจเสียเลย แต่ไม่ได้เจ็บอะไร

 

สุดท้ายวันกลับวันจันทร์ แต่วันอาทิตย์ก็เป็นเรื่องแต่หัวค่ำ เพราะสองตัวม้านไม่ให้กลับ มันบอกพรุ่งนี้ไม่ต้องบิน ร้องไห้ให้อยู่ต่อ ธัญญ่าก็อยากอยู่แต่งานทีร้านมันยุ่งนี้ลาทรอยมาสี่วัน ทรอยก็ยุ่งไม่มีเวลาเกาตูดแล้วอะ สุดท้ายเลยถามทรอย เด็กๆ ก็ไปร้องไห้ผ่านสไกป์ให้ธัญญ่าอยู่ต่อ ทรอยเขาใจแข็ง เขาบอกว่าจะให้ธัญญ่าอยู่ทำไมวันจันทร์เธอก็ไปโรงเรียน กลับมาก็เย็นแล้ว เอาเป็นว่าฉันให้ธัญญ่าไปอีกเสาร์อาทิตย์สิ้นเดือนหน้าแล้วกัน เสาร์อาทิตย์เธอจะได้เล่นกับธัญญ่าทั้งวัน สรุปคนเล็กโอเคเข้าใจ แต่คนโตไม่เข้าใจร้องไห้หนักพอรู้จะอยู่ต่อไม่ได้ ทรอยก็เลยบอกว่าธัญญ่านะซื้อบ้านไว้ ถ้าซื้อบ้านได้ธัญญ่าต้องรีบกลับมาจัดการเรื่องเงิน เอกสารและก็ขายคอนโด ก็ต้องกลับอยู่ต่อไม่ได้ซึงจะรู้ผลวันจันทร์ ทรอยก็เลยตัดสินใจโทรไปถามนายหน้าเรื่องบ้านเผื่อจะได้รู้ผล ปรากฏ รู้ผลค่ะ ราคาที่เสนอไว้ คนขายเขาโอเค เลยได้บ้าน ดีใจ ก็ไปบอกโอสต์แม่ เอาภาพบ้านให้โฮศต์ให้เด็กดู เด็กๆ ก็เข้าใจ่วาธัญญ่าต้องกลับจริงๆ แต่สัญญาว่าสิ้นเดือนพฤษภาคมจะบินไปหาอีก

 

คืนวันอาทิตย์ พวกเราก็เลยนอนด้วยกัน ก่อนนอนเขาวาดรูปให้ธัญญ่าด้วยจะได้ให้ธัญญ่าเอาไว้ดูต่างหน้า ส่วนธัญญ่าไม่ได้มีวาดอะไรให้เขา เอาม่าม่าหมูสับให้เขาไปลังหนึ่งมีสามสิบห่อ แล้วก็ป๊อกกี้อีกกล่องใหญมีสิบสองห่อข้างใน คิดถึงก็กินสะ หรือเวลากินก็คิดถึงธัญญ่าแล้วกันนะ เด็กๆ ดีใจมีของกินมาฝาก ..... ของเล่นไม่ต้องซื้อให้แล้วตอนนี้ ของกินมาก่อน แล้วงี้จะไม่ตัวโตกันได้งัยนี้ ตอนธัญญ่าเลี้ยงกว่าจะกินกันได้ ต้องปะเลาะ มุขเยอะจัดกว่าจะกินกัน ตอนนี้เหรอ เดี๋ยวหิว เดี๋ยวหิว ขอร้องหยุดกินกันหน่อยเฮอะ

ตอนนอน ธัญญ่า ถามว่าเวลาเธอคิดถึงฉัน เธอทำอย่างไร คนเล็กบอกว่า ก็นึกถึง ส่วนคนโตมองหน้าธัญญ่าแล้วก็ร้องไห้ แล้วพูดว่า เวลาฉันคิดถึงธัญญ่าฉันก็นอนร้องไห้บนเตียงคนเดียว คนโตจะติดธัญญ่ามาก ทุกครั้งที่จากกันจะร้องไห้เป็นเต่าเผ่า ตอนวันแต่งงานก็ร้องไห้ กลัวว่าธัญญ่าจะไม่มาหาอีก

 

วันบินกลับวันจันทร์ก็ขับรถไปส่งที่โรงเรียน คนโตก็พูดตลอดในรถ ไม่ต้องร้องไห้อีกสี่อาทิตย์จะได้เจอธัญญ่าอีก คนเล็กบอกว่าเดี๋ยวก็เจออีกไม่เป็นไร เธอต้องมาหาฉันอีก....... แน่นอน แล้วฉันจะไปหาเธออีก เร็วๆ นี้


 
ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-05-15 01:22:45 IP : 99.253.244.223


ความคิดเห็นที่ 89 (3288007)
avatar
ธัญญ่า

งานอาสา

เป็นคนชอบงานอาสา เคยเป็นครูอาสาที่วัดไทยแอลเอ สามเดือน ได้อยู่ในชุมชนไทยในแอลเอ ถือว่าเป็นชุมชนไทยที่ใหญ่ทีสุดในเมกา เอาว่าใหญ่ทีสุดนอกประเทศไทยแล้วกัน อะไรๆ ก็อยู่ที่แอลเอนะ วัดใหญ่กว่าวัดประจำหมู่บ้านธัญญ่าอีก แฮ่ๆ ได้ซาบซึ้งถึงความช่วยเหลือเกือกูลของวัดกับชุมชน

ชีวิตคงลิขิตให้ได้มาอยู่แคนาดา ก็เลยอยากจะทำให้ชุมชนได้ดีเหมือนที่แอลเอ

ตอนนี้ก็ช่วยงานสมาคมไทยออนตาริโอ ตำแหน่งเลขา สากกะเบือกยันเรือรบ สนุกสนานดี  ทำมาสองเทอมแล้ว เทอมละสองปี  ก็ถือเป็นงานช่วยชุมชนอย่างหนึ่ง สมาคมก็ไม่ได้ใหญ่อะไรหรอก ทุกคนทำงานก็อาสาทั้งนั้น ทำงานประจำปากกัดตีนถีบในต่างแดนกันทุกคน

คนไทยก็ไม่ได้มีเยอะในแคนาดา ทั่วประเทศแคนาดาจะมีคนไทยสักสามหมืนคนก็ยังไม่ถึง เอิกๆ แอลน่าจะเป็นล้านคน เอิกๆ แต่ว่า ถ้าไม่มีคนเริ่มทำ และสละเวลา มันก็ไม่มีวันเริ่ม ตอนนี้ก็สนุกกับมันอยู่ แต่ไม่ค่อยได้เอามาเล่าว่าทำกิจกรรมของสมาคมอะไรบ้าง ใดๆ ก็ไม่มีอะไรเล่าเรื่องเลี้ยงเด็กก็เล่าอันนี้ไปละกัน

หลักๆ ก็งาน ต้อนรับคนมาใหม่ จัดที่โทรอนโท จัดประจำทุกปี ปีนี้ธัญญ่าดูแลจัดไปเมื่อวันทียีสิบหกพฤษภาคมทีผ่านมา คนมารวมงานสิบห้าคนพร้อมกับเจ้าหน้าทีสถานทูตไทยออตตาวามาด้วย ท่านอัครราชทูตมารวมทงานด้วย ท่านมากล่าวให้พร มอบเงินให้สมาคมเอาไปใช้ในงานเทสต์ออฟไทยแลนด์ ดังนั้นถัดงานนี้ไปธัญญ่าก็ต้องจัดงาน Taste of Thailand

ปีทีแล้วก็ได้ออกทีวงทีวีในงาน เข้ามาสัมภาษณ์หน้างาน ก็เป็นบุญวาสนา อยู่ไทยอย่างดีก็ได้ถ่ายรูปกับ อบต ทีวีก็คงไม่ได้ถูกสัมภาษณ์ อยู่ที่นี้ก็ได้รับใช้สถานทูตไทยในแคนาดา โชคนำพาก็ได้เข้ากล้อง ฮ่าๆ แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ทุกงานทีเราสนุกกับการทำอาสา ไม่ว่าจะทำเพื่อใคร เราสนุกกับมันก็ทำกันไปค่ะ จะทำเพื่อชาติอะไรไม่สำคัญ

น้องๆ ออแพร์หลายคน  หากมีโอกาสรวมงานทำงานอาสาสมัครให้ท้องถิ่น หรือรวมกลุ่มแนนนี่ไทยจัดกิจกรรมอะไรก็ตามช่วยไปเลย ทำไปเลย จะเพื่อชาติอะไรก็ช่าง งานอาสาถือเป็นงานที่ดี เราได้เพื่อน ได้ความรู้จากการทำงานรวมกับคนอื่น และ เป็นความภูมิใจให้ตัวเองค่ะ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-05-30 06:41:21 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 90 (3288008)
avatar
ธัญญ่า

เอาภาพงาน Taste of Thailand ปีที่แล้วมาอวด ว่าธัญญ่านั้นสวยในชุดไทยเหลืองสะขนาด แล้วกระทรงเกษร์และสหกรณ์เข้ามารวมงานปีทีแล้ว เขาเอาผลไม้มาแจกในงาน เลยต้องขอชักภาพน้อยหน่าลูกเบ้อเริ่มไว้หน่อย ไม่เคยเห็น

 

ปีทีแล้วงบเยอะจัดเลยจัดให้แรงงานไทยในรอบนอกโทรอนโท มาโชว์การแข่งตะกร้อ เตะกันหน้าศาลากลางอำเภอเมืองโทรอนโทนี้แหละ ฝรั่งมายืนดู อยู่หลายราย งงบ้าง ขำบ้าง

การแสดงมวยไทยก็มี ภาพนี้เลยเด็ดมากถ่ายติด ฝรั่งที่นี้กับมวยไทย และ อาหารไทยเป็นอะไรที่นิยมมาก เรียกว่าแนวเขาเลยละ

 

ก่อนท่านๆ จะกลับ อธิบดีกระทรวงเกษตรและสหกรณ์คนซ้ายมือค่ะ ตรงกลางท่าน ผอ ในกระทรวงค่ะ ปลื้มได้เห็น อธิบดียังหนุ่มอยู่เลยค่ะ

 

นักข่าวคนนี้เขาจะเป็นคนสัมภาษณ์นอกสนามประจำ เราก็เคยให้เขาในทีวี ไปตามงานนั้นนี้ ก็ไม่ได้คิดว่า งานเราเขาจะมา มากับตากล้องอะนะ มาถึงก็ขอสัมภาษณ์สด อะไรนะ สัมภาาณ์สด เขาบอกว่าแค่สิบนาทีสัมภาษณ์สด Live เลย อีกยีสิบนาทีเตรียมตัวนะ เอาเลยธัญญ่าแต่งหน้าให้สวย แล้วตูจะพูดอะไรนี้ วิญญาณมีไมค์จ่อหน้ามีอะไรฉ้านตอบได้หมดมันเข้าสิงเอง ก็เลยไม่กลั้ว เอาสวยไว้ก่อนเพราทำยากส์ มีคนเห็นทางทีวีด้วยมาทัก มาเที่ยวงานกันเยอะๆ ปีนี้ นะค่ะ มีผลไม้มาให้ทานด้วย คนสัมภาาณ์ก็กินด้วยนะ น่ารักมาก

ขณะรอถ่ายทอดสดต่างกล้องกับคนสัมภาษณ์เขาอ่านเรื่องยักษ์วัดแจ้งกับวัดโพธิ์ทำไมมันตีกัน ฮ่าๆ ขำ ยืมเงินแล้วไม่คืนเลยมาทวงก็เลยตีกัน จำไม่ได้เหมือนกันใครยืมใคร อันนี้ตามตำนาน ขำสะ

 


ส่วนอันนี้ถ่ายตลกดี พร้อมยังถ่ายเลยนะ แล้วมันมีสองหน้าแต่มีสามคมอย่างถ่ายพร้อมกันมันเลยออกมาเป็นดังรูป อิๆ

 

ถ่ายคู่กับยักษ์หน่อย ภูมิใจนะกับงานอาสา ตื่นตั้งแต่ตีห้าไปดูคนลงเต๊นท์ ลงห้องน้ำแบบเคลื่อนทีได้ และร้านอาหารเอาของลงต้องดุว่าเขาทำถูกต้องไหม ตามกฏระเบียบของสถานทที่จัดงาน ก็ถือว่าโชคดีเป็นโอกาสให้ธัญญ่าได้รู้จักจัดงานนอกสถานที่ ตั้งแต่ติดต่อเต๊นท์ เครื่องเสียงสองปีแหละทีได้ดูแลงานนี้ ปีนี้ก็จะต้องดูแลอีก ถึงงบจะน้อยกว่าปีทีแล้วก็จะต้องจัดออกมาให้ได้ ตั้งใจทำทุกปี ปีนี้จะมีคือ ให้คนลองใส่ชุดไทยได้เลย และก็จะมีให้ลองทำกับข้าวไทย เช่น ต้มยำ ต้มข่าไก่ ผัดซีอิ๊ว แกงเขียวหวาน ส้มตำ ให้เขาได้ลองทำ แล้วสมาคมเอากะปีน้ำปลาไปขายด้วยปีนี้ ใครมาเทีียวอยากได้ของไทยครัวเรือนกลับบ้านก็มีให้ซื้อกลับบ้านได้เลย

สุดท้ายเลยต้องขอบคุณอาสาสมัครท่านอื่นๆ ทุกคน ไมมีพวกเขา ธัญญ่าทำคนเดียวไม่ได้ ทุกอย่างต้องรวมมือรวมใจกัน ซึ้งในน้ำใจคนไทยในแคนาดาจริงๆ เวลามีงานก้จะมาช่วยกันแน่นขนัด ทั้งทีเรามีกันอยู่น้อยนิดนะ สามัคคีเพื่อชมุชน เพื่อผลประโยชน์ของชาติ คนอยู่ไกล ไม่ได้อยู่ไทยก็คิดถึงไทยอยู่เสมอนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-05-30 06:43:05 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 91 (3288052)
avatar
ธัญญ่า

เยี่ยมโฮสต์รอบสองในปีนี้

อาทิตย์สุดสัปดาห์นี้ ธัญญ่าบินไปเยี่ยมโฮสต์และเด็กๆที่อเมริกาจ้า บอกกับเด็กว่าให้อดอาหารจะได้ไม่อ้วนไปกว่าคราวทีแล้วที่เจอกัน ครั้งนี้ก็ไปสี่วันเหมือนเดิม แต่ว่าจะได้ไปคราวหน้าคือต้องลองผ่านงาน Taste of Thailand ไปก่อน คงไปอีกทีก็เดือนสิงหาคม ไม่งั้นกรกฏาคมนี้ก็คงต้องบินมาหาธัญญ่ากันบ้างละ ไหนๆ ตัวโตก็จะครบ 11 ขวบเดือนกันยายนนี้แล้วดิ ทุกวันนี้อยากบินมาหาธัญญ่าที่โทรอนโทนะ คงจะดีกับธัญญ่ามากเลยถ้าเขาจะบินมาหาธัญญ่านี้ :)

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-05-30 12:04:51 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 92 (3288886)
avatar
Elle

สวัสดีค่ะพี่ธัญญ่า ตอนนี้แอลสนใจอยากไป care giver ที่แคนาดาค่ะ จริงๆตอนแรกอยากไปยุโรป สับสนอยู่ตอนนี้ แต่ได้ลองศึกษา care giver ที่แคนาดาแล้วน่าสนใจอ่ะ แอลเป็นออแพร์อยู่เมกา ใกล้จบปีสองละ แต่อยากปรึกษาพี่ธัญญ่าเรื่องเรียนต่อ แล้วทำงานที่แคนาดาอะไรประมาณนี้ คืออยากเรียนต่อหลังจากจบโปรแกรมหรือไม่ก็ระหว่างทำ care giver (ไม่รู้จะเรียนได้ป่าว) คือแอลจบนิติมา อยากต่อทางด้านนี้อยู่เหมือนกัน แต่ว่าภาษาต้องดีแบบมากๆอ่ะ ถ้าอยากทำกฏหมาย เลยมีอีกความคิดว่าเปลี่ยนแนวไปเลย เรียนพวก nurse หรือ medical assistant (แต่ไม่ได้จบม.ปลายวิทย์คณิตมาจะเป็นปัญหาป่าวก็ไม่รู้) ประมาณนี้ไปเลย ลู่ทางการเรียนที่แคนาดาเป็นไงบ้างอ่ะคะ ยากง่ายยังไงบ้าง เพราะไม่มีความรู้เกี่ยวกับแคนาดาเลย ขอบคุณมากมายค่ะ :)

ผู้แสดงความคิดเห็น Elle ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2012-06-08 10:50:06 IP : 173.56.65.167


ความคิดเห็นที่ 93 (3289809)
avatar
ธัญญ่า

หวัดดีค่ะ แอล สำหรับพี่นะพี่ว่าแคนาดาเขาเปิดโอกาให้คนอพยพเข้ามาอยู่ และถ้าเทียบถึงสิ่งที่เขาเตีรยมให้กับคนอพยพ ไม่ว่าจะเป็นสุขภาพ การศึกษา คนอพยพทุกคนได้รับเท่าเทียมกับคนที่เกิดทีนี้ ในระยะยาวได้มาอยู่แคนาดาก็ดีแน่ จะอยุ่เพื่ออยุ่สั้นๆ เก็บเงินเก็บทอง เรียนต่อจบนอกก็เลิศ จะอยู่ยาวเลยไม่กลับเราก็ทำได้ด้วยตัวเราเอง หลายประเทศๆเลย จะอพยพกันได้นี้ จะต้องแต่งงานกับคนของประเทศเขา แคนาดานี้ไม่ต้องเลย เป็นแนนนี่สองปีก็ขออยู่ถาวร ก็ยังไม่เคยมีประเทศใดให้สิทธิ์นี้เท่าแคนาดานะ

ประเทศอื่นให้เป็นออแพร์ได้ปี เต็มที่ก็ไม่เกินสองปีก็ต้องกลับ ใครอยากอยู่ต่อก็เปลียนสถานะเป็นนักเรียนเรียนต่อ หรือว่า เปลียนเป็นนักท่องเที่ยว หรือว่า แต่งงานก็ว่ากันไป แต่แคนาาดนี้ อยากอยู่ทำงานสามสี่ปีก็ทำได้ มีคนจ้างก็ทำงานกันไป ทำสองปีก็ขอเป็นคนอยู่ถาวรได้ พอได้เป็นคนอยู่ถาวรเขานะ ก้เรียนได้เลย (ธํัญญ่าก็กู้ ทุกวันก็ผ่อนใช้อยู่แต่ละเดือนแต่ดอกเบี้ยถูกและให้ผ่อนยาวนานมากเป็นสิบยีสิบปี เรียกว่าเงินทีผ่อนแต่ละเดือนเหมือนรู้สึกว่าไม่ได้ผ่อนนะ)

ถ้าแอลอยากมาแคนาดาก็แนะนำเต็มที่ และก็ถ้ามาแล้วอยากมาต่อด้านกฏหมายก็ดีนะ ยังไม่่มีทนายไทยในจังหวัดที่พี่อยู่เลย มีบริษัทไทยจีน ของคนไทยแต่ทนายจีน (เพราะสามีเขาเป็นคนจีน บริษัทสามีเขา) ทุกอย่างมันก็ยากส์นะคะ สำหรับภาษามันก็เป็นสิ่งทีต้องเรียนรู้ จะให้เก่งภายในวันสองวันไม่ได้หรอก ธัญญ่าครูภาษาอังกฤษ จบเอกอิงเกรียตินิยมอันดับหนึ่ง ออแพร์เมกาสองปี สอบโทเฟิลยังไม่ได้ถึงหกร้อยเลยค่ะ ดังนั้น จะจบอะไรมา มันอยู่ที่ว่าระยะเวลาในการฝึกฝน ไม่มีใครแก่เกินเรียน และไม่มีวันสายทีจะพัฒนาตนให้ชีวิตดีขึ้นค่ะ ถึงคุณจะสามสิบแล้วจะต้องมาเริ่มเรียนก็ไม่สายไปค่ะ

ไม่ว่าจะเลือกเรียนอะไร เลือกเรียนทีเราชอบและรักมันและจะอยู่กันมันได้จนตายจะดีทีสุดค่ะ อันนี้ส่ีวนตัวนะคะแอล บ้างทีความคิดคนเราก็เปลียนนะค่ะ ตามสภาพโอกาส อ่ย่างธัญญ่าว่าจะต่อโทด้านการศึกษาและก็กลับไทย แต่พอได้มาทำธุรกิจตัวเองเลยไปเรียนต่อ ฝ่ายบุคคล Human resource แทนสะงั้น  แล้วก็เอามาใช้งานในปัจจุบันได้  เราไม่รู้อนาคต แต่เราวางแผนการเอาไว้ในชีวิตของเรา ถึงช่วงเวลาทีเกิดขึ้นเราก็จะปรับตัวรับมันให้เขากับช่วงสถานการณ์ตอนนั้นได้เอง ใครจะรู้พอแอลมาอยู่ แอลอาจจะชอบด้านอื่นๆ และอยากไปทำด้านอื่นๆ แทน หลายๆ ก็อยากเปิดร้านอาหารเรียนทำอาหาร บ้างคนก็อยากเปิดร้านสปา นวด หรือแม้แต่พวกเรียนทำฟัน เรียนเป็นผู้ช่วยเภสัช ก็มีอยู่มากมาย

ส่วนทีว่าเป็นแนนนี่ทำงานได้ไหม ตอบว่า ไม่น่าจะมีเวลาไปเรียนเพราะว่าต้องทำงานทุกวันจันทร์ถึงศุกร์แล้วก็ทำเต็มเวลา เพราะพวกนายจ้างเขาก็ต้องออกไปทำงานแล้วเขาก็ให้เราทำงานตอนเขาไปทำงาน ถ้าว่างก็ตอนค่่ำๆ สองสามทุ่ม ซึ่งโรงเรียนในแคนาดาเขาไม่เปิดรอบดึกๆ กันอย่างนั้นนะค่ะ เขาก็เปิดเวลาปรกติเวลาราชการ ถ้าเป็นนักเรียนพาททามก็คือลงเรียนน้อยหน่วยกิตว่าคนเรียนเต็มเวลา แต่ก็ต้องเรียนในเวลาทำการปรกติอยู่ดีนะจ๊ะ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-06-18 03:20:29 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 94 (3289810)
avatar
ธัญญ่า

ภาพงานต้อนรับคนมาใหม่ที่โทรอนโท ประจำปี 2012 ค่ะ

จัดไปเมื่อเดือนพฤษภาคมทีผ่านมา ธัญญ่ามีเกมให้ผู้มารวมงานเล่นด้วย บิงโก จิกซอว์ การรัปประทานเป็นอาหารไทย สไตล์บุฟเฟ่ต์ เมนูหลากหลาย ที่ชอบ ขนมจีนแกงเขียวหวานไก่ และ ปลาทอดราดซอสเปรี้ยวหวาน อิๆ จัดกันทีร้านอาหารพี่ทอม เป็นร้านอาหารไทยที่อยู่ในโทรอนโทมายาวนานมั่กๆ

      

ให้พี่ๆ เขาต่อจิกซอวร์กัน คู่ไหนต่อเสร็จเร็วสุดได้ของรางวัล เป็นชานมเย็นๆ ชาไทยค่ะ อืม ว่าแล้วก็คิดถึงอยากดื่ม

กิน กิน กิน


ภาพหมู่ พร้อมท่านอัครราชทูต มอบเงินให้สมาคมไทย นายกสมาคมเป็นผู้รับมอบเงิน ธัญญ่ายืนอยู่ด้านหลังตรงกลางระหว่างท่านอัครราชทูต (ท่านผู้หญิงในชุดสีม่วง)
กับนายกสมาคมไทยออนตาริโอ อยากจะให้รู้จักผุ้ชายทีอยู่ในภาพขวามือสุด ท่านคือเจ้าหน้าทีสถานทูตทีดูแลคนไทยในต่างแดน
คุณลุฟฟี่ ท่านเกียวข้องกับแนนนี่เต็มๆ เพราะเป็นผู้ออกเอกสารให้เราชาวแนนนี่ไปรายงานตัวกับกรมแรงงานก่อนบินออกจากประเทศไทยจ้า

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-06-18 03:39:36 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 95 (3289812)
avatar
ธัญญ่า

งานวันเกิดหะรู หะรา เชิญแขกมา 250 ชีวิต

วันเกิดทีว่านี้ไม่ใช่ของธัญญ่าหรอกค่ะ แต่เป็นวันเกิดของพ่อโฮต์ที่เมกาที่ธัญญ่าเพิ่งไปมาสองอาทิตย์ก่อน ท่านอายุครบ 70 ปี ซึ่งท่านก็เป็นคนมีฐานะ เป็นนักธุรกิจแนวหน้าของอเมริกา Forbes Magazine ก็มีติดอันดับความรวยชื่อท่านไว้ด้วย  วันเกิดของท่านก็เลยหะรูหะรา ณ บ้านพักต่ากอากาศริมทะเลสาบของท่าน (ทะเลสาบนี้ก็จะไปต่อกับ Atlantic ocean) บ้านช่องนี้จัดเต็ม มีนักดนตรีแจ๊สมาเล่นบนระเบียงบ้าน สระว่ายน้ำ สวนดอกไม้จัดงามตา สวยนิ้ง แล้วเขาก็ทำเต็นท์ต่อหลังบ้านให้คนมารับทานอาหารในเต๊นท์ที่ตกแต่งไว้ พื้นเวทียกสูงเท่าตัวตัวบ้าน เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของบ้าน แขกทั้งหมดที่เชิญ 250 ท่าน ในบรรดาแขกผู้มีเกรียติก็มีบินด้วยเครื่องบินส่วนตัว 25 ลำ ส่วนใหญ่ก็เป็นนักการเมือง และก็ CEO ของบริษัทต่างๆ และก็ญาติลูกหลาน จริงๆ แนนนี่ออแพร์ไม่ได้รวมในงานนี้นะ แต่ธัญญ่าได้ขับรถไปส่งโอสต์ทีหน้าประตูบ้าน แขกเห็นคนหกคนมายืนรอหน้าประตูต้อนรับแล้วก้ให้ welcome drink ก็หรูแล้ว ไม่เคยเห็นงานวันเกิดจัดใหญ่ นึกว่างานแต่ง ฮ่าๆ

 งานนี้เป็นงานเซอร์ไพรส์ ตอนกลางวันลูกชายและลูกเขยก็พาท่านไปกินอาหารกลางวันกันแล้วก็ไปตีกอล์ฟ หลังจากนั้น ก็จะพาท่านไปยังไปขึ้นเครื่องบิน (ส่วนตัว) แล้วบินมางานวันเกิด โดยไม่บอกว่าจะพาบินไปไหน งานเขาจัดสามวัน

 

วันแรกดินเนอร์กันบนเรือสำราญท่องทะเลสาบแอตแลนติก (อันนี้ธัญญ่าเคยไป เพราะทุกปีเวลาตอนเป็นออแพร์คุณพ่อของโฮสต์ก็จะพาพวกเราไปกัน กินอาหารทะเลทุกอย่างกันบนเรือ ปูนี้จำได้ ทุบกันเป้งป้าง จำได้เพราะ ผลัดกันอุ้มเจ้าตัวเล็กกับโฮสต์แม่ เพราะต้องมาทุปปู และแกะกุ้ง) งานนี้หลานๆ ยังไม่ได้ไป ลูกหลานๆ ก็จะอยู่บ้านให้ออแพร์ แนนนี่ ดูแลค่ำนั้นไปก่อน ดังนั้น เราจัดปาร์ตี้กันเอง เช่าหนังมาดู กินพิซซ่า


เป็นสาวกันแล้วค่ะ

 

วันที่สอง เป็นงานกาลาดินเนอร์ที่บ้าน อันนี้ หลานๆ ทุกคนไปหมด และการแต่งกายนี้ หรูหราชุดงานราตรีทุกคน อันนี้ธัญญ่าได้ถ่ายรูปกับหัวแดงหัวทองมาด้วย โฮสต์แม่นี้ จัดอย่างหนัก น่าเสียดายลืมถ่ายรูปกับโฮสต์ ไปกันตั้งแต่หกโมงเย็น โอสต์บอกว่าถ้างัยจะโทรให้ไปรับเด็กๆ ก่อนเพราะคงง่วงนอน ประมาณห้าทุ่มก็ไปรับเด็กๆกลับมา ถามหัวทองว่า เขามีอะไรให้กิน เด็กบอกล๊อบสเตอร์หัวเบ้อเร้ออยู่ในจาน เลยไมได้กิน ตัวเล้กทำหน้าตาขยะแขยงล๊อปเสตอร์หัวเบ้อเร้อในจานประกอบ ตามเสียงพี่สาวที่พูดกับธัญญ่า สรุปสองคน กลับมาบ้านหิวกันใหญ่เลย เด็กเอ่อยเด็ก ของดีไม่รู้จัก กลับมาให้ธัญญ่าต้มม่าม่าให้กิน

วันที่สาม เป็นปิกนิกกลางวัน อันนี้แนนนี่ ออแพร์ ได้เข้าร่วม ฮ่าๆ การแต่งกายสไตล์อะไรก็ได้ เพราะเป็นปิกนิกกลางวัน กล่องปิกนิกก็หะรูหะรา อาหารก็อร่อยสำหรับธัญญ่า แต่เด็กบอกกินไม่ได้ เพราะแซลมอนแซนวิชกินกันไม่เป็น เลยก่ลับมาบ้าน ก็ทำมะกะโรนีชีสให้กินกันไป แล้วก็รีบแพ็คของไปขึ้นเครื่องกลับบ้านใครบ้านมันกัน

 

 

 

 

 

 

เจ้าตัวโตก็ร้องไห้ ให้มาหาอีก คนโตเกิดเดือนกรกฏาคม เขาก็อยากให้มา แต่ธัญญ่าก็บอกเขาแล้วว่าไปไม่ได้เพราะติดงานเทสต์ออฟไทยแลนด์ที่โทรอนโท กว่าจะได้เจอกันอีกทีก็เดือนสิงหาคมน้นแหละ

สุดท้ายก้ต้องขอบคุณโฮต์เมกาให้เราได้มีโอกาสได้สัมผัสเห็นความหะรูหะรา วาสนาทำเองคงไม่มีได้เห็นก็เป็นบุญตา :)

ผู้แสดงความคิดเห็น ธัญญ่า ตอบโดยเว็บมาสเตอร์วันที่ตอบ 2012-06-18 03:56:09 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 96 (3289935)
avatar
Tanya

เกือบตกเครื่องบินไปเมกา

ฝีมือระดับธัญญ่า บินไปเมกาเป็นว่าเล่น หนามบินโทรอนโทนี้ ไปประจำทั้งไปรับคน ทั้งไปบินเอง แต่ครานี้จะตกเครื่องทำเอาเกือบร้องค่ะ เลยต้องมาขอเล่า

สืบเนื่องจาก โฮสต์ที่เมกากับเด็กๆ เขาถามธัญญ่าว่าอยากไปงานวันเกิดพ่อเขาไหม พ่อเขาจะอายุครบเจ็ดสิบปี แล้วแม่เขาจัดงานปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ที่บ้านตากอากาศที่รัฐแมรี่แลนด์ อนึ่งบ้านที่แมรีแลนด์นี้ธัญญ่าก็เคยไปอยู่ พราะตอนเป็นออแพร์ก็ต้องไปปีละหน และทุกคร้งที่ไปก็จะอยู่กันอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ พร้อมกับเหล่าบรรดาพี่ๆน้องๆ ของโฮสต์แม่ รวมลูกหลานเด็กเล้กเด็กน้อยกันเต็มบ้าน นึกถึงว่าไม่ได้ไปบ้านที่แมรีแลนด์นานมาก หากมีโอกาสก็อยากไปอีก อีกทั้งไปเจอญาติโยมของโฮสต์แม่แบบพร้อมหน้าพร้อมตา ดูลูกพี่ลูกน้องเจ้าหัวแดงหัวทองคงโตเป็นหนุ่มเป็นสาว ขี้มูกน้ำตาน้ำลายไหล ร้องไห้งอแงเปลียนผ้าอ้อมเหมือนอดีตครั้งกระนู้นคงไม่แล้วละ เห็นเด็กบอกว่าตาซื้อเรือกับบ้านละแวกนั้นเพิ่มไว้ด้วย ก็คงจะขยายใหญ่น่าดู ก็แหมลูกหลานของคุณตาเยอะเหลือเกิน พี่สาวโฮสต์ก็มีลูกสี่คน น้องชายโฮสต์สามคน แต่ละคนก็มีลูกสี่คน ในบรรดาแล้วนี้ โฮสต์ธัญญ่ามีลูกน้อยกว่าเขาทีสุด แค่เด็กก็นอนกันล้นบ้านแล้ว ถ้าไม่ขยายบ้าน หรือ ซิ้อบ้านเพิ่ม ต้องไปนอนกางเต้นท์หนามหญ้ากันแล้ว

 

เด็กๆ ก็รบเร้าไปนะธัญญ่า โฮสต์ก็บอกว่าถ้าไปก็จะถือว่าได้ช่วยฉันด้วย คือช่วยดูแลลูกฉัน ฉันจะได้ว่าง ธัญญ่าก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้ว ใจนั้นอยากไปเทียวกับพวกเขาอยู่แล้ว อยากไปทุกทีกับพวกเขาแหละ ห้อยตามไปได้หมด ซื้อตั๋วมาให้เถอะ บินไปหมดทุกที่ค่ะ โฮสต์ก็เลยซื้อตั๋วให้บินจากโทรอนโท แล้วไปเจอเขาที่แมรีแลน์

 

 

 

วันเดินทางเครื่องออกที่หนามบินโทรอนโท 1.50 pm แต่ธัญญ่านะช้า เแต่เช้าเลย จัดเก็บคอนโดให้เรียบร้อยเพราะวันนี้มีไม่ต่ำกว่าสี่คู่จะมาดูบ้าน ตอนเช้าเลยเก็บขัดให้แจ่มอีกรอบ และก็ต้องไปแลกเงินดอลล่าร์ติดตัว ซื้อของเล่นไปเล่นกับเด็ก พวก art and craft ก้ไปดูร้าน ดอลล่าร์ พวกปูนปลาสเตอร์ ระบายสี ทำสร้อยข้อมือ และอื่นๆ ก็ซื้อมาตรึม จะลืมไม่ได้ต้องไปซื้อชุดทีจะใส่ไปดินเนอรอีก เพราะชุดทุกอย่างเก็บไปหมดแล้ว ถึงมีก็เก่าแล้วไม่สวยพอจะไปประชันกับใคร มิหนำซ้ำรองเท้าก็ไม่มี จะใส่แตะไปดินเนอร์ก็ไม่ได้ เขาหรูหราตัดชุดไปงานนี้กัน เราไม่ต้องหรูอย่างเขาแต่ก็อย่างดูอนาถเป็นพอ สรุปก่อนจะไปหนามบินก็เลยช้าเพราะว่าด้วยประการนี้ ซึ่งทั้งหมดทีช้า จริงๆ เตรียมทำล่วงหน้าไว้ก็ได้แล้วแต่ไม่ได้ทำ ขี้เกียจเอง (สมน้ำหน้าที่จะตกเครื่อง)

 

เที่ยงตรงธัญญ่าเพิ่งจะออกจากร้าน แล้วไม่นั่งแท็กซี่ไปหนามบินด้วยนะ นั่งรถเมลล์ สามเหรียญถึงหนามบิน นั่งรถแท็กซี่เปลื่อง ห้าสิบเหรียญ นั่งแท็กซี่ครึ่งชั่วโมงก็ถึง แต่นั่งรถใต้ดินแล้วต่อรถเมล์ด่วนไปหนามบินก็ประมาณชั่วโมงถึง

 

สรุปเลิศนะค่ะ ได้มาเช็คอินพวก business class ของแอร์แคนาดาเนื่องจากว่าธัญญ่ามีแต้มสะสมกับแอร์แคนาดาอยู่เอาการ  แต่ก็ไม่ช่วยอะไรหรอก เพราะมาต่อแถวก็บ่ายโมงตรงแล้ว แป่ววววว

 

เจ้าหน้าทีรับเช็คอินบอกว่า คุณมาสายนะ เขาให้เช็คอินหกสิบนาทีก่อนเครื่องออก นี้บ่ายโมงแล้วคุณ เหลือแค่ห้าสิบนาทีเอง เช็คอินให้ไม่ได้ เฮ้ย เขาจะไม่อยมให้ธัญญ่าเช็คอินอะ ธัญญ่าจะร้อง ฮื่อๆ ให้ฉันไปเถอะนะ ฉันมาแล้วนี้งัยก็รอต่อแถวอยู่ (มีอ้าง) เจ้าหน้าที่ก็กรอกข้อมูลอะไรไปไม่รู้ ตาก็ดูหน้าจอ แล้วก็ตอนธัญญ่าต่อแถวเช็คอินนะธัญญ่าเอาฟอร์มเข้าเมืองของเมกามากรอกรอไว้แล้วงัย (รู้หน้าที) เจ้าหน้าที่ก็ขอดูวีซ่าเมกา ดูฟอร์มที่กรอก แล้วเขาก็เช็คอินให้ในทีสุด เจ้าหน้าที่ได้ตั๋วออกมาจากเครื่อง แล้วบอกธัญญ่าว่าตอนนี้ เหลือแค่สีสิบนาทีเครื่องก็จะออก คุณจะต้องผ่านตรวจคนเข้าเมืองเมกา และ ผ่านด่านตรวจกระเป๋าและร่างกาย ฉันไม่รับประกันว่าสีสิบนาทีคุณจะถึงเกทหรือเปล่า และ ปรกติเกทจะปิดสิบห้านาทีก่อนขึ้นเครื่อง ดังนั้นคุณมีเวลาสามสิบนาที เขาไม่รอคุณนะ

 

แล้วกระเป๋าสองใบฉันละค่ะ ไม่เช็คอินเหรอ เจ้าหน้าทีบอกว่า เช็คอินให้ไม่ได้คุณมาสาย เอาถือติดตัวไปขั้นเครื่องแล้วกัน แล้วถ้าผ่านด่านตรวจกระเป๋า ก็ต้องเอาของเหลวออกให้หมด เจ้าหน้าทีบอกต่อว่าถ้าไม่ทันก็ต้องบินเทียวทุ่มหนึ่ง และจะต้องเสียเงินเจ็ดสิบห้าเหรียญ เงินนะมีให้แต่ต้องรอบินหนึ่งทุ่ม ธัญญ่ารอแห้งสี่ห้าชั่วโมง แถมกว่าจะถึงแมรีแลนด์เกือบสามทุ่ม ให้ธัญญ่ารอแห้งคนเดียวไม่เท่าไหร่ โฮสต์กับเด็กก็ต้องพลอยมาแห้งรอเราไปด้วย ธัญญ่าก็ รับพาสปอรต์กับตั๋วมาถือ ตอบเจ้าหน้าทีว่า บอกขอบคุณมากๆนะค่ะ จะทำให้ดีทีสุด เจ้าหน้าที่ก็ชี้ทางไปทางนู้น รีบๆไป กู้ดลัค

 

ด่านแรก ธัญญ่าก็ไปต่อแถวตรวจคนเข้าเมืองเมกา ต่อแถวยาวพอประมาณ จริงๆ ไม่ตกใจกับแถวนะ เคยเจอยาวกว่านี้มาแล้ว เจอเจ้าหน้าที่ชวนคุยนี้ดิ ปรกติคนหนึ่งนี้เขาเข้ามาแสกนนิ้วมือ ถ่ายรูป แล้วก็ประทับเสร็จๆ แต่พอตาเรา คอมก็ช้า รอตั้งนนานกว่าจะแสกนนิ้วได้ แล้วก็ต้องรออีกกว่าคอมจะพร้อมให้ถ่ายรูป พอถ่ายเสร็จคอมก็ช้า เจ้าหน้าทีก็ยังบอกเองเลยว่า คอมมันช้า ดูตาคนทีต่อข้างหลังเราดินั้น เขาไปเข้าด่านอิมมิเกรชชั่นช่องอื่นมันเดินไปตรวจกระเป๋าแล้ววววววว เจ้าหน้าที่ถามไปทำอะไร ไปงานวันเกิดโฮสต์ค่ะ โฮสต์อะไร เคยเป็นออแพร์กันนะค่ะ เคยเป็นนานแค่ไหน จะสิบปีแล้วค่ะ เด็กโตแล้วสิ โตค่ะ แล้วไปนานแค่ไหน สองปีค่ะ เจ้าหน้าที่บอกไม่ใช่ทีจะไปครั้งนี้ อ๋อ นึกว่าเป็นออแพร์นานแค่ไหน หูเพี้ยนไปหมด ไปสามคืนสีวันค่ะ แล้วตอนนี้ทำอะไรอยู่ที่แคนาดา ขายสกูตเตอร์ที่โทรอนโทค่ะ เจ้าหน้าทีสนใจ อยู่ที่ไหน เฮ้อ ถามเรื่องร้านตูอีกแหละ แม่งทุกเจ้าหน้าที่เลยจะต้องถามตูต่อ ขายอะไรบ้าง รถเยอะไหม เอาของมาจากไหน ราคาประมาณเท่าไหร่ เฮ้ย ตูอยากบิน แต่ก็ตอบทุกคำถามพร้อมยิ้มตลอด แต่ใจนะ ตูจะตกเครื่องงงงง สุดท้าย ให้เว็บไซต์ร้านไปดูต่อนะค่ะ เลยหลุดมาได้ สิบห้านาทีกับด่านแรก (มีอยู่ปีที่แล้ว บินกลับจากไทยมาคนเดียวตอนบินไปโอนที่ทีสมุย ขากลับ เจ้าหน้าที่แคนาดาตรวจคนเข้าเมืองก็ถาม มาทำไม อยู่ที่ไหน ทำอาชีพอะไรที่นี้ พอบอกทำธุรกิจส่วนตาย ขายสกูตเตอร์ ที่เคงสิงตันมาร์เก็ตอะค่ะ เขามองหน้า เจ้าของเหรอ ใช่ค่ะ คุณเคยไปไหม เจ้าหน้าที่พงักหน้า หลายหนแล้วละ มีการงี้อีก แล้วถามต่อ ทำกับใคร แนะสนใจหุ้นส่วนตูอีกนะเลยตอบ ทำกับสามี แล้วทำไมสามีไม่มาด้วย อ้าวแล้วใครจะดูร้านละคุณ เจ้าหน้าที่ยิ้ม กวนตูอีกนะ ส่วนตอนจะไปเมกานี้ ขนาดตอนไปส่งแม่ขึ้นเครื่องจากโทรอนโทไปแอลเอ เจ้าหน้าที่ก็ถามเรื่องร้าน แม่เรายังว่านานเลย ลูกทำไมเขาถามเยอะจัดมีอะไรเปล่าลูก เปล่าแม่เขาถามเรื่องร้าน แม่บอก อ้าวสะงั้น )

 

ด่านที่สองและด่านสุดท้าย เป็นด่านตรวจกระเป๋า ธัญญ่ารู้หน้าที่ เอาของเหลวทุกอย่างออกมาพร้อม ต่อแถวไปด้วยจัดกระเป๋าไปด้วย อยากจะร้องไห้ โลชั่น น้ำยาล้างเล็บ ครีมอาบน้ำ เพิ่งซื้อมา จะต้องเอามาทิ้ง ก็เรามันช้าเอง ให้ช้อปก่อนก็ไม่ทำ มาทำสองชัว่โมงก่อนบิน ก็ตาเหลือกตาลาน ธัญญ่าก็เอาของออกาแยกไว้ เจ้าหน้าที่เห็นของก็ตามคาดหมาย ยึดสินค้าเราไป บอกเจ้าหน้าที่ขำๆ ว่าเอาคุ้กกี้ฉันไปไหมของโลชั่นคืน เจ้าหน้าที่ยิ้มกลับ บอกพวกเราไม่ยึดของว่าง เรายึดของเหลว เราก็ขำ ตรงนี้ใช้เวลาสิบนาทีเห็นจะได้ พอหลุดออกมา ก็ลงบันไดเลื่อนมาชั้นล่าง เกทฉันอยู่ไหน ปรากฏเกทอยู่ไกลมากๆ ปรกติบินชิคาโก เกทจะอยู่หลังจากหลุดตรวจกระเป๋าไม่เกินห้าร้อยเมตร ประมาณว่างลงกะไดเลื่อนลงมาก็อยู่แถวๆ นั้นแหละ แต่อันนี้อยู่ไกลมาก เป็นอีกปีกของตัวอาคาร วิ่งค่ะ ตอนนี้ก็เวลา บ่ายโมงครึ่งแล้ว ห้านาทีเท่านั้นจะต้องไปยังเกท ก่อนเกทปิด(ตามคำเจ้าหน้าที่ที่เช็คอินบอก) วิญญาณหมาวิ่งๆๆๆๆ โกยๆ กระเป๋าสองใบ เป้ วิ่งอย่างกับแข่งขัน ปากก็บอกซอรี่ ซอรี่ ไม่หลบชนนะค่ะ วิ่งๆ แฮ่กๆ

 

พอมาถึงเกทก้ได้ขึ้นเป็นคนสุดท้าย เขากำลังจะปิดเกทพอดี เฮ้อๆๆๆๆๆ ขาสั่นอยู่เลยตอนขึ้นเครื่อง แต่ดีใจที่ทำสำเร็จ

ผู้แสดงความคิดเห็น Tanya ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2012-06-19 10:42:01 IP : 99.231.223.82


ความคิดเห็นที่ 97 (4065045)
avatar
Beauviiez

 ดีใจกับพี่ธัญญ่าด้วยคะ อยากไปเรียนต่อแบบพี่ญ่าบ้างจังค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Beauviiez (su_sutida33-at-hotmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2016-08-25 22:46:49 IP : 118.173.141.210



<< ก่อนหน้า 1 [2]


Copyright © 2010 All Rights Reserved.