ReadyPlanet.com
dot
dot
รับข้อมูลข่าวสาร ThaiAuPairClub

dot
dot
ประมวลภาพสังสรรค์งานไทยออแพร์คลับจ้า
dot
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 6
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 5
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 4
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 3
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 2
bulletประมวลภาพสังสรรค์ครั้งที่ 1
dot
+++ เอเจนซี่ที่แนะนำ +++
dot


ลิฟอินแคร์กิฟเวอร์ แนนนี่แคนาดา ทำงานเรียนต่อเมืองนอก ไปต่างประเทศ
Cultureal Care Thailand


นก ออแพร์ไทยในอเมริกา article

อายุ 26 แล้วตอนสมัครโครงการออแพร์  ดูแลเด็กสามคน  เด็กโต ไม่ง่ายอย่างที่หลายๆ คิด และเป็นออแพร์ไทยคนที่สามที่ได้มาอยู่กับพวกเขา  นกเพิ่งจะมาได้ไม่ถึงครึ่งปี แต่ก็มีข้อแนะนำดีๆ มากมาย อยากให้เพื่อนๆ รู้จักเธอกันค่ะ 

ธัญญ่า: นกเป็นคนหนึ่งที่รู้จักโครงการออแพร์ผ่านจากอินเตอร์เน็ท
นก: 
บังเอิญว่าวันนั้นต้องส่งเมล์งานให้เจ้านาย แล้วอินเตอร์เน็ตที่บริษัทเสียเลยต้องไปส่งอีเมล์ที่ร้านเน็ต พอส่งงานเสร็จก็เข้ามาหน้าหลักเห็นโฆษณารับสมัครร่วมโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม เลยเข้าไปดู คุณสมบัติก็มี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี รักเด็ก สามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ และก็มีรายละเอียดเกี่ยวกับโครงการ ประมาณว่าเป็น

โครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไทย-อเมริกัน ก็เลยลองสมัครออนไลน์ไป โดยไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้นเลย พอสองวันต่อมามีพี่ที่เอเจนซี่ติดต่อมาให้เข้าไปฟังรายละเอียดโครงการ จำได้ว่าเป็นวันเสาร์ตอนเช้า ก็เข้าไปฟัง พอฟังรายละเอียดแล้วก็รู้สึกว่าน่าสนใจ ก็ตัดสินใจสมัคร
 

ธัญญ่า: ทำไมคิดว่าเป็นออแพร์มันน่าสนใจกับเรา
นก: เพราะว่าอยากพัฒนาภาษาอังกฤษอย่างแรง และคิดว่าเป็นโอกาสที่จะหาประสบการณ์ใหม่ ๆ ในต่างประเทศ เพราะไม่เคยไปต่างประเทศเลยแม้แต่ครั้งเดียว (แม้แต่ลาวก็ยังไม่เคยไปอ่ะ คิดดู) ประกอบกับที่บ้านมีเด็กเล็กเยอะ แล้วก็เป็นคนที่ชอบเล่นกับเด็ก ๆ คิดว่าทำได้

 

ธัญญ่า: แล้วเรียนจบอะไรมา

นก: เรียนจบบริหารการตลาด

 

ธัญญ่า: ทำงานอะไรก่อนมาเป็นออแพร์

นก: ก่อนมาเป็นออแพร์ เป็นเถ้าแก่เนี้ยมาก่อน (ล้อเล่นค่ะ) ทำงานกับบริษัทรับจัดสวน งานที่ทำส่วนใหญ่ก็เน้นไปทางด้านการเงิน เอกสารบัญชี จัดซื้อ และติดต่องานกับลูกค้า

 

ธัญญ่า: คิดว่าข้อเด่นเราคืออะไร มีไหม อิๆ

นก: คิดว่าจุดเด่นของนก ก็คือนกเป็นคนที่มีอารมณ์ขัน ยิ้มเสมอไม่ว่าเค้าจะว่าอะไร (แต่ไม่ได้บ้านะจ๊ะ) อดทน ยืดหยุ่นได้

 

ธัญญ่า: มีข้อด้อยหรือเปล่า
นก:
ข้อด้อยก็มีนะคือนกเป็นคนที่ใจร้อน และภาษาไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่เวลาจะพูดอะไรก็จะเกร็ง บางทีก็ไม่พูดเลย ทำให้บางครั้งเราเหมือนคนไม่มีมนุษย์สัมพันธ์ (แหมก็เค้าพูดกันเร็วขนาดนั้นใครจะไปฟังทัน แต่ถ้าเป็นกับเด็ก ๆ ละก็ถึงไหนถึงกัน ฮิฮิ)

 

ธัญญ่า: ตอนสมัครก็อายุ 26 แล้ว คิดไหมว่าอาจจะไม่ได้มา เพราะอายุจะเกินก่อน

นก: คือคิดว่า  ลองสมัครดูถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ดีกว่าสนใจแล้วไม่ได้ลงมือทำ จะเสียดายมากกว่า

 

ธัญญ่า: พอส่งใบสมัครแล้วเป็นงัยบ้าง

นก:  ก็ได้แม็ทช์กับบ้านบ้านแรกที่ได้คุยด้วย  คืออายุเราก็จะเกินแล้วด้วย แต่อย่างไรก็ดี โฮสต์เขาก็มีออแพร์ไทยมาแล้วถึงสองคน  เลยคิดว่าโฮสน่าจะคุ้นชินกับคนไทย 

ส่วนอันสุดท้ายนี่อาจจะไสยศาสตร์ไปนิดนึงอ่ะนะ คือเจ้านายเก่าเค้าดูโหงวเฮ้งคนเป็นเลยเอารูปโฮสที่เค้าส่งมาไปให้เค้าดู พี่เค้าว่าสองคนนี้ใจดี พอมาอยู่ด้วยแล้ว อืมใจดีจริง ๆ แม้ว่าโฮสแม่อาจจะดูดุๆ ก็ตามแต่จริงแล้วใจดีทีเดียว
 

ธัญญ่า: พ่อแม่เด็กทำงานอะไร อายุโอสต์ประมาณเท่าไหร่

นก: โฮสต์พ่อเป็น Chef Technology Officer อายุประมาณ 40 ปี  
โฮสต์แม่อายุประมาณ 38 ปี เป็นแม่บ้านอยู่บ้านเฉย ๆ

 

ธัญญ่า: เลี้ยงเด็กสามคนใช่ไหม

นก: โฮสต์มีลูกสามคน คนโตเป็นผู้หญิงอายุ 7 ขวบ คนกลางเป็นเด็กผู้ชายอายุ 5 ขวบ คนเล็กเป็นเด็กผู้ชายอายุ 3 ขวบ

 

ธัญญ่า: ได้มาอยู่ที่ไหนค่ะ

นก: รัฐอิลินอยส์ ใกล้ เมืองชิคาโก

 

ธัญญ่า: มาอยู่แล้วคิดงัยกับเมกา

นก: อเมริกาเป็นประเทศที่ใคร ๆ ก็อยากมา แต่บางคนอยากมาแทบตายก็ไม่ได้มา ก่อนมาคิดว่าอเมริการคงจะเป็นประเทศที่มีแต่เทคโนโลยี แล้วก็วุ่นวายทั้งวัน คนก็รีบเร่งตลอดเวลา แต่พอมาจริง ๆ แล้ว ส่วนที่วุ่นวายส่วนมากจะเป็นในตัวเมืองใหญ่ ๆ  ส่วนชานเมืองจะไม่ค่อยวุ่นวาย คนที่นี่มีระเบียบ โดยเฉพาะการขับรถ คนที่นี่เคารพกฎ

จราจรมาก ส่วนเรื่องตัวบุคคล เท่าที่ได้เจอมาสามเดือน ถ้าเค้าข้องใจอะไรเค้าก็จะถามเรา ถ้าเค้าได้คำตอบแล้วเค้าก็จบ ไม่กลับไปคิดเล็กคิดน้อย และที่นี่เค้ารักสัตว์มาก ประหนึ่งว่าเป็นลูกก็ไม่ปาน อิอิ
 

ธัญญ่า: เราเป็นออแพร์ นก คนที่สามของบ้านนี้

นก: ตอนแรกก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเค้าถึงเลือกเรา แต่รู้ว่าออแพร์คนเก่าสองคนชื่อนกเหมือนกันทั้งสองคน  แล้วเราก็เป็นนกคนที่สาม

ธัญญ่า: น่าคิดว่าเขาเลือกแต่ นก อิๆ

 

ธัญญ่า: เป็นการเดินทางมาต่างประเทศครั้งแรกหรือไม

นก: เป็นการเดินทางมาต่างประเทศครั้งแรกในชีวิต ขึ้นเครื่องบินครั้งแรก จากบ้านไปไกล ๆ ครั้งแรก ตอนแรกก็ตื่นเต้นดีอยู่ พอวันที่ต้องบินจริง ๆ ร้องไห้ไม่อยากไปแล้ว คนมาส่งก็ร้องคนไปก็ร้อง แต่สุดท้ายก็มาถึงจนได้

 

ธัญญ่า: คิดว่าอะไรทีเจอแล้วแตกต่างจากที่เราเคยชิน

นก: ที่เห็นชัด ๆ คือ เสียงดัง บ้านที่นกอยู่เค้าเสียงดังมาก ไม่รู้ว่าทุกบ้านเป็นหรือเปล่า แต่บ้านเราเวลาเค้าโกรธ เค้าตะโกนใส่กันเลยไม่ว่าจะพ่อแม่หรือลูก ซึ่งบ้านเราถ้าเป็นลูกแล้วมาขึ้นเสียงกับพ่อแม่ คงโดนตีหลังลายแน่ ๆ (แต่ที่นี่ตีไม่ได้นี่เน๊อะ)

 

ธัญญ่า: นอกจากนี้มีอะไรอีกไหม

นก: ก็มีวัฒนธรรมของเค้าที่เราก็ชอบอยู่เหมือนกัน คือเค้าจะเป็นแบบถ้ามีอะไรก็เคลียร์กันเลย จบก็คือจบตรงนี้ ผ่านตรงนี้ไปแล้วก็เป็นเรื่องใหม่ เค้าจะไม่เอาไปคิดเล็กคิดน้อย (มีแต่ออแพร์นั่นแหละเก็บไปคิดเอง ฮ่า ๆ ) ซึ่งอันนี้แหละเป็นข้อดี เพราะก่อนหน้านี่นกเองก็คิดมากเหมือนกัน (เพราะมีวีรกรรมกับเด็ก ๆ หลายครั้ง) แต่พอคุยกับโฮสต์แล้ว เค้าเข้าใจก็เป็นอันว่าจบ

 

ธัญญ่า: แล้วมาอยู่ได้นานแค่ไหนแล้ว

นก: มาได้ห้าเดือนแล้วค่ะ (อิอิ แต่รู้สึกว่ามานานแล้ว)

 

ธัญญ่า: วัน ๆทำอะไรกับเด็กบ้าง

นก: ตอนเช้าก็เอาน้องแต่ตัวไปโรงเรียน แล้วก็หาอาหารเช้าให้น้องกินก่อนไปโรงเรียน แต่ว่าโฮสต์แม่จะเป็นคนไปส่งน้องเอง แล้วก็จะมีน้องคนกลางอยู่บ้านเพราะเค้ามีคลาสตอนบ่าย ก็จะอยู่เป็นเพื่อนน้อง บางทีเอากระดาษมาวาดรูปกัน แต่ส่วนมากน้องเค้าจะเล่น ซะมากกว่า แล้วบอกให้เราอยู่เป็นเพื่อน (น้องเค้าชอบเล่นประมาณยิมนาสติกอ่ะ ออแพร์ไม่สามารถค่ะ เพราะว่าอายุเยอะแล้ว) พอช่วงใกล้เที่ยงก็จะมีน้องคนเล็กกลับมาจากโรงเรียน เราก็หาอาหารเที่ยงไว้ให้น้องกิน พอเที่ยงครึ่ง

คนกลางไปโรงเรียน คนเล็กก็ขึ้นนอน ช่วงนี้ออแพร์ก็จะว่าง สามารถทำอะไรก็ได้ ซักผ้า(ตัวเอง) อ่านหนังสือ ตามสบาย พอบ่ายสามโมง น้องคนกลางก็กลับมาจากโรงเรียน ก็เอาคนเล็กตื่น รอให้พร้อมกันก่อน แล้วก็ดูหนังได้หนึ่งเรื่อง พอหนังจบก็วิ่งเล่นกันในบ้าน ออแพร์มีหน้าที่ดูไม่ให้น้องตีกัน เค้าก็จะวิ่งเล่นกันจนกว่าพ่อเค้ากลับมาดูแลต่ออ่ะคะ ส่วนเรื่องการอาบน้ำของน้อง เค้าจะอาบวันเว้นวัน คนเล็กชอบอาบน้ำนกเป็นคนอาบให้ ส่วนคนกลางเค้าไม่ค่อยชอบอาบน้ำ และเค้าก็เขินไม่ยอมให้เราอาบให้ เค้าให้พ่อเค้าอาบให้อย่างเดียว

ธัญญ่า
: มีการโดนลองของจากเด็กทีเลี้ยงด้วย
นก: เด็กชอบลองของว่าออแพร์ใหม่จะรู้เรื่องหรือเปล่า นกโดนหลายอย่างค่ะ อย่างแรกเรื่องกิน คือน้องคนกลางเค้าชอบกินวาฟเฟิล ซึ่งโฮสต์แม่เค้าให้กินตอนเช้าเพราะมันเป็นอาหารเช้า ที่นี้เราก็ไม่รู้น้องกินตอนเช้าไปแล้ว พอเที่ยงเราต้องหาอาหารเที่ยงให้น้องกิน น้องขอกินวาฟเฟิล เราก็เอาให้เค้ากิน ขอโทษไม่ได้กินอันเดียวค่ะ สองอัน ถามแล้วนะว่ากินได้เหรอ น้องว่ากินได้ อืมก็กินไป พอตกเย็นพ่อเค้าเตรียมอาหารเย็นให้ลูกเค้า เค้าก็ถามลูกว่าอยากินไร ลูกบอกว่าอยากกินวาฟเฟิลอีก พ่อบอกว่าไม่ได้ มันเป็นอาหารเช้า (อ้าว!ซวยแล้วตู ให้กินไปตั้งสองอัน) น้องก็โวยวายพ่อว่าไม่ให้กิน เราซึ่งยืนอยู่ใกล้กับจุดเกิดเหตุก็เลยสารภาพกับพ่อเค้าว่าเราให้น้องกินไปตอนเที่ยงอ่ะสองอันเลย เราถามน้องแล้วน้องว่ากินได้เราเลยเอาให้กิน เหมือนพระเจ้าเข้าข้างคนดี โฮสต์พ่อบอกว่าไม่เป็นไร ไม่รู้ย่อมไม่ผิด เออรอดตัวไป

แต่มันยังไม่จบแค่นั้นอ่ะดิคะ เพราะวันรุ่งขึ้นน้องขอกินวาฟเฟิลอีก เราก็บอกว่าไม่ได้ แล้วเมื่อวานกินไปตั้งเยอะแล้ว
เอาดิพอไม่ให้  น้องก็โวยวายไม่ยอมกินอาหารเช้า แล้วบังเอิญแม่เค้ายืนอยู่ตรงนั้น แม่เค้าก็ถามว่าเรื่องไรเราก็เล่าให้เค้าฟัง เค้าก็ว่าลูกเค้าว่าทำไมก็ถึงโกหก วันนี้ห้ามกินวาฟเฟิลนะ แล้วแม่เค้าก็เดินขึ้นข้างบนไป ทิ้งให้เราอยู่กับน้องสองคน ที่นี้ใกล้เวลาที่เค้าจะไปเรียนแล้วก็ยังไม่ยอมกิน แบบว่าสงสารน้องอ่ะ เลยไปเอาวาฟเฟิลมาให้น้องกินแล้วบอกว่ากินวันนี้แล้วพรุ่งนี้ไม่ให้กินแล้วโอเคป่าว น้องก็โอเคด้วย พอน้องกินเสร็จแม่เค้าลงมาจะไปส่งที่โรงเรียน เค้าเห็นร่องรอยการกินวาฟเฟิล เค้าก็โกรธดิถามว่าใครให้กิน น้องรีบบอกเลยนกกี้เอาให้กิน แม่เค้าก็ว่าน้องลูกเขาว่าไม่ยอมกินอาหารเช้า นกกี้ถึงต้องเอาให้กินนะซิ เธอแย่มาก แล้วแม่เค้าสั่งห้ามกินวาฟเฟิลเป็นเวลาสองวัน (ฮ่าๆๆ)

 

ธัญญ่า: หนุกๆ มีอีกไหมค่ะ

นก: ส่วนเรื่องที่สองกับน้องคนเดิมแหละค่ะ เรื่องเสื้อผ้า คือน้องเค้าจะมีกางเกงสเก็ตอยู่ตัวหนึ่ง ที่เค้ารักมากอยากใส่ทุกวัน(ซึ่งมันทำไม่ได้) เค้าก็ให้เราเข้าไปหาในห้องแม่เค้าให้หน่อย เราก็บอกน้องว่าเราไม่อยากมีปัญหากับแม่เค้า เราไม่อยากเข้าไปมันเป็นห้องส่วนตัวอ่ะ เค้าว่ารีบเข้าไปแล้วรีบออกมาไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเค้าจะเข้าไปด้วย แล้วเค้าก็เข้าไปด้วย ก็ไปหากันในเครื่องอบผ้า ก็ได้ออกมาใส่ แม่เค้ากลับเข้ามา เหตุเกิดทันใด แม่เค้าถามว่าเธอไปเอากางเกงมาจากไหน น้องว่าเอามาจากเครื่องอบแห้งหยิบมาเอง (แหม แม่เค้าคงเชื่ออยู่หรอก) แม่เค้าก็ถามว่าจริงเหรอ เธอเนี่ยนะหยิบเอง แม่เค้าก็ว่าลูกเค้าว่าห้ามไปหยิบในเครื่องอบผ้าอีก (ความจริงเค้าก็ต้องรู้ว่าเราเป็นคนหยิบให้) แต่เราก็ไปบอกเค้าแล้วก็ขอโทษเค้าเพราะเราก็ไม่รู้ว่าหยิบให้ไม่ได้ แล้วเราก็บอกน้องว่าต่อไปไม่หยิบให้แล้วนะเพราะไม่อยากมีปัญหากับแม่เธอ น้องบอกว่าเธอไม่ได้มีปัญหากับแม่ซะหน่อย ก็เค้าเป็นคนบอกแม่ว่าเค้าหยิบมาเอง (อืมยังไปได้น้ำขุ่น ๆ ) และยังมีเรื่องอีกมากมายกับน้องคนกลาง เล่าสามวันคงไม่หมด ฮ่า ๆ เอาแค่นี้ก่อนพอเป็นน้ำย่อย

 

ธัญญ่า: มีปัญหากับเด็กหรือกับโฮสต์ไม่ค่ะ

นก: ส่วนใหญ่แล้วมีปัญหากับน้องคนกลางมากกว่าเพราะว่าน้องเค้าชอบขว้างของเวลาเค้าไม่พอใจแล้วก็ชอบกรี๊ด ชอบตะโกน พอเราสอนเค้าเค้าก็ชอบบอกว่าเค้าเกลียดเรา นกก็บอกว่าถ้าหายเกลียดเมื่อไหร่ก็บอก จะได้ไปเล่นด้วยกัน แต่ว่าลึก ๆ บางครั้งก็แอบน้อยใจ แต่แป๊ปเดียวน้องเค้าก็ลืมแล้วว่าเค้าพูดว่าไรมั่ง

 

ธัญญ่า: มีปัญหา แล้วแก้ไขกันอย่างไรบ้าง เผื่อ เพื่อนๆ ที่อ่านจะได้นำไปปรับประยุกต์ใช้

กับโฮสต์ไม่มีนะคะ ส่วนกับเด็กก็มีบ้าง แต่ก็สามารถแก้ไขได้ อย่างเช่นถ้าน้องไม่ยอมกินข้าวเราก็จะบอกเค้าว่าถ้าไม่กินก็ไม่ต้องดูหนังนะวันนี้ เค้าก็จะยอมกินข้าว  

 

ธัญญ่า:  เราเรื่องการสอนเรื่องสร้างความรับผิดชอบให้กับเด็กๆ หน่อยค่ะนก

นก :  นกก็จะสอนให้น้องมีความรับผิดชอบด้วย คือปกติน้องที่บ้านเนี่ยเค้าเก็บห้องของเค้าเอง ซึ่งโฮสต์จะสั่งไว้ว่าให้เก็บวันไหน เราแค่ช่วยเก็บเตียงเท่านั้นเพราะน้องเก็บไม่ไหว แต่ที่เราให้น้องรับผิดชอบคือ ของเล่นที่น้องเล่นกัน เวลาน้องเล่นของเล่นทุกครั้งเราก็จะบอกน้องว่า เล่นแล้วต้องเก็บที่นะ ถ้าไม่เก็บเราจะเอาไปทิ้ง น้องเค้าบอกว่านี่มันเป็นงานของเธอไม่ใช่เหรอ เราก็ว่ามันเป็นงานของเราแต่ว่าเป็นหน้าที่ของเค้าที่ต้องเก็บ เรามีหน้าที่ดูแลเค้า แล้วน้องเค้าก็ไม่เก็บเราก็เอาเก็บใส่ถุงไว้แล้วก็เตรียมจะไปทิ้ง น้องคนโตเค้า มาหาของเล่นที่เล่นกัน แต่ว่าไม่เจอเค้าก็เลยมาถามกับเรา เราว่าเราเอาไปทิ้งแล้ว เพราะว่าเราบอกแล้วว่า ถ้าเล่นแล้วไม่เก็บก็จะเอาไปทิ้ง น้องเค้าก็ไปคุยกันคนโตกับคนกลาง ว่าเค้าไม่อยากมีออแพร์ (เพราะออแพร์เอาของเล่นไปทิ้งอ่ะ อิอิ) เราเลยบอกน้องว่าถ้าเธอเล่นแล้วเธอเก็บ ของเล่นก็จะอยู่ที่เดิม แต่เล่นแล้วไม่เก็บนึกว่าไม่อยากเก็บไว้เล่นแล้ว ถ้าสัญญาว่าต่อไปเล่นแล้วจะเก็บที่เดิมจะเอาของเล่นมาคืนให้ น้อง ๆ เค้าก็สัญญาว่าเล่นแล้วจะเก็บ ก็เลยไปเอาของเล่นที่เก็บไปมาคืน  (ดีที่ยังไม่ได้เอาไปใส่ถังขยะ ปกติเค้าจะมาเก็บขยะทุกวันอังคาร เลยเป็นโชคดีของน้องไป)

 

ธัญญ่า: เป็นวิธีการสอน การดัดนิสัย ที่ดีนะ ธัญญ่าก็ทำ

นก: การที่เราทำแบบนี้เพราะต้องการหัดให้น้องเป็นคนมีระเบียบ รู้จักรับผิดชอบ เพราะจริง ๆ เราเก็บเองก็จะเร็วกว่า แต่เด็กของเราจะเป็นเด็กที่ไม่รู้จักความรับผิดชอบ แม้แต่น้องคนเล็กที่สามขวบเราก็สอนให้เค้าเก็บห้องเค้า อย่างเวลาน้องนอนตอนกลางวันแล้วจะลงมาข้างล่าง น้องเค้าก็ต้องเก็บของเล่นในห้องใส่กล่องก่อน ตอนแรก ๆ เราก็ให้เค้าช่วยเราเก็บ ต่อไปก็ให้เค้าเก็บเอง โดยเราช่วยบ้าง พอมาตอนหลังเค้าเก็บเองคนเดียว มีอยู่วันนึงจะขึ้นไปเอาน้องลงมาข้างล่าง เปิดประตูเข้าไปโอ้แม่เจ้า! น้องเก็บห้องเองเรียบร้อย ไม่ต้องบอกเลย (มันเป็นความภูมิใจเล็ก ๆ นะเนี่ย)

 

ธัญญ่า: ปัญหาอื่นๆ โดยรวมในการเป็นออแพร์ที่นี้ สำหรับเรามีไหม

นก: ปัญหาใหญ่ ๆ ไม่มีนะคะ จะมีก็ปัญหากับน้องรายวันแหละค่ะ ขอบอกว่ามีทุกวัน

 

ธัญญ่า: ความสุข หรือว่า ความประทับใจ กับการได้มาเป็นออแพร์ที่นี้

นก: ความประทับใจในการเป็นออแพร์ที่นี่ ก็มีหลายอย่างค่ะ อย่างแรกก็กับเพื่อนคนไทย  ทำให้เรารู้ว่าคนไทยไม่ทิ้งกัน อย่างต่อมาก็กับน้องที่เราเลี้ยงเค้าน่ารัก เวลาที่เราสอนอะไรแล้วเค้าเชื่อหรือเค้าจำได้เราจะภูมิใจเล็ก ๆ อย่างต่อมาก็คือว่าการที่เรามาอยู่ไกลบ้าน ไกลครอบครัว ทำให้เรารู้ว่าพ่อแม่ ครอบครัวของเรารักเรา เป็นห่วงเรามาก

 

 

แค่ไหน ซึ่งตอนอยู่เมืองไทยอาจรู้สึกไม่มาก แต่พอมาแล้วรู้สึกได้มาก จริง ๆ ว่าเค้าเป็นห่วง อะไรที่ไม่เคยลองทำ แม่กับน้องก็พยายามทำ เพื่อที่จะสามารถติดต่อเราได้ เวลาเราเลี้ยงน้องแล้วน้องเถียงเรา มองย้อนกลับไปเหมือนเรากำลังเถียงแม่ตอนเด็ก ๆ เลย แต่แม่ก็ยังใจเย็น นกก็เลยพยายามทำแบบแม่บ้าง รู้เลยว่าการมีลูกมันลำบากอย่างนี้นี่เอง 

 

ธัญญ่า: เรียนหรือเปล่าเอ่ย

นก: เรียนที่ COLLEGE OF LAKE COUNTY เพิ่งจะเรียนที่เดียวจ้า

 

ธัญญ่า: ได้ไปเที่ยวที่ไหนมาบ้างเปล่าค่ะ

นก: เพิ่งจะมาค่ะ ยังไม่คอยได้ไปไหนเลย ก็มีไป นิวยอร์ก แล้วก็เที่ยวอยู่ในชิคาโก้ ที่ไปบ่อย ๆ ก็วัดไทยค่ะ ฮ่าๆๆ เค้าเรียกเที่ยวหรือเปล่า แล้วก็ทัวร์อยู่แถวดาวน์ทาวน์ชิคาโก้แหละค่ะ แต่ว่าเดือนหน้าจะไปบาฮามาสค่ะ

ธัญญ่า: ว๊าว แอบตามไปค่ะ ชอบ

 

ธัญญ่า: ว่างๆ ทำอะไรจ๊ะ

นก: ว่าง ๆ ก็มีรับเบบี้สิทให้เพื่อนโฮสค่ะ บางครั้งก็ไปวัดไทย แล้วก็ไปหาอาหารไทยกินกับเพื่อนในตัวดาวน์ทาวน์ ส่วนวันธรรมดาก็ดูหนังผ่านอินเตอร์เน็ตไปเรื่อยเปื่อยค่ะ

 

ธัญญ่า: เห็นว่าอยากเรียน กราฟฟิค ดีไซน์

นก: ตอนแรกตั้งใจไว้ว่าจะมาเรียน Graphic design แต่ว่าต้องใช้ภาษาในระดับที่ดีมาก เลยต้องเรียน ESL ไปก่อนแล้วค่อยไป test ใหม่ แต่ตอนนี้ว่าจะลงเรียนดำน้ำด้วยค่ะ เพราะว่าโฮสต์ออกค่าเรียนให้ค่ะ    เพราะคิดว่าช่วงกลับบ้านอยากไปดำน้ำที่เกาะช้าง

 

ธัญญ่า: วางแผนว่าจะทำอะไรต่อไปหลังจากจบโครงการออแพร์ทีประเทศนี้ค่ะ

นก: กะว่าจะต่อโครงการปีสอง พอจบโครงการแล้วอาจกลับไปอบรมมัคคุเทศก์ แล้วจะลองสอบบัตรมัคคุเทศก์ดู ถ้าได้ก็ทำงานที่เมืองไทยค่ะ ถ้าไม่ได้ก็อาจจะไปเป็นออแพร์ต่อค่ะ

 

ธัญญ่า: อยากจะให้ฝากถึงคนทีสนใจโครงการออแพร์ของประเทศนี้

นก: เพื่อน ๆ หรือน้อง ๆ คนไหนที่สนใจโครงการนี้ ขอบอกเลยว่าเป็นโครงการที่ดีมาก เพราะว่าได้ฝึกภาษาจริง ๆ ได้มาฝึกความเป็นผู้ใหญ่ไปในตัว เพราะเราต้องกล้าตัดสินใจ อีกอย่างนึงที่นกคิดว่าโฮสต์ชอบ ออแพร์จากประเทศไทย เพราะว่าเด็กไทยใจดี มีความนอบน้อม และก็อดทน นับว่าเป็นโชคดีอย่างนึง แต่ในการอยู่ร่วมกับคนที่เราไม่รู้จัก ควรที่จะเผื่อใจไว้บ้างกับเหตุการณ์ข้างหน้า อย่าไปวาดฝันให้สวยหรูเกินไป เพราะบางครั้งมาแล้วไม่ได้เป็นอย่างที่คิดไว้ บางคนรับไม่ได้ และก็อยู่ไม่ได้ต้องรีแมทช์ หรือกลับบ้านกันไป แต่หลายคนเมื่อมาแล้วไม่เป็นอย่างที่คิดไว้ แต่สามารถปรับตัว และอยู่กับโฮสต์ได้

ใครที่กำลังตัดสินใจ ขอบอกได้เลยว่า ถ้าตัดสินใจมาแล้ว อย่าไปกังวลกับเหตุการณ์ข้างหน้า ขอแค่ตอนคุณเลือกบ้าน อย่าเลือกเพราะว่ารีบ ดูกฎของบ้าน หน้าที่ของเราให้ดีว่าเรารับได้ไหม อายุเด็กที่คิดว่าคุณเอาเค้าไหว และเมืองที่เลือกจะไปอยู่ ศึกษาให้ดีก่อนตกลงแมทช์ ถ้าคุณถี่ถ้วนแล้ว รับรองว่าคุณจะไม่เสียใจ ที่เลือกมาโครงการนี้ (แม้บางคนรีแมทช์กลับบ้านไป นกว่าลึก ๆ เค้าก็ได้อะไรกลับไปไม่มากก็น้อยแหละ)  และถ้าตัดสินใจแล้วก็ลงมือทำเลยนะจ๊ะ เพราะว่าเวลามีค่าอย่าปล่อยให้เวลาผ่านเลยไปโดยไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเติม อย่างน้อย หาข้อมูล เก็บชั่วโมงก่อนก็ยังดี แล้วหวังว่าซักวันคงได้พบกันนะจ๊ะ

ธัญญ่า: ขอบคุณนกมากเลยกับการสัมภาษณ์ พร้อมความคิดเห็นทั้งหลายนะค่ะ และถ้าใครอยากติดต่อกับนกเป็นการส่วนตัว นกยินดีค่ะ ทีอีเมลล์

 

 

 




สัมภาษณ์เพื่อนออแพร์ไทยในต่างแดน

กิฟท์ แนนนี่แคนาดากับพีอาร์หนึ่งใบ
ฝัน อดีตออแพร์เมกา
บลู ออแพร์ไทยในอเมริกา
ซิ่ว ออแพร์ไทยอเมริกา article
อ้อม ออแพร์ไทยนอร์เวย์ article
ทราย ออแพร์ไทยอเมริกา article
บุ๋ม ออแพร์ไทยในอเมริกา article
ยุ้ย อดีตออแพร์ไทยในอเมริกา article
ติ๊ก ออแพร์ไทยในอเมริกา article
เหมียว ออแพร์ไทยในอเมริกา " เลี้ยงเด็กแฝด ไม่ใช่เรื่องยากส์ เหมียวทำได้ คุณก็ทำได้" article
ตูน ออแพร์ไทยในแคนาดา article
ไอซ์ ออแพร์ไทยในฝรั่งเศศ article
ติ๊ก ออแพร์ไทยในนอร์เวย์ article
พงศ์อิศเรส ออแพร์ชายไทยในเยอรมัน "อยากมาก็ได้มาเยอรมันสมใจ ออแพร์ชายที่มีแนวความคิดที่ดีมาก" article
ป้าออพัว อดีตออแพร์ไทยในอเมริกา "สมาชิกกิตติมศักดิ์ของไทยออแพร์คลับ ปัจจุบันสมรสแล้ว" article
แอน ออแพร์ไทยในเบลเยียม "ออแพร์สองประเทศแล้ว เนเธอแลนด์ ปัจจุบันเบลเยียม" article
อร ออแพร์ไทยในเดนมาร์ก " ออแพร์สองประเทศแล้ว เนเธอแลนด์ และปัจจุบัน ออแพร์เดนมาร์ก" article
โน๊ต ออแพร์ไทยในแคนดา " อดีตออแพร์เมกา ปัจจุบันออแพร์แคนาดา" article
อภิญญา ออแพร์ไทยในนอร์เวย์ "สองปีที่ได้เป็นออแพร์ทีนอร์เวย์ มีเรื่องและข้อมูลดีๆ เยอะเลยจ้า" article
ยิ้ม ออแพร์ไทยในอเมริกา "สาวไทยไซส์ XXL ก็มาเป็นออแพร์ได้ พร้อมประสบการณ์รีแม็ทช์มาแชร์กัน" article
ตุ๊กตุ่น อดีตออแพร์ไทยในอเมริกา "ดรอปเรียนมาเป็นออแพร์ ปัจจุบันสมรสแล้ว" article
เก๋ ออแพร์ไทยในแคนาดา "อดีตครูอนุบาลจากเมืองไทย ทีได้มาเป็นออแพร์สมใจที่แคนาดา" article
เอ๋ ออแพร์ไทยในอเมริกา "1 ใน 5 ผู้เข้าชิงตำแหน่งออแพร์ไทยแห่งปี 2008" article
สาวน้อย ออแพร์ไทยในอเมริกา " 1 ใน 5 ผู้เข้าชิงออแพร์ไทยแห่งปี 2008" article
เปิ้ณ ออแพร์ไทยในอเมริกา "1 ใน 5 ผู้เข้าชิงตำแหน่งออแพร์ไทยแห่งปี 2008" article
ก้อย ออแพร์ไทยในอเมริกา " 1 ใน 5 ผู้เข้าชิงตำแหน่งออแพร์ไทยแห่งปี 2008 " article
นิด ออแพร์ไทยในแคนาดา ออแพร์ที่ทำกับโฮศต์เอเซียตลอดไม่ว่าจะอเมริกา หรือ แคนาดา article
บี ออแพร์ไทยในสวีเดน อดีตออแพร์อเมริกา ปัจจุบันเป็นออแพร์ทีสวีเดน article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในนิวยอร์ก"กว่าจะได้มาก็รอนานเป็นปี ภาษาก็ไม่ค่อยดี มาเลี้ยงเด็กแรกเกิด" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเยอรมัน "อดีตออแพร์ไทยในเยอรมัน ปัจจุบันเป็นเจ้าของโรงเรียนอนุบาลทีบ้านเกิดของเธอค่ะ" article
สัมภาษณ์ ออแพร์ชายไทยในเมกา "กว่าจะได้มาเป็นออแพร์สมใจต้อรอนาน แล้วผู้ชายดูแลเด็กได้จริงหรือเปล่านี้" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเมกา "ออแพร์ที่ถูกรีแม็ทช์และต้องกลับเมืองไทย ทั้งที่เป็นออแพร์มาได้แค่ 2 อาทิตย์ " article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเมกา"ประสบการณ์ออแพร์ที่ทำงานคู่กับออแพร์อีกคนในเวลาเดียวกัน และดูแลเด็ก 4 คน" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเดนมาร์ก "ไปโครงการออแพร์เองไม่ผ่านเอเจนซี่ กว่าจะได้ไป และถูกรีแม็ทช์" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในนอร์เวย์ "ผิดหวังจากอเมริกา แคนาดา แต่สุดท้ายก็ได้มาเป็นออแพร์ที่นอร์เวย์" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในเมกา "ชีวิตออแพร์กับการเลี้ยงเด็กสามคน และข้อคิดดีๆ กับคำว่า Flexible" article
สัมภาษณ์ออแพร์ไทยในอเมริกา "เป็นออแพร์กับครอบครัวมังสาวิรัต และจบท้ายด้วยการรีแม็ทช์" article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.

 

   

      

www.thaiaupairclub.com จุดประสงค์ของเวบ คือ มีไว้เพื่อเป็นจุดศูยน์กลางแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ประสบการณ์ ของสมาชิก และเพื่อสร้างมิตรภาพของออแพร์ ทั้งบุคคลที่สนใจโครงการ เป็นออแพร์อยู่ หรือ สิ้นสุดการเป็นออแพร์แล้วก็ตาม ข้อมูลทั้งหมดมาจากประสบการณ์ของสมาชิกแต่ละคนที่แตกต่างกันไป ขอให้ใช้ดุลยพินิจในการพิจารณาและรับข้อมูล ทางเวบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในการสนับสนุนคนไทย ให้เดินทางเข้าอเมริกาอย่างผิดกฏหมาย หรือผิดวัตถุประสงค์ของการเป็นออแพร์

www.thaiaupairclub.com is the first Thai au pair community web site in Thailand. We have friendly and warm welcome for everyone, plese feel free to join us. We would love to help each other by sharing opinions and experiences openly. More than that, we would love to make our au pair program to be great experiences for everyone. Au pair is experiences for life.

รูปภาพ และ บทความทั้งหมดบนเวบนี้ ไม่อนุญาตให้ทำการพิมพ์ หรือนำไปเผยแพร่ แจกจ่าย แก้ไขโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของเว็บ tanya@thaiaupairclub.com