ReadyPlanet.com
dot
dot
รับข้อมูลข่าวสาร ThaiAuPairClub

dot
dot
ประมวลภาพสังสรรค์งานไทยออแพร์คลับจ้า
dot
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 6
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 5
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 4
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 3
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 2
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 1
dot
+++ เอเจนซี่ที่แนะนำ +++
dot


ลิฟอินแคร์กิฟเวอร์ แนนนี่แคนาดา ทำงานเรียนต่อเมืองนอก ไปต่างประเทศ
Cultureal Care Thailand


ป้าออพัว อดีตออแพร์ไทยในอเมริกา "สมาชิกกิตติมศักดิ์ของไทยออแพร์คลับ ปัจจุบันสมรสแล้ว" article

 

สวัสดีค่ะ อดีตออแพร์อออเมริกาที่เป็นสมาชิกอันยาวนานของไทยออแพร์คลับของเราค่ะ ป้าออพัว นามปากกานี้ หลายๆ คนคงรู้จักดี ชีวิตป้าออแพร์ หรือ กุ้ง ที่ได้แ่ต่งงานและ อยู่ในอเมริกาหลังจาก จบโครงการน่าสนใจและเธอมีข้อคิดดีๆ หลายอย่างมากฝาก อยากแนะนำให้เพื่อนๆ ได้รู้จักเธอ กันค่ะ
ธัญญ่า: สวัสดีคะป้าออพัว ขอเรียกว่ากุ้งนะค่ะ
กุ้ง: ยินดีค่ะ
ธัญญ่า: ขอเริ่มคำถามแรก กุ้งรู้จักโครงการออแพร์ได้อย่างไร
กุ้ง: รู้จักจากเพื่อนของเพื่อนอีกทีค่ะ ตอนนั้นกุ้งกับเพื่อนทำงานเป็นพีอาร์ให้กับสถาบันสอนภาษาแห่งหนึ่งแถวประตูน้ำค่ะ วันหนึ่งเพื่อนได้รับอีเมลล์จากเพื่อนของเขาที่เป็นออแพร์ที่เมกา รู้แค่คร่าวๆว่าออแพร์คือเป็นพี่เลี้ยงเด็ก อยู่กับครอบครัวเมกัน เพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมและภาษา กุ้งสนใจเลยติดต่อโครงการณ์เอาเองค่ะ
ธัญญ่า: แล้วทำไมถึงสนใจและคิดมาโครงการออแพร์ค่ะ
กุ้ง: สิ่งแรกเลยคือเงินค่ะ พูดกันตรงๆเลยนะคะ เพราะกุ้งไม่ได้เป็นคนรวย กุ้งเคยทำงานวันละเกือบสิบสองชั่วโมง อยู่แต่ในห้องแอร์ จนตัวซีด ได้เงินเดือนไม่พอค่าใช่จ่ายเลยค่ะ ใหนจะต้องส่งเงินไปให้พ่อกับแม่ที่บ้านต่างจังหวัด
ประการที่สองคือ อยากจะพูดภาษาอังกฤษกะฝรั่งมากค่ะ เรียนมาหัวฟู จบราม ฯ เอกภาษาอังกฤษ มีโอกาสได้พูอแค่คำว่า Hi, Hello, How are you? แค่เนี๊ย 5555 ไม่รู้จะเรียนไปทำไมค่ะ เด็กเล็กๆยังพูดได้ ก็เลยไฝ่ฝันว่าซักวันจะได้พูดกะฝรั่งแบบประโยคยาวๆมั่ง 
ประการที่สาม อยากได้งานทำที่ดีๆ หลังจากจบโครงการณ์แล้ว เพราะตั้งใจจะสอบโทอิค
เพื่อเอาไปสมัครงานทำที่แอร์พอร์ต หรือ บริษัทต่างประเทศที่ตั้งอยู่ในเมืองไทยค่ะ เพราะจะได้ใช้ภาษาได้ตลอด
ธัญญ่า: พอตัดสินใจมาโครงการนี้ มีปัญหาในการทำเอกสาร ใบสมัคร หรือปัญหาด้านอื่นๆ ไหม
กุ้ง: ไม่รู้ทำมัยค่ะธัญญ่า กุ้งเป็นคนไม่ค่อยได้เจอปัญหาเรื่องเอกสารเลยค่ะ คือว่าการ ทำเอกสาร ทุกอย่างราบรื่นอย่างกะจับวางค่ะ แต่ปัญหาจะอยู่ที่เงินมากกว่าค่ะ เพราะกุ้งบอก ตั้งแต่ต้นแล้วว่า ไม่มีเงิน แต่ก็ได้พี่สาวค่ะที่ให้ยืมก่อน พอได้เป็นออแพร์แล้ว กุ้งก็ทยอย ส่งเงิน มาให้ค่ะ ปัญหา อีกประการหนึ่งคือ ความท้อแท้ค่ะ ใจกุ้งตอนนั้นหน่ะเต็มร้อยค่ะ คิดไปว่า ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะ เป็นยังงัย กุ้งจะสู้ แต่เพราะความที่ว่าก่อนที่จะได้แมทช์ อะไรๆ มันก็ไม่แน่นอนค่ะ ช่วงระหว่างที่ รอโฮสแมทช์ ใจมันก็คิดไปต่างๆนาๆว่าเราจะได้แมทช์มั๊ย แล้วเมื่อไหร่ แล้วกับใคร แล้วเค้าจะ ดี กับเรามั๊ย ก็คิดไปหมดเลยค่ะ แถมบ่อยครั้งมากเลยค่ะที่กุ้งเจอคนอื่นๆพูดดูถูก ซ้ำเติมต่างๆนาๆ หาว่าเราจบตั้งปริญญาตรีมา งานที่เคยทำอยู่ก็ดีแล้ว กลับอยากจะไปเป็นคนใช้ฝรั่งบ้าง หาว่า โครงการณ์ออแพร์มีจริงเหรอ จะไปอยู่กะฝรั่งได้เหรอ แน่ใจว่าเลี้ยงเด็กเป็น เฮ้ออออออ.....เจออย่างนี้มาแทบทุกวัน ใจมันก็สั่นได้นะคะ ฮ่าๆๆๆ


ธัญญ่า: แล้วท้อไหม
กุ้ง: ในใจตอนนั้น ถึงแม้หลายครั้งจะท้อแท้ไปบ้าง แต่พยายามข่มไว้ค่ะ อยากให้คนรอบข้างเรา มั่นใจในตัวเรา ว่าเราทำได้
ธัญญ่า: การแม็ทช์เป็นอย่างไร รอนานไหม มีปฏิเสธไปมากน้อยแค่ไหน
กุ้ง: ทำเรื่องและเก็บชั่วโมงไปประมาณแปดเดือน แล้วออนไลน์ส่งไฟล์ไปประมาณสองเดือนกว่าค่ะ ตอนนั้นกุ้งส่งเรื่องไปช่วงไกล้เบรคคริสต์มาส ข่าวคราวก็เลยเงียบเหงาฝรั่งเค้าฉลองคริสต์มาส กันค่ะ ใจก็กระวนกระวาย เลยเข้าไปหาพี่ที่โครงการณ์ ว่าในระหว่างที่รอเนี่ย เราทำไรได้บ้าง เพื่อไฟล์เราจะได้เด่นขึ้นบ้าง พี่เค้าก็แนะนำให้กุ้งไปหาเก็บชั่วโมงเลี้ยงเด็กอ่อนเพิ่ม เพราะกุ้งมี แต่ชั่วโมงเลี้ยงเด็กอายุมากกว่า สี่ขวบ กุ้งก็เลยเก็บชั่วโมงเลี้ยงเด็กอ่อน อายุแปดเดือนเพิ่ม ในขณะที่รอแมทช์ค่ะ พอเก็บได้ซักพัก ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ ก็มีโฮสโทรมาคุยค่ะ เป็นโฮสแรก และโฮสเดียวที่โทรมา กุ้งก็ตอบเยสเลยค่ะ
ธัญญ่า:ทำไมเลือกบ้านนี้
กุ้ง: บ้านนี้เป็นบ้านแรกและบ้านเดียวที่กุ้งคุย โฮสมัมโทรมาคุยบอกรายละเอียดทุกอย่าง ตั้งแต่วันแรกโดยที่กุ้งไม่ต้องถามอะไรมากมาย โฮสมีน้องคนเดียว อายุแปดเดือนในตอนนั้นค่ะ (อานุสงค์ในช่วงระหว่างที่รอแมทช์ แล้วกุ้งไปเก็บชั่วโมงเลี้ยงเด็กอ่อนเพิ่มเนี่ย แม๊....มันแรง จริงๆขอบอก ฮ่าๆๆๆ) ตารางงานเพอร์เฟคสำหรับกุ้งมากคือ ทำวันจันทร์ถึงศุกร์ เจ็ดโมงเช้าถึง ห้าโมงเย็น หยุดเสาร์ อาทิตย์ มีรถให้ขับ บ้านอยู่ไกล้คอลเลจทาว เดินแค่ ห้านาทีถึงค่ะ ไม่ต้อง ใช้รถก็ได้ ไปใหนก็เดินเอาค่ะ โฮสไปทำงานทั้งสองคนเลย กลับมาก็ ห้าโมงค่ะ กุ้งก็เลี้ยงน้อง กับหมาตัวนึงที่บ้านค่ะ
ธัญญ่า: กว่าจะได้บินมาเหยียบเมกา เบ็ดเสร็จนานแค่ไหนเอ่ย
กุ้ง: ถ้านับตั้งแต่เริ่มเก็บชั่วโมง และรอบิน กุ้งใช้เวลาประมาณหนึ่งปีเต็มๆค่ะ
ธัญญ่า: มาอยู่เมกา เป็นออแพร์ที่ไหน
กุ้ง:กุ้งมาเป็นออแพร์ ที่เมือง Ithaca, NY เมืองที่มี มหาลัยดังอย่าง มหาลัย Cornell ค่ะ ก่อนจะมาไม่รู้จักคอร์เนลด้วยซ้ำ รู้จากโฮสว่ามีมหาลัยไกล้บ้าน เราสามารถเทคคลาสได้
ธัญญ่า: แล้วโอสต์พ่อแม่ทำงานอะไร
กุ้ง: โฮสมัมจบดอกเตอร์เป็นนักจิตวิทยาค่ะ ส่วนโฮสแด๊ดเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ Cornell Library ค่ะ
ธัญญ่า: ดูแล้วอะไรก็น่าจะสบายๆ นะ กับเด็กคนเดียว แล้วกุ้งมีปัญหาในการทำงานบ้างไหม
กุ้ง: กุ้งไม่เคยมีปัญหาหนักๆค่ะ เพราะกุ้งจะปรับปรุง แก้ไขก่อนทุกครั้ง ก่อนที่ปัญหานั้น จะหนักขึ้น ไปอีก
ธัญญ่า: การอยู่บ้านคนอื่นที่ไม่ใช่บ้านตัวเองก็ไม่ง่ายใช่ไหม
กุ้ง: ค่ะ เพราะความแตกต่างในอะไรหลายๆอย่าง กุ้งโชคดีที่พ่อแม่เคยส่งกุ้งไปอยู่กับญาติหลายปี ก่อนที่จะมาเมกา กุ้งเลยปรับตัวได้ดีกับการอยู่ีร่วมกับคนอื่้นที่ไม่ใ่่ช่พ่อแม่ แต่ก็ยังรู้สึกว่ายาก เหมือนกันค่ะ เพราะครั้งนี้เรามาอยู่ในฐานะผู้อาศัยและลูกจ้างเราต้องพึ่งเค้าเยอะกว่า
ธัญญ่า: มีข้อแนะนำ ในการอยู่ร่วมกับโฮศต์ไหมค่ะ จากประสบการณ์ตรงค่ะ
กุ้ง: การอยู่บ้านคนอื่น ก็ควรที่จะทำให้เค้ารัก เค้าเอ็นดู สิ่งสำคัญที่สุดคือ การเคารพและ ให้เกียรติซึ่งกันและกัน ก่อนจะทำอะไรกุ้งจะถามความคิดเห็นโฮสเสมอ แสดงให้เค้าเห็นว่า เค้าก็มีความสำคัญกับการตัดสินใจของเรา กุ้งจะคุยกับโฮสเลยว่าถ้ามีอะไรเราจะคุยกันนะ ไม่ชอบ ไม่สบายใจอะไรในการกระทำของกันและกัน ให้บอกกัน อย่าปิดบังจนวันนึงมันสายเกินไป
สิ่งสำคัญอีกประการหนึ่งคือ การเชื่อใจและไว้ใจซึ่งกันและกันค่ะ ก่อนโฮสมัมจะออกไปทำงาน ถ้าวันใหนมีโฮกาส หรือดูๆแล้วโฮสมัมท่าทางเป้นห่วงน้อง เพราะน้องอาจไม่สบาย หรือเพราะ เรายังใหม่ด้วย ซึ่งอันนี้กุ้งเข้าใจความรู้สึกนี้ค่ะ มันคือสันชาตญาณของความเป็นแม่ กุ้งจะบอก โฮสมัมเสมอว่า “I want to let you know that I will take care of him the best, please don’t worry. และต้องพูดจากใจจริงๆด้วยนะคะ มันช่วยได้มากเลยค่ะ การช่วยเหลือซึ่งกัน และกันก็เป็น สิ่งจำเป็นค่ะ อย่างสุภาสิตไทยที่ว่า “อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควาย ให้ลูกหลานดู” กุ้งอยู่บ้าน ถึงแม้จะนอกเหนือเวลางานแล้ว ก็จะช่วยจับโน่นจับนี่ ล้างจาน กวาดบ้านช่วยโฮสไปค่ะ ครั้งแรกที่โฮสเห้นว่ากุ้งช่วยเค้าทำงานบ้าน เค้าตกใจค่ะ แล้วบอกเราว่า เรามาเป็นพี่เลี้ยงเด็กนะ ไม่ใช่คนใช้ เค้าไม่อยากให้เราช่วย แต่กุ้งก็อธิบายให้เค้าฟังว่า เราอยู่ด้วยกัน ก็เหมือนเป็น ครอบครัวเดียวกัน อันใหนพอจะช่วยได้เราก็ช่วยกันค่ะ โฮสก็ปลื้มเรา ณ บัดนั้น ฮ่าๆๆๆ
ธัญญ่า: เยี่ยมไปเลยค่ะ ธัญญ่าก็ยังเชื่อคำสุภาษิตไทยนี้ใช้ได้ผลทำให้คนรักได้จริงๆค่ะ
ธัญญ่า: อย่างกุ้งนี้ คิดถึงบ้านไหม ออกจะดูเป็นสาวมั่นมากๆ
กุ้ง: คิดถึงมากเลยค่ะ กุ้งมาอาทิตย์แรกๆ ร้องไห้คิดถึงบ้านเป็นสองอาทิตย์ แนะนำร้องไปเถอะค่ะ มันเป็นการระบายทางหนึ่ง อย่าเก็บมันไว้เลย พยายามโทรคุยกับเพื่อน คุยกับครอบครัว ออกไป ข้างนอกบ้างค่ะ กุ้งโชคดีค่ะ ที่ได้โฮสที่ใจดีและอบอุ่น ถึงแม้เค้าจะเป็นแค่คนที่เราเพิ่งรู้จัก เค้าก็เป็นทุกอย่างของเราในตอนนั้นค่ะ ความเครียด ความกลัวอะไรต่างๆก็เลยทุเลาลงไปบ้าง ต้องขอบคุณโฮสจริงๆค่ะ ที่เข้าใจกุ้งในตอนนั้นค่ะ

ธัญญ่า: คิดว่าอะไรทีคุ้มมากๆ กับการมาเป็นออแพร์ครั้งนี้ของกุ้ง
กุ้ง: การได้ประสบการณ์ชีวิตที่ไม่สามารถซื้อหาได้ในชีวิตนี้ กุ้งได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆในชีวิตมากมาย ไม่ว่าการเป็นคนที่มีความอดทนมากขึ้น เข้าใจชีวิตมากขึ้น และพยายามเข้าใจคนว่า คนเรามี ความแตกต่างนะ รู้จักการยอมรับความแตกต่างของกันละกัน และปรับตัวให้เข้ากับ สิ่งแวดล้อม ที่เราอยู่ สิ่งนี้กุ้งคิดว่าสำคัญมากค่ะ กับโลกในยุคโลกภิวัฒน์(ไม่รู้ว่าสะกดถูกรึเปล่าธัญญ่า ฮ่าๆๆ) ยุคที่ต้องรู้ให้ทั่วถึงครอบคลุมทั่วโลก ปัจจัยที่สำคัญก็คือความสามารถในการปรับตัว และเข้าใจ ยอมรับความแตกต่างของคนอื่นๆได้ในยุคนี้ค่ะ

ธัญญ่า: อยากจะถามเรื่องความรัก กุ้ง รู้จักกับคุณสามีได้อย่างไร
กุ้ง: เรารู้จักกันที่มหาลัยคอร์แนลค่ะ เค้าเรียนปริญญาเอกที่นั่น ส่วนกุ้งก็ไปเรียนที่นั้นเพื่อที่จะได้ หกเครดิตตามที่โครงการณ์ตั้งเป็นกฏไว้ ได้ไปเรียนการเต้น ละติน กับ บอลรูม แดนซ์ เป็นการเต้น ที่ต้องเต้นเป็นคู่ ตอนแรกๆ ก็สลับสับเปลี่ยนคู่กับคนอื่นไปทั่ว แต่ไม่เคยได้เต้น กับสามีเลย จนเกือบ จะจบคอร์สแล้วได้โอกาสจับคู่เต้นกับเค้า เจอครั้งแรกรู้สึกได้ว่า เค้าเป็นคนที่ไว้ใจได้ ร่าเริง คุยสนุก กุ้งรู้สึกว่าเค้าไม่เหมือนเด็กคอร์แนลทั่วไป ที่พอรู้ว่าเราเป็นออแพร์ มาเลี้ยงเด็ก ภาษาก็งูๆ ปลาๆ พวกนี้เค้าจะไม่เอาเวลามาคุยกับเราหรอกค่ะ ฮ่าๆๆๆ แต่สามีเป็นคนที่ใจเย็นมาก ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ บวกกับความที่เค้าชอบสอน เราก็เลยได้ครูภาษาและเพื่อนคุย แลกเปลี่ยน วัฒนธรรมกันไป ตั้งแต่นั้น ค่ะ อ่าๆๆ
ธัญญ่า: สิ่งทีคิดว่าแฟนเอาชนะใจเราได้คืออะไรค่ะ
กุ้ง: เค้าจะสอนและแก้ภาษาให้เราโดยที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย (อันนี้สำคัญ ฮ่าๆๆๆ เพราะสอน เท่าไหร่ก็ไม่เคยจำ ฮ่าๆๆๆ) เค้าเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายมาก ดีกับเราตั้งแต่เจอกันวันแรก จนวันนี้เราแต่งงานกันครบสี่ปีแล้ว เค้าก็ยังเป็นคนเดิม ไม่เปลี่ยนเลยค่ะ จะเปลี่ยนก็ตรงที่ ยิ่งนานวันเข้า เราก็ยิ่งรักกันมากขึ้นค่ะ ฮี๊ววววววว (โห...น้องๆรีบล้วงคออ๊วกกันใหญ่ ฮ่าๆๆๆ)
ธัญญ่า: ป้าออพัวคิดงัยกับออแพร์ที่มาแล้วมีแฟนที่เมกา
กุ้ง: คิดว่า ความรักเป็นเรื่องที่ดี เป้นสิ่งที่มีทั้งทุกข์ทั้งสุขปะปนกันไป ถ้าถามว่ากุ้งคิดยังงัย กับออแพร์ที่มาแล้วมีแฟนที่เมกา กุ้งคิดว่ามันเป้นเรื่องไม่แปลกเลยค่ะ ความรักมันเกิดขึ้นได้เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใหน มันไม่สำคัญค่ะ ขอให้รักกันจริงอันนี้กุ้งว่าสำคัญกว่า แต่ที่สำคัญเหนือ สิ่งอื่นใด ก็คือ การรู้จักหน้าที่ ความรับผิดชอบของเราในขณะนั้น การเป็นออแพร์ก้ คือการมาเป้น พี่เลียงเด็ก ตรงนี้ออแพร์ต้องทำให้ดีที่สุด และกุ้งคิดว่ามันควรเป็นสิ่งแรกสุดที่ออแพร์ทุกคนควรจะมี
ธัญญ่า: ในฐานะที่เป้นออแพร์รุ่นพี่มาก่อน และก็มีแฟนและแต่งงานกับสามีเมกานั้น ขอข้อคิดในเรื่องนี้หน่อยจ๊ะ
กุ้ง: ขอฝากข้อคิด เตือนใจนิดนะคะ ว่าความรักไม่ใช่แค่สิ่งสวยงามเท่านั้น ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ คำสุภาษิตนี้ก็ยังใช้ได้เสมอ หลายคน หลายออแพร์เจอแฟน แต่งงานกันไปมีความสุข มีลูกๆน่ารัก แต่หลายคน หลายออแพร์ก็ทุกข์ ทุกข์และเจ็บเหลือเกินกับความรักครั้งนี้ หันไปพึ่งใครก็ลำบาก เพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านเมืองเรา ที่พ่อแม่ พี่น้อง หรือเพื่อนๆสามารถ หยิบยื่นความช่วยเหลือ ได้ทัน ท่วงที ความแตกต่างทางสังคม และวัฒณธรรมก็เป็นปัญหาใหญ่ที่คู่รักต่างแดนต้องเผชิญ กุ้งอยากให้ใช้วิจารณญาณไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน ก่อนที่จะตัดสินใจ “รักแท้หาไม่ง่ายเลยค่ะ” ขอให้ใช้เวลาเป็นเรื่องพิสูจน์นะคะ กุ้งขอให้ทุกคนโชคดีนะคะ
ธัญญ่า: ซึ่งธัญญ่าก็ถือว่ากุ้งโชคดีมากเลยค่ะกับความรัก และ ดีใจกับกุ้งด้วย ที่จะได้เข้าสาบาน ตนเป็นคนเมกันแล้วนะค่ะ
กุ้ง: จะเป็นคนเมกัน แต่ใจคนไทยร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ธัญญ่า: รวมเวลานานไหมกว่าจะได้เป็นพลเมืองเขานี้ค่ะ
กุ้ง: กุ้งมาเป็นออแพร์เมษา ปี 2004 ตอนเป็นออแพร์เดือนที่สิบ ก็แต่งงานและดำเนินเรื่อง ขอกรีนการ์ดเลยค่ะ แต่กุ้งเป็นออแพร์จนจบโครงการณ์นะคะ คือแต่งงาน แต่ยังเลี้ยงน้อง จนจบโครงการณ์ค่ะ ศิริรวมแล้ว กุ้งมาเมกาได้เกือบจะห้าปีแล้วค่ะ (แต่ทำเรื่องขอกรีนการ์ด และได้เป็นซิติเซ่น ในกรณีกุ้งใช้เวลาประมาณสี่ปีค่ะ)
ธัญญ่า: ชีวิตทีออกมาอยู่ข้างนอกเอง ไม่ได้เป็นออแพร์แล้วเป็นอยา่งไรบ้างค่ะ
กุ้ง: จะมีภาระค่าใช้จ่ายเข้ามาแน่นอนค่ะ ตอนที่เป็นออแพร์นั้น เราจะได้อยู่ฟรี ทานฟรี แต่ออกมาแล้วก็เหมือนเราต้องดูแลค่าใช้จ่ายต่างๆเองหมดค่ะ บางคนได้สามีพอมีตังค์ (อันนี้แล้วแต่ใครทำบุญมามากน้อยต่างกันค่ะ ฮ่าๆๆๆ) ก็ไม่ต้องทำงานค่ะ แต่ถ้าต้องทำงานแล้ว เราจะรับได้มั้ยถ้าจะต้องทำงานที่ร้านอาหาร หรือทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กเหมือนเดิม และเงินที่หา ได้มานั้นก็ต้องถูกหักภาษีไว้อีกค่ะ 
ธัญญ่า: การจะทำงานในอเมริกาได้อยา่งถูกต้องตามกฏหมายจะต้องได้ใบทำงานมาก่อนใช่ไหมค่ะ
กุ้ง: ใช่ค่ะ ถึงแม้ว่าจะได้ใบมาแล้ว ความแข่งขันก็มีความสูงเหมือนกันค่ะ อย่างที่รู้ๆ ออแพร์บางคน พอจบโครงการณ์แล้ว ภาษาก็ยังไม่พัฒนาถึงขั้นที่จะทำงานได้อย่างสบาย นี่ก็เป็นอุปสรรค สำคัญค่ะ เพราะฉนั้นต้องเตรียมใจรับสภาพตรงนี้ได้ค่ะ อุปสรรค์เรื่องภาษา

ธัญญ่า: ตอนนี้ป้าออพัวทำอะไรอยู่จ๊ะ
กุ้ง: กุ้งเพิ่งจบ ได้ใบอนุปริญญามาอีกใบ ตอนนั้นเรียนหนักมากๆเลยค่ะ แล้วก้ทำกิจกรรมด้วย เพราะเป็นรองประธานนักเรียนของคอลเลจที่เรียนอยู่ค่ะ เทอมแรกกุ้งเรียนปรับภาษาก่อนค่ะ พวก ESL คลาสต่างๆ เพราะยังเขียนไม่คล่อง แต่โห...เรียนหนักมากค่ะ กดดันมากด้วย เพราะความที่ว่า เราจบตรี เอกภาษามา อยู่เมกาก็หลายปีแล้ว ภาษายังไม่ดีอีก มันก็เลยเครียดค่ะ ก็เลยต้องทำให้ ได้ดีที่สุด เทอมที่สองนี่ก็หนักเหมือนเดิมค่ะ อ่าน articles อย่างน้อยอาทิตย์ละ 20 – 40 เรื่อง เพราะต้องเอาเรื่องที่อ่านแล้วไปเขียนอีกทีค่ะ นอนไม่เคยอิ่มเล๊ยยยย ฮ่าๆๆๆๆ เหนื่อยก็เหนื่อยค่ะ แต่ภูมิใจมากค่ะ ที่ได้ เอ วิชาการเขียนค่ะ Academic Writing ในห้องมีคนเพื่อนเอเชียอีกคนค่ะ นอกนั้นหัวแดงๆทั้งห้อง ฮ่าๆๆ ตอนแรกก็ประหม่าค่ะ ว่าจะเรียนไหวมั้ย เพื่อนๆในห้องจะรำคาญ เรามั้ย ถ้าเราพูดไม่เข้าใจ แต่ก็ผ่านมาได้ค่ะ และขอบอกอย่างภูมิใจว่าคนเอเชียอย่างเราๆก็ทำได้ค่ะ แถมทำได้ดีกว่าหัวแดงๆด้วยๆค่ะ กุ้งได้เอมาหลายตัวค่ะ ทำเกรดดีเยี่ยมมาตลอด เพราะความตั้งใจ จริง แน่วแน่และเชื่อในตัวเองค่ะว่า “เราก็ทำได้” อยากฝากบอกเพื่อนๆ น้องๆ ที่มีโอกาสเรียนนะคะ ว่า ความตั้งใจ มุ่งมั่น แน่วแน่ของเราจะพาเราผ่านไปได้ค่ะ กุ้งถือคตินี้มาตลอดค่ะ ไม่ว่าจะทำอะไร คติที่ว่านี้คือ “เราก็ทำได้”
ธัญญ่า: แล้วกุ้งมีมีแผนทำอะไรต่อไปจ๊ะ  อวยพรล่วงหน้าให้กุ้งสมปรารถนาทุกอย่างค่ะ
กุ้ง: ขอบคุณธัญญ่าค่ะที่อวยพรให้้จ้า ให้ตอนแรกกุ้งแพลนไว้ว่าจบแล้วจะหางานทำ แล้วซักสองปีค่อยเรียนต่อ Graduate School (ที่บอกไปอย่างนั้นเพราะยังไม่แน่ใจว่า จะเป็นการต่อปริญญาโทหรือปริญญาเอกค่ะ อันนี้ต้องรอว่ามีทุนแบบใหนบ้างค่ะ) แต่แล้วมีเปลี่ยนแพลนนิดหน่อยค่ะ เพราะเศรษฐกิจเมกาตอนนี้ไม่ดีเลยค่ะ หางานก็ยิ่งยากไปใหญ่ กุ้งก็เลยทำงานร้านอาหารที่ทำอยู่ไปก่อนค่ะ ตอนนี้ก็อ่านหนังสือ เตรียมตัวสอบ GRE (Graduate Record Exam) ค่ะ กุ้งอยากเรียนต่อทางด้าน   Anthropology สาย   Cultural Anthropologyค่ะ เป็นการศึกษาวัฒณธรรมความแตกต่างของคนค่ะ ตั้งใจว่าอยากทำงานกับ UN (United Nations) หรือไม่ก็ Non-Profit Organizations ต่างๆค่ะ คิดไว้ว่าอยากได้งานที่ช่วยเหลือคนในด้านต่างๆค่ะ
ธัญญ่า: สุดท้ายแล้วจ้ากุ้ง ฝากถึงน้องๆ ออแพร์กันหน่อย
กุ้ง: ขอบอกด้วยใจเลยค่ะ ว่าโครงการณ์นี้เป็นโครงการณ์ที่เปิดโอกาสให้กับชีวิตของกุ้งมาก เป็นประสบการณ์ที่หาซื้อไม่ได้เลยจริงๆค่ะ กุ้งโชคดีที่ได้เจอแต่คนดีๆค่ะ ประกอบกับเมื่อตอนที่กุ้ง มาเป็นออแพร์แล้ว กุ้งก็ทำหน้าที่อย่างดีที่สุด แต่ขอบอกไว้ก่อนนะคะ ว่าเหรียญมีสองด้านเสมอค่ะ ถ้าน้องๆตัดสินใจที่จะมาแล้ว ให้เอาความแน่วแน่และมุ่งมั่น พร้อมกับทำ
หน้าที่ออแพร์ให้ดีที่สุด เรียนรู้สิ่งต่างๆที่คิดว่ามีประโยชน์ให้คุ้มค่าให้มากที่สุด เท่าที่มีเวลาในขณะนั้น ถึงแม้ว่าในที่สุดแล้ว เราจะได้อยู่ต่อจนครบปี
 หรือ อยู่ต่อปีที่สอง หรือ โดนรีแมทช์ น้องจะไม่รู้สึกเสียดายเวลา และประสบการณ์ตรงนั้นไปเลยค่ะ เพราะน้องๆได้ทำดีที่สุดแล้ว พี่ขอให้น้องๆทุกคนโชคดีนะคะ

 ธัญญ่า: ขอบคุณกุ้งมากค่ะที่สละเวลาให้สัมภาษณ์กับไทยออแพร์คลับ และถ้าหากว่าใคร ต้องการติดต่อกับกุ้งเป็นการส่วนตัว กุ้งยินดีอย่างยิ่งค่ะที่อีเมลล์นี้
kung0056@hotmail.com และเสปซของกุ้งคือ http://americanspouses.spaces.live.com/  สำหรับ คำถาม เกียวกับการแต่งงานกับชาวมะกัน การดำเนินการเรื่องเอกสารต่างๆ กุ้งก็ิยินดีให้คำแนะนำ ที่ http://aupair2b.pantown.com/ จ้า



สัมภาษณ์เพื่อนออแพร์ไทยในต่างแดน

กิฟท์ แนนนี่แคนาดากับพีอาร์หนึ่งใบ
ฝัน อดีตออแพร์เมกา
บลู ออแพร์ไทยในอเมริกา
ซิ่ว ออแพร์ไทยอเมริกา article
อ้อม ออแพร์ไทยนอร์เวย์ article
ทราย ออแพร์ไทยอเมริกา article
นก ออแพร์ไทยในอเมริกา article
บุ๋ม ออแพร์ไทยในอเมริกา article
ยุ้ย อดีตออแพร์ไทยในอเมริกา article
ติ๊ก ออแพร์ไทยในอเมริกา article
เหมียว ออแพร์ไทยในอเมริกา " เลี้ยงเด็กแฝด ไม่ใช่เรื่องยากส์ เหมียวทำได้ คุณก็ทำได้" article
ตูน ออแพร์ไทยในแคนาดา article
ไอซ์ ออแพร์ไทยในฝรั่งเศศ article
ติ๊ก ออแพร์ไทยในนอร์เวย์ article
พงศ์อิศเรส ออแพร์ชายไทยในเยอรมัน "อยากมาก็ได้มาเยอรมันสมใจ ออแพร์ชายที่มีแนวความคิดที่ดีมาก" article
แอน ออแพร์ไทยในเบลเยียม "ออแพร์สองประเทศแล้ว เนเธอแลนด์ ปัจจุบันเบลเยียม" article
อร ออแพร์ไทยในเดนมาร์ก " ออแพร์สองประเทศแล้ว เนเธอแลนด์ และปัจจุบัน ออแพร์เดนมาร์ก" article
โน๊ต ออแพร์ไทยในแคนดา " อดีตออแพร์เมกา ปัจจุบันออแพร์แคนาดา" article
อภิญญา ออแพร์ไทยในนอร์เวย์ "สองปีที่ได้เป็นออแพร์ทีนอร์เวย์ มีเรื่องและข้อมูลดีๆ เยอะเลยจ้า" article
ยิ้ม ออแพร์ไทยในอเมริกา "สาวไทยไซส์ XXL ก็มาเป็นออแพร์ได้ พร้อมประสบการณ์รีแม็ทช์มาแชร์กัน" article
ตุ๊กตุ่น อดีตออแพร์ไทยในอเมริกา "ดรอปเรียนมาเป็นออแพร์ ปัจจุบันสมรสแล้ว" article
เก๋ ออแพร์ไทยในแคนาดา "อดีตครูอนุบาลจากเมืองไทย ทีได้มาเป็นออแพร์สมใจที่แคนาดา" article
เอ๋ ออแพร์ไทยในอเมริกา "1 ใน 5 ผู้เข้าชิงตำแหน่งออแพร์ไทยแห่งปี 2008" article
สาวน้อย ออแพร์ไทยในอเมริกา " 1 ใน 5 ผู้เข้าชิงออแพร์ไทยแห่งปี 2008" article
เปิ้ณ ออแพร์ไทยในอเมริกา "1 ใน 5 ผู้เข้าชิงตำแหน่งออแพร์ไทยแห่งปี 2008" article
ก้อย ออแพร์ไทยในอเมริกา " 1 ใน 5 ผู้เข้าชิงตำแหน่งออแพร์ไทยแห่งปี 2008 " article
นิด ออแพร์ไทยในแคนาดา ออแพร์ที่ทำกับโฮศต์เอเซียตลอดไม่ว่าจะอเมริกา หรือ แคนาดา article
บี ออแพร์ไทยในสวีเดน อดีตออแพร์อเมริกา ปัจจุบันเป็นออแพร์ทีสวีเดน article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในนิวยอร์ก"กว่าจะได้มาก็รอนานเป็นปี ภาษาก็ไม่ค่อยดี มาเลี้ยงเด็กแรกเกิด" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเยอรมัน "อดีตออแพร์ไทยในเยอรมัน ปัจจุบันเป็นเจ้าของโรงเรียนอนุบาลทีบ้านเกิดของเธอค่ะ" article
สัมภาษณ์ ออแพร์ชายไทยในเมกา "กว่าจะได้มาเป็นออแพร์สมใจต้อรอนาน แล้วผู้ชายดูแลเด็กได้จริงหรือเปล่านี้" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเมกา "ออแพร์ที่ถูกรีแม็ทช์และต้องกลับเมืองไทย ทั้งที่เป็นออแพร์มาได้แค่ 2 อาทิตย์ " article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเมกา"ประสบการณ์ออแพร์ที่ทำงานคู่กับออแพร์อีกคนในเวลาเดียวกัน และดูแลเด็ก 4 คน" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเดนมาร์ก "ไปโครงการออแพร์เองไม่ผ่านเอเจนซี่ กว่าจะได้ไป และถูกรีแม็ทช์" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในนอร์เวย์ "ผิดหวังจากอเมริกา แคนาดา แต่สุดท้ายก็ได้มาเป็นออแพร์ที่นอร์เวย์" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเมกา "ชีวิตออแพร์กับการเลี้ยงเด็กสามคน และข้อคิดดีๆ กับคำว่า Flexible" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในอเมริกา "เป็นออแพร์กับครอบครัวมังสาวิรัต และจบท้ายด้วยการรีแม็ทช์" article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.

 

   

      

www.thaiaupairclub.com จุดประสงค์ของเวบ คือ มีไว้เพื่อเป็นจุดศูยน์กลางแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ประสบการณ์ ของสมาชิก และเพื่อสร้างมิตรภาพของออแพร์ ทั้งบุคคลที่สนใจโครงการ เป็นออแพร์อยู่ หรือ สิ้นสุดการเป็นออแพร์แล้วก็ตาม ข้อมูลทั้งหมดมาจากประสบการณ์ของสมาชิกแต่ละคนที่แตกต่างกันไป ขอให้ใช้ดุลยพินิจในการพิจารณาและรับข้อมูล ทางเวบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในการสนับสนุนคนไทย ให้เดินทางเข้าอเมริกาอย่างผิดกฏหมาย หรือผิดวัตถุประสงค์ของการเป็นออแพร์

www.thaiaupairclub.com is the first Thai au pair community web site in Thailand. We have friendly and warm welcome for everyone, plese feel free to join us. We would love to help each other by sharing opinions and experiences openly. More than that, we would love to make our au pair program to be great experiences for everyone. Au pair is experiences for life.

รูปภาพ และ บทความทั้งหมดบนเวบนี้ ไม่อนุญาตให้ทำการพิมพ์ หรือนำไปเผยแพร่ แจกจ่าย แก้ไขโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของเว็บ tanya@thaiaupairclub.com