ReadyPlanet.com
dot
dot
รับข้อมูลข่าวสาร ThaiAuPairClub

dot
dot
ประมวลภาพสังสรรค์งานไทยออแพร์คลับจ้า
dot
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 6
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 5
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 4
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 3
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 2
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 1
dot
+++ เอเจนซี่ที่แนะนำ +++
dot


ลิฟอินแคร์กิฟเวอร์ แนนนี่แคนาดา ทำงานเรียนต่อเมืองนอก ไปต่างประเทศ
Cultureal Care Thailand


ธัญญ่าและโครงการออแพร์ ทางITV article

พิธีกร : เจน ชมพูนุช, ตี้ สมเจตน์
ผู้ร่วมรายการ : ธัญญ่า

ช่วงที่ 1

เจน : สวัสดีค่ะ กลับมาพบกับรายการ Zoning เช่นเคยนะค่ะ กับเจนค่ะ และก็พี่..อ่าว!!! ไปไหนมาค่ะเนี่ย

พี่ตี้ : สวัสดีครับ กระผมตี้ สมเจตน์ ครับ

เจน : เป็นอะไรค่ะ

พี่ตี้: เพิ่งลงเครื่องมา โอโฮ นี่ไป...

เจน : ไปไหนมาค่ะเนี่ย

พี่ตี้: นี่ไปต่างประเทศไง

เจน : อ๋อ เดี๋ยวนี่ไฮโซ

พี่ตี้ : โฮ เราก็ต้องมีไปถ่ายทำต่างประเทศบ้าง นี่ไปนี่ญี่ปุ่นนะ.. แล้วแวะกลับมาคุนหมิง ไปฮ่องกงปุบ!! ต่อมาลงเครื่องที่เสียมราฐ แล้วก็เนี่ยตีเข้าเชียงใหม่ลงเข้ากรุงเทพฯ มานี้เลยสตูดิโอ

เจน : แล้วทำไมมันจะแบบว่าบินตรงมาลงเข้ากรุงเทพฯเลยไม่ได้หรือไงค่ะ

พี่ตี้ : เคยไปเมืองนอกรึเปล่าครับ

เจน : อ่าว..ก็ต้องเคยสิค่ะแหม

พี่ตี้ : ไปประเทศไหนครับ

เจน : เออ...ล่าสุดไปเกาหลีมาค่ะ

พี่ตี้ : ไปเกาหลี โอ้! นี่เกาหลีน่าไปมากเลย เป็นดินแดนที่เรียกว่าสวยงาม โรแมนติก

เจน : ใช่ โรแมนติกมาก

พี่ตี้ : มีเรื่องอะไรเล่าให้ฟัง

เจน : ก็มี..แต่มันเป็นเรื่องน่าอายนิดนึงนะ

พี่ตี้ : เรื่องน่าอายคือยังไง

เจน : ก็ช่วงที่เจนไปเป็นช่วงเดือนพฤศจิกายน ปีที่แล้วใช่ไหมค่ะ แล้วก็หิมะกำลังตกพอดี แล้วอู้ฮู หนาวมาก อากาศก็-15

พี่ตี้ : อืม

เจน : ต้องใส่ถุงมือ

พี่ตี้ : เย็นๆๆ

เจน : ขนาดใส่ถุงมือแล้ว มือยังแข็งอยู่เลยนะค่ะ

ใช่แล้วก็เข้าห้องน้ำ ไปกับพี่บีมลูกอาดี๋นะค่ะ เข้าห้องน้ำกันสองคนก็เกิดเหตุการณ์ว่ามือมันแข็งไง มันต้องถอดถุงมือใช่ไหม พอเราจะเข้าห้องน้ำ แต่มันถอดกางเกงไม่ได้เนี่ยดิเป็นปัญหา มือมันแข็งไง

พี่ตี้ : มือแข็ง ??

เจน : คือถอดไม่ได้มันเจ็บ

พี่ตี้ : ถอดทำไม??

เจน : ก็จะเข้าห้องน้ำไม่ถอดกางเกงได้ไงหล่ะ

พี่ตี้ : อ๋อ

เจน : ก็เลยต้องลำบากพี่บีม เรียกพี่บีมบอกพี่บีมมาช่วยหน่อย

พี่ตี้ : มาช่วยถอดหน่อย

เจน : พี่บีมก็ไม่ไหวเหมือนกัน แต่ก็ยังจะช่วยน้อง

พี่ตี้ : โอ้โฮ นี่คือเรียกว่า ถ้าไปเมืองนอก ถ้าไปเมืองหนาวต้องเตรียมเสื้อผ้า เตรียมร่างกายให้ดี

เจน : เยอะๆเลย ต้องแบบหนาๆ มากๆ ค่ะ

พี่ตี้ : นี่โอ้โฮ นี่ไปที่จีนมาโอ้โฮ!! นี่เข้าห้องน้ำนี่มีเหมือนกันเข้าไป มีประตูครึ่งเดียว ใครไปใครมานี่เห็นกันหมดเลย

เจน : เข้าใจ ใช่

พี่ตี้ : เห็นหมดเลยนะ (หัวเราะ) แล้วนี่ไปแวะที่ญี่ปุ่น โอ้โฮเข้าไปที่ห้องน้ำก็เจอแบบอุปกรณ์แบบไฮเทคมาก มีปุ่มกด จื้ดๆๆๆ จื้ด  เราก็นั่งปับก็กด ตู๊ดๆๆ มีเสียงวู๊ดวี๊ดๆ นี่อยู่เป็นชั่วโมงเล่นปุ่ม เล่นอยู่นั่น (555) เล่นปรื้ดๆๆ ไง สนุกไหม นี่เป็นเออ..เขาเรียกว่า..เวลาจะไปเมืองนอกก็ต้องมีการเตรียมตัว แล้วมีเรื่องอะไรที่มันแปลกๆ

เจน : ประสบการณ์ดีๆเนอะ

พี่ตี้ : แต่วันนี้เรามีเออ..เขาเรียกว่า โครงการดีๆสำหรับคนที่อยากจะไปเมืองนอกนะครับ อยากจะไปเมืองนอก อยากจะมีประสบการณ์ที่ดี แล้วไปแล้วจะมีรายได้ดีรึปล่าว แล้วต้องไปอย่างไร เดี๋ยวช่วงหน้าเรามีแขกรับเชิญของเราจะมาพูดคุยให้ฟังในช่วงหน้า สักครู่เดียวครับ

จบช่วงที่ 1

   

ช่วงที่ 2

เจน : กลับเข้ามาสู่ช่วงที่สองของรายการแล้วค่ะ

พี่ตี้ : ที่บอกว่าใครที่อยากจะไปเมืองนอก โฮ..พลาดโครงการนี้ไม่ได้เลย

เจน : โครงการอะไรค่ะ

พี่ตี้ : รู้จักโอแปร์ไหมครับ

เจน : อะไรง่ะ กาแฟเหรอค่ะ

พี่ตี้ : ไม่ใช่ร้านขายกาแฟ หรือร้านขายเค้ก

เจน : อะไรง่ะ

พี่ตี้ : Aupair นี่เป็นโครงการดีๆสำหรับคนที่อยากไปเมืองนอก

เจน : อ๋อ

พี่ตี้ : อ๋อ..อะไรค่ะพี่ (หัวเราะ)

เจน : อ๋อ..อะไรเหรอค่ะ

พี่ตี้ : อย่างงี้ๆ เดียวมาคุยกับแขกรับเชิญของเรานะครับ ขอต้อนรับคุณ ธัญญ่า ธัญลักษณ์ ทองกูล ครับ สวัสดีครับ

ธัญญ่า : สวัสดีค่ะ (เสียงปรบมือ)

พี่ตี้ : นี่แหล่ะครับ เขาเรียกว่าเป็นผู้ที่ได้เข้าร่วมโครงการของโอแปร์

ธัญญ่า :ค่ะ

พี่ตี้ : เดียวก่อนอื่นผมถามจริงๆว่าโอแปร์นี่เรียกชื่อนี้ถูกไหมครับ

ธัญญ่า : คำว่า Aupair เลยเนี่ยมาจากภาษาฝรั่งเศส ฉะนั้นการออกเสียงของจริงๆ ก็คือพื้นฐานก็คือ โอแปร์ แต่คนอเมริกันก็ออกเสียงว่าออแพร์ หรือ โอแพร์

พี่ตี้ : เออ..

ธัญญ่า : ออแพร์ ไม่ได้ออกเสียงตัวป.ปลานะค่ะ

พี่ตี้ : เหมือนกันคือจะเรียกโอแปร์ก็ได้หรือเรียกออแพร์ก็ได้

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ นี่คือโครงการเดียวกัน

พี่ตี้ : ครับโครงการนี้คือโครงการอะไรครับ

ธัญญ่า : คือว่าโครงการนี้นะค่ะ จะเป็นโครงการที่ให้เราไปทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก แต่ในขณะเดียวกันเราไม่ใช่เออ..คนที่ไปทำงานหรือถือวีซ่านักทำงานคนทำงานนะค่ะ เราจะได้ถือวีซ่านักเรียนแลกเปลี่ยน

พี่ตี้ : ครับ เออ..

ธัญญ่า : แล้วก็มีจุดประสงค์เพื่อไปแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม เรียนรู้ภาษาวัฒนธรรม ในขณะเดียวกันเราเองก็ทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก อยู่กับครอบครัวคนอเมริกัน แล้วก็ได้รับรายได้ โครงการนี้คนที่จะเข้าร่วมโครงการได้นะค่ะ อืม จะต้องจบระดับมัธยมปลายเป็นต้นไปค่ะ

พี่ตี้ : นี่ไปได้เลย

เจน : ไม่ทราบมีอายุไหมค่ะ

ธัญญ่า : อืม...มีค่ะ

พี่ตี้ : จำกัดอายุ

เจน : ตั้งแต่อายุเท่าไหร่ค่ะ

ธัญญ่า : ตั้งแต่อายุ 18 ปีเป็นต้นไป และไม่เกิน 27 ปีนับจากวันเดินทาง

พี่ตี้ : เป็นผู้หญิงจะดีกว่า ผู้ชายเขาอาจจะไม่ค่อย

ธัญญ่า : ค่ะ

เจน : ส่วนใหญ่พี่เลี้ยงจะเป็นผู้หญิงซะส่วนใหญ่เนอะ

ธัญญ่า : ค่ะ

พี่ตี้ : อย่างนี่เราต้องเป็นผู้หญิงนะฮ้า..

เจน : ไม่ใช่แล้ว

พี่ตี้ : ก็คือผู้ฉิงอย่างนี้ไปได้ไหมฮ้า..

ธัญญ่า : (หัวเราะ) ไม่แน่ใจค่ะ

เจน : แล้วรับงานอื่นได้ไหมค่ะ

ธัญญ่า : เราไม่สามารถทำงานอื่นได้ค่ะ ในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน

เจน : ไม่สามารถไปเป็นเด็กเสิร์ฟหรืออะไรอย่างนี้ไม่ได้เลย

ธัญญ่า : โอ้...ไม่ได้เด็ดขาด

เจน : ต้องเสียค่าใช้จ่ายไหม

ธัญญ่า : ค่าใช้จ่าย ไม่แพงมากค่ะ เข้าร่วมโครงการก็ มีอยู่ตั้งแต่ 400 เหรียญ

พี่ตี้ : โอ้ย..ต้องใช้ ผมต้องใช้เครื่องคิดเลขอีกแล้ว 400 เหรียญ คูณ ตอนนี้เท่าไหร่ 39 บาทกว่า 39 บาทกว่า ตีว่า 40 แล้วกัน

ธัญญ่า : ค่ะ คือว่าโครงการนี้เราไม่สามารถที่จะไปได้เองเราก็ต้องทำผ่านเอเจนซี่หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ที่เป็นตัวแทนอย่างถูกต้องตามกฎหมายนะค่ะ แล้วก็จะต้องมีเสียค่าเข้าร่วมโครงการ คือแต่ละเอเจนซี่ก็มีค่าเข้าร่วมโครงการมากน้อยต่างกันไป ซึ่งก็มีเลตต่ำสุดอยู่ที่ประมาณ 400 เหรียญ แล้วก็สูงสุดก็ประมาณอยู่ที่ 1000 เหรียญ

พี่ตี้ : 1000 เหรียญ ก็คิดง่าย คูณ 40 ก็อยู่ที่ 4 หมื่น 16000-40000 บาท

เจน : ทำไมถึงแตกต่างกันละค่ะ

ธัญญ่า : ก็อันนี้อาจจะเป็นตามนโยบายของแต่ละองค์กรด้วยค่ะ แต่ยังไงก็ตามไม่ว่าเราจะไปองค์กรไหน เมื่อไปอยู่ตรง..เมื่อไปทำหน้าที่เป็นออแพร์แล้วก็คือ ทุกคนก็จะได้รับสิทธิเท่าเทียมกันหมด ก็คือจะต้องทำงาน 45 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ไม่เกิน 45 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ แล้วก็จะต้องได้วันหยุด เออ..แล้วก็ต้องได้รับค่าขนมตอบแทนในแต่ละอาทิตย์ไม่ต่ำกว่า140 เหรียญต่อสัปดาห์ด้วยค่ะ

พี่ตี้ :คือต้องมีรายได้

เจน : อาจจะได้เยอะกว่านั้น แต่ก็คือห้ามต่ำกว่านี้

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ ห้ามต่ำกว่านั้น อาจจะได้เยอะกว่านั้น  แล้วแต่..

พี่ตี้ :เมื่อกี้เป็นค่าใช้จ่าย ตอนนี้เป็นรายได้ใช่ไหมครับ รายได้อย่างต่ำๆ 140 คูณ 40

เจน : แล้วสูงสุดทราบไหมค่ะ เขาได้กันประมาณเท่าไหร่

ธัญญ่า : สูงสุดอย่างตัวธัญญ่าเองได้อาทิตย์ละ 200 เหรียญ คือว่าจริงๆ อาจจะมองดูว่ามันค่อนข้างเป็นรายได้ที่น้อยแต่ว่าเราต้องยอมรับว่าเราไปในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน  แล้วตรงเลตชั่วโมงที่เขาให้นี่เป็นเลตที่ปลอดจากภาษีแล้ว แล้วก็เงินที่เราได้มาส่วนนี้คือหักจากค่าห้องพักและค่าอาหารเรียบร้อยแล้ว

พี่ตี้ : หักหมดเลย

ธัญญ่า : หักหมดแล้ว ก็คือของเราเต็มๆแล้วเราไม่ต้องไปให้ใครอีกแล้ว จะเอาไปใช้หรือเก็บหรืออะไรก็แล้วแต่ เออ..ลืมบอกไปอย่างหนึ่งด้วยว่า ครอบครัวจะต้องสนับสนุนค่าใช้จ่ายการเรียนให้กับออแพร์ เออ..ปีหนึ่งไม่เกิน 500 เหรียญค่ะ ก็คือถ้าเราอยากไปเรียนอะไร เขาจะสนับสนุน

พี่ตี้ : เขาจะมีส่วนช่วยด้วย

ธัญญ่า : สมทบให้เรา

พี่ตี้ : ที่นี่มาพูดถึงโอแปร์นี่ คือจะไปได้ทั่วโลกเลยรึเปล่าครับ โครงการนี้

ธัญญ่า : โครงการออแพร์จริงๆมีอยู่หลายประเทศค่ะ

พี่ตี้ : เช่น..ประเทศไหนบ้างครับ

ธัญญ่า : ประเทศทางยุโรป นี่เยอะมาก เยอรมัน นอร์เว เดนมาร์ก อย่างฝรั่งเศสก็ใช่ แต่ลักษณะของโครงการอาจจะแตกต่างกันไปนะค่ะ อย่างเช่น การทำงาน หรือรายได้ ผลตอบแทนที่ได้รับ หรือคุณสมบัติการร่วมโครงการอะไรอย่างนี้นะค่ะ

พี่ตี้ : เออ..แต่หลักๆ ที่ไปนี่คือ อย่างคุณธัญญ่าที่ไปนี่คือไปที่

ธัญญ่า : ประเทศอเมริกาค่ะ

พี่ตี้ : ที่นี่มาพูดถึงโครงการ คนที่อยากจะไปเป็น..(ออแพร์) ร่วมโครงการนี้ ต้องมีขั้นตอนยังไงบ้าง ต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง

ธัญญ่า : สำหรับคนที่สนใจอยากเข้าร่วมโครงการออแพร์นะค่ะ ก็ถ้าอายุไม่เกินเกณฑ์นะค่ะ

พี่ตี้ : 18-27 ปี สามารถ

ธัญญ่า : ค่ะ 27 ปี นับจากวันเดินทาง แล้วก็จบสูงกว่าระดับมัธยมปลายหรือกำลังศึกษาอยู่ระดับปริญญาตรีหรือจะจบปริญญาตรีแล้วก็ตาม ก็สนใจก็คือ ต้องไปสมัครกับที่เอเจนซี่หรือองค์กรใดองค์กรหนึ่งก็ตามที่รับทำเรื่องนี้ แล้วหลังจากนั้นก็กรอกเอกสารใบสมัคร แล้วก็ต้องมีประสบการณ์การเลี้ยงเด็กด้วย

เจน : ประสบการณ์นี่คือหมายถึงอะไรค่ะจะต้องมีใบหรืออะไรเหรอ

ธัญญ่า : คือว่าใช่ค่ะ จริงๆนี่ เราสามรถไปหาประสบการณ์เพิ่มเติมที่หลังจากที่เราไปสมัครก็ได้ค่ะ อาจจะไปขอฝึกตามศูนย์เนอสเซอรี่ต่างๆ เหมือนที่ธัญญ่าทำ

เจน : เออ..คือต้องมีใบไปให้เขาด้วยใช่ไหมค่ะ

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ

พี่ตี้ : กี่เดือนครับที่ไปฝึก

ธัญญ่า : ก็แค่ 200 ชั่วโมงนะค่ะ

พี่ตี้ : ที่นี้พอมีใบนี้แล้ว ผ่านขั้นตอนนี้หลังจากนี้ต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง

ธัญญ่า : ก็ หลังจากนั้นก็คือก็ต้องดูว่าเอเจนซี่เขาจะรับเราหรือเปล่า เพราะต้องดูคุณสมบัติ บุคลิกภาพด้วย จริงอยู่ว่ามันเป็นโครงการที่ทุกคนสามารถไปได้ แต่ว่าเราก็ต้องผ่านการคัดเลือกก่อนต้องมีภาษาอยู่ในระดับที่พอใช้ได้ สื่อสารได้ก่อน แล้วก็มีบุคลิกภาพเหมาะที่จะไปเป็นตัวแทนของคนไทย เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนค่ะ

พี่ตี้ : ครับ เพราะว่าภาษานี่สำคัญนะ คือถ้าไปแล้วไม่เป็นภาษาอย่างที่พี่ไปเมืองนอกนะ นี่พี่คุยเมื่อยมือเลยนะ คุยจนมือหงิกๆอย่างนี้เลย ไม่รู้จะไปทางไหน

เจน : พูดไม่รู้เรื่อง

พี่ตี้ : ภาษาก็ต้องพอมีพื้นฐานบ้าง

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ หลังจากนั้นถ้าองค์กรของเรารับเราเข้าไปเรียบร้อย เขาก็จะดำเนินการหาครอบครัวให้กับเรา เขาจะมีการติดต่อแล้วก็จะมีการเลือกครอบครัวที่เราอยากอยู่ด้วย ก็คือมีการติดต่อจากทางครอบครัวมาแล้วเราก็คุยกัน ถ้าเราพอใจเราอยากไปอยู่กับเขา เราก็ตกลง โอเค...ฉันจะไปทำงานกับคุณไปอยู่กับคุณ

พี่ตี้ : ครับ เตรียมตัวเดินทางเลย

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ

เจน : ฟังอย่างนี้แล้วคนทางบ้านอาจจะเข้าใจว่าการที่ไปอย่างนี้ค่ะ การไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กนี่ เหมือนการไปเป็นคนใช้ฝรั่งรึเปล่าค่ะ

พี่ตี้ : เออ..ผมว่ามันน่าจะเป็น

เจน : ใช่ไหม

พี่ตี้ : ฟังดูแล้วมันเหมือนเป็นคนใช้ฝรั่งเลย

เจน : เออ..เป็นคนใช้เขารึเปล่า

พี่ตี้ : เอาอย่างนี้เดียวจะให้ตอบในช่วงหน้าครับ แล้วก็ให้มาพูดถึงประสบการณ์ที่คุณธัญญ่าไปมา มีประสบการณ์อะไรดีๆบ้าง คุ้มแค่ไหน ไปเป็นคนใช้ฝรั่งจริงรึเปล่า ช่วงหน้ากลับมาติดตามสักครู่เดียวครับ

จบช่วงที่สอง

ช่วงสุดท้าย

 

เจน : กลับเข้ามาในช่วงสุดท้ายของรายการแล้วนะค่ะ นี่ !!! พี่ตี้ คิดอะไรอยู่นั่นนะ

พี่ตี้ : ก็คุยกันแล้วมีรายได้ โอโฮ้ !! สัปดาห์หนึ่งก็เยอะ แอ๊ะ พอไปร่วมโครงการนี้ ไปเป็นคนใช้ฝรั่งจริงรึเปล่าครับ

ธัญญ่า : คนส่วนใหญ่เขาจะคิดอย่างนั้น อืมสำหรับตัวธัญญ่าเองพอรู้จักโครงการออแพร์มานี่ ก็ไม่เคยคิดเลยว่าเราจะไปเป็นคนใช้ฝรั่ง เพราะว่าโครงการนี้เป็นโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยน มีหน้าที่ให้ไปเพื่อดูแลเด็ก ถ้าพูดถึงคำว่าไปเป็นคนใช้คือเหมือนกับต้องถูบ้าน

พี่ตี้ : กวาดบ้าน

ธัญญ่า : กวาดบ้าน ซักผ้าของทุกคน

พี่ตี้ : หุงข้าว

ธัญญ่า : หุงข้าวมัน..

พี่ตี้ : ถอดถุงเท้าให้คุณผู้ชาย

ธัญญ่า : ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน

เจน : ไม่เกี่ยว อันนั้นมันเป็นภรรยาแล้วคะ

พี่ตี้ : เออเหรอ (หัวเราะ) ก็คือไม่ขนาดนั้น ก็คือดูแลเออ..

ธัญญ่า : เราดูแลเด็กที่เราเลี้ยงดูให้เขาได้รับความสุขสบาย อยู่แล้วก็ไม่เจ็บไม่ป่วย แล้วก็ปลอดภัย นี่คือหน้าที่สำคัญที่สุด

พี่ตี้ : หน้าที่หลัก

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ

เจน : แล้วคุณธัญญ่าเคยเลี้ยงเด็กมากี่คนแล้วค่ะ

ธัญญ่า : ที่ไปเลี้ยงมาก็คือที่บ้านที่ไปอยู่นั่นมีเด็กสองคนค่ะ

เจน : เออ..ก็คืออยู่บ้านนั้นตลอดไม่เคยเปลี่ยนบ้านเลย

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ

พี่ตี้ : ถ้าเปลี่ยนบ้านเขาก็ไม่จ้างสิ..ฮึฮึ

ธัญญ่า : ก็อาจเป็นได้ค่ะในกรณีที่เราไปอยู่แล้วเนี่ย แล้วเรามีปัญหากับครอบครัวนะค่ะ เราก็สามารถที่จะเปลี่ยนบ้านได้เช่นกัน

เจน : เราสามารถขอเปลี่ยนบ้านได้ใช่ไหมค่ะ

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ

พี่ตี้ : อึดอัดไหมครับเวลาไป

ธัญญ่า : ไม่นะคะ แต่อาจจะมีแรกๆคือในเรื่องของภาษานิดหน่อยที่เราไม่สามารถจะสื่อสารได้ดังใจของเรา แต่ก็พัฒนาไปเรื่อยๆนะค่ะ

พี่ตี้ : แล้วพอทีนี้ พอไปที่นั้นแล้ว กลับมานี้มีประสบการณ์อะไรที่ประทับใจ

ธัญญ่า : ดีค่ะมีเยอะแยะมากค่ะ ก็อย่างครอบครัวที่ไปอยู่ด้วยกันก็คือไปอยู่ถึงสองปีเต็มๆ ก็คือไปอยู่ตอนที่คนแรกอายุได้สองขวบกับสามเดือน แล้วคนเล็กยังไม่เกิดเลย ก็คือไปอยู่กับเขาเรา ก็คือได้เห็นเขาเกิด ได้เลี้ยงดูมามันเป็นความผูกพันอย่างหนึ่งเลยค่ะ

เจน : มันผูกพันใช่ไหมค่ะ

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ แล้วเราก็ก่อเกิดเป็นความรู้สึกดีๆ ที่ว่าเมื่อเรากลับมายังประเทศของเราแล้วนี่ เรามีเขาที่อยู่ทางนู้น เอาไว้ติดต่อสื่อสารกัน มันเป็นการแลกเปลี่ยนจริงนะค่ะ แล้วเราก็เหมือนกับถ้าเราอยากกลับไปท่องเที่ยว ทางนู้นก็คือยินดี พร้อมเสมอที่จะให้เราไปหาเขา เรามีความคิดถึงกัน เทศกาลก็จะส่งการ์ด วันเกิด คุยโทรศัพท์กัน คือมันเป็นลักษณะของ เออ...ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนกันจริงๆนะค่ะ

เจน : แล้วคิดถึงน้องไหมค่ะ

ธัญญ่า : คิดถึงมากค่ะ

เจน : แล้วน้องไม่ติดเหรอ

ธัญญ่า : ติดมากค่ะ ก็โทรคุยกันแทน แล้วก็ส่งของขวัญไปให้

เจน : เออ..ตอนนี้ก็เริ่มโตแล้วใช่ไหมค่ะ

พี่ตี้ : ตอนนี้ก็ 17 ปีแล้ว

เจน : จะบ้า

ธัญญ่า : ไม่ใช่

พี่ตี้ : โตเร็ว

ธัญญ่า : ธัญญ่าไม่ได้เลี้ยงนานขนาดนั้นค่ะ

เจน : อันนั้นต้องเรียกแม่นนมแล้วค่ะ (หัวเราะ) ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก

พี่ตี้ : ก็โตขนาดนั้น

เจน : เคยมีปัญหากันบ้างไหมค่ะ

ธัญญ่า : ปัญหาส่วนใหญ่ก็มี แต่ว่าก็คือมันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นะค่ะ คือเราสามารถพูดคุยกันได้ เช่น ถ้าเขากลับบ้านช้า เราก็บอกกับเขาว่าเออ...คุณกลับบ้านช้านะ หรือว่าวันนี้เขาจะให้เราดูแลลูกเป็นพิเศษตอนกลางคืน ก็คือแบบให้เราทำ Baby-Sit ธัญญ่า ตอนกลางคืนอะไรอย่างนี้ ถ้าเราไม่ว่าง เราก็บอกเขานะค่ะว่า เออเราจะไปกลับเพื่อนนะ เดียวขอวันเสาร์แทนได้ไหม  คือ หรือไม่เราก็ถามเขาก่อนก่อนเราจะไปนัดกับเพื่อนนะค่ะ เราก็ถามเขาว่า เออวันศุกร์นี้ฉันจะไปดูหนังกับเพื่อน คุณจะให้ฉันเออ..คุณจะออกไปข้างนอกรึเปล่า อืม..อะไรอย่างนี้

พี่ตี้ : แล้วต้องเช็คเวลากัน

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ เราก็คุยกันได้ทุกเรื่อง

พี่ตี้ : อยากให้คุณธัญญ่าพูดกับคุณผู้ชมว่าเออไปแล้วนี่คุ้มค่าแค่ไหน ไปแล้วได้อะไรมาบ้าง

ธัญญ่า : ขั้นแรกก็คือภาษาเราพัฒนาขึ้นมาก โดยส่วนตัวแล้วเนี่ยก็คือเป็นคนที่เรียนจบทางด้านเอกภาษาอังกฤษอยู่แล้ว ก็คือมีภาษาที่พอสื่อสารใช้ได้ แต่ในลักษณะของการที่ไปร่วมคลุกคลีอยู่กับชาวอเมริกันเลยนี่เรายังไม่เคย ฉะนั้นเมื่อเราไปอยู่มาสองปี ภาษาเราก็คือดีขึ้นมาก สามารถกลับมาแล้วฟังพูด มีความเข้าใจอย่างดียิ่งขึ้น ก็คือเป็นประโยชน์ในการสมัครงานค่ะ เรามีความมั่นใจยิ่งขึ้น ในเรื่องภาษาก็คือยอมรับเลยว่าได้ขึ้นมามากจริงๆ  และนอกจากนั้นก็คือเรื่องของ เออ..มุมมองนะค่ะ ทัศนคติของเรา

พี่ตี้ : Vision, วิชั่น

เจน : เออๆ

พี่ตี้ : มี Vision ที่กว้างไกล

ธัญญ่า : อย่างนั้นแหละค่ะ

พี่ตี้ : มีมุมมองที่แปลกขึ้นที่ดีขั้น

ธัญญ่า : ที่แปลกขึ้น ที่กว้างขึ้นนะค่ะ คือเราอาจจะมองเห็นลักษณะผู้คน ความเป็นมิตร หรือของ เออ...อาหารการกิน หรือลักษณะการอยู่กินต่างๆ อะไรอย่างนี้ค่ะ  คือเราก็ได้มุมมองในอีกรูปแบบหนึ่ง แล้วก็นอกจากนั้นคือเรื่องของรายได้ค่ะ ที่เราสามารถจะเก็บได้ (หัวเราะ) เพื่อเป็นกองทุนของเรา

พี่ตี้ : กลับมาก็เป็นเศรษฐีนีอยู่เมืองไทย

ธัญญ่า : มันไม่ถึงขนาดนั้นนะค่ะ

พี่ตี้ : พิสูจน์ง่ายๆ

เจน : ดูสร้อยพี่เขาสิ ฮู้!! เออ..ไม่ใช่แหละ

พี่ตี้ : อย่าไปดูสิ นี่ยังไม่มีเลยยังอิจฉาอยู่ คือสรุปง่ายๆว่าคือถ้าไปแล้วเนี่ยจะได้ภาษา

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ

พี่ตี้ : แล้วก็ได้มุมมองที่กว้างขึ้น แล้วก็มีรายได้

ธัญญ่า : รายได้คะ เป็นเงินเหมือนกับที่เป็นเงินก้อน เงินถุง เงินขวัญถุงให้กับเราในการกลับมาแล้วอาจจะเริ่มต้นทำงานหรือเรียนหนังสืออะไรก็ได้

เจน : เออ..เราสามารถเก็บได้ขนาดเลยเหรอ

พี่ตี้ : แล้วสามารถที่จะกลับไปหาแฟมมิลี่หรือครอบครัวนั้นได้อีก

เจน : เหมือนมีบ้านอีกบ้านหนึ่งได้เลย

ธัญญ่า : ใช่ค่ะ

พี่ตี้ : เขาก็ยินดีต้อนรับเพราะเราเคยไปดูแลลูกเขา แล้วที่นี้มาถึงเรื่องของคนที่ไป เคยมีถูกส่งกลับไหมครับ

ธัญญ่า : มี มีแน่นอนค่ะ คือว่าบางกรณีอย่างเช่น  เด็กอาจจะ..คืออาจจะด้วยความเลินเล่อหรืออะไรก็แล้วแต่ ทำให้เด็กได้รับบาดเจ็บนะค่ะ ผู้ปกครองของเด็กสามารถที่จะ..เออ อาจจะบอกกับทางองค์กรว่าเด็กคนนี้อาจจะเลินเล่อ หรือดูแลลูกของเราไม่ดี..

พี่ตี้ : ขอเปลี่ยน

ธัญญ่า : ขอเปลี่ยนอะไรอย่างนี่ค่ะ

เจน : ก็โดนส่งกลับมาเลยเหรอค่ะ

ธัญญ่า : ก็อาจจะ..ก็เป็นไปได้ค่ะ

พี่ตี้ : คือส่งกลับมาอบรมใหม่

ธัญญ่า : ไม่ค่ะ ก็คือ เหมือนกับคุณจบโครงการออแพร์ไปเลย

พี่ตี้ : คืออย่างนี้ ถ้าจะไปก็ไม่ใช่ง่ายเหมือนกัน

ธัญญ่า : ค่ะการไปอยู่ ไปก็เหมือนดูจะง่าย แต่การไปอยู่แล้วมันก็ไม่ง่ายเหมือนกันที่จะทำให้อยู่ครบโครงการนะค่ะ

พี่ตี้ : แต่ถ้าไปแล้วก็ถือว่าได้ประสบการณ์ที่ดี ก็คุ้มค่า

ธัญญ่า : ค่ะ คุ้มค่า

พี่ตี้ : ครับแล้ววันนี้ก็มีหนังสือเล่มนี้นะครับ เที่ยวฟรีมีตังค์ใช้สไตล์ออแพร์ จากคุณธัญญ่า

ธัญญ่า : ค่ะ ธัญญ่าเขียนเอง

พี่ตี้ : จากคุณธัญญ่าจะมอบให้กับคุณผู้ชมที่ชมอยู่กี่เล่มดีครับ

ธัญญ่า : วันนี้มีมาแจกกันสิบเล่มฟรีๆ เลยค่ะ

พี่ตี้ : จะถามคุณธัญญ่าว่า ถ้าเกิดคุณผู้ชมจะไปร่วมโครงการนี้สามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่ไหนครับ..

ธัญญ่า : ค่ะ สามารถถามข้อมูลเพิ่มเติมได้นะค่ะ ตัวธัญญ่าเองทำเว็บไซค์เอาไว้เพื่อเป็นการเผยแพร่ข้อมูลโครงการนี้ที่ www.thaiaupairclub.com แล้วก็มีหนังสือเที่ยวฟรีมีตังค์ใช้สไตล์ออแพร์ เป็นประสบการณ์ตรงอีกหลายๆเรื่องที่สนุกสนานอยู่ในหนังสือนั้นด้วยค่ะ

พี่ตี้ : ครับ ก็เข้าไปในเว็บไซค์ได้ โทรด่วนเลยนะครับ 10 สายแรก ก็ 10 เล่มๆละ 1 ท่าน

เอาละวันนี้ขอบคุณมากนะครับ คุณ ธัญญ่า ธัญลักษณ์ ทองกูล นะครับ..ขอบคุณมากครับ

ธัญญ่า : ขอบคุณค่ะ

พี่ตี้ : แหมอยากจะไปเมืองนอก

เจน : ไปไม่ได้ ไปได้แต่นี่คงไปไม่ได้เพราะว่าอายุเกิน

พี่ตี้ : ไปไม่ได้ไม่เป็นไรเดียวเราค่อยไปเที่ยวของเราเอง วันนี้เวลาหมดแล้ว

เจน :  ค่ะ พบกับรายการ Zoning ได้ใหม่นะค่ะ ทุกวันจันทร์-พุธ เวลา สี่โมงครึ่งทางช่อง ITV ค่ะ

วันนี้พวกเราขอตัวลาไปก่อน สวัสดีค่ะ

พี่ตี้ : สวัสดีครับ

                




มุมออแพร์น่ารู้

อยากเป็นออแพร์ใช่ไหม article
108 คำถามกับโครงการออแพร์ อเมริกา article
เตือนภัยเพื่อนๆ ชาวออแพร์ที่หาโฮสต์เอง article
ตัวแทนโครงการ ออแพร์ทั้ง 14 แห่งในอเมริกา article
การขอหนังสือเดินทาง (passport) article
การขอใบประวัติอาชญากรรม (ใบรับรองความประพฤติจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ) article
คำแนะนำยามสัมภาษณ์กับโฮสต์ article
10 ความคาดหวังจากโฮศต์สู่ออแพร์ article
ปลอดภัยไว้ก่อน article
การออกนอกประเทศขณะเป็นออแพร์ article
แต่งกายรับฤดูหนาว article
Time out การลงโทษ! article
โอกาสทางการศึกษากับโครงการ"ออแพร์" article
คิดให้ดีก่อนจะมาเป็นออแพร์ article
Daylight Saving Time article
เทศกาล Halloween(All-hallow-evening )
เทศกาล Thanksgiving
Scam โฮสต์หลอกหลวง article
ฉันคืออแพร์ พี่เลี้ยงเด็กอินเตอร์ article
ฟุดฟิดฟอไฟไปกับธัญญ่า (ตอน2) article
ฟุดฟิดฟอไฟไปกับธัญญ่า( ตอนที่ 1) article
Rematch การเปลี่ยนครอบครัว article
10 คำแนะนำ สำหรับการเป็นผู้ประสบความสำเร็จ article
Social Security Card article
ประกาศปรับรายได้ออแพร์อเมริกา article
บทสัมภาษณ์ของธัญญ่ากับหนังสือ EXIT article
Tanya on Mc Sentinel Newspaper article
"The Nanny Diaries" หนังบันทึกพี่เลี้ยงเด็ก article
ท่องจำขึ้นใจ article
ประกาศขึ้นค่าธรรมเนียมการขอวีซ่าประเทศอเมริกา article
ปัญหา ปัญหา article
เทศกาล Easter article
คำถาม-คำตอบ ที่ควรรู้กับโครงการออแพร์ article
108 คำถามกับโครงการออแพร์ (หน้า 2)
108 คำถามกับโครงการออแพร์ (หน้า 3)
108 คำถามกับโครงการออแพร์ (หน้า 4)
ประวัติไทยออแพร์คลับ



[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (10192)
avatar
จิ

สนใจต้องทำไงบ้างคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น จิ (jip_pk-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2008-12-08 13:58:12 IP : 125.27.110.94


ความคิดเห็นที่ 2 (10449)
avatar
เล็ก

 

ต้องมีเงินใบบัญชีไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนเท่านั้นเหรอค่ะถึงจะไปได้

ผู้แสดงความคิดเห็น เล็ก (i-tim04-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2008-12-16 12:05:24 IP : 203.113.116.61



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.

 

   

      

www.thaiaupairclub.com จุดประสงค์ของเวบ คือ มีไว้เพื่อเป็นจุดศูยน์กลางแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ประสบการณ์ ของสมาชิก และเพื่อสร้างมิตรภาพของออแพร์ ทั้งบุคคลที่สนใจโครงการ เป็นออแพร์อยู่ หรือ สิ้นสุดการเป็นออแพร์แล้วก็ตาม ข้อมูลทั้งหมดมาจากประสบการณ์ของสมาชิกแต่ละคนที่แตกต่างกันไป ขอให้ใช้ดุลยพินิจในการพิจารณาและรับข้อมูล ทางเวบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในการสนับสนุนคนไทย ให้เดินทางเข้าอเมริกาอย่างผิดกฏหมาย หรือผิดวัตถุประสงค์ของการเป็นออแพร์

www.thaiaupairclub.com is the first Thai au pair community web site in Thailand. We have friendly and warm welcome for everyone, plese feel free to join us. We would love to help each other by sharing opinions and experiences openly. More than that, we would love to make our au pair program to be great experiences for everyone. Au pair is experiences for life.

รูปภาพ และ บทความทั้งหมดบนเวบนี้ ไม่อนุญาตให้ทำการพิมพ์ หรือนำไปเผยแพร่ แจกจ่าย แก้ไขโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของเว็บ tanya@thaiaupairclub.com